บทที่ 366 ดูไม่เหมือนการแสดง

บทที่ 366 ดูไม่เหมือนการแสดง

"โลกนี้มันเสื่อมทรามลงทุกวัน จิตใจคนก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว เดี๋ยวนี้พวกสตรีมเมอร์อยากจะดังนี่ทำได้ทุกอย่างจริงๆ"

"นี่มันดูยังไงก็เป็นการจัดฉากทั้งนั้นแหละ แฟนเก่าอะไรกัน ก็ลองให้เขาเข้ามาฆ่าคนจริงๆ ดูสิ"

"ถ้ากลัวจริงก็รีบแจ้งตำรวจสิ"

ชาวเน็ตต่างก็มองว่าเป็นแค่การแสดง คิดว่านี่เป็นการจัดฉากของสตรีมเมอร์สาวอย่างแน่นอน

แต่สตรีมเมอร์สาวกลับหน้าซีดเผือด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว แม้แต่มือก็ยังสั่นเทา

"พูดถูก ฉัน... ฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้" สตรีมเมอร์สาวเห็นความคิดเห็นของชาวเน็ต ดูเหมือนจะเพิ่งนึกขึ้นได้ รีบหยิบโทรศัพท์โทรแจ้งตำรวจทันที

"ฮัลโหล ฉันจางเวยค่ะ แฟนเก่าของฉันบุกเข้ามาในบ้าน! ใช่ค่ะ เขามีกุญแจบ้านฉัน ก่อนหน้านี้เขาเคยขู่ไว้ บอกว่าถ้าฉันไม่ยอมคืนดี เขาจะฆ่าฉัน ฉันนึกว่าเขาแค่พูดเล่น... ค่ะ ค่ะ ที่อยู่ของฉันคือ..." สตรีมเมอร์สาวรัวที่อยู่ของตัวเองออกมา ดูเหมือนจะหวาดกลัวจนลืมไปว่ากำลังไลฟ์สดอยู่ "ค่ะ ฉันจะไม่ยอมออกไปเด็ดขาด คุณตำรวจ รีบมานะคะ!"

คราวนี้ชาวเน็ตต่างก็งงกันไปหมด

"เดี๋ยวนะ เธอกล้าแจ้งตำรวจจริงๆ เหรอ? ไม่รู้หรือไงว่าการแจ้งความเท็จมันผิดกฎหมาย"

"ดีเลย พรุ่งนี้คงได้เห็นชื่อของสตรีมเมอร์สาวในประกาศของตำรวจ โดนกักตัวสิบห้าวัน ไม่แน่อาจจะได้ขึ้นเทรนด์ นี่ก็ถือว่าดังไปอีกแบบไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่สิ ถ้าสตรีมเมอร์สาวจัดฉากจริงๆ จะกล้าประกาศที่อยู่ของตัวเองต่อหน้าคนดูมากมายขนาดนี้เหรอ?"

"ที่อยู่ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ ฉันรับประกันเลยว่าพอตำรวจไปถึงที่นั่น ก็จะไม่เจออะไรทั้งนั้น"

แม้จะถูกชาวเน็ตต่อว่า แต่ความนิยมในห้องไลฟ์สดกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่อยากรู้อยากเห็นต่างก็แห่กันเข้ามา

แต่สตรีมเมอร์สาวกลับไม่ได้สังเกตเห็นยอดผู้ชมที่พุ่งสูงขึ้นเลยสักนิด เธอเอาแต่เดินวนไปวนมาในห้องนอนด้วยความกระวนกระวาย

"ฝีมือการแสดงของสตรีมเมอร์สาวคนนี้ดีขนาดนี้เลยเหรอ? ฝีมือระดับนี้ไม่ไปเป็นนักแสดงก็น่าเสียดายแย่ แค่ถ่ายคลิปสั้นๆ ก็น่าจะดังได้แล้วนะ"

"นักแสดงดีๆ แบบนี้ถูกมองข้าม ดูสิว่าในวงการบันเทิงตอนนี้มีแต่พวกอะไรก็ไม่รู้ แสดงหนังมาเป็นสิบๆ เรื่องแล้ว ท่องบทยังไม่คล่องเลย"

"ทำไมฉันรู้สึกว่าเธอไม่เหมือนกำลังแสดงเลยล่ะ?"

คิ้วของว่านซุ่ยขมวดเข้าหากันอย่างแน่นหนา

เพราะตอนที่แฟนเก่าของเธอโผล่มาเมื่อครู่ ว่านซุ่ยเห็นแสงเย็นเยียบแวบหนึ่งจากแขนเสื้อของผู้ชายคนนั้น

นั่นเป็นของจริงแน่นอน ไม่ใช่ของประกอบฉาก!

นี่อาจจะไม่ใช่การแสดงจริงๆ ก็ได้

ครืด ครืด

เสียงลูกบิดประตูสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คนข้างนอกกำลังเขย่าประตูอย่างบ้าคลั่ง

"จางเวย! เปิดประตู! ฉันรู้ว่าเธออยู่ข้างใน!"

เสียงที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นของผู้ชายดังขึ้น "เธอมีสิทธิ์อะไรมาเลิกกับฉัน? ฉันไม่รังเกียจที่เธอเป็นสตรีมเมอร์แล้วนะ แต่เธอกลับมารังเกียจว่าฉันไม่มีเงินเหรอ?"

จางเวยตกใจจนทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง ใช้มือปิดปากแน่น ตัวสั่นระริก

"ที่แท้ก็เป็นผู้หญิงหน้าเงินนี่เอง งั้นก็สมควรตายแล้วล่ะ"

"ใช่พวกที่พอหลอกสูบเงินจากคนโง่จนหมดตัวแล้ว ก็ถีบหัวส่งเลยหรือเปล่า? ผู้หญิงแบบนี้ต้องโดนแทงสักสองสามทีถึงจะสำนึก"

"นี่แหละคือผลของการรังแกคนซื่อๆ"

เหล่านักเลงคีย์บอร์ดต่างก็พากันรุมประณามจางเวย ใช้จินตนาการของตัวเองตัดสินเธอไปแล้ว ราวกับว่าอยากจะตามหลังผู้ชายคนนั้นไปแทงเธอสักสองสามทีด้วยซ้ำ

แต่ก็มีแฟนคลับเก่าแก่บางคนออกมาพูดว่า: "พวกคุณไม่รู้ก็อย่าพูดมั่วซั่วสิ แฟนคนนี้ของจางเวยไม่มีงานการทำเป็นหลักแหล่ง วันๆ เอาแต่เล่นเกมอยู่ที่บ้าน อาศัยเงินที่จางเวยไลฟ์สดหามาเลี้ยงดู ที่พวกเขาเลิกกันก็เพราะเขาขโมยเงินเก็บของจางเวยไปซื้ออุปกรณ์เกม ตั้งหลายหมื่นนะ"

"เหอะๆ เธอพูดอะไรคุณก็เชื่อหมดเหรอ? หรือว่าคุณคือพี่ใหญ่สายเปย์ของเธอล่ะ?"

"เพื่อนเอ๋ย เปย์ให้ผู้หญิงหน้าเงินคนนี้ไปเท่าไหร่แล้ว? ได้นอนด้วยหรือยัง? ถ้ายังก็ไม่ต้องมาแก้ต่างให้เธอหรอกนะ"

แฟนคลับเก่าแก่คนนั้นถูกด่าจนไม่กล้าโผล่หน้าขึ้นมาอีก ในช่องแสดงความคิดเห็นเต็มไปด้วยคำพูดหยาบคายที่ด่าทอจางเวยอย่างรุนแรง

แต่จางเวยไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจคนพวกนั้นแล้ว เธอจ้องมองลูกบิดประตูด้วยความหวาดกลัว ห้องนอนของเธอเป็นประตูไม้ กลอนประตูก็ไม่แข็งแรง พอถูกคนข้างนอกเขย่าอย่างบ้าคลั่งมานานขนาดนี้ ก็ใกล้จะพังเต็มทีแล้ว

ใบหน้าของเธออาบไปด้วยน้ำตาแห่งความหวาดกลัว

ทำไมตำรวจยังไม่มาอีก?

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็มีเสียงแจ้งเตือนว่ามีคนขอเชื่อมต่อไลฟ์ดังขึ้น

เธอหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

"@ขอยืมจากสวรรค์อีกห้าร้อยปี ขอเชื่อมต่อกับคุณ"

ชาวเน็ตต่างก็ฮือฮากันใหญ่

"อะไรนะ? คุณห้าร้อยปีจะไลฟ์สดคู่กับเธอเหรอ? จริงดิ?"

"นี่ไม่ใช่บัญชีปลอมใช่ไหม?"

"ไม่ใช่! นี่คือบัญชีจริง! คนหายกลับมาแล้วเหรอ? แถมยังมาช่วยผู้หญิงหน้าเงินคนนี้อีก?"

ว่านซุ่ยโด่งดังมากในแพลตฟอร์มโต้วอิน จางเวยเองก็เคยเลื่อนฟีดเจอเช่นกัน แถมยังเคยดูไลฟ์สดที่ว่านซุ่ยแนะนำให้เสี่ยวซินตามหาสุนัขด้วย เธอจึงรีบกดปุ่มยอมรับทันที

ใบหน้าของว่านซุ่ยปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"เชี่ย! คุณห้าร้อยปีตัวจริง!"

"ทำไมคุณห้าร้อยปีถึงช่วยคนแบบนี้!"

"เมื่อกี้ฉันก็อยากจะพูดแล้วนะ พวกคุณจะไปสนทำไมว่าสตรีมเมอร์เป็นผู้หญิงหน้าเงินหรือไม่? ผู้หญิงหน้าเงินสมควรถูกฆ่าเหรอ? พวกคุณเป็นจางซานนอกกฎหมายกันหรือไง?"

"อีกอย่าง สตรีมเมอร์คนนี้จะเป็นผู้หญิงหน้าเงินจริงหรือเปล่าก็ยังไม่แน่เลย พวกนักเลงคีย์บอร์ดนี่เริ่มพิพากษาคนอื่นอีกแล้วเหรอ?"

"เหอะๆ พวกนี้ในชีวิตจริงหงอยังกะหมา พออยู่หน้าคีย์บอร์ดกลายเป็นราชสีห์"

จางเวยไม่มีกะจิตกะใจจะอ่านความคิดเห็นเหล่านี้เลย เธอเช็ดน้ำตาบนใบหน้าแล้วตะโกนประโยคที่ทำให้ว่านซุ่ยถึงกับขนหัวลุกออกมา: "คุณห้าร้อยปี ช่วยฉันด้วย!"

ว่านซุ่ย: "..."

[จบตอน]