ตอนที่ 12 รังสัตว์ประหลาด

ตอนที่ 12 รังสัตว์ประหลาด

ใช้วิธีล่อเหยือแบบนี้ หลิน ยู สามารถกำจัดราชสีห์ขนเพลิงในถ้ำทั้ง 16 ตัวไปได้อย่างรวดเร็ว

ยกเว้นรอบสุดท้ายที่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น ที่ราชสีห์ขนเพลิงทั้งหมดได้ออกมาจากถ้ำทั้งหมดในคราวเดียว แต่เขาก็ยังสามารถกำจัดพวกมันไปได้อย่างราบรื่น

หลังจากกำจัดซากศพของราชสีห์ขนเพลิงแล้ว หลิน ยู ก็สั่งเหล่าพืชของเขาเข้าไปในถ้ำตรงไปที่สระลาวา

ทันทีที่เขาเข้ามา ลมไอร้อนก็พัดพุ่งเข้าหาใบหน้าของเขา บังคับให้เขาต้องหรี่ตาโดยไม่รู้ตัว แม้แต่เหล่าพืชด้านข้างก็พากันค่อยๆ หดตัว

แม้ในสภาพแวดล้อมเลวร้ายแบบนี้ ดอกบัวก็ยังตั้งต้นอยู่ในสระ แกว่งไปมาอยู่ในลาวา นับเป็นเรื่องที่แปลกของโลกนี้จริงๆ

“หวืออ-”

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ภายใต้คำสั่งของ หลิน ยู เถาวัลย์ก็ถูกเหวี่ยงออกไปดำลงไปในสระลาวา

แต่ในวินาทีถัดมา เถาวัลย์ถูกคลื่นความร้อนเผาจนไหม้เป็นเถ่าถ่าน มันขาดออกเป็น 2 ท่อนจมลงไปในลาวา

“เก็บไม่ได้เหรอ?”

หลิน ยู ขมวดคิ้วเล็กน้อยและจมอยู่ในความคิด

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขานึกบางอย่างได้ มองไปที่เถาวัลย์พิษกับ หลิง ซี

“ไปลองดูซิ หลิง ซี คุณมีหน้าที่รักษา!”

เถาวัลย์พิษนี้เป็นพืชที่ หลิน ยู อัญเชิญออกมาตัวแรก มันสืบทอกทักษะรักษาตัวเองมาด้วย

ตอนนี้มันพัฒนาขึ้นเป็นระดับ 3 แล้ว ทำให้ความสามารถรักษาตัวเองเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ควบคู่ไปกับการรักษาของหลิง ซี มันอาจจะสามารถต้านทานความร้อนภายในลาวาได้

“หวือ-”

มีเสียงแหวกอากาศเกิดขึ้นอีกครั้ง เถาวัลย์สีเขียวพุ่งลงไปลาวาอีกครั้ง ครั้งนี้มันพุ่งตรงไปที่ดอกบัวสระลาวา

ในเวลาเดียวกัน แสงการรักษาของ หลิง ซี ก็ตกลงมา ห่อหุ้มเถาวัลย์ไว้ข้างใน ทำการรักษาแผลไฟไหม้ที่เกิดขึ้น

ด้วยการรักษาถึง 2 ชั้น เขาสามารถสกัดกั้นความร้อนไม่ให้ทำลายเถาวัลย์ได้

“สำเร็จ!”

ใบหน้าของ หลิน ยู เต็มไปด้วยความสุข เพียงได้ยินเสียง “แคว่ก” ดอกบัวถูกดึงออกมาจากสระลาวา ขึ้นมาบนฝั่ง

หลิน ยู ไปข้างหน้าและหยิบมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง มันให้ความอบอุ่นเล็กน้อย เขาไม่ได้รู้สึกว่ามันแตกต่างจากดอกบัวธรรมดามากนัก

และชื่อขอดอกบัวก็อยู่ในตาของเขา

[ชื่อ : ดอกบัวเพลิงโลกันต์]

[ความสามารถ : ปลูกในอาณาเขต สามารถสร้างพลังเวทย์ได้ชั่วโมงละครั้ง ปริมาณจะสัมพันธ์กับระดับของอาณาเขต]

[หมายเหตุ : ดอกบัวเวทย์มนต์ที่สามารถเติบโตได้ในทุกสภาพแวดล้อม]

“ของดีนิ!”

