บทที่ 25 ช่วยด้วย! ฆ่าคนแล้ว!
บทที่ 25 ช่วยด้วย! ฆ่าคนแล้ว!
บทที่ 25 ช่วยด้วย! ฆ่าคนแล้ว!
“พวกทารุณหมาขอให้ตายยกบ้าน!”
ในช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยข้อความด่าทอจำนวนมาก จนกลบความเห็นที่มีสาระไปจนหมด
“พวกคุณเข้าใจผิดแล้วค่ะ ที่ฉันให้พวกคุณอัดหน้าจอไว้ก็เพราะกลัวว่า...” ว่านซุ่ยกำลังจะอธิบาย แต่ก็พลันชะงักไป
ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นช้าๆ และความคิดเห็นของชาวเน็ตก็เงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดขึ้นมา
“เชี่ย!”
ที่แท้หลังจากที่เสี่ยวซินพุ่งเข้าไป ก็เห็นห้องหนึ่งเปิดไฟอยู่ สุนัขน้อยกำลังเห่าอยู่ในห้อง ด้วยความร้อนใจ เธอจึงวิ่งเข้าไปแล้วถีบประตู
ปัง
ประตูถูกถีบเปิดออก สุนัขคอร์กี้ตัวหนึ่งวิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วลอดผ่านขาของเสี่ยวซินหนีไป แต่เสี่ยวซินไม่ทันได้มองมัน ดวงตาทั้งสองข้างของเธอจับจ้องไปที่เตียงอย่างไม่วางตา
นี่คือห้องนอน บนเตียงเก่าๆ หลังนั้น ชายวัยกลางคนผมเผ้ามันเยิ้มใบหน้าดุร้ายกำลังคร่อมอยู่บนร่างของหญิงวัยกลางคนคนหนึ่ง บีบคอของเธออย่างแรง หญิงคนนั้นตาเหลือก หายใจรวยริน ดูท่าว่าจะไม่รอดแล้ว
เสี่ยวซินยืนตะลึงอยู่เพียงสองวินาที ก็พลันได้สติกลับคืนมา หันหลังวิ่งหนีออกไป พลางวิ่งพลางตะโกน “ช่วยด้วย! มีคนจะถูกฆ่า! เร็วเข้า!”
ในห้องไลฟ์สดก็แทบจะแตก
“เร็วเข้า! รีบแจ้งตำรวจ!”
“ฉันกำลังโทร 110 อยู่!”
“เชี่ย! จุดหักมุมนี้ฉันนึกไม่ถึงจริงๆ นี่จะไม่ใช่บทละครอีกใช่ไหม?”
“ถ้าเรื่องนี้เป็นบทละคร คนพวกนี้ทั้งหมดต้องติดคุกแน่!”
“ฉันเป็นหมอ ดูแล้วไม่เหมือนการแสดงนะ หน้าของผู้หญิงคนนั้นเขียวไปหมดแล้ว ถ้าช้ากว่านี้คงได้เก็บศพเธอแน่”
พวกแอนตี้และเกรียนคีย์บอร์ดต่างก็งงไปตามๆ กัน ไม่รู้ว่าจะหาเรื่องด่าจากมุมไหนดี ในช่องคอมเมนต์จึงดูสะอาดตาขึ้นมาก
ชายวัยกลางคนถูกเสียงตะโกนของเสี่ยวซินทำเอาตกใจจนสะดุ้ง แรงที่มือจึงคลายลง หญิงวัยกลางคนจึงรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด
เลือดที่ขึ้นหน้าของเขาพลันเย็นลง เขามองดูผู้หญิงที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง แล้วมองไปยังเสี่ยวซินที่วิ่งหนีไปไกลขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะทุบหัวตัวเองอย่างรู้สึกผิดและเจ็บปวด
ว่านซุ่ยเห็นเสี่ยวซินใกล้จะวิ่งพ้นประตูหลังบ้านของครอบครัวนั้นแล้ว ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จึงพูดขึ้น “เสี่ยวซิน อย่าเพิ่งวิ่ง!”
เสี่ยวซินร้อนรน “ฉันจะไม่วิ่งได้ยังไง ถ้าคนนั้นไล่ตามออกมา ฉันจะรอดเหรอ?”
