เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 104 แก่นแท้ดินแดนระดับ 7

ตอนที่ 104 แก่นแท้ดินแดนระดับ 7

ตอนที่ 104 แก่นแท้ดินแดนระดับ 7


ตอนที่ 104 แก่นแท้ดินแดนระดับ 7

ราชันเซิงเหยา ผู้เป็นราชาแห่งจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์เซิงเหยา

อาณาจักรหวงหวู่ เป็นแค่ 1 ใน 10 อาณาจักรภายใต้การปกครองของพวกเขา

คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่ราชันระดับ 9 เหล่านี้ต่างรู้ดีว่า 3 คำนี้หมายถึงอะไร

จักรวรรดิศักดิ์เซิงเหยา สามารถปกครองอาณาจักรได้อย่างมากมาย ไม่เพียงแค่อำนาจอันมหาศาลของพวกเขาเท่านั้น ยังมีความแข็งแกร่งของ เซิงเหยา อีกด้วย เขาแข็งแกร่งกว่าราชันทั้งหมด

และแน่นอน

กษัตริย์เซิงเหยา เขามีพลังที่น่าสะพรึงกลัวเหนือกว่ากษัตริย์องค์ไหน

เมื่อคิดถึงพลังของเขาราชันระดับ 9 ต่างพากันหวาดกลัว

พวกเขารู้ดีว่าเรื่องนี้เกินกว่าที่ระดับของพวกเขาจะเข้าแทรกแซงได้ นับประสาอะไรกับการถามออกไป

"เอาละ ทุกคนออกไปก่อน เด่วข้าจะแจ้งให้ทราบ หากมีอะไรเกิดขึ้น"

จี้ ชิงเหอ เขาเพิ่มจะฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นจึงไม่มีใครพูดอะไร เขาเพียงแค่โบกมึง จากนั้นก็นั่งลงบังลังก์ หลับตาลงเพื่อพักผ่อน

เมื่อราชันที่ด้านล่างเห็นแบบนี้ พวกเขาก็ไม่มีใครกล้ารบกวน

พวกเขาต่างพากันออกจากราชวังเพื่อรีบกลับไปยังดินแดนของตน ชั่วพริบตาเดียวก็เหลือเพียงแค่จี้ ชิงเหอที่อยู่ในราชวัง

วังที่ดูหรูหราเงียบสงัดลงทันที หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงถอนหายใจอย่างแผ่วเบาออกมา

และในครั้งนี้

ข่าวการเสียชีวิตของกษัตริย์ทั้ง 2 ได้ดูเปิดเผยในช่องแชทภูมิภาค ซึ่งทำให้เหล่าราชันทั้งหมดในช่องแชทตื่นตระหนก

เสียงอุทานอย่างบ้าครั้งปรากฏขึ้น

ราชันระดับ 10 2 คนได้ตายลงในสนามรบ

หากเหล่าราชันจากทั้ง 2 อาณาจักรไม่ได้ออกมายืนยัน พวกเขาจะไม่มีทางเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง

หลิน ยู ตกใจกับข่าวร้ายนี้จนพูดไม่ออก

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมโชคชะตาของทวีปดึกดำบรรพ์ทำไมถึงถูกพรากไป

เป็นเพราะมีการเปลี่ยนแปลงสนามรบระดับ 10

นี้มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว

เป็นอย่างที่พวกเขาคิดจริงๆ ทวีปดึกดำบรรพ์กำลังตกเป็นเป้าหมาย

ไม่อยากจะเชื่อ เขาเพิ่งจะมาถึงทวีปดึกดำบรรพ์เอง เขายังต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหน่อย

หลังจากที่คิดดูแล้ว ในตอนนี้เขานั้นเป็นเพียงระดับ 6 เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงระดับที่เป็นอยู่นี้ได้ สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้คือพัฒนาความแข็งแข็งแกร่งไปให้เร็วที่สุด

"งั้นตอนนี้ มารวบรวมพลังความศรัทธากันก่อน..."

หลิน ยู ถอนหายใจออกมา ดึงเขากลับสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง

พลังความศรัทธาในปัจจุบันนั้นมีมากกว่า 100 แต้มเพียงเท่านั้น

แม้ว่าเมืองหวงซาจะพัฒนาได้อย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่มันก็ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะไปถึงขนาดเมืองอื่นๆ ดูเหมือนเราต้องเร่งมือแล้ว

รวมถึงกองทหารรักษาการณ์เมืองหวงซาด้วย

แม้ว่า หลิน ยู สามารถแก้ปัญหาที่เกิดจากผู้ฝึกตนได้ในวันนี้ แต่มันก็ทำให้เขาได้เห็นถึงข้อบกพร่องของเมืองหวงซา ซึ่งมีผู้ฝึกตนน้อยเกินไปไป

ผู้ฝึกตนที่เก่งที่สุดในเมืองหวงซา มีเพียง เหว่ย กัง ที่อยู่ระดับ 5 เท่านั้น ซึ่งเขาไม่สามารถต้านทานผู้ฝึกตนระดับ 6 ได้เลย

พวกเขาจะปลอดภัยหาก หลิน ยู ยังอยู่ในบริเวณเมืองหวงซา แต่ถ้าหากมีคนอื่นเข้าสร้างปัญหาอีกในตอนที่หลิน ยู กับกองกำลังของเขาไม่อยู่หล่ะ?