หลิน ยู ถอนหายใจอย่างโล่งอก

สมแล้วกับที่เขาทำงานอย่างหนัก ใช้เวลาในการทำลายรังราชสีห์ขนเพลิง มันคุ้มค่าจริงๆ

สามารถรับพลังเวทย์ได้ทุกชั่วโมง กล่าวคือ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ออกล่าสัตว์ประหลาดและอยู่ในดินแดน พลังเวทย์ของเขาก็ยังคงเพิ่มขึ้น

เขาไม่รู้ว่ามันเพิ่มขึ้นครั้งละเท่าไร แต่มันก็ทำให้เขาตั้งหน้าตั้งตารอ

เขาไม่มีกำลังใจจะสำรวจต่อ สั่งให้กองทัพพืชจำกัดซากศพของราชสีห์ขนเพลิงที่ด้านนอกถ้ำ และกลับเข้าไปในอาณาเขตกับกองทัพพืชของเขา

ทันทีที่เขากลับเข้ามาในอาณาเขต เขานับดอกบัวเพลิงโลกันต์ออกมาปลูกไว้ที่ด้านข้างของต้นไม้แห่งชีวิต ในเวลาเดียวกันก็มีเสียงดังขึ้นในหัวของเขา

[ปลูกดอกบัวเพลิงโลกันต์สำเร็จ ระดับมีการเปลี่ยนแปลง ระดับปัจจุบัน : ระดับ 3]

……

[ชื่อ : ดอกบัวเพลิงโลกันต์]

[ระดับสิ่งก่อสร้าง : ขั้น 3]

[ทรัพยากร : พลังเวทย์ 15/ชั่วโมง]

[หมายเหตุ : ดอกบัวเวทย์มนต์สามารถเติบโตได้ในทุกสภาพแวดล้อม ระดับของมันจะเพิ่มขึ้นตามระดับของอาณาเขต]

…..

15พลังเวทย์ต่อชั่วโมง!

หลิน ยู มีความสุขมาก เขาไม่คิดว่าผลของดอกบัวโลกันต์จะทรงพลังขนาดนี้ มันวิเศษกว่าการฆ่าสัตว์ประหลาดระดับ 3 ได้ซะอีก

ในขณะที่ดีใจอยู่นั้น เขารู้สึกตื่นเต้นมาก ด้วยสิ่งนี้ทำให้เขามีความมั่นใจการป้องกันกระแสสัตว์ร้ายขึ้นมาก มันอาจจะเป็นไปได้ที่เขาจะขึ้นไปที่ระดับ 4 ก่อนระยะเวลาปลอดภัยจะหมดลง

หากเขาสามารถพัฒนาขึ้นไปที่ระดับ 4 ได้จริงๆ...

สายตาของ หลิน ยู หรี่ลง เขาอดที่จะมองไปยังทิศทางทางของกระแสสัตว์ร้ายไม่ได้

จากนั้นเขาก็เรียกดูข้อมูลของอาณาเขต

[ชื่อดินแดน : ต้นไม้แห่งชีวิต]

(ระดับอาณาเขต : ระดับ 3)

(ความทนทานของดินแดน : 500/500)

(ประเภททหาร : พืช)

(จำนวนรับสมัคร : 12/30)

(คำแนะนำอาณาเขต : การอยู่รอดของราชันคือพื้นฐาน ด้วยหน้าที่มากมาย หากแก่นกลางของอาณาเขตถูกทำลาย ท่านจะเสียชีวิต)

(เงื่อนไขการอัพเกรด : ไม้ (500/500), หิน (37/500), พลังงานเวทย์มนตร์(198/500),แก่นแท้ดินแดน(0/1))

(หมายเหตุ : เผ่าพืชสามารถจัดหาไม้ได้เอง)

การอัพเกรดดินแดนขึ้นระดับ 4 ใช้วัตถุดิบเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หินจำนวน 500 หน่วย แม้ว่าจะใช้เหลือพืชเก็บอยู่ตลอดเวลา มันก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2 วัน

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมี แก้นแท้ดินแดน อีกอันที่เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร แม้ว่าจะมีเพียงอันเดียว แต่คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับมา

“ดูเหมือนเราต้องรวบรวมหินให้ครบก่อน”

หลังจากปิดหน้าต่างข้อมูล หลิน ยู ก็ใช้พลังเวทย์ที่เขาเพิ่งได้รับมาอัญเชิญเหล่าทหารพืชเพิ่ม

