ตอนที่ 20 หญิงสาวสวมฮูด

ตอนที่ 20 หญิงสาวสวมฮูด

"งั้นล่วงหน้าไปก่อนนะ"

เสี่ยวเฟิงมองไปทางเธอก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเธอจะล่อบอสออกมาได้ยังไง

"ปกติเธอทำแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?"

เสี่ยวเฟิงตะลึงแล้วก็มองไนท์คูเออร์ที่ค่อยๆปีนขึ้นไป

ภูเขานั้นสูงมากถึงแม้ว่ามันไม่ชันมากกลับกันมันลาดซะจนน่าตกใจ และบนนั้นยังมีที่จับมากมาย

ถึงตัวของไนท์คูเออร์จะผอมมาก แต่เธอกลับปีนขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว เธอปืนขึ้นไปอย่างระมัดระวังโดยไม่รบกวน พวกวิหคกิ้งก่าที่อยู่ในถ้ำ

"เธอเป็นมือหนึ่งของกิลด์เราเอง เจ๋งใช่ไหมล่ะ?" ลิลลี่มองอย่างภูมิใจ

"ก็เคยรู้จักคนเก่งประมาณนั้นแหละก่อนที่เขาจะขาหักอ่ะนะ" เสี่ยวเฟิงว่าออกมา

ลิลลี่หน้าครึมในทันทีเมื่อเห็นโรสขนตากระตุก

"มันมาแล้ว!"

เธอปืนขึ้นไปถึงจุดหมายได้อย่างรวดเร็ว แล้วก็โยนอะไรบางอย่างเข้าไปในถ้ำ

พวกเขาได้ยินเสียงนกขนาดใหญ่แล้วไนท์คูเออร์ก็หันหลังวิ่งลงมาทันที โดยที่ไม่ได้สนเลยว่าจะบาดเจ็บจากการถูกหินบาดรึเปล่า

"แกว๊กกกก!"

พวกเขาได้ยินเสียงฝูงนกกระพือปีก แล้วด้านหลังของไนท์คูเออร์ฝูงของวิหคกิ้งก่าต่างพากันบินออกจากรัง ประมาณ 40 ถึง 50 นำฝูงโดยจ่าฝูงของพวกมันที่ไซส์ใหญ่อย่างกับเครื่องบินกำลังไล่ล่าเธออย่างบ้าคลั่ง

"เธอเป็นมือหนึ่งสินะ?" เสี่ยวเฟิงนิ่งไปเธอบอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะเป็นตัวล่อให้เอง?

"ในโลกแห่งความจริงคงไม่ได้เห็นพื้นหญ้าสีเขียวแบบนี้แน่ๆ"

โรสมองออกไปตามพื้นและใบหญ้า

"หนีเร็ว! ยืนบื้ออะไรอยู่?"

เสี่ยวเฟิงโกยแน่บมาก่อนแล้ว ฝูงของมันจัดการเขาได้ง่ายมากๆ เขาคงไม่สามารถต้านการโจมตีได้ไม่เกิน 3 ตัวแน่ ถึงการโจมตีนั้นจะเข้าแค่ 1 ก็ตาม

อย่างไรก็ตามไม่มีใครต้องรอให้เขาเตือน ประสบการณ์มันคนละชั้นกัน โรสกับคนอื่นๆนี่วิ่งหนีเร็วกว่าเขาซะอีก

ต่อมาไนท์คูเออร์ก็ถูกทิ้งให้รั้งท้าย ถึงค่าความว่องไวของเธอจะไม่ใช่น้อยๆแต่ก็สลัดไม่หลุดเสียที เธอพลาดถูกโจมตีทำให้พลังชีวิตลดลงอยู่เรื่อยๆ ยาเพิ่มพลังชีวิตเพิ่มได้ครั้งละแค่ 10 และมีเวลานับถอยหลังที่นานพอสมควร คงจะพึ่งมันมากไม่ได้ และถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้คงจะตายแน่ๆ

"ดูท่าไม่ดีแล้ว"

พอเขามองว่าวิ่งพ้นเขตพวกนกมาแล้วมาแล้วเขาก็หยุด แล้วเขาก็หันไปเห็นไนท์คูเออร์ กำลังถูกพวกนกไล่อยู่

"เห้ย ไอ้งั่ง! ช่วยหน่อยดิวะ! ชมนกชมไม้อยู่รึไง?"

