บทที่ 13 การแสดงเริ่มขึ้น

บทที่ 13 การแสดงเริ่มขึ้น

ทันทีที่หูเตี๋ยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินเย่ หญิงสาวที่อยู่ตรงนั้นก่อนหน้าก็รีบยกเก้าอี้สตูลมาให้เธอนั่ง

หูเตี๋ยทิ้งตัวลงนั่งอย่างเชื่องช้า พลางส่งรอยยิ้มพราวเสน่ห์ให้แก่หลินเย่

"เธอคือหลินเย่ใช่ไหม? คนที่โทรมาสมัครงานนักมายากลเมื่อกี้นี้"

"ครับ" หลินเย่ตอบด้วยความขัดเขินเล็กน้อย เขานั่งตัวตรง มือวางประสานกันบนเข่าอย่างเรียบร้อย

"ไม่ต้องเกร็งหรอกน่า ฉันไม่กัดหรอก"

ขณะพูด หูเตี๋ยก็เปลี่ยนท่านั่งเป็นไขว่ห้าง รอยผ่าสูงของกระโปรงยาวเผยให้เห็นขาขาวเนียนโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อเห็นภาพนั้น หลินเย่รีบหันหน้าหนีทันที แต่ใบหูที่แดงระเรื่อก็ทรยศความรู้สึกของเขาไปจนหมด

ริมฝีปากของหูเตี๋ยโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบ เธอหยิบซองบุหรี่สตรีทรงเรียวบางออกมาจากกระเป๋าถืออย่างเป็นธรรมชาติ และกำลังจะจุดไฟแช็ก

แต่ก่อนจะจุดไฟ เธอเอ่ยถามขึ้นว่า "รังเกียจไหมถ้าฉันจะสูบบุหรี่?"

"เอ่อ เชิญตามสบายครับ"

"พ่อหนุ่มน้อยน่ารักชะมัด... ช่างเถอะ ฉันไม่สูบแล้ว สูบมากไปก็เสียสุขภาพเปล่าๆ"

พูดจบ เธอก็เก็บทั้งบุหรี่และไฟแช็กกลับลงกระเป๋าไป

"โยโย่น่าจะบอกสถานการณ์ของที่นี่ให้ฟังแล้ว ปกติเราไม่ต้อนรับผู้ชาย แต่เธอน่าจะยังไม่ใช่ 'ผู้ชาย' เต็มตัวสินะ"

หลินเย่: ?????

"อย่าเพิ่งเข้าใจผิด ฉันหมายความว่าเธอยังมีความเป็นเด็กหนุ่มอยู่ แววตาของเธอใสซื่อมาก ไม่เหมือนพวกผู้ชายข้างนอกนั่นที่ดีแต่ปากหวานแล้ววันๆ คิดแต่เรื่องจะลากผู้หญิงขึ้นเตียง" หูเตี๋ยอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

"นี่คือข้อดีและก็เป็นข้อเสียของเธอด้วย เพราะถ้าอยากทำงานที่นี่ เธอต้องเรียนรู้วิธีทำให้คนมีความสุข รู้จักเอาใจผู้หญิง เมื่อพวกเธอมีความสุข พวกเธอก็จะยอมควักเงินจ่าย"

"เธอเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม? ฉันเปิดร้านเพื่อหาเงิน ถ้าเธอทำเงินให้ฉันไม่ได้ ต่อให้ฉันจะถูกชะตากับเธอแค่ไหน ฉันก็คงจ้างเธอไว้ไม่ได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเย่ก็พยักหน้า

"ผมเข้าใจครับ แม้ผมจะไม่รู้วิธีเอาใจผู้หญิง แต่ผมคิดว่ามายากลของผมน่าจะทำได้"

"หืม? มั่นใจขนาดนั้นเลย?" หูเตี๋ยเอ่ยเสียงแผ่วเบา

"แน่นอนครับ ผมมั่นใจในตัวเองมาก"

"ถ้าอย่างนั้นก็โชว์ของหน่อย ถ้าผ่าน เราจะเซ็นสัญญากัน ฉันให้ค่าจ้าง 1,000 หยวนต่อครั้งที่มา ส่วนทิปจากแขกเธอเก็บไปได้เลย ถ้าผลตอบรับดีเดี๋ยวมีโบนัสให้ ฉันหูเตี๋ยไม่เคยเอาเปรียบคนเก่งอยู่แล้ว"

