ตอนที่ 120 เพาะเลี้ยงมอนสเตอร์

ตอนที่ 120 เพาะเลี้ยงมอนสเตอร์

เที่ยงวัน ผ่านไป

หลังจากเดินกองคาราวานเดินทางมาเป็นเวลานาน ในที่สุดพวกเขาก็ได้ผ่านทะเลทรายโกบีมา หลิน ยู ได้นำกองคาราวานมายังสถานที่ๆพวกเขาตกลงกัน ที่ซึ่งเป็นหุบเขาที่ทั้ง 2 อาณาจักรมาบรรจบกัน

มองจากระยะไกลเขาจะเห็น โจว มู่หยวน อยู่ที่นั้นพร้อมกับกองกำลังและผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา

แน่นอนว่าเป็นเช่นเดียวกับ หลิน ยู เขาเป็นผู้นำการเดินทางในครั้งแลก

"เป็นอย่างไรบ้าง ระหว่างทางเจออันตรายไหม"

โจว มู่หยวน พาลูกน้องของเขาเข้ามาทักทายทักที ขณะเดียวกันก็มองไปยังรอบๆ มันมีกองคาราวานขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังของ หลิน ยู

เมื่อเขาเห็น ราชสีห์เงามรณะที่หลิน ยู กำลังขี่อยู่กับกองกำลังพืชที่อยู่รอบๆ กองคาราวาน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้

ทหารพืชเหล่านี้มัน...

ดูเหมือนพวกมันแข็งแกร่งขึ้นกว่าครั้งล่าสุดที่พวกเขาพบกันซะอีก

"ไม่เป็นไร ฉันเจอเข้ากับมอนสเตอร์ระดับ 6 2-3 ตัว มันเขามาขวางเป็นบางครั้ง และคุณละ?"

หลิน ยู ไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของ โจว มู่หยวน เขากระโดดลงจากหลังของ ราชสีห์เงามรณะ

โจว มู่หยวนได้สติกลับคืนมา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้งทันที "ฉันก็เหมือนกัน ถึงแม้ฉันจะไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับหลิน ยู แต่มันก็มากพอที่จะจัดการกับมอนสเตอร์ทั่วไป"

"ดีแล้วถ้าอย่างนั้น กองคาราวานจะถูกส่งต่อให้นาย นำมันไปยังเมืองเฮยหยวน และฉันจะส่งคนมาที่นี้ในอีก 5 วันต่อจากนี้"

"ไม่มีปัญหา ปล่อยให้เป็นหน้านี้ของผมเอง"

ทั้ง 2 ได้คุยเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆกันเสร็จแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้พูดคุยกันมากนัก

เพียงแค่ทักทายไม่กี่คำ แล้วบอกให้กองคาราวานฟัง

หลิน ยู มอบมันให้กับ โจว มู่หยวน ให้เขานำกองคาราวานกลับไปยังเมืองเฮยหยวนต่อไป

ผ่านไปไม่นาน

ภายใต้การคุ้มครองของกองทัพเซ็นทอร์กับผู้ฝึกตนระดับ 6 กองคาราวานทั้งหมดก็ได้ผ่านหุบเขาเข้าสู่อาณาจักรเย่วฮวา

หลิน ยู มองดูจนกระทั่งพวกเขาหายลับไป หลิน ยู ขึ้นขี่ ราชสีห์เงามรณะ และพากองกำลังพืชของเขากลับไปยังเมืองหวงซา

ชั่วโมงต่อมา

เขาอยู่ปลายขอบของทะเลทรายโกบี มองเห็นเงาเมืองหวงซา ลางๆจากระยะไกล

เมื่อไม่มีกองคาราวานทำให้ความเร็วในการเดิมทางของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่แล้ว สิ่งที่หลิน ยู ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เมื่อเขากำลังเร่งเดินทางเพื่อกลับไปยังดินแดน ทันใดนั้นก็มีผู้ฝึกตนระดับต่ำ 2 คนจากไกลๆกำลังวิ่งไล่ล่ามอนสเตอร์เข้ามาพวกเขา

"เร็วเข้า หยุดพวกมันเอาไว้ อย่าให้มันหนีไปได้!"

"น้องสาม! มันกำลังไปทางนายแล้ว"

"ต้องจับมันให้ได้!"

"ระวัง!"

เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับฝีเท้าของที่เร่งรีบของมอนสเตอร์ ห่างจากเขาถึงไม่ 100 เมตร

เมื่อสังเกตดูแล้ว มันเป้นมอนสเตอร์หมูป่าระดับต่ำ 2 ตัว

นี้ทำให้ หลิน ยู นึกถึงภาพที่กองกำลังของเขากำลังไล่ล่ามอนสเตอร์ตอนที่เขามาถึงครั้งแรก

มันน่าคิดถึงจริงๆ

เขาถอนหายใจออกมา เขาสั่งให้นางพญาปิศาจโลหิต กางเถาวัลย์ 2 ข้างปิดกั้นเส้นทางหลบหนีของหมูป่าทั้ง 2

ผู้ฝึกตนเหล่านั้นตกใจพวกเขาสังเกตเห็น หลิน ยู ในที่สุด

เมื่อเขาเห็นรูปลักษณ์ของหลิน ยู และกองกำลังพืชรอบๆตัวเขา ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้าง

"นายท่าน!!"

เพียงแค่แว่บเดียวพวกเขาก็จำหลิน ยู ได้ทันที

พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยจะได้เจอกับหลิน ยู ที่นี้ พวกเขาหยุดลงทันที

แม้แต่มอนสเตอร์ทั้ง 2 ตัว พวกมันหวาดกลัวจนตัวสั่นอยู่ตรงหน้าเขา

ในขณะเดียวกัน ข้อมูลของพวกมันก็สะท้อนอยู่ในดวงตาของ หลิน ยู

[ชื่อ : หมูป่าเขี้ยวตัน (สามารถเลี้ยงได้)]

[เผ่าพันธุ์ : สัตว์ร้าย]

[ระดับ : ระดับ 3]

[ความแข็งแกร่ง : 42]

[ร่างกาย : 38]

[ความว่องไว : 42]

[วิญญาณ : 38]

[สกิล : หมูป่าพุ่งชน]

[หมายเหตุ : หมูป่าระดับต่ำมีความเร็วในการเคลื่อนที่ค่อนข้างไว นิสัยเชื่อง เนื่้อของมันอร่อย มีความสามารถในการสืบพันธุ์ทีดีมาก]

สามารถนำมาเลี้ยงได้งั้นเหรอ?

หลิน ยู ทั้งตกใจและประหลาดใจ

นี้เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่ามีมอนสเตอร์ที่สามารถเลี้ยงได้

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงมอนสเตอร์ระดับ 3 แต่มันก็แตกต่างอย่างสิ้นเชิงสำหรับเขา

เนื่องจากในเมืองหวงซาในตอนนี้นั้น เหล่าสัตว์ที่ถูกขังไว้นั้นมันเป็นมอนสเตอร์ที่จับมาทั่วๆไป ไม่สามารถที่จะเลี้ยงไว้ได้ คุณภาพของเนื้อที่พวกมันมีเทียบไม่ได้กับเนื่อมอนสเตอร์

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่คนทั่วไปจะกินได้ แต่ไม่สามารถดึกดูดเหล่าผู้ฝึกตนได้

หากสามารถขยายมันออกไปเป็นวงกล้าวได้ มันเป็นโอกาศในการทำการค้าที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิน ยู มองไปยังเหล่าผู้ฝึกตนระดับต่ำที่อยู่ตรงหน้าและพูดว่า "พวกคุณขายมอนสเตอร์ตรงหน้าให้ฉันได้ไหม ฉันยินดีจะจ่ายให้ 200 คริสตัลเวทย์"

"คริสตัลเวทย์ 200 ชิ้น"

ผู้ฝึกตนหลายคนอดที่จะอุทานออกมาไม่ได้

ด้วนราคาขนาดนี้ เขาสามารถใช้มันซื้อซากมอนสเตอร์ระดับ 5 หรือ ระดับ 6 ก็ยังได้

เขาจะกล้ารับคริสตัลเวทย์จากท่านเจ้าเมืองได้อย่างไร "นายท่าน หากท่านต้องการก็เอาไปเถอะ"

"พวกคุณ ไม่ต้องเกรงใจนี้คือคริสตัลเวทย์ 200 ชิ้น ฉันขอรับมอนสเตอร์ไปก่อน"

หลิน ยู ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเพียงโยนถุงคริสตัลไปให้พวกเขา จากนั้นก็ให้นายพลพรายไม้จับหมูป่าที่หวาดกลัว 2 ตัวนั้นมา

"ระวัง! อย่าให้พวกมันตายละ"

หลิน ยู รีบบอกเพราะกลัวว่านายพลพรายไม้จะควบคุมกำลังไม่ได้ทำให้เขาต้องสูญเสียเจ้าหมูป่าน้อยทั้ง 2 ตัวไป

เจ้าพวกนี้มันคือกองทองของเขา

หลังจากยืนยันว่าพวกมันปล่อยภัยดี เขาก็รีบนำกองกำลังของเขากลับไปยังเมืองหวงซาทันที

ผู้ฝึกตนเหล่านั้นจ้องมองด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ใช้เวลาซักพักในการตอบสนอง

พวกเขาเปิดถุงผ้านั้นออกทันที นับคริสตัลเวทย์ที่อยุ๋ภายในอย่างตื่นเต้น

หลิน ยู รีบเดินทางกลับไปยังดินแดนของเขา

ทันทีที่เขาเข้ามา เขารีบไปยังใต้ต้นไม้แห่งชีวิตทันที เปิดหน้าต่างข้อมูลอาคารทันที ค้นหาสิ่งก่อสร้าง

"มันมีจริงๆ!"

