เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 28 ความเข้าใจผิดแสนร้ายแรง

ตอนที่ 28 ความเข้าใจผิดแสนร้ายแรง

ตอนที่ 28 ความเข้าใจผิดแสนร้ายแรง


ตอนที่ 28 ความเข้าใจผิดแสนร้ายแรง

เมื่อสมญานาม 'นักฆ่าระเบิดหัว' แพร่กระจายออกไป ก็ก่อให้เกิดคลื่นลมในเมืองไพศาลตอนใต้ไม่น้อย

ไม่เพียงเพราะเขาลงมืออย่างโหดเหี้ยม สังหารผู้คนจากเมืองกาลคราม แต่ยังเป็นเพราะเบื้องหลังของเมืองกาลครามมีตระกูลหวังคอยหนุนหลัง

ตระกูลหวังเป็นกลุ่มอำนาจแนวหน้าในเมืองไพศาล มีอิทธิพลแทบจะทุกหนทุกแห่ง

บุคคลนี้กล้าสังหารเจ้าเมืองน้อยเมืองกาลครามอย่างเลือดเย็น ไม่กลัวการแก้แค้นของตระกูลหวังหรอกหรือ

อีกทั้งยังมีข่าวลือว่าบุคคลนี้พักอยู่ในโรงเตี๊ยมทักษิณไพศาล อายุน้อยและยังไม่ถึงขอบเขตสะพานชีวา น่าจะมาเพื่อเข้าร่วมการคัดเลือดของสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต

ด้วยอำนาจของตระกูลหวัง การสืบหาห้องพักและชื่อของเซียวเฉินในโรงเตี๊ยมทักษิณไพศาลไม่ใช่เรื่องยาก

สิ่งที่น่าประหลาดใจคือหลังรู้ชื่อจริงของนักฆ่าระเบิดหัวแล้ว คนจากตระกูลหวังกลับไม่ได้ไปหาเรื่อง แต่จากไปแทน

ทว่าก่อนพวกเขาจะจากไป มีคนได้ยินบทสนทนาของพวกเขา

"ต้องให้ยอดฝีมือของตระกูลเราฆ่าคนผู้นี้ด้วยมือของตนเอง!"

มันทำให้ผู้คนสับสนไม่น้อย นักฆ่าระเบิดหัวผู้นี้เคยล่วงเกินยอดฝีมือของตระกูลหวังอย่างนั้นหรือ

ได้ยินมาว่ายอดฝีมือผู้นี้เพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตตำหนักลี้ลับเมื่อไม่นานมานี้ แม้แต่ราชวงศ์ยังให้เกียรติเขาเป็นอย่างมาก

นักฆ่าระเบิดหัวกับเขาต่างกันสุดขั้วทั้งในด้านขอบเขตและสถานะ ไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกันได้

ในขณะผู้คนต่างคาดเดาตัวตนของเซียวเฉิน หญิงสาวร่างสูงเพรียวเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยมทักษิณไพศาล

"นักฆ่าระเบิดหัวหรือ" ได้ยินผู้คนเรียกเซียวเฉินเช่นนี้แล้วนางก็หัวเราะออกมา "ฮ่าๆ"

"ทำให้ศิษย์พี่ขบขันแล้ว"

เมื่อเห็นนางเซียวเฉินก็ยิ้มเจื่อน ฉายานี้ฟังดูไม่ค่อยดีจริง ๆ

"ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ถูกชะตากับตระกูลหวังตั้งแต่แรกเลยนะ เพิ่งมาถึงเมืองไพศาลก็ฆ่าสุนัขรับใช้ของตระกูลหวังแล้ว เท่าที่ข้ารู้ เจ้าเมืองน้อยเมืองกาลครามคนนั้นน่าจะเป็นหมากที่ตระกูลหวังต้องการวางไว้ในสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต แต่กลับถูกเจ้าฆ่าตายเสียก่อน" จูชิงฮวนกล่าวกลั้วขำ

"วางหมากไว้ในสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตอย่างนั้นหรือ" สายตาของเซียวเฉินวูบไหว "ทำเช่นนี้เพื่ออะไรกัน"

"เจ้าไม่รู้หรือ สำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตก่อตั้งขึ้นในแคว้นไพศาลมากว่าพันปีแล้ว นานกว่าช่วงเวลาที่ราชวงศ์ปัจจุบันปกครองแคว้นไพศาลเสียอีก ตลอดพันปีที่ผ่านมา มีศิษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่าจากสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต พวกเขาทั้งหมดมีความกตัญญูต่อสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต หากสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตต้องการความช่วยเหลือ เจ้าคิดว่าจะมีกี่คนปฏิเสธ" จูชิงฮวนมองเซียวเฉิน

