ตอนที่ 97 ทุ่งหญ้าปกคลุมทะเลทราย

ตอนที่ 97 ทุ่งหญ้าปกคลุมทะเลทราย

หลังจากที่จำนวนทหารของเขาเพิ่มจำนวนมากขึ้น สายตาของ หลิน ยู ก็เหลือบไปเห็นพืช 2 ชนิดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

มันเป็นทหารใหม่ที่ปรากฏตัวขึ้นมาในระหว่างที่เขากลายพันธุ์ ดังนั้นเขาจึงสนใจมันเป็นพิเศษ

หนึ่งคือพืชเรืองแสงที่ดูเหมือนโคมไฟที่ลอยอยู๋ในอากาศ

อีกชนิดเป็นตะไคร่น้ำที่คล้ายๆกับหญ้าเกล็ดเงิน แต่มันมีหนามแหลมปกคลุมรอบๆ

เดิมที หลิน ยู ต้องการกลายพันธุ์มันต่อและแทนที่มันด้วยพืชต่อสู้ แต่หลังจากที่เห็นคุณสมบัติของพวกมัน ของก็ล้มเลิกแผนนี้ทันที

[ชื่อ : หญ้าโคมไฟ]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 6 (0/500)]

[ความแข็งแกร่ง : 0]

[ร่างกาย : 295]

[ความว่องไว : 295]

[วิญญาณ : 295]

[สกิล : การขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด , แสงเยี่ยวยา (แสงสว่างที่ปลอยออกจากโคมไฟมีผลช่วงรักษาอาการบาดเจ็บหมู่) ความเงียบงัน (ดูดซับเสียงรอบข้างมั้งหมดปิดกั้นการส่งเสียงทุกชนิด)]

[หมายเหตุ : ต้นไม้ที่ลอยอยู่ในอากาศใช้แสงสว่างเพื่อสร้างบรรยากาศ]

.....

[ชื่อ : มอสหุ้มเกาะ]

[เผ่าพันธุ์ : พฤกษา]

[ระดับ : ระดับ 6 (0/500)]

[ความแข็งแกร่ง : 60]

[ร่างกาย : 60]

[ความว่องไว : 60]

[วิญญาณ : 60]

[สกิล : การขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด , ปรสิต (เกาะติดไปกับพืชอื่นๆแบ่งปันค่าสถานะและค่าประสบการณ์โฮสต์) ชุดเกาะ (อัญเชิญชุดเกาะมา เพิ่มความสามารถป้องกันให้กับโฮสต์)]

[หมายเหตุ : มอสที่อาศัยอยู่รวมกับพืชชนิดอื่น ซึ่งสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างโฮสต์อย่างมาก]

พืชทั้งสองนี้ไม่ใช่พืชที่ใช้ในการต่อสู้โดยแต่ตรก

แต่สกิลของดีอย่างมาก

ไม่จำเป็นต้องพูดหญ้าโคมไฟ แสงสว่างที่ออกจากโคมไฟของมันช่วยรักษาอาการบาดเจ็บหมู่

มันค่อนขาดมีประโยชน์กับดินแดน

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นแหล่งกำเนิดแสงให้กับดินแดนของ หลิน ยู ในช่วงเวลากลางคืนซึ่งมันสะดวกอย่างยิ่ง

เขาจึงเก็บเจ้าหญ้าโคมไฟนี้ไว้

การทั้งมันยังมีการขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุดอีก สามารถแยกตัวออกมากลายเป็น 8 ตัว

ลอยอยู่ในตำแหน่งต่าง ๆ เหนือดินแดนของเขา คอยส่องแสงอ่อนๆ

ตามที่กล่าวไปเบื่้องต้นนี้มันเหมาะมากในการสร้างบรรยากาศ

และพืชอีกชนิดคือมอสหุ้มเกราะ

มันแปลกยิ่งกว่า

คุณสมบัติของมันมันเองนั้นไม่ได้สูง จนสมกับระดับของมัน

แต่ด้วยสกิลที่แปลกประหลาด มันสามารถอยู่ร่วมกับพืชชนิดอื่นได้ ทำให้พืชเหล่านั้นได้ค่าสถานะของมันไปด้วย

ค่าสถานะทั้งหมด 60 แต้ม สำหรับทหารระดับ 6 ทำให้มันทรงพลังมากขึ้น

และที่สำคัญมันยังสืบทอดสกิลการขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด สามารถแยกออกได้เป็น 8 ตัว

ถือว่าคุ้มค่าสำหรับสกิลชุดเกาะ

หลิน ยู เรียกนายพลพรายไม้ทั้งแปดที่เพิ่มกลายพันธุ์มาและสั่งมอสหุ้มเกาะไปเกาะติดอยู่กับเหล่าพรายไม้

