บทที่ 2091 เจ้าหน้าที่สืบสวนเหล่านี้เป็น NPC ไม่สามารถพัฒนาเป็นผู้เล่นธรรมดาได้

บทที่ 2091 เจ้าหน้าที่สืบสวนเหล่านี้เป็น NPC ไม่สามารถพัฒนาเป็นผู้เล่นธรรมดาได้

ชุดขุนนางวังบนตัวรูปปั้นนี้ไม่ได้ถูกปั้นขึ้นมา แต่สร้างขึ้นจากผ้าไหมสีแดงแล้วนำมาสวมใส่ให้

ข้างๆ รูปปั้นเทพยังมีเด็กรับใช้อีกสองคน คนหนึ่งเป็นเด็กชาย อีกคนหนึ่งเป็นเด็กหญิง ในมือของเด็กชายถือตะกร้าดอกไม้ใบหนึ่ง ในตะกร้าเต็มไปด้วยดอกไม้สด ส่วนในมือของเด็กหญิงถือหยกหรูอี้ชิ้นหนึ่ง บนใบหน้าของเด็กรับใช้ทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับแฝงไปด้วยความแปลกประหลาด ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

เบื้องหน้ารูปปั้นเทพมีเบาะรองนั่งวางอยู่สำหรับให้ผู้คนกราบไหว้ ด้านหน้าเบาะรองนั่งมีโต๊ะบูชา บนโต๊ะมีกระจุกเส้นผมวางเรียงกันเป็นสองแถวอย่างเป็นระเบียบ

ใช่แล้ว เส้นผม

เส้นผมเหล่านั้นไม่ได้ถูกตัดมาจากศีรษะ แต่ถูกกระชากออกมาอย่างแรง บนเส้นผมยังสามารถมองเห็นหนังศีรษะที่เปื้อนเลือดซึ่งถูกดึงหลุดออกมาด้วย

ขณะที่เหล่าเจ้าหน้าที่สืบสวนค่อยๆ ย่างเท้าเข้าไปใกล้ เสียง ‘แปะ’ ก็ดังขึ้นในวัดเล็กๆ แห่งนั้น พร้อมกับคบเพลิงสองอันที่สว่างวาบขึ้น

เปลวไฟที่เต้นระริกส่องให้ใบหน้าของเทพธิดาองค์นั้นดูน่ากลัวและสยดสยอง ทั้งยังแฝงความเย้ายวนอย่างผิดปกติ

“คิกๆๆๆ” เสียงหัวเราะอันเย้ายวนของผู้หญิงดังขึ้น เจ้าหน้าที่สืบสวนรู้สึกเวียนศีรษะไปหมด หัวหน้าหน่วยตะโกนเสียงดัง “ทุกคนระวัง เป็นวิชาเสน่ห์!”

พูดจบ เขาก็หยิบขวดแก้วใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วขว้างลงบนพื้นอย่างแรง ขวดแก้วใบนั้นกระแทกเข้ากับก้อนหินจนแตกละเอียด

กลิ่นหอมแปลกๆ ฟุ้งกระจายออกมา ทุกคนสูดดมเข้าไปเพียงอึกเดียว ก็พลันตื่นจากอาการมึนงงในทันที

“ทุกคนตั้งสติให้ดี” หัวหน้าหน่วยตะโกนเสียงเข้ม “เราจะต้องตามหาเด็กหนุ่มเหล่านั้นกลับมาให้ได้!”

หัวหน้าหน่วยบุกเข้าไปในวัดเป็นคนแรกพลางชักปืนพกโกลเด้นเดสเสิร์ทอีเกิ้ลสองกระบอกออกมาจากเอวด้านหลัง บนปืนยังสลักอักขระยันต์ที่ซับซ้อนไว้อีกด้วย

เขายิงปืนทั้งสองมือพร้อมกัน เล็งไปที่รูปปั้นเทพด้านบน

ส่วนเจ้าหน้าที่สืบสวนคนอื่นๆ ก็บุกตามเข้ามาเช่นกัน ต่างคนต่างก็หยิบเอาท่าไม้ตายของตนออกมาใช้

ภายในชั่วพริบตา วัดเล็กๆ แห่งนี้ก็สว่างวาบไปด้วยแสงจากเอฟเฟกต์อันงดงามที่สาดส่องไปทั่ว แต่เมื่อการโจมตีทั้งหมดไปถึงหน้ารูปปั้นเทพ กลับถูกกำแพงที่มองไม่เห็นขวางไว้

เด็กรับใช้ทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ รูปปั้นเทพขยับตัว

เด็กหญิงคนนั้นโบกหยกหรูอี้ในมือ เกราะที่มองไม่เห็นพลันพุ่งเข้าใส่เหล่าเจ้าหน้าที่สืบสวน

หัวหน้าหน่วยควงปืนเดสเสิร์ทอีเกิ้ลทั้งสองกระบอกในมืออย่างชำนาญ อักขระยันต์บนปืนส่องประกายสีทองออกมาแล้วเกิดการเปลี่ยนแปลง กลายเป็นอักขระยันต์อีกหลายตัว

เขายิงใส่เกราะที่มองไม่เห็นอีกครั้ง บริเวณที่ถูกยิงเกิดระลอกคลื่นขึ้นในอากาศ เกราะเริ่มปรากฏรอยแตก แต่ก็ยังคงกดทับลงมาไม่หยุด

