เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 16 ไม่ต้องแย่งกันได้ทุกคน

ตอนที่ 16 ไม่ต้องแย่งกันได้ทุกคน

ตอนที่ 16 ไม่ต้องแย่งกันได้ทุกคน


ตอนที่ 16 ไม่ต้องแย่งกันได้ทุกคน

พวกวิหคกิ้งก่ามีจำนวนที่มากอย่างกับแมลงปอ แสดงความน่าหวาดหวั่นให้กับทุกคนที่เห็น

พวกวิหคกิ้งก่านั้นเป็นมอนสเตอร์เลเวล 5 ที่จะจู่โจมผู้เล่นทันทีที่เห็น จำนวนของพวกมันมีมากเกินไปใครที่เข้าไปใกล้นี่คงถูกฆ่าในพริบตา

นกพวกนี้ไม่สามารถสร้างความเสียงหายให้เสี่ยวเฟิงที่มีพลังป้องกันกว่า 40 ได้ แต่ด้วยจำนวนที่มากขนาดนี้ถึงจะความเสียหายแค่ 1 ต่อครั้งเขาก็ตายในพริบตาอยู่ดี

สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้คือรอให้เหตุการณ์สงบลง

คนที่อยู่บนที่ราบนั้นเห็นเหตุการร์ั้งหมดแต่ไม่มีใครกล้าที่จะเดินเข้ามา

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง และรออีกครึ่งชั่วโมงเพื่อให้มันค่อยๆสลายตัวไป เขาถึงเดินออกมาได้

พวกนกกลุ่มเล็กๆนั้นไม่เป็นภัยกับเขาพวกมันมีเลเวลแค่ 5 ตามปกติเสี่ยวเฟิงสามารถจัดการพวกมันได้ง่ายดาย แล้วเขาก็มาถึงจุดเก็บดอกไม้จนได้

"คุณได้เก็บดอกไม้จิตบริสุทธิ์ สกิลรวมรวบขั้นต้นเพิ่มขึ้น 1!"

"คุณได้เก็บดอกไม้จิตบริสุทธิ์ สกิลรวมรวบขั้นต้นเพิ่มขึ้น 1!"

เขามีสกิลทำให้สามารถรวบรวมดอกไม้ได้เร็วกว่าพวกนักบวชหญิง แค่เขาจับดอกไม้ก็สามารถเก็บมันขึ้นมาได้แล้ว ทำให้เขาได้พวกมันครบอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่คิดมานานตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว ด้วยสกิลนี้เขาจะรวบรวมดอกไม้ทั้งหมดที่อยู่บนหน้าผานี้

จุดที่สามารถเก็บได้นั้นมีไม่มากเท่าไหร่ ทำให้เขาเก็บมาได้ทั้งหมด 100 ดอกเท่านั้น

หลังจากที่มั่นใจว่าเก็บมาจนหมดแล้ว เขาก็จากไป แต่ก่อนหน้านั้นเขาก็ไปไล่เตะก้อนหินอีกรอบ

"ฮุ่มมมม!!!"

พวกวิหคกิ้งก่าต่างพากันบินออกมาอีกรอบ แล้วเข้าครอบครองเขาลูกนี้อีกครั้ง แล้วเสี่ยวเฟิงงก็พยักหน้าพึงพอใจกับผลงานของตน

แต่ในตอนที่เสี่ยวเฟิงเดินลงมาจากภูเขา ก็มีคนจำนวนมากมาอยู่ตรงหน้าเขา

"เพราะไอ้หอกนั่นไปกวนพวกนกตอนนี้มีพวกมันอยู่บนนั้นเต็มไปหมด พวกเราไม่สามารถทำภารกิจต่อได้แล้ว แถมที่อื่นก็ไม่มีดอกไม้ให้เก็บด้วย ของความร่วมมือจากทุกกิลด์ช่วยกันจัดการพวกมันด้วย ไม่อย่างงั้นพวกนักบวชคงจะไม่สามารถทำภารกิจต่อได้"

พวกเขามีกันเกือบร้อยคน นอกจากพวกที่ตายบนภูเขาแล้วเขาจำคนอื่นๆไม่ได้ น่าจะเป็นพวกไทยมุงตอนที่เขาจัดการบอสราชาหมาป่าโลหิต ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดมีกิลด์แล้วและทำการช่วยเหลือพวกนักบวชหญิง

"นี่มันมากเกินกว่าที่ว่าไว้นะ! อย่าล้อเล่นหน่อยเลย? จะพากันไปตายหมู่มากกว่า!"

