บทที่ 180: อาราก็อก (ฟรี)
บทที่ 180: อาราก็อก (ฟรี)
นอกจากเควิน แฮร์รี่ และเฮอร์ไมโอนี่แล้ว ยังมีนักเรียนอีกหลายคนได้รับเชิญมาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำนี้ รวมถึงจินนี่และเนวิลล์ที่คุ้นเคยกันดี
คนตระกูลวีสลีย์ ลองบัตท่อม พอตเตอร์... ล้วนนามสกุลดังในโลกเวทมนตร์ทั้งนั้น
ส่วนเควินและเฮอร์ไมโอนี่ ก็เป็นหัวกะทิในหมู่นักเรียน
สรุปสั้นๆ คือไม่มีใครเป็นพวกธรรมดาๆ เลยสักคน
ได้ข่าวว่า กรีน ดอล ก็ได้รับเชิญด้วย
แต่เควินไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ เพราะจริงๆ แล้วเขาไม่อยากไปงานเลี้ยงนั่นเท่าไหร่
ข้อมูลจากฮอเรซไม่มีประโยชน์สำหรับเควิน สู้ไปหาเบาะแสถ้วยฮัฟเฟิลพัฟยังจะเข้าท่ากว่า
อีกอย่าง เควินเป็นลูกศิษย์สเนปเต็มตัวแล้ว คงไปฝากตัวเป็นศิษย์ฮอเรซอีกไม่ได้
ฉะนั้นภารกิจ "ตก" ฮอเรซ ก็ยกให้แฮร์รี่รับผิดชอบไปแล้วกัน
ขณะเควินกำลังครุ่นคิดอยู่
จดหมายฉบับหนึ่งก็บินเข้ามาทางหน้าต่างห้องทำงาน ร่อนลงบนโต๊ะ
จากศาสตราจารย์สเนปนั่นเอง
"ไปรวบรวมสมองแมงมุมอโครมันทูลามาสิบก้อน แล้วเอามาส่งที่ห้องทำงานฉันก่อนฟ้ามืด
คืนนี้มีการทดลองปรับปรุงสูตรน้ำยา เธอต้องมาร่วมด้วย
—สเนป"
อ่านจบ เควินกระพริบตาปริบๆ ไม่แปลกใจเลย
ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนสเนปจิกหัวใช้
แต่ก็ดีเหมือนกัน เขาก็มีเรื่องอยากถามสเนปอยู่พอดี ในฐานะอดีตผู้เสพความตายกิตติมศักดิ์ ความรู้เรื่องคำสาปพิฆาตของสเนปน่าจะมีประโยชน์
คิดได้ดังนั้น เควินก็ลุกออกจากห้องทำงาน มุ่งหน้าสู่ป่าต้องห้าม
แมงมุมอโครมันทูลาระบาดหนักในป่าต้องห้าม
ยกเว้นเมื่อหลายปีก่อนตอนที่เควินเข้าไปฝึกวิชาแล้วอาละวาดฆ่าล้างบางพวกมันไปเยอะ
ช่วงอื่นพวกมันก็ขยายพันธุ์กันอย่างบ้าคลั่งราวกับไม่มีศัตรูตามธรรมชาติ
และในบรรดาแมงมุมพวกนี้ ยกเว้นอาราก็อก เพื่อนรักของแฮกริด ตัวอื่นฆ่าทิ้งได้หมดไม่ผิดกฎ
ถือเป็นแหล่งฟาร์มของและมอนสเตอร์ชั้นดีโดยแท้
...
ณ ป่าต้องห้าม
"เพื่อนเก่า ฉันคิดว่าฉันคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้วล่ะ"
"ไม่หรอกอาราก็อก ร่างกายนายยังแข็งแรงขนาดนี้ อยู่ได้อีกหลายปีสบายๆ"
แมงมุมยักษ์อโครมันทูลานอนหมดแรงอยู่บนพื้น ดวงตาขนาดยักษ์ทั้งแปดที่เคยน่าเกรงขาม บัดนี้ขุ่นมัวด้วยร่องรอยแห่งความตาย
อาราก็อกลากขาพาดแขนแฮกริด สัมผัสสากระคายเหมือนกิ่งไม้แห้ง
แฮกริดลูบหัวมันด้วยความเศร้าสร้อย
"ฮึๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็ดีสินะ..."
เสียงที่ออกมาจากปากอันใหญ่โตเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและกลิ่นอายของความชรา
"สัญญากับฉัน... ดูแลลูกหลานฉันด้วยนะ เพื่อนเก่า"
"แน่นอนอาราก็อก ฉันจะดูแลพวกมันให้เอง"
แฮกริดพยักหน้าอย่างหนักแน่น รับปากด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ขณะที่หนึ่งคนหนึ่งแมงมุมกำลังซาบซึ้ง
ตุ้บ!
แมงมุมอโครมันทูลาตัวหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า ตกกระแทกพื้นใกล้ๆ พวกเขา
"กี๊ซ...."
มันส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาสองคำ ก่อนจะแน่นิ่งกลายเป็นศพ
แฮกริดและอาราก็อกยังไม่ทันตั้งตัว
เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
แต่ต่างจากแฮกริดที่คุ้นเคยด้วยความสนิทสนม อาราก็อกคุ้นเคยด้วยความหวาดกลัว
เพราะเจ้าของเสียงนี้เคยเกือบฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มัน จนต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปขอความช่วยเหลือจากแฮกริด
"ลุงแฮกริด? มาทำอะไรที่นี่ครับ"
เควินถือชะแลงในมือ ยืนอยู่บนรากไม้ใหญ่ มองแฮกริดที่กำลังกอดแมงมุมแก่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ
"เควิน? ฉันสิต้องถามเธอว่ามาทำอะไร ก็ไหนสัญญากันแล้วว่าจะไม่ฆ่าอโครมันทูลาอีกไง?"