ดูเหมือนว่านอกจากจะพัฒนาเศรษฐกิจแล้วเขายังต้องพัฒนาคุณภาพของชาวเมืองอีกด้วย

แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญคือการฝึกฝนผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เพื่อที่ หลิน ยู ได้ไว้วางใจให้พวกเขารับผิดชอบในหน้าที่สำคัญ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิน ยู ก็สั่งให้ มังกรสนมปิศาจ เร่งความเร็วเพื่อกลับไปยังดินแดน

สิ่งแรกที่ต้องทำเมื่อกลับไปยังดินแดนคือ ค้นหาสิ่งก่อสร้างที่ต้องการ

หลิน ยู จำได้ว่ามีสิ่งก่อสร้างบางส่วนที่ปลดล๊อกสำหรับชาวเมือง

เขาใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถหาสิ่งก่อสร้างที่เขาต้องการได้

[ชื่ออาคาร : สนามฝึกซ้อม (กอง บก.)]

[ระดับสิ่งก่อสร้าง : ระดับ 1]

[คำแนะนำสิ่งก่อสร้าง : สามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนให้กับชาวเมือง ยิ่งระดับสูงเท่าใด ประสิทธิภาพในการฝึกฝนก็ยิ่งมีมากขึ้น]

[โบนัสความเร็วในการฝึกฝน : 10%]

[พลังเวทย์/วัน : 100 แต้ม]

[วัสดุที่จำเป็น : ไม้ 100 ชิ้น หิน 100 ชิ้น พลังเวทย์ 200 แต้ม]

.....

สนามฝึกระดับ 1 สามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนของชาวเมืองได้ 10% ผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่เลวนัก

ยิ่งไปกว่านั้น ปริมาณวัสดุที่ใช้ในการอัพเกรดก็ไม่มากนัก ทรัพยากรที่เหลืออยู่ของ หลิน ยู เพียงพอที่จะสร้างมันได้

หลังจากที่ทีมเหมืองขุดแร่กำลังไปได้สวยนั้น ทำให้เขาสามารถค่อยๆอัพเกรดสิ่งก่อสร้างไปเรื่อยๆ มันจะทำให้การฝึกฝนมีประสิทธิภาพมากขึ้น รวมถึงดึงดูดเหล่าผู้ฝึกตนเหล่านั้นให้เข้ามาด้วย

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว หลิน ยู ก็เปิดหน้าต่างก่อสร้าง มันเป็นม่านโปร่งคล้ายแผนที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขา

มันเป็นแผนที่เมืองหวงซา ทั้งหมด

แถมยังแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ามีพื้นที่ไหนสร้างได้และสร้างไม่ได้บ้าง มีแม้กระทั่งพื้นที่ก่อนการก่อสร้าง

"งั้นเลือกที่นี้ก็แล้วกัน!"

หลิน ยู ดูมันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเขาก็เลือกพื้นที่เปิดโล่งข้างๆจัตตุรัสใจกลางเมือง เข้าเลือกสร้างมันทันที

ในเวลาเดียวกันนั้น

ณ จัตุรัสเมืองหวงซา

ตรงพื้นที่เปิดโล่งที่ หลิน ยู เลือก ทันใดนั้นก็มีแสงพรางพราวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น แผ่นไม้และหินค่อยๆประกอบตัวเองเข้ากันอย่างรวดเร็ว ค่อยๆกลายเป็นอาคารทรงแปลกตา

การเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันทำให้เหล่าคนที่สัญจรไปมาผ่านจัตุรัสตกใจ พวกเขาทั้งหมดหยุดมองจากระยะไกล มีการถกเถียงกันไปต่างๆนาๆ

แม้แต่ เซียว ฉางกุ้ย ซึ่งกำลังเจรจากับเหล่าตัวแทนอยู่ที่บ้าน ก็ยังพาคนของเขามายังจัตุรัส

"นี้.. ถูกสร้างโดยนายท่าน?"

เซียว ฉางกุ้ย ทราบได้ทันทีว่านี้เป็นฝึมือของหลิน ยู

เหล่าบรรดาพ่อค้าและผู้ฝึกตนที่เดินทางมาจากเมืองอื่น ก็จำอาคารนี้ได้อย่างรวดเร็ว

"มันดูเหมือนจะเป็นสนามฝึกซ้อม ฉันเคยเห็นมันที่เมืองซวนหยาง"

"สนามฝึกซ้อมงั้นเหรอ? ดูเหมือนจะเป็นของดีนะ หลังจากล่ามอนสเตอร์ใน โกบีแล้ว ยังสามารถมาที่นี้เพื่อฝึกฝนและพักฟื้นได้อีกต่างหาก"

"ฉันแค่ไม่รู้ว่าค่าธรรมเนียมจะแพงหรือป่าว"