ทันใดนั้นเขาก็ได้พบกับสิ่งก่อสร้างที่เขาตามหา

[ชื่ออาคาร : ฟาร์มเลี้ยงสัตว์]

[ระดับสิ่งก่อสร้าง : ระดับ 1 (สามารถอัพเกรดได้)]

[ความสามารถสิ่งก่อสร้าง : ใช้เลี้ยงสัตว์ต่างๆ รวมไปถึงมอนสเตอร์ เพิ่มความเร็วในการให้อาหาร]

[เพิ่มประสิทธิภาพการให้อาหาร : 110%]

[ค่าใช้จ่ายรายวัน : พลังเวทย์ 100 แต้ม]

[วัสดุในการก่อสร้าง : ไม้ 100 ชิ้น หิน 100 ชิ้น พลังเวทย์ 250 แต้ม]

ในตอนแรกที่เขาเห็นสิ่งก่อสร้างนี้ เขาก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเขาจะเอามันไปทำอะไร

ตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้ว

ปรากฏว่านอกจากสัตว์ธรรมดาแล้วเขายังสามารถนำมอนสเตอร์มาเลี้ยงได้อีกด้วย เขาพบวิธีใช้งานมันแล้ว

โชคดีที่เหล่าทีมขุดเหมืองรวบรวมแร่ให้เขาได้เป็นจำนวนมากในช่วง 2 3 วันที่ผ่านมา

โดยไม่ลังเล เข้าเลือกพื้นที่ว่างภายในเมืองหวงซาเพื่อสร้างฟาร์มเลี้ยงสัตว์ทันที

ในเวลาเดียวกันนั้น ภายในเมืองหวงซา

ณ ตำแหน่งที่เขาเลือก เกิดแสงสว่างวาบขึ้น หินและไม้จำนวนมากก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วสร้างเป็นแนวรั้วบนพื้นที่โล่ง ล้อมรอบพื้นที่ขนาดใหญ่

จากนั้น หลิน ยู ก็ได้นำหมูป่าทั้ง 2 ตัว มันเป็นตัวผู้กับตัวเมียอย่างละ ตัวมาไว้ในคอก

ซู่จงที่ทำงานอยู่ใกล้ๆ ได้รับข่าวก็รีบมาพร้อมกับลูกน้องของเขาทันที

"นายท่าน เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอขอรับ?"

"โอ้ คุณมาได้ทันเวลาพอดี" เมื่อเห็น ซู่จง หลิน ยู ก็โบกมือเรียกเขาทันที

"ฉันจะสร้างฟาร์มเลี้ยงสัตว์ที่นี้ คุณช่วยจัดหาคนที่แข็งแกร่งมาซํก 2 3 คนดูแลรับผิดชอบให้การเลี้ยงมอนสเตอร์ให้หน่อย คุณสามารถเบิกค่าจ้างได้จากผู้การเซียว"

"เลี้ยงมอนสเตอร์?"

ซู่จง มองออกไปยังหมูป่าทั้ง 2 ตัวที่หลิน ยู นำใส่เข้าไปในรั้ว

"มันคือ มอนสเตอร์ระดับ 3!"

"ใช่แล้ว" หลิน ยู หยักหน้า "เมืองหวงซาไม่สามารถอยู่ได้ด้วยการปลูกพืชอย่างเดียว มันจำเป็นต้องมีสิ่งอื่นด้วย  คุณภาพของเนื้อมอนสเตอร์นั้นดีกว่าสัตว์ทั่วๆไปมาก ไม่ป่วยง่าย แถมยังขยายพันธุ์ได้ดี"

"ได้เลยขอรับนายท่าน ข้าน้อยจะจัดการให้เด่วนี้ ก่อนหน้านี้ ข้าน้อยเพิ่งรวบรวมผู้ฝึกตนจำนวนมากจากเมืองโม่หยวนมาได้ กำลังคนตอนนี้ ไม่ใช่ปัญหาเลย" ซู่ จงบอกเขาด้วยความเคารพ