"ไม่ต้องห่วงกว่าครึ่งของพวกมันกลับรังไปหมดแล้ว...บัดซบ!ทำไมพวกมันกลับมาอีกรอบล่ะ? ใครทำเนี่ย?"

ผู้นำกลุ่มเป็นคลาสนักรบสวมหมวกที่มีเขา เขาถูกเรียกว่าเจนเทิล สแทปเขาเป็นคนที่หัวเราะใส่เสี่ยวเฟิงดังที่สุด

เจนเทิล สแทปตกใจสุดขีด พอมองไปข้างหน้าแล้วเห็นฝูงนกยักษ์บินกลับมา?

แต่เขาเห็นเสี่ยวเฟิงเดินลงมาพอดี เขาก็เข้าใจได้ในทันที

"ไอ้หอกหัก! ฝีมือแกสินะ! ชาติหมา!"

กลุ่มคนมองหน้ากันไปมาบางคนที่เพิ่งมาใหม่ต่างสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้น พวกเขาเลยมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเงียบๆ

"เจนเทิล สแทปจะทำอะไรน่ะ?"

"ไม่รู้เหรอ ไอ้เวรนี่แหละที่ปล่อยพวกนกนั่นออกมา พวกเราทุกคนโดนฆ่าแถมอาวุธของฉันก็ตกอยู่ข้างบนนั่นด้วย"

เจนเทิล สแทปคำรามใส่อย่างบ้าคลั่ง เขามองเสี่ยวเฟิงอย่างเคียดแค้นตอนนี้เขาต้องเปลี่ยนไปใช้ดาบไม้เริ่มต้น

"นี่ละอายมั่งไหมเนี่ย? ถ้านายไม่ไปแหย่เขาป่านนี้ภารกิจเสร็จไปนานแล้ว"

ผู้เล่นหญิงคนนึงพูดออกมา เธอยังคงเคืองอยู่ ตอนนี้เธอเก็บดอกไม้ได้ 9 อันแล้ว แต่พอเธอถูกฆ่าตายของที่เก็บมาทั้งหมดก็ตกอยู่บนเขาลูกนั้น

เธอมองเสี่ยวเฟิงแบบขมๆ เธอรู้สึกอยากจะได้ของคืนมาเร็วๆ

"I..."

เจนเทิล สแทปพูดอะไรไม่ออก เพราะที่ว่ามามันก็เป็นเรื่องจริงแต่เขาก็ยังคงโทษเสี่ยวเฟิงอยู่ดี

"แล้วนี่มันไม่โหดไปหน่อยรึไง? คนที่ทำภารกิจทุกคนตายกันหมดเนี่ย?"

"ก็แปลกดีนะเขาลูกนี้ก็ไม่ใช่ของฉันแล้วฉันจะไปก่อนกวนนายได้ไง? ถ้าอยากไปก็ได้นะ"

ว่าแล้วเขาก็เปิดทางให้แต่พอทุกคนเห็นฝูงนกด้านหลังแล้วก็ขาแข็งกันหมด

คนกลุ่มนั้นมองเสี่ยวเฟิงเงียบๆ ก่อนที่จะตะโกนใส่อย่างโกรธเกรี้ยว

"แกเรียกพวกมอนสเตอร์มา! จะมีใครกล้าขึ้นไปเล่า!?"

เจนเทิล สแทปยังคงโทษไม่เลิก

"ยังมีทางอื่นที่จะได้ดอกไม้อีกนะ ไม่ต้องปีนขึ้นไปเก็บด้วย"

"อะไร? แกหาดอกไม้จิตบริสุทธิ์จากที่อื่นได้รึไง?" เจนเทิล สแทปงงงวยคนอื่นๆก็เหมือนกัน

"ฉันมีมาเยอะเลย!"

