เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 146 เมืองหลักปีกนางฟ้า

ตอนที่ 146 เมืองหลักปีกนางฟ้า

ตอนที่ 146 เมืองหลักปีกนางฟ้า


ตอนที่ 146 เมืองหลักปีกนางฟ้า

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดอย่างกระทันหันนี้ ทำให้แผนการของ หลิน ยู ต้องหยุดชะงักลง

เขาถอยกลับไปทางเก่ากลับเข้าดินแดนอย่างรวดเร็ว รีบตรงไปยังแท่นเทเลพอร์ต มองดูมันด้วยความประหลาดใจ

แท่นเทเลพอร์ต นี้ขนาดไม่ใหญ่นัก มันสามารถรองรับคนได้เพียงแค่ 2 3 คนเท่านั้น

มันราวกับมีแรงดึงดูดให้คนเข้าไป

นี้คือ แท่นเทเลพอร์ตที่นำไปสนามรบชายแดนงั้นหรือ

หลิน ยู ประหลาดใจอีกครั้ง

ตามที่การแจ้งเตือนเมื่อกี้บอกเขาไว้

แท่นเทเลพอร์ตนี้ควรปรากฏขึ้นหลังอีก 3 เดือน หลังจากที่ราชันเหล่านั้นได้มาถึง แต่เนื่องจากความแข็งแกร่งของเขา ทำให้สามารถปลดล๊อกมันได้ล่วงหน้า

หรือว่าเป็นเพราะสนามรบชายแดนนี้มีข้อกำหนดเรื่องความแข็งแกร่งงั้นหรือ

ความสงสัยปรากฏขึ้นในหัวใจของ หลิน ยู มากขึ้นเรื่อยๆ

แต่เนื่องจากการแจ้งเตือนได้แจ้งไว้ว่าเขาสามารถเดินทางได้อย่างอิสระ แถมยังสามารถได้รับทรัพยากรล้ำค่าอีกด้วย เขาค่อยๆเดินเข้าไปดูมัน

หลังจากคิดเกี่ยวกับมัน เขาก็ติดต่อไปหาหลิง ซี และทหารระดับ 7 ตัวอื่นๆอีกกว่า 300 ตัวทันที ค่อยๆ เดินเข้าไปแท่นเทเลพอร์ต

[ท่านต้องวาปไปยังสนามรบชายแดนหรือไม่?]

[โปรดทราบว่าที่สนามรบชายแดนนั้น ท่านจะพบกับราชันจากทั่วทวีปดำดึกบรรพ์และราชันจากโลกอื่นๆ โปรดระวัง]

"ไป!"

หลิน ยู หายใจเข้าลึกๆและตอบกลับ

วินาทีต่อมา แสงสีขาวสว่างวาบ เขาก็หายไปในแท่นเทเลพอร์ตทันที ในขณะเดียวกันก็รู้สึกได้ถึงสภาวะไร้น้ำหนัก

เมื่อเขาหยุดนิ่ง เขาก็มาปรากฏตัวที่ลานกว้างสไตส์ตะวันตก

ทันใดนั้นคลื่นความร้อนก็กระทบเข้าที่ใบหน้าของเขา

เหล่าฝูงชนพลุกพล่านมีชีวิตชีวาอย่างมาก มีทั้งเสียงโวยวายและตระโกนออกมาอย่างต่อเนื่อง

บนท้องฟ้ามีกลุ่มอัศวินขี่ม้าบินออกมาเป็นระยะๆ

จัตุรัสทั้งหมดสะท้อนก้องไปด้วยเสียงระฆังดันกังวาน

"ที่นี้คือ..."

หลิน ยู จ้องมองไปรอบๆอย่างว่างเปล่า

เข้าเห็นว่ารอบจัตุรัสทั้งหมด นอกจากเขาแล้ว ยังมีเหล่าราชันและผู้ฝึกตนจำนวนมากนับไม่ถ้วนเดินผ่านไปมา ทุกคนสวมอาวูะและอุปกรณ์ล้ำสมัย ต่างพากันพูดคุยกัน

รอบๆ จัตุรัสมีอาคารสมัยใหม่ดูงดงาม สอดคล้องกับรูปปั้นเทวดาขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางจัตุรัส

หากมองออกไปไกลๆ จะเห็นว่ามีพระราชวังสูงตะหง่านอยู่ข้างบน

โดยพระราชวังที่เป็นศูนย์กลางนั้น มีวงเวทย์ขนาดใหญ่อย่างเหลือเชื่อลอยอยู่บนหัวมัน ครอบคลุมเมืองอย่างสมบูรณ์