นอกจากทรัพยากรที่ใช้สำหรับการก่อสร้างแล้ว มันยังมีค่าใช้จ่ายจำนวนหนึ่งในทุกวันสำหรับการใช้พื้นที่ต่างๆในอาคาร

ดังนั้น ราชันมักจะตั้งราคาสำหรับการใช้งาน เพื่อให้พวกเขาได้รับคริสตัลเวทย์ที่เพียงพอ

หลิน ยู ผู้ซึ่งเพิ่งสร้างสนามฝึกซ้อมเสร็จ เขาเรียนรู้สิ่งต่างๆที่อยู่ภายในอาคาร

ในตอนนี้เห็นได้ชัดว่ามีผู้ฝึกตนเพียงแค่ไม่กี่คนในเมืองหวงซา ดังนั้นเขาจึงไม่โลภตั้งไว้เพียง 1 คริสตัลเวทย์/ชั่วโมง เท่านั้น

สำหรับเหล่าทหารรักษาการณ์เมืองหวงซาด้วยระดับของพวกเขา พวกเขาจะสามารถฝึกฝนได้ทุกวันโดยไม่มีค่าใช้จ่ายใด แต่ก็ไม่ควรหักโหมมากเกินไป

ในตอนนี้สนามฝึกซ้อมระดับ 1 มี ห้องฝึกเพียงแค่ 10 ห้องเท่านั้น

หากเขาต้องการเพิ่ม เขาจะต้องยกระดับมันขึ้นไป

"ไม่เลวเลย ค่อยมาอัพเกรดกันต่อเมื่อมีแร่ในวันพรุ่งนี้"

หลิน ยู มองไปทรัพยากรที่ว่างเปล่าในดินแดนของเขา ยกเว้นพลังเวทย์ที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นเป็น 160000

มีข่าวดีคือทีมขุดแร่ที่เขาขอให้ซู่ จง ตั้งขึ้นมา พวกเขารอเริ่มการขุดแร่ในวันพรุ่งนี้

ด้วยเหตุนี้ หลิน ยู จึงส่ง เต่าโคลน 2 ตัวไปยังเหมืองเพื่อป้องกันไม่ให้เหมืองถล่มลงมา

ด้วยวิธีนี้ เหล่าชาวเมืองสามารถขุดแร่ได้อย่างสบายใจ

หลังจากที่จัดการทุกอย่างแล้ว หลิน ยู ออกจากดินแดนไปพบกับ เหว่ย กัง ซึ่งกำลังพักฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บอยู่ขอให้เขาส่งคนที่เชื่อถือได้ไปตรวจสอบข้อมูลของเมืองโม่หยวน อีกทั้งเข้ายังไปหา เซียว ฉางกุ้ย เพื่อสอบถามเกี่ยวกับการพัฒนาของ เมืองหวงซา

จะกระทั้งเริ่มมืด หลิน ยู มายังดินแดนของเขา แต่จู่ก็มีเสียงดังขึ้นในหัวของเขา

[ขอแสดงความยินด้วย เนื่องจากคุณทำผลงานได้ทีในสงครามหมื่นโลก สังหารราชันต่างโลกไปได้ทั้งหมด 110 คน]

[ได้รับรางวัลพิเศษจาก ราชาแห่งอาณาจักรหวงหวู่ เป็นพลังเวทย์ 110000 แต้ม และ แก่นแท้ดินแดนระดับ 7 หวังว่าคุณจะพัฒนาต่อไปอย่างย่อท้อ]

.....

"แก่นแท้ดินแดนระดับ 7 งั้นเหรอ?"

ฝีเท้าของ หลิน ยู ค่อยๆหยุดลง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

นอกจากแก่นแท้ดินแดนระดับ 7 นี้แล้วเขายังได้รับพลังเวทย์มาอีก 110000 แต้ม

ราชาแห่งอาณาจักรหวงหวู่นี้ใจกว้างดีจริงๆ

ทันใดนั้นพลังเวทย์ของ หลิน ยู ก็เพิ่มขึ้นเป็น 270000 แต้ม เขากลับไปเป็นชายหนุ่มผู้มั่งคั่งอีกครั้ง

"เอาละ ที่นี้เราก็สามารถลองบ้างอย่างได้แล้ว"

ด้วยพลังเวทย์ที่มากมายขนาดนี้ จิตใจของ หลิน ยู ก็เริ่มตื่นเต้น

หลังจากกลับมายังปราสาทราชันและกินอาหารที่เหล่าชาวเมืองนำมาให้ เขาก็ไปยังใต้ต้นไม้แห่งชีวิตด้วยสายตาที่มุ่งมั่น

ครั้งล่าสุด

เขากลายพันธ์ไปเกือบ 1000 ครั้งกว่าจะได้รับพืชกลายพันธุ์สายเลือดราชวงศ์มา

ด้วยพลังเวทย์ที่มากมายในครั้งนี้ ไม่ว่ายังไงก็ตามเขาต้องได้ เขาจะต้องได้พืชกลายพันธุ์สายเลือดราชวงศ์มาให้ได้!

จบบทที่ ตอนที่ 104 แก่นแท้ดินแดนระดับ 7

คัดลอกลิงก์แล้ว