หลังจากได้รับคำสั่ง มอสหุ้มเกาะก็ค่อยแยกร่างออกไปเกาะนายพลพรายไม้ ตัวของพืชที่มันไปเกาะเกิดเป็นชุดเกาะตระไคร่น้ำเป็นชั้นๆ

มันเหมือนกับการสวมชุดเกาะ ดูทรงพลังกว่าเดิม

หลิน ยู ดูค่าข้อมูลของนายพลพรายไม้ทั้ง 4 แน่นอนว่าค่าสถานะเพิ่มขึ้นมาอย่างละ 60 แต้ม เหนื่อกว่ามังกรเงาพฤกษา ซึ่งเป็นทหารหายาก

"ไม่เลวเลย"

หลิน ยู พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

แม้ว่าเจ้ามอสหุ้มเกาะนี้ จะใช้การสิงสูพืชตัวอื่นแทน แต่มันก็สามารถทำให้ทหารพืชระยะประชิดของเขาทรงพลังขึ้นถึง 8 ตัว ถือว่าเขาไม่ได้สูญเสียตำแหน่งไปเปล่าๆ

ต่อไป

หลิน ยู อัญเชิญหญ้าเกล็ดเงินออกมาอีก 5 ตัวเพิ่งเติมเต็มในตำแหน่งของเหล่าพืช

เนื่องจากในตอนนี้เขาสกิล การขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทำให้เขาไม่ขาดแคลนกำลังพลในตอนนี้

ถึงเวลาแล้ว สำหรับการเริ่มปรับสถาพแวดล้อมรอบเมือง หวงซา

ในฐานะที่หญ้าเกล็ดเงินมีความสามารถการขยายพันธุ์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ที่น่ากลัวที่สุด ดังนั้นมันจึงได้ถูกเลือกเป็นตัวเลือกแรกของเขาโดยธรรมชาติ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิน ยู ขึ้นไปขี่ มูรันชิ ตรงออกจากดินแดนพุ่งไปยังประตูเมืองหวงซา

ในเวลานี้ นั้น ภายในเมืองหวงซา

หลายคนได้ทราบข่าวการกลับมาของ หลิน ยู แล้ว

ทันทีที่เขาปรากฏตัวใกล้กับประตูเมือง เขาก็ได้ถูกดึงดูดโดยเหล่าพ่อค้าและนักเดินทางเหล่านั้นทันที

"ดูนั้น! เขาคือราชันแห่งเมืองหวงซา"

"ท่านเจ้าเมืองหวงซางั้นเหรอ? เจ้าไม่ได้ยินงั้นเหรอว่าเขาเพิ่งมาจากสงครามหมื่นโลก? เจ้าไปอยู่ไหนมากัน?"

"นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเขาตัวเป็นๆ เขาดูเหมือนรูปปั้นตรงกลางเมืองเลย!"

"ดูเหมือนเขาจะมาทางนี้นะ!"

เหล่านักเดินทางและพ่อค้าทั้งในและน้องประตูต่างโห้ร้องออกมาด้วยความประหลาดใจหลบทางให้เขาทีละคน

ยาม 2 3 คนที่ทำหน้าที่เฝ้าประตูเมือง รีบเข้าไปหา หลิน ยู ที่อยู่บนมูรันชิ ทันที ทำความเคารพเขาด้วยความเคารพ

"ข้าน้อย ดีใจที่ได้เห็นท่านขอรับนายท่าน!"

"อืม พวกเจ้า มีหน้าที่เฝ้าประตูเมืองงั้นเหรอ?" หลิน ยู ถามพวกเขาจากด้านหลังของมูรันชิด้วยความสงสัย

"กลั บ มา ... หลังจากนายท่านกลับมา พวกเราได้รับการคัดเลือกจากหน่วยรักษาการณ์ ที่เพิ่งจัดตั้งขึ้น โดยผู้บัญชาการเหว่ย ได้มอบหมายหน้าที่ให้พวกเราเฝ้าประตูเมืองที่นี้ขอรับ"

สมาชิกในกลุ่มคนหนึ่งตอบออกมาอย่างตื่นเต้น

ตัวเขานั้นเป็นผู้ลี้ภัยจากเมืองซวนเย่ เมื่อไม่นานมานี้ เนื่องจากร่างกายของเขาแข็งแรง เขาจึงได้รับเลือกให้อยู่ในหน่วยรักษาการณ์ รับผิดชอบด้านความปลอดภัยของเมืองหวงซา

นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้พูดกับหลิน ยู ใกล้ขนาดนี้

เขาประหม่าจนแทบจะพูดไม่ออก

เช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ที่อยู่ด้านข้าง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการจ้องมองของ หลิน ยู พวกเขาทั้งหมดยืนตรงเกร๊งใบหน้าแดงก่ำ

เพราะมันชัดเจนอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะ หลิน ยู พวกเขาคงได้อดตากอยู่ในถิ่นทุรกันดารหรือไม่ก็ไปเป็นอาหารอยู่ในปากของมอนสเตอร์ พวกเขาจะมีชีวิตที่รุ่งโรจน์แบบในตอนนี้อยู่ได้อย่างไร

ดังนั้นพวกเขาจึงทั้งเคารพและหวาดกลัว หลิน ยู ในเวลาเดียวกัน

หลิน ยู ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ จึงพยักหน้าออก "เป็นแบบนี้เอง เหว่ย กัง ทำงานค่อนข้างมีประสิทธิภาพในการจัดการสิ่งต่างๆ พวกคุณมาได้จังหวะเลย ช่วยติดต่อหา เซียว ฉางกุ้ยให้ฉันที บอกให้เขานำคนกับอุปกรณ์มา บอกไปว่าเราจะไปทำพื้นที่เพราะปลูกนอกเมืองกัน"

"ได้ขอรับนายท่าน พวกเราจะแจ้งหัวหน้าเซียวให้ขอรับ"

สมาชิกกลุ่มตอบกลับอย่างเสียงดัง จากนั้นรีบวิ่งไปยังเมือง ซึ่งทำให้ผู้คนที่เดินทางผ่านไปผ่านมาเกิดความอยากรู้อยากเห็น ซุบซิบกัน โดยที่พวกเขาไม่รู้ว่า หลิน ยู นั้นต้องการทำอะไร

หลังจากนั้นเพียงไม่นาน เซียว ฉางกุ้ย ก็ปรากฏตัวขึ้น

ชาวเมืองในดินแดนหลายร้อยคนพร้อมทั้งเครื่องมือ รีบเดินเข้ามาหา หลิน ยู

"นายท่าน ข้าน้อยได้ยินมาว่านายท่านจะเพราะปลูกเพิ่มที่ด้านนอกของเมืองหรือขอรับ?"

ในตอนนี้เซียวฉาง กุ้ย ยังคงเต็มไปด้วยความสงสัย

แม้ว่าปัญหาเรื่องแหล่งน้ำของเมืองหวงซาจะได้รับการแก้ไขแล้ว

แต่ในปัจจุบันด้วยพื้นดินที่แห้งรอบๆเมืองหวงซา อาจจะต้องใช้เวลาอีกนาน กว่ามันจะสามารถเพราะปลูกได้

นอกเหนือจากเมล็ดที่ หลิน ยู มอบให้แล้ว พืชธรรมดาทั่วไป ก็ไม่มีปลูกขึ้นมาได้เลย ไม่จำเป็นต้องพูดถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ได้กลายเป็นทะเลทรายไปแล้ว

หากไม่ใช่เพราะว่านี้เป็น หลิน ยู ที่สั่งให้พวกเขามา เขาคงมีว่าต้องมีใครล้อเล่นกับเขาอยู่แน่ๆ

เมื่อเห็นท่าทางของเขา หลิน ยู ก็คาดเดาได้ทันทีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า

"'งั้นทุกคนรออยู่ที่นี้ก่อน รอเราซักครู่"

จากนั้นภายใต้การจ้องมองอย่างสงสัยของ เซียว ฉางกุ้ย และคนอื่น เขามองไปยังดินแดนของหลิน ยู

นักเดินทางและพ่อค้าอยู่ด้านนอกประตูเมืองต่างหยุดพูดด้วยความสงสัย

"นั้นอะไรหน่ะ"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงอุทานขึ้นมากรบความเงียบที่อยู่ด้านนอกประตูทันที

ทุกคนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาเห็นชิ้นส่วนสีเขียวขนาดใหญ่แพร่กระจายอย่างต่อเนื่องไปยังบริเวณรอบเมือง หวงซา ชิ้นส่วนเหล่านี้มันมาจากดินแดนของ หลิน ยู

ความเร็วนี้มันเร็วมาก มันได้มาถึงกำแพงเมืองหวงซาในชั่วพริบตาเดียว อีกทั้งมันยังขยายไปบริเวณโดยรอบอย่างน่าสะพรึงกลัว

"มันคือหญ้า! มีหญ้าขึ้นอยู่บนพื้นทราย"

"นี้มัน...เป็นไปได้ยังไงกัน!"

"หญ้าพวกนี้ขึ้นบนพื้นทรายได้ยังไงกัน"

"ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม"

มีการถกเถียงกันอย่างมากมาย ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างขึ้นทันที

พวกเขาตื่นตะลึงจนพูดไม่ออก ทุ่งหญ้าแผ่กว้างไปจนถึงประตูเมือง ทำให้พื้นที่รกร้างบริเวณนี้ทั้งหมดกลายเป็นสีเขียว