ตอนที่ 49 ชนเผ่าออค

ตอนที่ 49 ชนเผ่าออค

[ขอแสดงความยินดีด้วย แม่มดลวงตา มีค่าประสบการณ์เต็มและก้าวไปสู่ระดับ 6 สำเร็จ!]

[ขอแสดงความยินดีด้วย ผู้นำวิญญาณไม้ มีค่าประสบการณ์เต็มและก้าวไปสู่ระดับ 6 สำเร็จ!]

.....

เช้านี้

หลิน ยู ที่กำลังหลับสนิทถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นถึง 2 ครั้ง

หลังจากที่สะสมค่าประสบการณ์มา ก็มีพืชอีก 2 ตัวที่มาถึงระดับ 6 ในที่สุด

หลิน ยู สวมเสื้อหนังที่ทำจากสัตว์ รีบออกจากบ้านไม้ของราชันไปที่ด้านล่างของดินแดน พบว่าพืชทั้ง 2 ได้เลื่อนแล้ว รูปลักษณ์ของเป็นของมันเกิดการเปลี่ยนแปลง

[ชื่อ : นางพญาปิศาจโลหิต]

[เผ่า : พืช]

[ระดับ : ระดับ 6 (0/500)]

[ความแข็งแกร่ง : 380]

[ร่างกาย : 385]

[ความว่องไว : 295]

[วิญญาณ : 334]

[สกิล : ปราการพฤกษา , เถาวัลย์พิษ , หมอกพิษโลหิต]

[หมายเหตุ : รูปแบบขั้นสูงของ แม่มดลวงตา เถาวัลย์ของมีความสามารถดูดเลือด และปล่อยหมอกพิษเข้าสู่ร่างกายศัครู เธอเป็นตัวทำลายล้างที่น่ากลัว]

.....

[ชื่อ : นายพลพรายไม้]

[เผ่า : พืช]

[ระดับ : ระดับ 6 (0/500)]

[ความแข็งแกร่ง : 100]

[ร่างกาย : 322]

[ความว่องไว : 322]

[วิญญาณ : 405]

[สกิล : ปราการพฤกษา , จู่โจมหนักหน่วง , กวาดล้างพันศพ ]

[หมายเหตุ : รูปแบบขั้นสูงของ ผู้นำวิญญาณไม้ พื้นผิวแข็งแกร่งขึ้น ด้วยความพลังป้องกันที่เพิ่มขึ้น กับการโจมตีที่รวดเร็ว เขาเป็นกองทะลวงฟันที่ทรงพลังที่สุดของตระกูลนางไม้]

.....

นางพญาปิศาจโลหิตระดับ 6 มีหนามสีแดงเข้มเพิ่มขึ้นมาที่เถาวัลย์ของเธอ

เถาวัลย์แต่ละเส้นที่ลอยอยู่นั้นดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

แม้แต่ดอกไม้ที่อยู่บนหัวของเธอก็เปลี่ยนสีจากชมพูเป็นสีเลือด!! มองเพียงแวบเดียวก็รับรู้ได้เลยว่านี้คือตัวอันตราย

สำหรับนายพลพรายไม้

ในทางกลับกัน ขนาดของร่างกายของเขาใหญ๋ขึ้นมากอีกทั้งยังมีไม้เนื้อแข็งเพิ่มขึ้นมามันดูเหมือนเกาะป้องกันที่สมบูรณ์แบบ

โดยเฉพาะแขนคู่ที่ดูหนา ประมาณ เขาสามารถหยุดพายุเฮอริเคนและโยนใส่กลับไปหาศัตรูได้

เหมาะแก่การเข้าปะทะสุดๆ

อสูรไม้ ที่อยู่ข้างๆ มันกระพือปีกเล็กๆของมันบินไปอยู่เหนือหัวของนายพลพรายไม้ ราวกับฉลองให้พวกความสำเร็จของมัน

จากนั้นมันก็บินมาอยู่ที่ด้านข้างของ หลิน ยู และบินวนรอบๆตัวเขา

"ฮ่าๆ เอาละ ไม่ต้องอิจฉากันหรอก พวกนายก็จะเลื่อนระดับในไม่ช้า"

หลิน ยู ยิ้มและตรวจสอบข้อมูลของพวกเขา ส่วนมากมีค่าประสบการณ์มากกว่า 200 กันแล้ว พวกเขาสามารถไปถึงระดับ 6 ได้ในเวลาประมาณ 2 ถึง 3 วัน

พืช 2 ตัวที่เพิ่งเลื่อนระดับนี้เป็นเพราะพวกมันอยู่กับเขามานานแล้ว สังหารมอนสเตอร์ระดับ 5 ไปเป็นจำนวนมาก ช่วยเขาป้องกันการโจมตีมามาก ดังนั้นพวกมันจึงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

