ตอนที่ 111 แท่นวาป

ตอนที่ 111 แท่นวาป

"เกราะป้องกันงั้นเหรอ"

เมืองโม่หยวน ภายในปราสาทของราชัน

หลิน ยู มองไปยังเกราะป้องกันที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ทันใดนั้นเขาก็ตอบสนองทันที สั่งให้มังกรราชาปิศาจและมังกรสนมปิศาจเริ่มโจมตีเกราะป้องกัน

ชั่วพริบตาเดียว เสียง ปัง ปัง ก็ดังไปทั่วทั้งปราสาท

เหล่ากองทัพพืชที่บุกเข้ามาในเมืองก็พุ่งเข้ามาโจมตี ทำให้เกราะป้องกันกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นขนาดใหญ่ที่ดูน่าพรึงกลัว

หลิน ยู มองไป

เกราะป้องกันของดินแดนระดับ 6 มี มีความทนทานทั้งหมด 6000 แต้ม ทหารระดับ 6 โมงตี 1 ครั้งมันจะเสียความทนทานไป 1 แต้ม หากเป็นทหารระดับ 7 จะเสีย 2 แต้ม

แต่เขาโจมตีมากกว่า 300 ครั้งในรอบเดียว ค่าความทนทานของเกราะป้องกันลดลงเกือบ 400 ในคราวเดียว

"ดีมาก! ทุกคนทำลายเกราะป้องกันของเขาซะ!"

ในขณะที่ตะโกนออกมานั้น หลิน ยู ก็หยิบมีดเหล็กออกมาจากกระเป๋ามิติของเขาโจมตีไปยังเกราะป้องกันที่อยู่ตรงหน้าเขา

ความทนทานของเกราะป้องกันลดลงอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ 2 นาทีเกราะป้องกันขนาดใหญ่ก็ปรากฏเสียงดัง "แก๊ซ" รอยแตกร้าวปรากฏขึ้น

จากนั้นภายใต้การโจมตีของทหารพืชระดับ 7 หลายตัว เกราะป้องกันได้แตกลงเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน เผยให้เห็นรังผึ้งที่อยุ่ภายใน

ในตอนนั้นเอง ผึ้งพิษ 40-50 ตัวที่ประจำการอยู่ในดินแดนของบุกออกมาโจมตีเขา

น่าเสียดายที่ผึ้งเหล่านั้นเป็นเพียงระดับ 6  ด้วยจำนวนกองกำลังที่เหลือกว่าของ หลิน ยู พวกมันจึงถูกสังหารเพียงไม่กี่วีเข้าบุกเข้าไปในดินแดนทันที

อย่างไรก็ ในขณะนั้น มีแสงสีขาวปรากฏขึ้นบนแท่นในดินแดน

เจ้าเมืองโม่หยวน ที่ควรอยู่ห่างออกไปหลายไมล์ ได้ปรากฏตัวขึ้นในดินแดนพร้อมกับกองกำลังของเขา ขวาง หลิน ยู เอาไว้ทันที

"กลับมาได้ยังไงกัน?"

หลิน ยู หยุดลงทันที เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะสามารถทำแบบนี้ได้

ดูเหมือนว่าเขาจะได้รีบสิ่งก่อสร้างที่สามารถวาปกลับได้ เขามองดูทหารที่อยู่รอบๆหลินยูอย่างต่อเนื่อง อดที่จะตกใจไม่ได้

เพราะ หลิน ยู นั้นมีกองกำลังมากกว่าเขาซะอีก

ด้วยความตกใจ เขาจึงพูด "คุณเป็นใคร! ระหว่างเราไม่มีความแค้นต่อกันซักหน่อย"

"ไม่เคยงั้นเหรอ?" หลิน ยู เยาะเย้ยทันที "ทั้งที่แกกำลังจะไปโจมตีดินแดนของฉันเนี้ยนะ ถึงได้บอกไม่มีความแค้น?"

"โจมตีดินแดนของคุณ?"

ฟางหงไห่ ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าของเขาก็กลายเป็นมืดครึมทันที

"หรือว่าคุณจะเป็น เจ้าเมืองหวงซา?"