“เขาไม่ไล่ตามออกมาหรอก” ว่านซุ่ยกล่าว “รีบไปเรียกคนมาเร็ว ผู้ชายคนนั้นอาจจะฆ่าตัวตาย”
“หา?” เสี่ยวซินชะลอฝีเท้าลง หันกลับไปมอง ก็ไม่เห็นมีใครไล่ตามมาจริงๆ
แต่เธอก็ไม่กล้ากลับเข้าไป จึงไปเคาะประตูเพื่อนบ้านซ้ายขวา ไม่นานชาวบ้านทั้งซอยก็ถูกปลุกให้ตื่น พวกเขาออกมาบ่นพึมพำ เมื่อฟังเสี่ยวซินเล่าสถานการณ์ ก็รีบพากันเข้าไปในบ้านหลังนั้นทันที และก็เห็นชายวัยกลางคนคนนั้นกำลังถือเชือกเส้นหนึ่ง แขวนไว้บนขื่อ ทำเป็นบ่วง แล้วกำลังจะสอดหัวเข้าไปข้างในจริงๆ
เพื่อนบ้านต่างตกใจ รีบเข้าไปช่วยเขาลงมา
“เหล่าหวงเอ๊ย นี่นายทำอะไรของนายเนี่ย!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นทั้งทุบหัวตัวเองทั้งร้องไห้ “ฉันเล่นพนันเสียไปกว่าล้าน ตอนนี้ยังมีคนมาเห็นฉันพยายามฆ่าเมียตัวเองอีก ฉันไม่มีหน้าอยู่ต่อไปแล้ว”
ที่แท้ชายคนนี้ติดการพนันงอมแงม เดิมทีครอบครัวก็ค่อนข้างมีฐานะ แต่ก็ถูกเขาผลาญจนหมด
ภรรยาของเขาขายบ้าน ขายเครื่องประดับเพื่อใช้หนี้ให้เขา เดิมทีหวังว่าเขาจะกลับตัวกลับใจ เริ่มต้นชีวิตใหม่ ใครจะไปรู้ว่าไม่นานเขาก็กลับไปเล่นพนันอีก
ครั้งนี้ภรรยาของเขาไม่ยอมช่วยใช้หนี้ให้อีกแล้ว
คืนนี้เขาจึงกลับมาเพื่อขอเงินจากภรรยา พอภรรยาไม่ให้ เขาก็เกิดหน้ามืดขึ้นมา พุ่งเข้าไปบีบคอภรรยา ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวซินมาถึงทันเวลา ก็คงจะเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นแล้ว
ส่วนเจ้าโค้ก คอร์กี้ตัวนั้น ถูกหญิงวัยกลางคนเก็บมาเลี้ยงหลังจากมันหลงทาง
ทุกคนต่างก็ช่วยกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย นำผู้หญิงบนเตียงส่งโรงพยาบาล ตำรวจก็มาถึงแล้ว และใส่กุญแจมือชายวัยกลางคนคนนั้น
“คุณห้าร้อยปี ฉันต้องไปให้ปากคำกับตำรวจแล้ว การเชื่อมต่อวันนี้คงต้องจบลงแค่นี้ก่อนนะคะ” เสี่ยวซินพูดกับกล้อง “ขอบคุณที่ช่วยฉันตามหาโค้กกลับมาได้ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะดูดวงเป็น ที่มาหาก็แค่ลองเสี่ยงดูเป็นครั้งสุดท้าย แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว คุณนี่มันหมอดูเทวดาจริงๆ!”
“เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน ฟังฉันอธิบายก่อน เรื่องวันนี้มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ฉันไม่ได้คำนวณอะไรเลย” ว่านซุ่ยยังพูดไม่ทันจบ อีกฝ่ายก็ตัดการเชื่อมต่อไปแล้ว
เธอจึงได้แต่พูดกับชาวเน็ตในห้องไลฟ์สด “ท่านผู้ชมทุกท่านคะ เรื่องในวันนี้เป็นเรื่องบังเอิญทั้งหมด ฉันดูดวงไม่เป็น และไม่เข้าใจเรื่องคำสาปอะไรทั้งสิ้น ขอให้ทุกท่านเชื่อมั่นในวิทยาศาสตร์นะคะ!”
“สตรีมเมอร์ คำพูดนี้คุณเชื่อเองรึเปล่า?”
“ถ้าเรื่องแบบนี้ยังเป็นเรื่องบังเอิญได้ ทำไมไม่ไปซื้อลอตเตอรี่ล่ะ เผื่อจะถูกรางวัลใหญ่สักใบ”
“จากการสันนิษฐานของฉัน สตรีมเมอร์น่าจะอาศัยอยู่ในตรอกนี้หรือบริเวณใกล้เคียง เธอเป็นพวกถ้ำมอง คอยแอบดูความเคลื่อนไหวของเพื่อนบ้านอยู่ตลอดเวลา พอดีเห็นสถานการณ์ของบ้านนี้เข้า ถึงได้ใช้วิธีนี้หลอกให้เสี่ยวซินไป”
“มีเหตุผลนะ มีเหตุผลกว่าเรื่องบังเอิญเยอะเลย”
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ขอแนะนำให้ทุกคนแจ้งตำรวจ พวกถ้ำมองแบบนี้น่ากลัวจะตาย”
“พระเจ้า เธอจะแอบถ่ายความเป็นส่วนตัวของคนอื่นไปขายเอาเงินรึเปล่า คนแบบนี้ทำได้ทุกอย่างแหละ”
ว่านซุ่ยถึงกับพูดไม่ออก ไม่คิดเลยว่าพวกแอนตี้จะสามารถพลิกมุมมาโจมตีเธอแบบนี้ได้ สงสัยจะมีผู้บงการอยู่เบื้องหลังคอยชี้แนะแน่ๆ
[จบตอน]