เขาปลดกระเป๋าลงแล้วนั่งเปิดกระเป๋าออกมา แล้วตะโกนว่า "มาเลยๆ ดอกไม้จิตบริสุทธิ์ดอกละ 10 เหรียญเงินนะ! ถูกแล้วดีขนาดนี้! ได้ทุกคนจริงๆนะฉันไม่โกหกหรอก!"

สารชั่ว!

คนกว่าร้อยคนตรงนั้นรวมทั้งพวกผู้นำของกิลด์ต่างมองมาทางคนพูดเป็นตาเดียว

"แก..."

เจนเทิล สแทปมึนงงไป เขาจ้องไปที่เสี่ยวเฟิงแล้วเแิดปากเหมือนอยากจะพูดอะไรซักอย่างแต่ก็พูดไม่ออก

เขาไม่เคยเจอคนหน้าด้านขนาดนี้ ปิดพื้นที่ในการทำภารกิจ แล้วเอาของทำภารกิจมาขายแบบนี้

"ถ้าไม่ซื้อก็กรุณาถอยออกไปอย่าขวางหน้าร้านด้วยนะ! ดูพวกมันสิ! ดอกไม้จิตปริสุทธิ์สดๆเลยนะ! ลองซื้อไปให้แฟนซักดอก 2 ดอกไหมล่ะ!"

เขาโบกมือไล่เจนเทิล สแทปที่ยืนขวางหน้าเขาออกไปแล้วก็ตะโกนขายของต่อ

"เอาจริงดิ? ต้องซื้อกี่ดอกแฟนฉันถึงจะพอใจนะ?"

มีคนๆหนึ่งถามขึ้นมาอย่างใสซื่อ

"ช่างหัวเอ็งเถอะ!" เจนเทิล สแทปรู้สึกโมโหมากแล้วก็หันไปทางกลุ่มคนแล้วประกาศออกมา "ทุกคน!ฉันจะส่งคนหน้าด้านนี่กลับไปเกิดใหม่! ส่งคนไปทางขวางหนีเขาซะ! ไม่งั้นเราก็ทำอะไรต่อไม่ได้!นี่ไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัว แต่จะกระทบไปถึงทุกกิลด์เลยนะ!"

เขาอาจจะทำเพิ่มความยุติธรรมหรือไม่ก็สนับสนุนกิลด์อื่นๆ แต่ด้วยคำพูดของเขาทุกคนก็มาสนับสนุนเขากันหมด

แต่ก็ไม่มีใครตอบรับเขา ทำให้เจนเทิล สแทปรู้สึกละอายมาก เขามองคนรอบๆในทันที

"คิดว่ายังไงหัวหน้าของสปิริตฮอลล์? นายกับคนของนายต้องการทำภารกิจใช่ไหม? แต่ถ้าไอหมอนั่นอยู่ก็คงจะไม่สำเร็จนายจะเสียเวลาเปล่าๆนะ"

ไนฟถูกถามขึ้นมา ตรงนี้มีคนของวอร์สปิริตอยู่ประมาณ 5 - 6 คน และยังมีนักบวชหญิงด้วย

"ฟังดูดีนี่"

ไนฟมองไปทางเสี่ยวเฟิงแล้วเดินมาข้างหน้า

"งั้นก็มาส่งเขาไปเกิดใหม่ที่หมู่บ้า..." เจนเทิล สแทปหันไปด้วยหน้าชื่นบานแต่ไนฟขัดเขาซะก่อน

"10 เหรียญเงินต่อชิ้นนี่ก็ฟังดูไม่เลวนะ"

เจนเทิล สแทปหน้าแข็งค้างไปเมื่อไนฟเดินไปหาเสี่ยวเฟิง

"ฉันขอสัก 10 ดอกละกัน แต่เงินในเกมก็มีไม่ค่อยเยอะเนี่ยสิ จ่ายด้วยเงินจริงได้ไหม? ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวผ่อนให้ซัก 4 รอบจะได้ไม่ต้องลำบาก"

ไนฟพูดกับเสี่ยวเฟิง เขาไม่ได้ถูกตบตาด้วยชุดผู้เล่นเริ่มต้นก็คงแน่อยู่แล้ว เขาเป็นคนที่มายืนดูเสี่ยวเฟิงจัดการราชาหมาป่าโลหิตก็ต้องจำได้อยู่แล้ว

"เงินมาของไป!"