"ใช่ ฉันเองแหละ!"

หลิน ยู ค่อยๆหรี่ตาลง

เสียงกระซิบจากจิตใต้สำนึกของเขาบอกว่าไม่สามารถพูดคุยไร้สาระได้อีกต่อไป ออกคำสั่งให้เหล่าพืชรอบตัวทันที

"จัดการมันซะ"

ทันใดนั้นพืชทั้งหมดก็ระเบิดการโจมตีใส่ ฟางหงไห่ ภายในดินแดนและกองกำลังรอบตัวเขา

หลังจากนั้น การแสดงออกของ ฟางหงไห่ ก็เปลี่ยน เขาไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่าทำไม หลิน ยู ถึงได้มาปรากฏตัวที่นี้

แต่เนื่องจากเรื่องราวถูกเปิดเผยออกมาแล้ว เขาจึงไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป จิตสังหารที่เก็บซ่อนไว้ก็ปรากฏขึ้นในดวงต่อของเขา

"ไปสังหารมัน ให้ข้า!"

สำหรับการต่อสู้ในครั้งนี้ เขานั้นมีทหารระดับ 7 ถึง 2 ตัวข้างกายเขา การจัดการกับราชันระดับ 6 นั้นเป็นเรื่องง่ายๆ

ในชั่วพริบตา เหล่าผึ้งพิษของเขากับพืชของ หลิน ยู ก็ปะทะกันอย่างดุเดือด ทั้ง 2 ฝ่ายต่อสู้กันอย่างเมามัน

เถาวัลย์หนามพุ่งไปบนท้องฟ้าสลับกับเข็มพิษของผึ้งพิษ สาดการโจมตีใส่กัน

ในตอนนั้นเอง ฟางหงไห่ ได้ใช้พลังเวทย์ที่เหลือเริ่มอัญเชิญทหารออกมาเพื่อเติมเต็มช่องว่าง

ผึ้งพิษถูกสงสัยภายใต้การโจมตีของเหล่าพืช แต่ทหารพืชของหลิน ยู ก็ถูกผึ้งพิษสังหารไปเช่นกัน

ทั้งหมดเป็นฉากที่วุ่นวายมาก

อย่างไรก็ตามในตอนนั้นฟางหงไห่เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขาพบว่ากองกำลังของเขาถูกสังหารอย่างรวดเร็ว ตายลง 10 ถึง 20 ตัวในไม่กี่ลมหายใจ และจำนวนของยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

บ้าน๊า!

ศัตรูไม่ควรมีกองกำลังมากกว่าเขาซิ!

ฟางหงไห่ เปิดดวงตาของเขามองออกไป พบร่างที่น่าหวาดกลัว 4 ตัวมันแตกต่างจะพืชตัวอื่นๆที่อยู่ข้าง หลิน ยู โดยสิ้นเชิง

ทุกครั้งที่พวกมันเคลื่อนไหว เหล่าผึ้งพิษจะถูกสังหารไปเป็นจำนวนมาก เขาไม่สามารถต้านทานมันได้แม้แต่น้อย

อีกทั้งบนท้องฟ้า มีมังกรพืชขนาดยักษ์ 2 ตัวเข้าปะทะกับนางพญาผึ้งระดับ 7 ของเขาจนไม่สามารถลงมาช่วยเหลือได้

ด้วยกำลังที่เสมอกัน 2 ต่อ 2 ทำให้พวกมันต่อสู้กันอย่างสูสี

มังกรพืชนั้น 2 ตัวนั้นก็เป็นทหารระดับ 7 ด้วย!

ทหารระดับ 7 6 ตัว

ฟางหงไห่ ตกตะลึง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

เจ้าเมืองหวงซา คนนี้ไม่เหมือนกับเขาได้รับข่าวมาเลย เขานั้นยังไม่ได้เป็นราชันระดับ 7 แต่กับมีทหารระดับ 7 ถึง 6 ตัว!!!