"ตระกูลหวังต้องการควบคุมสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตหรือ" เซียวเฉินไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อน สำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตซับซ้อนมากกว่าที่เขาคิดไว้

"พูดให้ถูกคือตระกูลหวังก็แค่ทำตามคำสั่งของคนอื่น" คำพูดสั้น ๆ ของจูชิงฮวนทำให้เซียวเฉินใจเต้นแรงขึ้นมาก บุคคลที่สามารถสั่งให้ตระกูลหวังทำตามคำสั่งได้ ดูเหมือนจะพอคาดเดาได้แล้ว

"ในสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต ตระกูลหวังคงไม่ได้วางหมากไว้แค่ศิษย์ใช่หรือไม่" เซียวเฉินถาม

จูชิงฮวนพยักหน้า "จริง ๆ แล้วผู้อาวุโสในสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเข้าพวกกับตระกูลหวัง ส่วนอีกฝ่ายต้องการรักษาความเป็นอิสระของสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตและต่อต้านฝ่ายที่ตระกูลหวังควบคุม"

"เช่นนั้นอาจารย์ของเราก็ควรอยู่ฝ่ายต่อต้านตระกูลหวังใช่หรือไม่" เซียวเฉินคาดเดาเมื่อย้อนนึกถึงทัศนคติของจูชิงฮวนและจัวชิงในวันนั้น

"ใช่... ก็ไม่ใช่" คำตอบของจูชิงฮวนทำเอาเซียวเฉินงุนงง หมายความว่าอย่างไรกัน

"เมื่อเจ้าเข้าสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตก็จะค่อย ๆ เข้าใจเอง พรุ่งนี้เช้าข้าจะพาพวกเจ้าไปสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต"

"ไปพรุ่งนี้เลยหรือ" เซียวเฉินประหลาดใจเล็กน้อย ยังเหลืออีกสองวันกว่าจะถึงวันคัดเลือก

"ใครจะรู้ว่าตระกูลหวังจะลงมือเมื่อไหร่ พวกเขาบอกว่าจะปล่อยให้เจ้าถูกยอดฝีมือผู้นั้นฆ่า แต่ยอดฝีมือคนนั้นอาจจะไม่แยแสเจ้า และสั่งให้คนมาฆ่าเจ้าก็ได้" จูชิงฮวนหัวเราะคิกคัก

เซียวเฉินครุ่นคิดแล้วว่ามีเหตุผล สำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตในเมืองไพศาล จะมีใครมองนักเลงจากเมืองวายุไกลอย่างเขาเป็นศัตรูคู่อาฆาตได้

ไม่มีทาง!

"ขอบคุณศิษย์พี่" เซียวเฉินกล่าวขอบคุณจูชิงฮวน

"ตอนนี้เราเป็นพี่น้องร่วมสำนักแล้ว จะขอบคุณทำไม อย่าลืมว่าข้าไปเมืองวายุไกลเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ"

เซียวเฉินยังอยากจะถามบางอย่าง ทว่าจูชิงฮวนก็เหาะออกไปแล้ว นางเปิดห้องใหม่ในโรงเตี๊ยมทักษิณไพศาล

"เราก็พักผ่อนกันให้เต็มที่เถอะ" เซียวเฉินหันไปพูดกับไป๋เนี่ยนปิง

"คนผีทะเล!" ใบหน้าของไป๋เนี่ยนปิงแดงก่ำก่อนกลับไปที่ห้องของตัวเอง

"นางเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า ความคิดข้าบริสุทธิ์มากเลยนะ"

เซียวเฉินส่ายหัวอย่างปลงตก เขาถูกเข้าใจผิดร้ายแรงเข้าแล้ว!

เช้าวันรุ่งขึ้น จูชิงฮวนรอเซียวเฉินอยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่เช้า

"เราจะนั่งรถม้าไปหรือ" เซียวเฉินถาม ทว่าทันทีที่พูดจบก็นึกได้ว่าม้าของเขาถูกฆ่าตายแล้ว

"นั่งรถม้าไปสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตคงต้องรอนานมาก" จูชิงฮวนเป่านกหวีด ทันใดนั้นมีเหยี่ยวขาวตัวหนึ่งก็โฉบลงมาจากท้องฟ้า ลงยืนกับพื้นต่อหน้าพวกเซียวเฉิน

"สัตว์อสูรขอบเขตสะพานชีวา" สีหน้าของเซียวเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เหยี่ยวขาวตัวนี้แผ่ปราณน่าเกรงขาม!

