ตอนที่ 109 โจมตีเมืองโม่หยวน

ตอนที่ 109 โจมตีเมืองโม่หยวน

ทุกคนรวมถึงหลิน ยู เองก็ตกตะลึงกับภาพที่เกิดเกิดขึ้นตรงหน้า

ผ่านไปไม่ถึงครึ่งนาที ลมกรรโชกก็ค่อยๆอ่อนแรงลง พวกเขาทั้งหมดจึงได้สติจากการตกใจ

มองไปยังกลุ่มงูอีกครั้ง พวกมันหายไปหมดแล้ว? พวกมันทั้งหมดโดนสายลมผ่าร่างออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยพื้นบริเวณโดยรอบย้อมไปด้วยสีแดง

"นี้..ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม มอนสเตอร์ระดับ 6 20 ตัวตายลงแบบนี้งั้นเหรอ?"

บนกำแพงเมือง เหล่าผู้ฝึกตนจ้องมองออกไปด้วยความว่างเปล่าจากระยะไกล เช็ดด้วยตาของเขาด้วยความไม่อยากเชื่อ

คนอื่นๆ รอบข้างก็มีปฏิกิริยาแบบเดียวกัน ปากของพวกเขาอ้ากว้างออกจนเกือบจะยัดไข่เข้าไปได้

นี้มันน่ากลัวเป็นบ้า!

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที มอนสเตอร์ระดับ 6 เหล่านั้นถูกสังหารทั้งหมด ไม่เหลือแม้แค่ซากศพ

หากพวกเขาอยู่ตรงนั้นด้วย ก็คงได้ตายโดยไร้หลุมฝังศพเป็นแน่?

นี้คือความแข็งแกร่งทั้งหมดของ หลิน ยู หรือเปล่า?

เมื่อนำไปเทียบกับเมื่อวานแล้ว มันต่างกันลิบลับ!

พวกเขาคิดไม่ออกเลยว่าทำไมราชันที่แข็งแกร่งขนาดนี้ถึงได้มาอยู่ในเมืองที่ห่างไกลและแห้งแล้งอย่างเมืองหวงซา

ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ เกรงว่าต่อให้เป้นราชันจากเมืองขนาดกลางหรือขนาดใหญ่ไม่ก็อาจเทียบกับเขาได้

แม้แต่ เหว่ย กัง และคนอื่นๆ ตกใจจนพูดไม่ออก

แต่หลังจากที่ตกตะลึงนั้นท่าทางของเขาก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้นทันที

ด้วยราชันที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เมืองหวงหน้าของเขาจะไม่ยิ่งใหญ่ราวกับติดบินได้อย่างไร

เหล่าผู้คนที่อยู่ด้านล่างของกำแพงเมืองค่อยๆ ส่งเสียง เพื่อขจัดปัญหาในเมืองหวงซา ยิ่ง หลิน ยู แสดงความแข็งแกร่งมากเท่าไรพวกเขาก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ

ในเวลานี้นั้น หลิน ยู ตกตะลึงเหมือนกัน

เขาไม่คิดว่า มังกรราชาปิศาจ และ มังกรสนมปิศาจ จะมีสกิลผสานที่ทรงพลังขนาดนี้ คงไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าพลังของมันทำลายโลกได้

ตอนนี้เขานั่งอยู่บนหลังมังกร ทำท่าจะเป็นลม

โชคดีที่เขาจับตัวมันไว้แน่น ไม่อย่างนั้นเขาต้องตกลงจากท้องฟ้าอย่างแน่นอน

แต่ถึงอย่างนั้น หัวใจของเขาก็ยังไม่สามารถสงบลงได้

สกิลผสาน

มันเป็นสกิลที่หาได้อย่างยากยิ่งไม่ใช่สิ่งที่กองกำลังไหนจะมีได้ง่ายๆ

ด้วยสกิลผสานนี้ ทำไมพวกมันเป็นนักฆ่าที่ทรงพลังยากที่จะต้านทาน

ด้วยนักฆ่าระดับนี้ ทำไมเขาถึงจะไม่สามารถสังหารฝูงมอนสเตอร์ของราชันเมืองโม่หยวนได้?

ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งของเขาได้ถูกเปิดเผยออกไปแล้ว ไม่ช้าก็เร็วมันต้องถูกส่งไปถึงหูของอีกฝ่ายแน่ หากคนลงมือช้าเกินไปอีกฝ่ายอาจจะไหวตัวทัน

"ไปกันเถอะ กลับกัน"

โดยไม่ลังเล หลิน ยู สั่งให้ มังกรราชาปิศาจหมุนตัวในอากาศบินกลับไปยิงดินแดน ในเวลาเดียวกันนั้นก็ตะโกนสั่งการออกไป

"เหว่ย กัง หาคนมาเก็บกวาดที่นี้ด้วย!"