ส่วน อสูรไม้ นั้น มันต้องโจมตีและรักษา จึงทำให้มันได้รับค่าประสบการณ์น้อยกว่าเป็นะธรรมดา

หลังจากตรวจดูค่าสถานะของพวกเขา

หลิน ยู ก็ตรงไปที่หอคอยทหาร เพื่อดูความคืบหน้า

หลังจากที่วิจัยมาเป็นเวลาหลายวัน ทหารทั่วไปทั้งหมดได้รับการวิจัยมาถึงระดับ 2 และสามารถอัญเชิญออกมาได้แล้ว

หลังจากจัดการ การวิจัยเสร็จแล้ว เขาก็ไปที่โกดังดินแดนเพื่อตรวจสอบทรัพยากรที่มีอยู่

จากการที่เขารวบรวมอย่างบ้าคลั่งในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้ยกระดับโกดังดินแดนไปเป็นระดับ 4 ทำไมความจุของมันเพิ่มขึ้นอย่างมาก นี้ไม่ใช่เวลาจะมาประหยัดในเมื่อมีทรัพยากรเป็นจำนวนมาก

เขาเปิดดูข้อมูลของ โกดังดินแดน เรียกดูข้อมูลของทรัพยากร ทั้งหมดก็ปรากฏตรงหน้าเขา

[พลังเวทย์ : 37245]

[หิน : 6528]

[แร่เหล็ก : 960]

[แร่ทองแดง : 780]

[แก่นแท้ดินแดงระดับ 4 : 1]

[แก่นแท้ดินแดนระดับ 5 : 15]

.....

นองจากทรัพยากรเหล่านี้แล้วยังมีของทั่วไปอีกหลายอย่าง

เช่น เสื้อผ้าที่ทำจากหนังสัตว์ เครื่องมือต่างๆในชีวิตประจำวัน ขอใช้ส่วนตัว

เนื่องจากเขาติดอยู่ในอันดับต้นๆ ของกระดานแห่งผู้นำ ทำให้ 2 3 วันที่ผ่านมา เขาได้สะสมแก่นแท้ดินแดนระดับ 5 ไว้มากมาย

ถ้าแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามันใช้ประโยชน์อย่างอื่นอะไรอีกได้หรือไม่ แต่เขาก็จะไม่ยอมทิ้งมันไปอย่างแน่นอน

สำหรับพลังเวทย์ เขาต้องเร่งสะสมมันในช่วงนี้ด้วยการออกล่ามอนสเตอร์ รางวัลจากการจัดอันดับ และดอกบัวเพลิงโลกันต์

"มันยังคงขาดอีก 20000 กว่าๆ ดูเหมือนเราต้องเร่งมือแล้ว"

การใช้ไข่มุกแห่งการอพยพ และพลังเวทย์ที่ใช้ในการเลื่อนระดับดินแดน มันยังคงมหาศาลสำหรับหลิน ยู

หากต้องสะสมให้ทันเวลา เขาไม่สามารถพึ่งพาเพียงดอกไม้เพลิงโลกันต์กับรางวัลจากจัดอันดับได้

เขาต้องออกล่ามอนเตอร์ต่อไป

แน่นอนว่าคงจะดีไม่น้อยถ้าเขาสามารถหารังสเตอร์ของมอนสเตอร์ระดับ 5 เจอ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลิน ยู ก็เปิดดูช่องแชทภูมิภาค

หลังจากที่ค้นหาอยู่ซักพัก เขาก็พบข่าวของรังมอนสเตอร์จริงๆ

"เข้ามาเลย พี่น้อง! ฉันพบรังมอนสเตอร์ระดับ 5 ในดินแดนรกร้างไร้ที่สิ้นสุด ดูเหมือนว่ามันจะบอสมอนเตอร์ระดับ 6 อยู่นั้นในนั้น ฉันสู้มันคนเดียวไม่ไหว!"

"ว่าไงนะ? รังมอนสเตอร์ระดับ 5 งั้นเหรอ?"

"มันอยู่ที่ไหน ฉันจะรีบไปทันที!"

"นี้แกตาบอดหรอ ไม่เห็นหรอว่ามันบอสมอนสเตอร์ระดับ 6 อยู่นั้น อยากตายหรือยังไง?"

"แต่ฉันได้ข่าวมานะว่าหลังจากที่จัดการกับรังมอนสเตอร์ระดับ 5 ได้แล้ว มันจะมีรางวัลเป็นโทเค็นทหารระดับ 5 หรืออาจจะเป็นแก่นแท้ดินแดนระดับ 5"

"แมร่งเอ้ย! ไอ้รังบ้านั้นมันอยู่ที่ไหน! ฉันจะไปด้วย!"