เห็นเควินกับชะแลงในมือ แฮกริดก็รู้ทันทีว่าแมงมุมตัวเมื่อกี้ฝีมือใคร
"โธ่ลุงแฮกริด นี่เรียกว่าฆ่าที่ไหน พวกมันคลุ้มคลั่งต่างหาก"
"เมื่อกี้ผมผ่านเผ่าเซนทอร์ เห็นพวกมันเป็นร้อยรุมโจมตีเซนทอร์อยู่ ผมเลยช่วยสงเคราะห์"
เควินตอบอย่างจนใจ
เขจำแมงมุมแก่ตัวนั้นได้ เพื่อนเก่าแฮกริด... อาราก็อกนั่นเอง
"......"
ได้ยินแบบนั้น แฮกริดก็เงียบไป
ดูท่าจะเป็นความจริง
แต่สถานการณ์มันน่าอึดอัดชะมัด เขาเพิ่งรับปากจะดูแลลูกหลานอาราก็อก แต่เควินดันฆ่าลูกหลานมันโชว์ต่อหน้าต่อตาซะงั้น
"เควิน เรื่องนี้ฉันจัดการเอง เธอไม่ต้องยุ่งแล้ว"
แฮกริดไม่มีทางเลือก ต้องไล่เควินไปก่อนค่อยว่ากัน
เควินยักไหล่ เข้าใจความลำบากใจของแฮกริด
อาราก็อกเป็นเพื่อนเขา กำลังจะตายและฝากฝังลูกหลาน แต่ดันมาเจอเควินเชือดโชว์ซะนี่
"โอเค งั้นลุงจัดการเองแล้วกัน"
"แต่ผมขอเตือนไว้นะลุง ยิ่งลุงปกป้องพวกมันมากเท่าไหร่ พวกมันก็จะยิ่งกำเริบเสิบสาน และจุดจบสุดท้ายคือการถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก"
"อย่าให้ความหวังดีกลายเป็นผลร้ายนะครับ"
ในเมื่อเควินได้ของครบแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลต้องฆ่าต่อ เขาจึงยอมทำตามที่แฮกริดบอก
เขาโบกมือ ศพแมงมุมลอยตามหลังมา
เควินกะว่าจะเอาศพไปจัดการที่อื่น ควักสมองออกมา จะได้ไม่ยั่วยุพวกมันแถวนี้
พอเควินจากไป ความเงียบก็กลับมาอีกครั้ง
..."เพื่อนเก่า จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าฉันน่าจะอยู่ต่อได้อีกหน่อยนะ..."
อาราก็อกดูเหมือนจะมีแรงฮึดขึ้นมาดื้อๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนขาสั่นๆ
"ฉันว่าคนเมื่อกี้พูดถูกนะ ถ้าเราไม่จำกัดจำนวนประชากร อนาคตเผ่าพันธุ์เราคงถึงคราววิบัติแน่"
"โอ้ อาราก็อก ดีใจจังที่นายคิดได้แบบนั้น"
แฮกริดประหลาดใจที่จู่ๆ อาราก็อกก็ฟื้นตัวและคิดได้
แต่หารู้ไม่ นี่ไม่ใช่การคิดได้หรอก
สัญชาตญาณของอาราก็อกต่างหากที่ร้องเตือน
ถ้าไม่จำกัดจำนวนประชากร... เควินนี่แหละจะเป็นหายนะของเผ่าพันธุ์!
เพราะถ้ามันตายไป ก็ไม่มีใครคอยขอร้องแฮกริดให้ช่วยคุ้มครองอีก
เกิดวันดีคืนดีเควินแอบย่องเข้ามาฆ่าล้างบางลูกหลานมันตอนแฮกริดเผลอ จะทำยังไงล่ะ?
...
"นี่ครับศาสตราจารย์ สมองที่ต้องการ"
รวบรวมสมองครบ 10 ก้อน เควินก็ตรงดิ่งไปที่ห้องทำงานสเนป
ศาสตราจารย์จอมบึ้งตึงกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมบางอย่าง ขวดโหลและขวดแก้ววางเต็มโต๊ะ
ที่สะดุดตาที่สุดคือขวดแก้วหลายใบที่บรรจุเส้นใยสีเงินยวรยาบ... ความทรงจำ
สเนปเห็นเควินเข้ามาก็ไม่พูดอะไร โบกมือให้เอาสมองวางไว้ตามตำแหน่ง
"วัตถุดิบพวกนี้... กำลังจะปรับปรุงน้ำยาสกัดใจเหรอครับ"
มองดูของบนโต๊ะ เควินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถาม
"อืม"
สเนปพยักหน้าเบาๆ
น้ำยาสกัดใจคือน้ำยาที่ให้ผลคล้ายกับการใช้วิชาสกัดใจชั่วคราว
ใช้สำหรับต่อต้านการพินิจใจ
ปกติฤทธิ์ยาจะอยู่ได้แค่หนึ่งถึงสองวัน แต่ดูจากวัตถุดิบที่เตรียมไว้รอบนี้ น่าจะเป็นการยืดระยะเวลาออกฤทธิ์ของน้ำยาให้ยาวนานขึ้น