ไนท์คูเออร์ถึงพลังชีวิตจะยังเหลืออยู่แต่ก็ยังไกลจากจุดปลอดภัยมากซึ่งตอนนี้สายเกินที่จะหนีแล้ว เลยตัดสินใจเรียกเสี่ยวเฟิงที่มัวแต่ยืนดูอยู่

"ขอให้ช่วยก็พูดดีๆหน่อย"

เขายังคงยืนกอดอกมองเธอต่อไป

"แก๊!"

ไนท์คูเออร์แทบปรี๊ดแตกแต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกมากนัก หลังจากที่เธอโดนพวกนกจิกมา เธอึงร้องขออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างกับท่องสูตรคูณ

"เสี่ยวเฟิงสุดหล่อ ช่วยฉันด้วย!"

"ดีๆ ฉันชอบคนซื่อส้ตย์นะ"

เสี่ยวเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วก็วาดไม้เท้า แล้วแสงศักดิ์สิทธิก็ปรากฎรอบตัวเธอ

"+60!"

เลขแสดงการรักษาปรากฎบนหัวของไนท์คูเออร์พลังชวิตที่เหลืออยู่น้อยนิดฟื้นมาจนเต็มทันที ตอนนี้เธอสามารถรับมือได้อย่างเต็มที่แล้ว

หลังจากผ่านมาซักพักพลังในการรักษาของเสี่ยวเฟิงก็สูงขึ้นมามาก

"ไอ้กร๊วก! ได้ของจากบอสมามากขนาดไหนเนี่ย? การโจมตีกับการฮิลสูงขนาดนี้เนี่ย!"

ไนท์คูเออร์ตกใจมากในตอนที่เห็นพลังชีวิตของตัวเองกลับมาเต็ม ทำให้เธอหนีออกมาจากพวกฝูงนกได้ และมองมาที่เสี่ยวเฟิงอย่างเกรี้ยวกราด

เสี่ยวเฟิงเป็นคลาสนักบวชก็จริง แต่เธอก็มองว่าความสามารถนั้นมันเกินเลเวลเกินไป ทำให้เธอหงุดหงิดมากๆ

เธอมีของที่ดีที่สุดคือของระดับดีเยี่ยมทั้งหมด 2 ชิ้น ส่วนทางเสี่ยวเฟิงคงจะมีของระดับหายากมากกว่านั้นแน่ๆ

"เป็นอะไรไหม?"

โรสกับคนอื่นๆที่ถอยไปก่อนทยอยกันเดินกลับมา พวกเขาโล่งใจมากที่ไนท์คูเออร์ยังไม่ตายถึงแม้การตายจะไม่ได้เสียอะไรก็ตาม แต่ต้องรอกลับมารวมกลุ่มกันใหม่ซึ่งนานพอตัว

"ฉันยังไหว เดี๋ยวจะไปล่อพวกมันมาอีกรอบ คราวนี้จะพยายามไม่ดึงพวกมันมาเยอะเกินไป ต้องขอบคุณไอ้งั่งนั่น สกิลของมันเพิ่มพลังชีวิตได้ตั้งครั้งละ 60 หน่วย"

ไนท์คูเออร์ส่ายหัว พวกนกกลับรังของมันไปหมดแล้ว หลังจากที่เสี่ยวเฟิงรักษาให้แล้วเธอตัดสินใจที่จะลองอีกที

"เพิ่มพลังชีวิตได้ครั้งละมากกว่า 60 หน่วย?"

ทุกคนตรงนั้นแม้แต่โรสก็อึ้งไป แล้วพากันมองเสี่ยวเฟิงด้วยสายตาไม่เชื่อ.

เดิมทีพวกเขาก็มองว่าเสี่ยวเฟิงเป็นยอดฝีมืออยู่แล้วจากการที่เขาสามารถจัดการบอสตัวแรกของเกมได้

"ช่างมันไปก่อน ฉันว่าวิธีนี้มันเสียเวลามากเกินไป"

เสี่ยวเฟิงรีบตัดบทซะก่อน

"มีแผนอื่นอีกไหมล่ะ?" ไนท์คูเออร์จ้องเสี่ยวเฟิงด้วยความไม่พอใจ

"มีสิ" เสี่ยวเฟิงพยักหน้าแล้วพูดต่อไป "จับมอนสเตอร์ที่ตามมาแยกกัน ฉันจะล่อพวกตัวเล็กๆออกไปเอง ส่วนบอสก็เป็นหน้าที่เธอ"

"แล้วจะทำยังไงล่ะนั่น?" ไนท์คูเออร์ยังคงไม่ไว้ใจ

"เธอรออยู่ตรงนี้ แล้วโจมตีบอสในจังหวะที่มันแยกออกมาจากพวกของมัน ฉันว่าน่าจะได้ผล"

พวกเขายังไม่ทันที่จะตกลงกันเสี่ยวเฟิงก็วิ่งออกมาก่อนแล้ว เขาวิ่งมาถึงจุดเก็บดอกไม้ในเวลาไม่นาน.