เหว่ย กังที่ยังคงมึนงงอยู่นั้นก็ได้สติทันทีออกจากกำแพงเมือง ตรงไปยังบริเวณนั้นพร้อมกับชาวเมืองกลุ่มหนึ่งเก็บกวาดซากศพที่กระจัดกระจายออกไป

เมื่อคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้กำแพงเมืองเห็นสิ่งนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา

"เหว่ย กัง คนนี้ชั่งโชคดีจริงๆได้ทำงานภายใต้ราชันที่แข็งแกร่งแบบนี้"

"ใช่ไหมละ? เมื่อก่อนตอนที่ฉันเคยเจอเขา เขายังเป็นเพียงผู้ฝึกตนธรรมดาๆในเมืองซวนเย่ แต่ดูตอนนี้ซิเขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารของเมืองหวงซา เลย"

"ฉันได้ยินมาอีกนะว่าเขาได้รับรางวัลจาก เจ้าเมืองหวงซา เป็นเซ็ตอุปกรณ์ระดับ 6"

"อุปกรณืระดับ 6? แถมยังเป็นเซ็ต!?"

"นั้นมันมีค่าอย่างน้อย 7 ถึง 8 พันคริสตัลเวทย์เลยนะ"

"จริงเหรอ!? พวกเราไปอยู่เมืองหวงซาตอนนี้ทันไหม?"

"มันยังไม่สายเกินไปหรอก มีผู้ฝึกตนจำนวนมากที่ไปยังที่นั้น แล้วทำไมพวกเราถึงไม่ไปที่นั้นกันละ!?"

"รออะไรอยู่ละ รีบไปกันเถอะ!"

....

อุปกรณ์เป็นสิ่งล่อลวงชั้นเยี่ยมสำหรับพวกเขา ทันใดนั้นก็มีผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งจำนวนมากเดินทางไปยังบ้านของ เซียว ฉางกุ้ย เพื่อขอเข้าร่วมกับเมืองหวงซา ทำงานให้กับ หลิน ยู

นี้เป็นแผนที่ หลิน ยู ใช้เพื่อดึงดูดผู้ฝึกตน

สุดท้ายนี้ จำนวนผู้ฝึกตนในเมืองหวงซานั้นน้อยเกินไป มันไม่สามารถเทียบกับเมืองอื่นๆได้ หากเขาต้องการเชิญให้ผู้มีความสามารถเข้ามาทำงานให้กับเขา เขาต้องเสนอบางสิ่งที่น่าดึงดูดเพื่อล่อพวกเขาเข้ามา

แน่นอนว่านี้เป็นของอนาคต

ตอนนี้ หลิน ยู ได้กลับไปยังดินแดนด้วย มังกรราชาปิศาจ และเตรียมตัวเริ่มแผนต่อไปเขาได้เรียก หลิง ซี และกองทัพพืชที่ออกไปด้านนอกกลับมา

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาช่วงบ่าย เขาออกจากดินแดนไปพร้อมกับกองกำลังระดับ 7 ทั้ง 6 ตัวกองกับกองทัพพืชที่แยกตัวออกมากกว่า 300 ตัว มุ่งตรงไปยังเมืองโม่หยวน

เมืองโม่หยวนนั้นห่างจากเมืองหวงซาไปเพียง 100 ไมล์ มันไม่ไกลเกินไปสำหรับเหล่าพืชในปัจจุบันของเขา

นั้นเขาจึงเก็บ ชิง ถัง ระดับ 7 และพืชระดับ 6 ที่เคลื่อนที่ช้าที่เหลือไว้ป้องกันดินแดน

ด้วยความสามารถในการป้องกันในปัจจุบันของ ชิง ถัง มันน่ากลัวเกินกว่าจินตนาการได้ แม้ว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น เขาก็ยังสามารถขี่มังกรราชาปิศาจ กลับมายังดินแดนได้ทันเวลาโดยไม่ต้องกังวลว่าดินแดนจะถูกทำลาย

ในครั้งนี้ หลิน ยู ออกไปโดยไม่ได้บอกคนอื่น เขากลัวว่าใครจะปล่อยออกไปสร้างความตื่นตระหนก

"ไปกันเถอะ ได้เวลาชำระหนี้แค้นกันแล้ว!"