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้ดอกบัวเพลิงโลกันต์ เขาไม่รู้สึกทุกข์ใจมากนักกับการใช้พลังเวทย์ ดังนั้นเขาเลยสามารถอัญเชิญทหารพืชได้โดยตรง เขาได้อัญเชิญเถาวัลย์พิษระดับ 3 จำนวน 18 ต้นส่งพวกมันไปที่ภูเขาเพื่อรวบรวมหิน

แท้เจ้าเถาวัลย์พิษพวกนี้จะเคลื่อนที่ช้าอย่างมาก แต่มันถ้าเอาพวกมันเรียงกันเป็นแถว ประสิทธิภาพในการรวมรวมก็ไม่ช้าเลยแถมยังง่ายอีกด้วย

ผ่านไป 2 วัน

หลิน ยู ใช้เวลาเกือบทั้งหมดในการรวบรวมหิน

จนกระทั่งคืนวันที่ 3 ในที่สุดเขาก็รวบรวมหินได้ครบ 500 หน่วย

เขาลากร่างกายที่อ่อนล้าของเขากลับไปยังดินแดนที่รอบล้อมด้วยเหล่าพืช สิ้นสุดวันที่วุ่นวายไป 1 วัน

......

ชั่วพริบตา ค่ำคืนก็ผ่านพ้นไป

พระอาทิตย์ยามเข้าขึ้นที่สุดขอบของภูเขา

เมื่อแสงแรกของดวงตะวันส่องมายังโลก เหล่าราชันจากทั่วทุกมุมโลกก็ตื่นขึ้นและเริ่มพัฒนาตัวเองเพื่อความอยู่รอด พวกเขาเหล่านั้นเริ่มคุ้นเคยกับชีวิตแบบนี้แล้ว

ทันใดนั้นเอง...

วันนี้แตกต่างจะวันอื่นๆ

ขณะที่ฟ้าเริ่มสว่าง ก็มีเสียงดังขึ้นในหัวของทุกคน

[ขอแสดงความยินดีด้วย เหล่าราชันที่รักทุกท่าน ที่ประสบความเร็จในทวีปดึกดำบรรพ์เป็นเวลา 3 วัน]

[ข้อจำกัดเกี่ยวกับรังสัตว์ประหลาดจะถูกยกเลิก และไอเทมหายากจะเป็นรางวัลสำหรับการเคลียร์รังสัตว์ประหลาด]

[เหล่าราชันทั้งหลายโปรดทำงานให้หนักขึ้นเพื่อนพัฒนาดินแดนของท่าน]

….

เงียบกริบ!

ความเงียบปกคลุมไปทั่วภูมิภาค

ทุกคนต่างตกตะลึงกับข่าวสารที่ได้รับอย่างกะทันหัน

จากนั้นไม่นาน ช่องแชทภูมิภาคก็ระเบิดออกทันที

“แมร่ง แมร่ง แมร่ง! ฉันได้ยินถูกไหม รางวัลแรร์ไอเทม? และวัตถุดิบการอัพเกรดระดับ 4?”

“แม่เจ้า ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับหีบสมบัติโคตรจะแย่ คราวจะมีอะไรอีกไหมนะ?”

“ว่าแต่รังสัตว์ประหลาดมันคืออะไรกัน? มันอันตรายไหมนะ?”

“ไม่ว่ามันจะเป็นไรอะไร ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไปที่นั้นให้ได้ มีใครต้องการไปกับฉันไหม”

“มาเลยย! หีบสมบัติที่ฉันไม่ได้รอบที่แล้ว คราวนี้ฉันต้องเอามาให้ได้!”

“ฉันเพิ่งมาถึงระดับ 3 กำลังคิดว่าแก้นแท้ดินแดนี้มันคืออะไรกัน ฉันไม่ได้หวังว่ามันจะเป็นแบบนี้”

อย่าว่าแต่คนเหล่านี้เลยที่ตื่นเต้น แม้แต่ หลิน ยู ที่เงียบสงบมาตลอดก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

ตอนนี้ เขามีวัสดุทั้งหมดแล้ว ขาดแต่เพียงแก้นแท้ของดินแดน

ตราบใดที่เขาได้มันมา เขาก็สามารถก้าวเข้าไปสู่ระดับ 4 ได้ก่อนคนอื่น 1 ก้าว เป็นข้อได้เปรียบอย่างมากมาก ทำให้เขาสามารถยืดหยัดได้อย่างมั่นคงในกระแสสัตว์ร้าย

เป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้

ทันใดนั้น ทุกคนจึงสอบถามเกี่ยวกับรังสัตว์ประหลาด และช่องแชทภูมิภาคก็ดูมีชีวิตชีวามากขึ้น