นี้มันมากกว่าเขาถึง 3 เท่า

ครั้งนี้ ฟางหงไห่ หวาดกลัวจริงๆแล้ว เขาต่อสู้กับ หลิน ยู อย่างสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม หลิน ยู จะเปิดโอกาศให้เขาสู้กลับได้อย่างไรกัน? มังกรราชาปิศาจกับมังกรสนมปิศาจบนท้องฟ้า ได้สลัดนางพญาผึ้งระดับ 7 ทั้ง 2 ตัวออกไป จากนั้นพวกมันก็บินวนรอบกันบนท้องฟ้า

"กร๊าซซซ"

"กร๊าสส"

เสียงคำรามของมังกรราชาปิศาจกับเสียงคำรามของมังกรสนมปิศาจดังผสานกันออกมา

มังกรยักษ์ทั้ง 2 ยังคงบินวนอย่างต่อเนื่อง ความเร็วพวกมัน ค่อยๆเร็วขึ้น เร็วขึ้น สุดท้ายมันก็ได้ใช้สกิล งานเร้นลับ กลายเป็นภาพติดตาในอากาศ

วินาทีต่อ สายลมทำลายล้างก็ก่อตัวที่ด้านบนดินแดนของ ฟางหงไห่ ปกคลุมฝูงผึ้งและดินแดนทั้งหมดที่อยู่ด้านล่าง

ทั้งท้องฟ้าสั่นสะเทือน คลื่นลมปั่นป่วน

ฉากอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้น ทำให้ชาวเมืองมองไปยังปราสาทราชันด้วยความหวาดกลัว

ณ ปราสาทราชันนั้น หลิน ยู พอเหล่าพืชของเขาออกมาด้านนอก ขอบเขตสกิลแล้ว

จนกระทั่งปราสาทของราชันถูกพังทลายลง รังผึ้งที่เป็นแก่นกลางของดินแดนถูกทำลายย่อยยับ ในตอนนั้นเองเสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัวของ หลิน ยู

[ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านได้สังหารราชันระดับ 6 ได้สำเร็จได้รับพลังเวทย์ 30000 แต้ม ไม้ 4613 ชิ้น หิน 4708 ชิ้น แร่ทองแดง 3435 ชิ้น ผงเวทย์ 800 หน่วย แก่นแท้ดินแดนระดับ 6 1 อัน]

เขาเป็นคนมั่งคั่งด้วยทรัพยากร

นี้เป็นสิ่งที่ หลิน ยู ไม่คาดคิด

ในทางตรงข้าม พลังเวทย์ นั้นน้อยกว่าที่เขาคิดไว้ โดยมันเหลืออยู่เพียงแค่ 30000 แต้ม เจ้าฟางหงไห่ นี้ใช้พลังเวทย์อย่างบ้าคลั่งในการอัญเชิญทหารออกมาเป็นจำนวนมาก

ช่างน่าเสียดาย

หลังจากสายลมการโจมตีค่อยๆอ่อนตัวลง หลิน ยู เดินผ่านดินแดนที่พังทลายเข้าเดินมายังแท่นที่ส่องสว่างอยู่ก่อนหน้านี้ และตรวจสอบมันอย่างระเลียด

ใช่แล้ว

มันคือแท่นที่ส่งตัว ฟางหงไห่ กลับมา

ด้วยความสามารถในการวาปราชันและกองกำลังของเขากลับมาจากสถานที่อันแสนไกล นี้เป็นสิ่งที่ หลิน ยู ต้องการมานาน

หากเขามีสิ่งนี้ เขาสามารถยกกองกำลังของเขาไปยังสถานที่ต่างๆ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะกลับดินแดนไม่ทันเวลา มันเป็นสิ่งก่อสร้างสำหรับการเดินทาง!

เขาไม่รู้ว่า ฟางหงไห่ ได้อาคารนี้มาจากไหน

หากเป็นไปได้เขาอยากได้ เอามันมาไว้ที่ดินแดนของเขา

"ดูเหมือนว่าฉัน ต้องให้ความสนใจเรื่องนี้มากขึ้นในอนาคต"

หลิน ยู จำลักษณะของอาคาร เคลื่อนที่ระยะไกล ได้อยากแม่นยำจากนั้นก็ละสายตาไป

ในเวลานั้นเอง เสียงเตือนก็ดังขึ้นอีกครั้ง