ในเวลานั้นไม่มีผู้เล่นอื่นอยู่รอบๆเลย ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เขาหยิบหินขึ้นมาแล้วขว้างเข้าไปในถ้ำ

เขาทำอยู่ 2 ครั้งแต่ก็มีแค่พวกนกลูกกระจ๊อกบินออกมาโดยที่บอสไม่ตามออกด้วย

แน่นอนเหมือนกับตอนนั้น

"ฟุ่บๆๆๆๆ!!!"

พวกวิหคกิ้งก่านับพันต่างพากันบินออกมาทันที ปิดผืนฟ้าและดวงอาทิตย์เอาไว้ราวกับฝูงแมลง และแล้วพวกมันก็ออกมาอยู่เต็มภูเขาลูกนี้

โรสกับคนอื่นๆต่างพูดไม่ออกกับภาพที่เห็น

"ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้หมอนั่นปิดเขาลูกนี้ด้วยพวกนก คงเป็นเรื่องจริงสินะ..."

โรสรู้สึกว่าวันนี้เธอจะสติแตกบ่อยไปหน่อยรึเปล่า ทั้งๆที่เธอเป็นคนที่ควบคุมอารมณ์เก่งมาก

"หมอนั่นมันบ้า ปล่อยมันไปเถอะ ตอนนี้เราต้องทำตามแผน" ไนท์คูเออร์นำออกไปก่อนอย่างรวดเร็ว

"เราจำเป็นต้องรอเขาไหม?"

"ไม่ต้อง เขาอาจจะตายก็ได้"

"งั้นก็เจ๋งเลย! ฉันจะได้ลืมๆไอ้บ้านั่นได้ซะทีI แล้วถ้าตายแล้วของดีๆตกไว้ก็ยิ่งดี! งั้นไปเจี๋ยนบอสก่อนแล้วค่อยไปคุ้ยศพหมอนั่นก็แล้วกัน!"

ไนท์คูเออร์พูดอย่างสะใจโดยไม่ได้หันมา ส่วนโรสก็ได้แค่ถอนหายใจ

ในถ้ำตอนนี้ไม่มีตัวอะไรอยู่อีก ตอนนี้ทางสะดวกน่าจะจัดการบอสได้ไม่ยาก กลุ่มนักรบของมิตซัมเมอร์เดินนำหน้าไปพร้อมกับนักบวชเพื่อจัดการกับบอส ด้วยเลเวลและอุปกรณ์บอสเลเวล 6 ไม่ใช่ปัญหาเลยไนท์คูเออร์ ทำความเสียหายให้กับบอสไปเรื่อยๆ และพลังชีวิตของบอสก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง

พวกนักรบที่อยู่ในแนวหน้านั้นสามารถต้านบอสเอาไว้ได้อย่างสบายๆ จากการช่วยเหลือของหัวหน้ากิลด์อย่างโรส

"อ้าว กลับมาเร็วดีนี่!"

ไนท์คูเออร์รู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่เสี่ยวเฟิงนั้นกลับมาได้ซะก่อน แต่ก็ทำอะไรมไม่ได้นอกจากได้แต่มอง

เสี่ยวเฟิงรู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดๆ เขายังจำของที่ได้จากบอสอยู่ว่ามันยอดเยี่ยมขนาดไหน แต่ดูท่ารอบนี้เขาจะไม่มีส่วนร่วม

ไม่มีใครพูดอะไรกับเขา นอกจากมองมาทางเขาอย่างระแวดระวัง

"ไอ้งั่ง! อย่าเข้ามายุ่ง!"

แม้แต่ไนท์คูเออร์ก็หันมาแล้วออกปากเตือน.

"ไม่เป็นไร ไม่ยุ่งหรอก"

เสี่ยวเฟิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจแล้วเขาก็เลือกทำบางอย่างแทน เขาเดินไปรอบๆแล้วเขาก็หาตัวโรสเจอจนได้

"ไม่ได้มาขออะไรหรอกนะ แต่อยากได้ค่าประสบการณ์จากบอสน่ะ?"