"อ้อ จริงสิ ต้องเตรียมอุปกรณ์มายากลอะไรไหม?" หูเตี๋ยกวาดตามองหลินเย่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ไม่จำเป็นครับ ผมพกติดตัวมาแล้ว" พูดจบ หลินเย่ก็ลุกขึ้นเดินไปยังเวทีเล็กๆ กลางฟลอร์เต้นรำ

เนื่องจากร้านยังไม่เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ กลางเวทีจึงมืดสนิท

เมื่อหลินเย่ก้าวขึ้นไป หูเตี๋ยก็สั่งโยโย่ สาวบันนี่เกิร์ลที่ยืนอยู่ข้างๆ ทันที

"ไปเปิดไฟให้เขาหน่อย"

ขณะที่โยโย่กำลังจะเดินไปเปิดไฟ เสียงของหลินเย่ก็ดังขึ้นจากความมืด

"ไม่ต้องครับ"

ยังไม่ทันที่โยโย่และหูเตี๋ยจะทันได้ตอบสนอง แสงสว่างจ้าพลันปรากฏขึ้นกลางเวที

ตอนแรกมันมีขนาดเท่าหิ่งห้อย แต่แล้วก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็วจนเท่าไข่ไก่ และจากนั้นทั้งสองสาวก็ได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง

แหล่งกำเนิดแสงขนาดเท่าไข่ไก่นั้นค่อยๆ ลอยสูงขึ้นราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ยิ่งลอยสูง ขนาดของมันก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น จนกระทั่งใหญ่เท่าลูกบาสเกตบอล

แสงสว่างขนาดมหึมานั้นลอยนิ่งอยู่เหนือเวที ส่องแสงสีขาวนวลตากระจายไปทั่ว

และหลินเย่ยืนตระหง่านอยู่ใต้แสงนั้น ร่างกายยืดตรง มือข้างหนึ่งวางไว้ด้านหน้า อีกข้างไพล่หลัง เขาโค้งคำนับหูเตี๋ยเล็กน้อย ใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ

"การแสดงเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว... ห้ามกะพริบตาเชียวนะครับ"

"ลำดับแรก ขอเชิญพบกับผู้ช่วยของผม... เจ้าแมวดำ 'แบล็ค'!"

สิ้นเสียงของเขา เสียงร้อง 'เมี๊ยว' ที่สดใสก็ดังก้องไปทั่วบาร์ที่เงียบสงบ

ดวงตาของหูเตี๋ยเบิกกว้างทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น

วินาทีต่อมา ดวงตาสีเขียวลึกลับคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากด้านหลังของหลินเย่

จากนั้น แมวดำท่าทางสง่างามตัวหนึ่งก็เดินออกมา

เมื่อแมวดำออกมาแล้ว หลินเย่ก็ย่อตัวลงช้าๆ และส่งกระแสจิตสั่งการมันอย่างเงียบเชียบ

"แบล็ค เปลี่ยนร่างเป็นหมวก"

ทันทีที่สั่งการ ร่างของเจ้าแบล็คก็เกิดเสียงดัง ปุ้ง! เปลี่ยนจากแมวดำกลายเป็นหมวกทรงสูงสีดำสนิท

แค่กลเม็ดนี้เพียงอย่างเดียวก็ทำให้หูเตี๋ยและโยโย่สูดหายใจเฮือกด้วยความตกใจ

หลินเย่หยิบหมวกทรงสูงใบนั้นมาสวมลงบนศีรษะอย่างสง่างาม

เพียงท่าทางนี้ท่าทางเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้สองสาวตะลึงงันได้แล้ว

ทันใดนั้น หลินเย่ก็ดึงตุ๊กตาตัวหนึ่งออกมาจากเอว

"ต่อไป ผมขอแนะนำผู้ช่วยอีกตัว... อีกา 'ไบรอัน'"

ขณะพูด เขาประกบมือเข้าหากันแล้วเป่าลมหายใจรดลงไป

วินาทีถัดมา เสียงร้องของอีกาก็ดังก้อง

อีกาสีดำสนิทตัวใหญ่บินพุ่งออกมาจากมือที่ประกบกันของหลินเย่ ดูมีชีวิตชีวาและทรงพลัง

นั่นคือสัตว์เลี้ยงเวทมนตร์อีกตัวของเขา ไบรอัน

ในตอนนี้ ไบรอันไม่ได้แปลงร่างเป็นร่างที่แท้จริง แต่ปลอมตัวอยู่ในรูปลักษณ์ของอีกาธรรมดา

ถึงกระนั้น การที่หลินเย่เสกอีกาออกมาจากความว่างเปล่าก็ยังเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อสุดๆ

"พระเจ้าช่วย! เขาทำได้ยังไง? นั่นอีกาจริงๆ เหรอ!?"