“อึก...” เจ้าหน้าที่สืบสวนสองคนแสดงสีหน้าเจ็บปวดออกมา เลือดไหลซึมออกมาจากปาก

หัวหน้าหน่วยระดมยิงไม่หยุด ในที่สุดก็ทำลายเกราะนั้นลงได้ เสียงดัง “เพล้ง” ราวกับแก้วแตก เศษเกราะกระจายเกลื่อนไปทั่วพื้น

ทว่า บนพื้นกลับไม่มีอะไรเลย

ในขณะนั้นเอง เด็กชายก็หยิบดอกไม้สีแดงดอกหนึ่งออกมาจากตะกร้าแล้วขว้างมาทางพวกเขา ดอกไม้นั้นระเบิดออกกลางอากาศ กลายเป็นกลีบดอกไม้นับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้าใส่เหล่าเจ้าหน้าที่สืบสวนอย่างหนาแน่น ทั้งยังคมกริบราวกับอาวุธลับ

เจ้าหน้าที่สืบสวนรีบหลบหลีก แต่กลีบดอกไม้มีมากเกินไป จนทำให้พวกเขาไม่ทันตั้งตัว ถูกบาดเป็นรอยแผลหลายแห่งบนร่างกาย

บริเวณที่ผิวหนังถูกบาดมีหยดเลือดซึมออกมา แต่เลือดที่เคยเป็นสีแดงสดกลับกลายเป็นสีดำสนิท

กลีบดอกไม้นั้นมีพิษ!

เจ้าหน้าที่สืบสวนรู้สึกปวดหัวแทบระเบิด เปลือกตาหนักอึ้งจนแทบจะลืมไม่ขึ้น หลังจากดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง บางคนก็ทรุดลงไปคุกเข่าข้างหนึ่ง บางคนก็พิงกำแพงแล้วค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่ง

หัวหน้าหน่วยเองก็ถูกบาดไปสองแห่ง เขาอดทนต่อความเจ็บปวดพลางบรรจุกระสุนปืนโกลเด้นเดสเสิร์ทอีเกิ้ลต่อไป

ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วินาที เด็กรับใช้ทั้งสองก็เตรียมหยิบศาสตราวุธวิเศษในมือขึ้นมาอีกครั้ง ส่วนรูปปั้นเทพก็หัวเราะหึๆ ราวกับกำลังเย้ยหยันในความไม่เจียมตัวของพวกเขา

คัตซีนจบลงในที่สุด ว่านซุ่ยควบคุมสตรีในชุดกี่เพ้าสีเขียวที่เพิ่งอัปเกรดมาปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูวัด

เธอมองไปที่ชื่อเหนือศีรษะของเจ้าหน้าที่สืบสวนเหล่านี้ ทั้งหมดล้วนเป็นชื่อจำพวก NPC1, NPC2 ที่ตั้งขึ้นอย่างขอไปที

เจ้าหน้าที่สืบสวนเหล่านี้เป็น NPC ไม่สามารถพัฒนาเป็นผู้เล่นธรรมดาได้

ส่วนรูปปั้นเทพองค์นั้น เหนือศีรษะมีชื่อว่า “รูปปั้นเทพ” อยู่สองคำ ด้านล่างชื่อนั้นคือหลอดเลือดที่ยาวมาก

ส่วนเด็กรับใช้ทั้งสองคนที่อยู่ข้างๆ เหนือศีรษะก็มีชื่อว่า “เด็กชาย” และ “เด็กหญิง”

ช่างเป็นชื่อที่ทั้งชัดเจนและตั้งแบบขอไปทีเสียจริง

ดูเหมือนว่ารูปปั้นเทพองค์นี้จะเป็นบอสของด่านนี้แล้ว

พอดีเลย จะได้ลองวิชาสามดาบสังหารกับมีดปอกผลไม้ที่เพิ่งอัปเกรดมาใหม่

เธอหยิบมีดปอกผลไม้ออกมา หลังจากอัปเกรดแล้วจะเรียกว่ามีดปอกผลไม้ไม่ได้เสียแล้ว ควรเรียกว่ามีดแตงโมมากกว่า เพราะมันยาวกว่าเดิมมาก ขนาดพอๆ กับแขนท่อนล่างของผู้ใหญ่คนหนึ่ง บนคมมีดยังมีแสงเย็นเยียบที่น่าขนลุกส่องประกายออกมา

การปรากฏตัวของเธอทำให้เจ้าหน้าที่สืบสวนทุกคนตกตะลึง โดยเฉพาะหัวหน้าหน่วยที่ยกปืนเดสเสิร์ทอีเกิ้ลซึ่งเพิ่งบรรจุกระสุนขึ้นเล็งมาที่เธอโดยสัญชาตญาณ

หัวใจของหัวหน้าหน่วยหล่นวูบ

ทำไมถึงมีภูตผีปีศาจเพิ่มมาอีกตนหนึ่ง?

สตรีในชุดกี่เพ้าสีเขียวผู้นี้โผล่มาจากไหน? ทำไมในข้อมูลที่พวกเขารวบรวมมาถึงไม่เคยมีบันทึกถึงตัวละครตนนี้อยู่เลย?

เธอคงไม่ได้แค่เดินผ่านมาหรอกใช่ไหม?

เมื่อเขามองเห็นรอยเลือดขนาดใหญ่บนชุดกี่เพ้าสีเขียวของเธอ ใบหน้าที่ขาวซีดอมเขียว รวมถึงแววตาอันเย็นชาและเยือกเย็นราวกับศพ หัวใจของเขาก็ดิ่งวูบลงสู่จุดต่ำสุด

ข้างหน้าก็เสือ ข้างหลังก็จระเข้... ดูท่าว่าวันนี้เขาคงต้องตายอยู่ที่นี่จริงๆ แล้ว

[จบตอน]