นี้มันเมืองเวทย์มนตร์ชัดๆ

ในขณะนั้น มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นหลายครั้งติดต่อกัน

[เรียกท่านราชัน ขอต้อนรับเข้าสู่เมืองหลักแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ : ปีกนางฟ้า]

[ในเมืองหลัก ปีกนางฟ้า นี้ ท่านจะไม่ถูกโจมตีอีกทั้งยังไม่สามารถโจมตีราชันท่านอื่นได้ รวมถึงพลเมืองคนอื่นๆด้วย]

[โปรดทราบเมืองท่านได้ออกจากเมืองหลัก ท่านจะสูญเสียการป้องกันจากกฏและถูกโจมตีได้]

[เนื่องจากท่านได้มายังสนามรบชายแดนเป็นครั้งแรก ท่านสามารถการเชื่อมต่อวิญญาณกับเมืองหลักได้]

ระหว่างที่ได้รับการแจ้งเตือนนั้น รูปปั้นเทวดที่อยู่ตรงใจกลางจัตุรัสก็เปล่งแสงสว่างออกมาจมเข้าไปในร่างของ หลิน ยู อย่างรวดเร็ว

หลิน ยู รู้สึกว่าร่างของเขาถูกห่อหุ้มความด้วยอบอุ่น จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงการเชื่อมต่อกับเมืองนี้ เหมือนกับที่เขารู้สึกกับต้นไม้แห่งชีวิต

และที่น่าทึ่งยิงกว่านั้น

เขาที่อยู่ในเมืองหลักนั้น สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของทหารทุกตัวในดินแดนได้อย่างชัดเจนผ่านการเชื่อมต่อ

จากนั้นก็มีเสียงเตือนอีกอันดังขึ้น

[เชื่อมต่อวิญญาณสำเร็จ ในสนามรบชายแดน ท่านสามารถเรียกกองกำลังของท่านออกมาได้โดยไม่ต้องพึ่งพาดินแดน]

[แต้มเกียรติยศปลดล๊อค เปิดฟังก์ชั่นแลกของรางวัล เปิดฟังก์ช้่นโอน ไป-กลับ...]

การเปิดใช้งานฟังก์ชั่นเป็นชุดทำให้ หลิน ยู ถึงกับตาลาย

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดกลับไม่พ้น การเชื่อมต่อวิญญาณ

เขาสามารถเรียกกองกำลังของเขาออกมาต่อสู้ได้เลยงั้นหรือ?

กล่าวอีกอย่างหนึ่ง คือตอนนี้ตัวเขานั้นเป็นเหมือนกับแก่นกลางของดินแดน?

ทันใดนั้นเขาก็ดำดิ่งเข้าไปในจิตใจ ติดต่อเรียกหา หลิง ซี ที่อยู่ในดินแดน

ในวินาทีต่อมา แสงก็สว่างวาบ หลิง ซีก็ มาปรากฏตัวต่อหน้าเขา บินไปมาอยู่รอบตัวเขา

จากนั้นหลังจากเขาคิด หลิง ซี ก็หายไป กลายเป้นบอลแสงจมลงในไปร่างของเขา กลับสู่ดินแดนอีกครั้ง

แบบนี้นี้เอง

หลิน ยู รู้สึกประหลาดใจจริงๆ เขาไม่คิดว่าสนามรบชายแดนแห่งนี้จะสะดวกสบายขนาดนี้

ไม่น่าแปลกใจเลยทำไมราชันรอบๆถึงไม่นำกองกำลังของเขามาเลย กลับกลายเป็นว่าเขาสามารถเรียกมันออกมาได้ตลอดเวลา

ในเมืองหลักนี้เขาได้รับการคุ้มครองจากกฏ ไม่มีทางที่จะถูกโจมตีจากผู้อื่น มันเป็นพื้นที่ปลอกภัย

สนามรบชายแดนนี้ไม่ธรรมดาเลย

หัวใจที่นิ่งสงบของ หลิน ยู อดที่จะปั่นป่วนไม่ได้ เขาถูกดึงดูดจากสิ่งแปลกใหม่รอบตัวเขา

ในตอนนั้นเอง

แสงสว่างรอบตัวเขา

จู่ๆ ร่างที่ดูน่าสมเพชหลายร่างปรากฏตัวขึ้นที่จัตุรัส พลางสบถออกมา

"แมร่งเอ้ย! โชคไม่ดีเลยไปเจอกับราชันระดับ 7 เข้า ต้องเสียคริสตัลเทเลพอร์ตไปโดยเปล่าประโยชน์เลย"