โรสคิดไปสักพักก่อนจะพยักหน้าตอบตกลง

"แด๊ดต้องการเข้าร่วมทีมของคุณ จะรับหรือไม่?"

"..."

หลังจากนั้นเสี่ยวเฟิงก็ไม่ว่าอะไรอีก เขายังช่วยฮิลให้กับไนท์คูเออร์เวลาที่เธอโดนความเสียหายหนักๆจากสกิลของบอสด้วย

แต่ความสามารถของเสี่ยวเฟิงทำให้โรสถึงกับอึ้ง ด้วยความที่เธอเป็นหัวหน้ากิลด์แน่นอนว่าอุปกรณ์ของเธอต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว แต่การฮิลของเธอครั้งหนึ่งทำได้แค่ 1 ใน 3 ของที่เสี่ยวเฟิงทำได้เท่านั้น

"ทีมของคุณจัดการกับบอสราชาวิหคกิ้งก่าได้รับค่าประสบการณ์ 120 หน่วย"

เวลาผ่านไปไม่เกิน 10 นาทีราชาวิหคกิ้งก่าก็ถูกปราบลงจนได้ เสี่ยวเฟิงได้รับค่าประสบการณ์มาจำนวนหนึ่ง

ไนท์คูเออร์รีบเก็บของทั้งหมดเท่าที่จะเร็วได้แล้วหันไปปรึกษากับโรสโดยไม่ให้เสี่ยวเฟิงได้ยิน

จากรอยยิ้มบนหน้าของโรส เสี่ยวเฟิงคิดเอาเองว่าคงได้ของไปมาพอดู

"เฮ้ ค่าตอบแทนล่ะ?"

เสี่ยวเฟิงตะโกนออกมา

"ให้แค่เงินนะ! ไอ้คนไม่เอาถ่าน!"

ลิลลี่ส่งเงินให้เสี่ยวเฟิง 50 เหรียญเงินอย่างไม่เต็มใจนัก

"โอ้ว ใจกว้างจังนะ ครั้งหน้ามีอะไรก็ใช้บริการได้นะ"

แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว

"เดี๋ยวก่อน"

ไนท์คูเออร์รั้งเขาไว้ก่อนที่เขาจะได้กลับออกมา

"อยากได้อะไรอีกรึไง?"

ถึงจะโดนรั้งไว้แต่เสี่ยวเฟิงก็ไม่ได้หยุดเดินแล้วก็พูดออกมาโดยไม่ได้หันกลับมา

"ตกลงได้อะไรมาจากราชาหมาป่าโลหิต? ถ้ามีของที่ไม่ใช้ก็ขายให้เราได้ เรื่องเงินเราจะจ่ายเต็มเม็ดเต็มหน่วยแน่นอน"

ไนท์คูเออร์ถามหลังจากที่เห็นของที่ได้จากราชาวิหคกิ้งก่าเธอแค่อยากจะรู้ว่าในตอนที่ราชาหมาป่าโลหิตตายมันน่าจะให้อะไรที่พอจะมีค่าบ้างล่ะ

"อ้อ งั้นก็พอมีของที่อยากขายอยู่พอดี"

ในเมื่อขอกันตรงๆแบบนี้เสี่ยวเฟิงก็ไม่ปิดบังอะไรอีก เขาหยิบมีดสั้น ‘เขี้ยวสีชาด’ ออกมาจากกระเป๋าให้อีกฝ่ายดู

เขี้ยวสีชาด

คุณภาพ: เงิน

ประเภทของสวมใส่: มีดสั้น

เลเวลของสวมใส่: 5

ความต้องการของสวมใส่: คลาสมือสังหารที่มีค่าความว่องไวสูงกว่า 20

คุณสมบัติ:

พลังโจมตี: 8-9

ค่าพละกำลัง+6

ค่าความว่องไว +7

ต่าตวามทนทาน +6

ค่าพลังปราน +6

ความสามารถพิเศษ:

เขี้ยว: สร้างหนามขึ้นมาโจมตีศัตรูมีพลังโจมตี 150% มีคูลดาวน์ 30 วินาที

ไนท์คูเออร์ตาโตทันที เธอกระโดดเกาะแขนเสี่ยวเฟิงแน่นราวกับลูกลิง

"ว้าว! ฉันอยากได้จัง!" "เอามาให้หน่อยสิ! ฉันอยากได้!"

"นี่ทำอะไรเนี่ย? ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ! ยัยชะนีสวมฮู้ด! นี่มันคุกคามทางเพศ! ฉันจะแจ้งระบบให้ลงโทษหล่อนซะ!"