การแสดงออกของหลิน ยู กลายเป็นเคร่งขรึม เขาขี่ราชสีห์เงามรณะระดับ 7 นำหน้ากองทัพพืชไปตามเส้นทาง

สำหรับการตรวจสอบสถาการณ์โดยรอบนั้นถูกมอบให้กับมังกรราชาปิศาจกับมังกรสนมปิศาจ

ชั่วพริบตาเดียว กองกำลังขนาดใหญ่ก็หายเข้าไปในภูเขาที่แห้งแล้ง

แต่สิ่งที่ หลิน ยูไม่รู้ก็คือ

ภายในเมือง โม่ หยวน เวลานี้

กลุ่มผู้ฝึกตนระดับ 6 มีการจัดประชุมขึ้นพวกเขานั่งอยู่ 2 ข้างของชายคนหนึ่งหันหน้าออกไปทางด้านนอก

"นายท่าน คนที่สืบข่าวเมื่อเช้านี้กลับมาแล้วขอรับ"

ชายชราที่อยู่ด้านหน้าพูดขึ้นมา

"กลับมาแล้วงั้นเหรอ เป็นยังไงบ้าง" ชายคนนั้นถาม

"มันล้มเหลว" เขาตอบกลับทันที

"บ้าน๊า! เป็นไปได้ไหมว่าเกิดข้อผิดพลาดในแผนของเรา" ชายคนนั้นขมวดคิ้วขึ้น

"ข้าน้อยไม่คิดว่าอยากนั้น หลังจากที่เขาได้เห็นตราสัญลักษณ์ของเมืองซวยหยาง"

"เป็นไปได้ไหมว่าเพราะเขาหวาดกลัวเจ้าแห่งเมืองซวนหยางจึงไม่กล้าทำอะไรกระทันหัน" ในเวลานี้เองผู้ฝึกตนอีกคนก็พูดขึ้นมา

"ก็เป็นไปได้" ชายหัวโล้นที่ถัดจาก เด็กหนุ่มก็ตอบขึ้น "เมื่อ 2 วันก่อนที่สงครามหมื่นโลกจะเริ่มขึ้น ฉันเคยไปเมืองหวงซาครั้งหนึ่ง ฉันได้พบกับราชันเมืองหวงซาด้วย เขานั้นถูกห้อมล้อมด้วยทหารระดับ 6 ทั้งหมดไม่มีวี่แวของทหารระดับ 7 ซักตัว กองกำลังของเขาธรรมดาเกินไป"

"ไม่มีทหารระดับ 7 ซักตัว ถ้าอย่างนั้นจะรออะไรอยู่ละ นายท่านของเรามีทหารระดับ 7 ถึง 2 ตัว มันเป็นเพียงเรื่องง่ายดายที่จะจัดการเขา"

"คุณจะพูดแบบนั้นไม่ได้ อย่างไรก็ตาม การที่อีกฝ่ายสามารถรอดชีวิตกลับมาจากสงครามหมื่นโลกได้ แม้แต่ฉันเองก็ไม่กล้ารับประกันว่าเขาจะได้รับทหารระดับ 7 1 ถึง 2 ตัวที่ฝึกออกมาได้ในช่วงนี้หรือไม่ มันเป็นเรื่องยากที่คาดเดา?"

"อืม มันเป็นความผิดของฉันเอง เจ้า วู่ เหลียง ไร้ประโยชน์ ฉันขอให้เขาตรวจสอบสถานการณ์ แต่เขาไม่สามารถบอกได้ด้วยซ้ำว่าราชันที่นั้นมีทหารกี่ตัว"

"นี้มันยังไม่ชัดอีกงั้นเหรอ ราชันระดับ 6 จะมีทหารได้ซักกี่ตัวกัน อย่างมากก็ 120 ตัวแต่นายท่านของเรามีทหารระดับ 7 ถึง 2 ตัว ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวซักนิด"

"ถูกต้องแล้ว! ตอนนี้เมืองหวงซาพัฒนาขึ้นอย่างไม่หยุด หากพวกเรามัวแต่เพิกเฉย มันมีแต่สร้างปัญหาไม่รู้จบ ตอนนี้เป็นโอกาศดีที่จะทำลายอีกฝ่าย ตราบใดที่พวกเราได้ทรัพยากรของพวกมันมา มันก็จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาของพวกเรา พวกเจ้ายังต้องหวากกลัวเมืองรอบๆอีกงั้นเหรอ?"

ผู้ฝึกตนที่ด้านล่างพูดคุยพลางโน้วน้าวเขา

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงกลางขมวดคิ้วเขากำลังครุ่นคิด

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็พูด"เอาละ ฉันตัดสินใจแล้ว ตั้งทีมขึ้นมาและโจมตีเมืองหวงซาทันทีในเวลานั้น ฉันจะให้ผึ้งพิษสำรวจดินแดนของศัตรู เมื่อรู้ความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ฉันจะจัดการเขาทันที!"

หลังจากที่เขาพูดจบ ผึ้งพิษขนาดเท่าหัวแม่มือ 2 3 ตัวก็บินมาอยู่ข้างๆเขาพวกเขาคือผึ้งพิษระดับ 6!

ด้านหลังเขามีนางพญาผึ้งขนาดใหญ่ 2 ตัวพวกมันเป็นถึงระดับ 7!

คนผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเจ้าเมือง โม่ หยวน ฟางหงไห่!