"ของฉันแย่กว่า ทหารระดับ7 ตายไปหลายตัวเลยตอนที่ฉันหลบหนี โชคดีที่คริสตัลเทเลพอร์ตทำงานได้ไว"

"เจ้านั้นมันถูกห้อมล้อมด้วยกองกำลังทหารระดับ 7 แถมยังมีทหารมากว่า โชคดีแล้วที่สามารถหลบหนีออกมาได้"

"ใช่แล้ว ใครจะไปคิดว่าราชันระดับ 7 จะมาปรากฏตัวใก้ลๆมอนสเตอร์เหล่านั้น"

"ชั่งมันเถอะ พวกเราไปห้องโถงเพื่อส่งงานกันก่อน หลังจากที่สูญเสียทหารไปจำนวนมาก พวกเราต้องกลับดินแดนเพื่อฟื้นฟูในอีกไม่กี่วันข้างหน้า"

ขณะที่พูดคุยสาปแช่งเจ้าราชันระดับ 7 นั้น พวกเขาก็เดินหายไปจากใจกลางจัตุรัส

หลิน ยู ประหลาดใจกับบทสนทนาของพวกเขาอย่างมาก

ดูเหมือนว่าพวกเขาได้พบกับราชันระดับ 7 ที่โหดร้ายเข้าที่สนามรบด้านนอกอีกทั้งพวกเขายังสูญเสียทหารไปเป็นจำนวนมาก

กล่าวอีกอย่างคือ มันมีโอกาศพบราชันระดับสูงในที่นี้ได้

มันค่อนข้างอันตราย ดูเหมือนว่าเขาต้องระวังให้มากขึ้น อย่างน้อยๆ ต้องสอบถามหาข่าวสารก่อน

หลังจากคิดถึงเรื่องนี้แล้ว หลิน ยู ออกจาก คริสตัลเทเลพอร์ต เดินตามฝูงชนไปยังถนนที่ดู เจริญสายหนึ่ง จำนวนของราชันและชาวเมือง 2 ข้างทางค่อนๆเพิ่มขึ้น

สองข้างฝั่งของถนนเต็มไปด้วยร้านค้าต่างๆเรียงราย รวมถึงร้านแผงลอยเล็กๆมากมาย

"เร่เข้ามา ครีบหลังของเมกาโลดอนระดับ 6 วัสดุในการทำอาวุธชั้นดี ราคาถูก"

"ร้านขายยาวิเศษทุกชนิด หากท่านสนใจเชิญแวะเข้ามาดูก่อนได้ สามารถสั่งได้เป็นจำนวนมาก"

"ฉันจำเป็นต้องใช้พลังเวทย์อย่างเร่งด่วน และกับพิมพ์เขียวสิ่งก่อสร้างชิ้นหนึ่งมาก่อนได้ก่อน!!"

"มีใครต้องการโทเค็นเผ่าสัตว์ร้ายไหม? ฉันเพิ่งได้มาสดร้อนๆ"

....

เสียงโหวกเหวกตะโกนดังก้องยังดังอยู่ในหูของเขา ถนนทั้งสายดูมีชีวิตชีวาอย่างมาก

หลิน ยู พบว่ามีราชันและผู้ฝึกตนหลายคนที่อยู่เหนือกว่าระดับ 6 และยังมีบางคนที่อยู่เหนือกว่าระดับ 7 ด้วยซ้ำ

ดูเหมือนพวกเขาทั้งหมดมาจากอาณาจักรที่แตกต่างกันมีแม้กระทั้งโลกอื่น

เขาอดไม่ได้ที่ถอนหายใจออกมา ดูเหมือนว่าเมืองหลัก ปีกนางฟ้า นี้มันเป็นสถานที่ๆมีมนต์ขลังจริงๆ มันทำให้ราชันจำนวนมากจากอาณาจักรต่างๆ ในระดับต่างๆ มาอยู่ร่วมกันได้

เมื่อเขามองไปรอบๆ ทำความเข้าใจกับสภาพแวดล้อมในปัจจุบัน

จู่ๆ ก็มีร่างๆหนึ่งหยุดตรงหน้าเขา

"น้องชาย นี้คงจะเป็นครั้งแรกที่มาที่นี้ใช่หรือไม่ ต้องการผู้นำทางไหม?"

.

.

ตอนนี้ราชันกลายพันธุ์ VIP 3 (151-200) เปิดให้เข้าแล้วนะ

ติดตามได้ผ่านทาง Facebook : ราชันกลายพันธุ์ - นิยายแปลไทย

จบบทที่ ตอนที่ 146 เมืองหลักปีกนางฟ้า

คัดลอกลิงก์แล้ว