โยโย่ยกมือปิดปาก สีหน้าเต็มไปด้วยความช็อก

"ฉันนึกว่าเขาเป็นแค่นักมายากลสมัครเล่นธรรมดาๆ นี่มันระดับมืออาชีพชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?"

"เจ๊คะ ถังถังไปหาคนเก่งแบบนี้มาจากไหนเนี่ย? เจ๊ต้องเซ็นสัญญากับเขาให้ได้นะ! หนูสังหรณ์ใจว่าถ้าเขาได้แสดงที่ร้านเรา เขาต้องดังระเบิดแน่ๆ"

เมื่อได้ยินดังนั้น หูเตี๋ยที่อยู่ข้างๆ ก็ตวัดสายตาดุๆ ใส่ลูกน้อง

"ฉันมีตา ฉันดูออกน่า!"

"แฮะๆ" โยโย่หัวเราะแห้งๆ

ในขณะนั้น หลินเย่ก็ส่งคำสั่งทางจิตไปหาไบรอันเช่นกัน

"เปลี่ยนร่างเป็นคทา"

สิ้นคำสั่ง ไบรอันในร่างอีกาก็เกิดเสียง ปุ้ง! เปลี่ยนสภาพกลายเป็นคทาเวทมนตร์

ตัวคทายาวประมาณหนึ่งเมตร สีดำสนิท มีรูปสลักอีกาเกาะอยู่บนยอด และดวงตาของอีกานั้นฝังด้วยทับทิมสีแดงสดสองเม็ด

มันดูดูลึกลับและน่าค้นหาอย่างยิ่ง

ด้วยหมวกทรงสูงบนศีรษะและคทาอีกาในมือ หลินเย่ที่เดิมดูเหมือนนักศึกษาวัยใส จู่ๆ ก็แผ่กลิ่นอายของจอมเวทผู้ทรงภูมิออกมา

ทว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

สายตาของเขากวาดไปด้านข้าง หยุดอยู่ที่ขวดไวน์และแก้วไวน์บนเคาน์เตอร์บาร์

วินาทีต่อมา เขาใช้ [หัตถ์จอมเวท] ทันที คว้าทั้งขวดไวน์และแก้วไวน์มาพร้อมกัน

เนื่องจากหัตถ์จอมเวทนั้นจับต้องไม่ได้และมองไม่เห็น ในสายตาของหูเตี๋ยและโยโย่ สิ่งของทั้งสองจึงดูเหมือนกำลังลอยอยู่กลางอากาศ

เมื่อขวดไวน์และแก้วลอยมาอยู่ตรงหน้าหลินเย่ ขวดไวน์ก็ค่อยๆ เอียงลง และน้ำสีอำพันภายในก็ถูกรินลงสู่แก้วอย่างแม่นยำ

เมื่อไวน์เกือบเต็มแก้ว ขวดไวน์ก็กลับมาตั้งตรงอีกครั้ง

หลินเย่คว้าแก้วไวน์ที่ลอยอยู่ตรงหน้าอย่างสบายๆ แล้วเดินตรงเข้าไปหาหูเตี๋ย

เมื่อมาถึงตัวเธอ เขาก็ยื่นแก้วไวน์ส่งให้

"เชิญครับ"

หูเตี๋ยมองแก้วไวน์ที่เต็มปริ่มซึ่งถูกยื่นมาให้ ตอนแรกเธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มและเตรียมจะรับมาดื่มรวดเดียวให้หมด

แต่ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสแก้ว เธอก็รู้สึกได้ทันทีว่าน้ำหนักของมันผิดปกติ

เมื่อก้มลงมอง เธอก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าไวน์เต็มแก้วเมื่อครู่ได้อันตรธานหายไปแล้ว แก้วในมือเธอนั้นว่างเปล่า ไม่มีไวน์เหลืออยู่แม้แต่หยดเดียว

จังหวะนั้นเอง เสียงของหลินเย่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"เพิ่งตื่นนอนแล้วดื่มเหล้าเลยมันไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ ดังนั้น... อย่าดื่มเลยดีกว่า"