"ไปกันเถอะ" จูชิงฮวนพูด พวกเซียวเฉินทั้งสามก็ขึ้นหลังเหยี่ยวขาว

เหยี่ยวขาวกางปีกแล้วทะยานขึ้นกลางอากาศในทันที พาจูชิงฮวนและพวกบินผ่านกลุ่มเมฆ

"น่าเสียดายที่ซิ่นเอ๋อร์ยังไม่ฟื้น จึงไม่ได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามนี้"

เซียวเฉินตื่นเต้นมาก ตำแหน่งเหนือเมฆทำให้มองเห็นความกว้างใหญ่และความเจริญรุ่งเรืองของเมืองไพศาลได้เต็มตา

เฉพาะเมืองตอนใต้ก็เทียบเท่ากับเมืองวายุไกลหลายเมืองแล้ว

หากพวกเขาไม่นั่งเหยี่ยวขาว ต้องใช้เวลาเดินทางถึงหนึ่งวันหนึ่งคืนกว่าจะถึงสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต

"กองกำลังในเมืองหลวงนั้นซับซ้อน ตอนนี้เจ้ารู้จักแค่ตระกูลหวังและสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขต แต่นอกจากนี้ตระกูลจัวก็เป็นตระกูลที่มีอำนาจมากเช่นกัน" จูชิงฮวนชี้ไปที่จวนโอ่อ่าตระการตาแห่งหนึ่งด้านล่าง

"ตระกูลของจัวชิงน่ะหรือ" เซียวเฉินพึมพำ

ไม่นานก็มีจวนที่ใหญ่โตและโอ่อ่ากว่าตระกูลจัวปรากฏขึ้นสู่สายตาเซียวเฉิน ตระกูลหวังนั่นเอง!

"อำนาจของตระกูลหวังในเมืองหลวงเป็นรองจากราชวงศ์เท่านั้น" จูชิงฮวนกล่าวเสียงเรียบ

"จักรพรรดิไม่กลัวตระกูลหวังจะเป็นภัยคุกคามหรือ" เซียวเฉินอดสงสัยไม่ได้ ตระกูลหวังมีอำนาจล้นฟ้า จักรพรรดิไม่หวาดระแวงบ้างเลยหรือ

"อาจจะเป็นเช่นนั้น แต่จักรพรรดิอาจไม่สนใจ เหมือนกับที่ยอดฝีมือของตระกูลหวังอาจไม่สนใจเจ้า" จูชิงฮวนกล่าวพร้อมหัวเราะ

"ความแข็งแกร่ง!" ดวงตาของเซียวเฉินสว่างวาบ ในโลกจอมยุทธ์ แผนการและกลอุบายใด ๆ ล้วนไร้ความหมายต่อหน้าความแข็งแกร่งที่แท้จริง

หากมีคนในตระกูลหวังสามารถก้าวข้ามไปถึงขอบเขตเดียวกับจักรพรรดิได้ จักรพรรดิอาจจะไม่วางใจตระกูลหวังอีกต่อไป

เหนือท้องฟ้า จูชิงฮวนได้แนะนำกองกำลังต่าง ๆ ในเมืองหลวงมากมาย เช่น ตำหนักทัพสวรรค์ หอธุลีวิญญาณ ลานประลองศึก จวนอ๋องปราบทักษิณ... รวมถึงตระกูลจู!

เซียวเฉินสังเกตเห็นว่าเมื่อพูดถึงตระกูลจู จูชิงฮวนก็หลบเลี่ยงสายตาเล็กน้อย ไม่เป็นธรรมชาติเหมือนก่อนหน้านี้

‘หรือตระกูลจูจะเป็นตระกูลของศิษย์พี่’

เซียวเฉินสบตากับไป๋เนี่ยนปิง หากใช่ เหตุใดจูชิงฮวนจึงไม่ยินดีจะกล่าวถึง

"โจวหลิงเสวี่ยเป็นอย่างไรบ้าง"

ครั้นใกล้ถึงสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตเซียวเฉินก็ถามขึ้น

"นางหรือ" รอยยิ้มของจูชิงฮวนแฝงความนัย "กายเต๋าโดยกำเนิดไร้ผู้ใดเทียบเทียม เมื่อก้าวเข้าสู่ขอบเขตสะพานชีวา นางก็สามารถเอาชนะศิษย์พี่ขอบเขตสะพานชีวาขั้นสามได้ ทั้งราชวงศ์ ตระกูลหวัง และผู้อาวุโสของสำนักสวรรค์ไร้ขอบเขตต่างให้ความสำคัญกับนางมาก ถึงกับต้องการแย่งชิงตัวนาง!"

จบบทที่ ตอนที่ 28 ความเข้าใจผิดแสนร้ายแรง

คัดลอกลิงก์แล้ว