"นับฉันด้วย"

ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่ามันมีรางวัลเป็นโทเค็นทหาร เหล่าราชันรีบถามเกี่ยวกับตำแหน่งของรังมอนสเตอร์นั้นทันที

ในไม่ช้า พวกเขาก็รู้ที่ตั้งของ มันคือหุบเขาทางตอนใต้ของดินแดนรกร้างไร้ที่สิ้นสุด

หลังจากผ่านมาหลายวัน ความแข็งแกร่งของเหล่าราชันก็เพิ่มขึ้นมาก เมื่อก่อนพวกเขาไม่กล้าที่จะเขาไปในรังมอนสเตอร์อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไป

ไม่ใช่แล้ว

เพียง 3 ประโยค ก็สามารถอธิบายจำนวนราชันระดับ 5 จำนวนมากที่แห่ไปที่นั้นได้ พวกเขาถึงกับส่งข้อความหาเพื่อน เพื่อรวมทีมกันบุกรังมอนสเตอร์แห่งนี้

ส่วนโทเค็นทหารนั้นจะไปตกอยู่ในมือของใครก็อยู่ที่ความสามารถของแต่ละคน

เดิมที หลิน ยู ไม่ได้คิดจะไป แต่เห็นคำบอกเล่าว่าในหุบเขานี้กว้างใหญ่นัก มีมอนสเตอร์ระดับ 5 อยู่อย่างน้อยหลาย 100 ตัว ซึ่งนี้ทำให้เขาอดสั่นสะท้านไม่ได้

มอนสเตอร์จำนวนขนาดนี้มันมากกว่าเหมืองทองแดงในถ้ำนั้นก่อนหน้านี้ซะอีก แถมยังมีโอกาศที่จะได้โทเค็นทหารอีก มีเป็นโอกาศที่จะได้รับพลังเวทย์จำนวนมาก

แค่เขาลงมือ

หลังจากที่ยืนยันตำแหน่งได่แล้ว เขาก็พา หลิง ซี และพืชระดับ 6 อีก 2 ตัวที่เพิ่งเลื่อนขั้นไปก่อนหน้านี้รวมกับทหารระดับ 5 อีก 20 ตัวออกจากดินแดนไปอย่างด่วนจี๋

......

2 ชั่วโมงต่อมา

ในที่สุด หลิน ยู กับเหล่าพืชของเขาก็มาถึงหุบเขา

แน่นอนว่าเป็นไปตามที่ข่าวบอก ด้านในหุบเขานั้นใหญ่เป็นอย่างมาก แค่ทางเข้าเพียงอย่างเดียวก็กว้างหลาย 100 เมตรแล้ว

ในเวลานี้ ด้านนอกหุบเขา มีเหล่าราชันหลายคนมารวมตัวกันแล้ว พวกเขาทั้งหมดกำลังสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ภายในหุบเขา

หลิน ยู มองเข้าไปจากระยะไกล

เขาพบว่าหุบเขานี้เต็มไปด้วยรั้ว และเต้นท์ที่จากผ้า

มอนสเตอร์จำนวนมากเดินไปมาอยู่รอบกองไฟ ราวกับพวกมันกำลังย่างซากศพของสัตว์บางชนิด มีกลิ่นจางๆลอยอยู่ในอากาศ

มันคือ ชนเผ่าออค ระดับ 5

หลิน ยู สังเกตพบพวกว่ามอนสเตอร์พวกนี้มีสติปัญญาต่ำแสดงว่าต้องมีมอนสเตอร์ระดับ 6 คอยสั่งการพวกมันอยู่

ราชันที่มาที่นี้ก็ค้นพบสิ่งนี้แล้ว พวกเขาทั้งหมดรวมตัวกันอยู่ทั้ง 2 ด้านของหุบเขา ไม่มีใครกล้าที่เข้าไปก่อน

เมื่อเวลาผ่านไป

ผู้คนรวมกันที่ด้านนอกหุบเขามาขึ้นเรื่อยๆ มันทำให้พวกเขากังวลมากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะยิ่งมีคนมากขึ้นโอกาศที่เขาจะได้โทเค็นทหาร ก็น้อยลงเรื่อยๆ นี้คือสิ่งที่พวกเขาไม่ต้องการ

.

.

*****สวัสดีครับ ในตอนนี้ ราชันกลายพันธุ์ VIP 1 ได้เริ่มขึ้นแล้วนะครับ

ติดตามได้ใน เพจ facebook : ราชันกลายพันธุ์ - นิยายแปลไทย