เสี่ยวเฟิงมองอย่างระแวง

"ขอบัญชีหน่อย อย่าห่วงเลย เงินเท่านั้นวอร์สปิริตไม่ผืดคำพูดหรอก"

ไนฟขำออกมา เขาไม่มีความจำเป็นต้องโกหกแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตามเขาเดาว่าเสี่ยวเฟิงน่าจะไม่เคยเล่นเกมออนไลน์มาก่อน หรือไม่ก็เคยได้ยินชื่อเสียงของเขามาก่อน แต่ถึงจะสับสนเขาก็คิดไว้ว่าเสี่ยวเฟิงรู้แต่ไม่พูดมากกว่าที่จะคิดว่าเป็นมือใหม่จริงๆ

หลังจากนั้นเขาก็ได้รับเงินทั้งหมด 400 หยวน แล้วเขาก็ยื่นดอกไม้ให้กับไนฟด้วยหน้าตาชื่อบาน

เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะได้เงินเร็วขนาดนี้ เขายิ่งรักเกมนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันยังมีข้อเสนอเล็กๆอีกนิดหน่อยยินดีที่จะฟังไหม?"

หลังจากที่ไนฟส่งดอกไม้ให้กับพวกนักบวชหญิง เธอชื่อวอสปิริตฮิลเลอร์ แต่ไนฟก็ยังไม่ถอยไปแล้วคุยกับเสี่ยวเฟิงต่อ

"ว่ามาสิ!"

เสี่ยวเฟิงกำลังอารมณ์ดีจึงตอบอย่างรวดเร็ว

"ขอฉันเพิ่มเพื่อนได้ไหม? ถ้ามีอะไรอยากขายล่ะก็ติดต่อมาได้เลยนะ"

ไนฟพูดด้วยความจริงใจจนเจนเทิล สแทปนิ่งไปเลย

ทำไมหัวหน้าของวอร์สปิริตฮอล์ถึงได้ปฏิบัติดีแบบนี้?

"ไม่มีปัญหา! รอก่อนนะ!"

เสี่ยวเฟิงตกลงอย่างไม่ลังเลแล้วเขาก็ได้ส่งคำขอเป็นเพื่อนให้กับไนฟ

"แด็ดได้ส่งคำขอเป็นเพื่อนให้คุณ จะรับไหม?"

ไนฟนิ่งไปนาน เขามองชื่อของเสี่ยวเฟิงแล้วมุมปากก็กระตุกก่อนจะกดรับเพื่อน

"วอมบลัดอยากได้ดอกไม้ ขอเพิ่มเพื่อนนได้ไหม?"

"ไอรอนครอสก็ต้องการ! ขอเพิ่มเพื่อนด้วย!"

หลังจากไนฟนำมาก่อน ก็มีคนมาล้อมรอบเสี่ยวเฟิงอยู่เต็มไปหมด

นักบวชหญิงต่างมองหน้ากันไปมาอย่างงงงวย พวกเธอเป็นผู้หญิงก็น่าจะรู้สึกมีที่ทางกิลด์จัดการเรื่องไอเทมภารกิจให้ แต่นี่มันอะไรกัน?

ดูเหมือนว่าเหล่าสมาชิกระดับสูงต้องการที่จะเป็นเพื่อนกับเสี่ยวเฟิงมากกว่าส่วนเรื่องไอเทมภารกิจเป็นเรื่องที่รองลงมา

พวกคนอื่นๆไม่รู้ว่าเสี่ยวเฟิงเป็นคนจัดการราชาหมาป่าโลหิต พวกเขาเลยค่อยข้างจะระแวง

ไอหมอนี่มันเป็นใครกันแน่?ทำไมพวกกิลด์ใหญ่ถึงต้องโอ๋มันขนาดนี้?

จบบทที่ ตอนที่ 16 ไม่ต้องแย่งกันได้ทุกคน

คัดลอกลิงก์แล้ว