บทที่ 104 กลุ่มทะเลสีคราม "พ่อบุญธรรม นี่คือเค้กแมวที่หนูเพาะเลี้ยงที่สถานีอวกาศค่ะ น่ารักมากเลย [รูปภาพ] [รูปภาพ]" "[สติกเกอร์ปอมปอม]" ไฮเปอเรี่ยน เวลานี้ ยานไฮเปอเรี่ยนถูกทาสีทองอร่ามตามคำเรียกร้องอันหนักแน่นของไอจัง เหตุผลไม่มีอะไรมาก ก็แค่กัปตันชอบสีนี้ จากนั้นไอจังก็ยุ่งอยู่กับการปะทะคารมกับ 'ฝันของจักรพรรดิ' รอบนี้เธอมุ่งมั่นว่าจะต้องล้างแค้นให้สำเร็จจงได้ ฮูเล่ยที่กำลังรับรองเหล่าวัลคีเรียหน้าใหม่เปิดมือถือขึ้นมาดู เป็นรูปถ่ายที่ลูกสาวบุญธรรมคนดีอย่างอาซิงส่งมาให้ ในรูปมีเค้กแมวหน้าตาเหมือนถังขยะกำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเค้กแมวสีทองตัวใหญ่มันวับ ดูจากขนาดแล้ว ตัวสีทองนั้นใหญ่กว่าเค้กแมวตัวอื่นถึงห้าหกเท่า "กัปตันมองอะไรอยู่คะ? เรื่องที่จู่ๆ คุณหายตัวไปแถมยังมีลูกโผล่มาเยอะแยะ คุณยังไม่ได้อธิบายให้เซเล่ฟังเลยนะ ฉันจะรั้งเซเล่ไม่อยู่แล้วนะเนี่ย" "อืม สัตว์ตัวเล็กนี่น่ารักดีนะ เป็นของขึ้นชื่อของโลกนี้เหรอ? โบรเนีย มาดูสิ" เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่มาจากด้านหลัง ฮูเล่ยทำได้เพียงยื่นมือถือส่งให้เซเล่ดู "ไหนขอดูหน่อย ก็ดูน่ารักดีนี่นา โบรเนียชอบมาก แต่ทำไมถึงมีถังขยะติดมาด้วยล่ะ? รสนิยมแบบนี้ยัยบ้าเคียน่ายังไม่ทำเลย" โบรเนีย เซซิค ร่างผู้ใหญ่ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วย การเติบโตของโบรเนียพิสูจน์ความจริงข้อหนึ่งได้เป็นอย่างดีว่า: อายุไม่ใช่อุปสรรค นั่นมันเป็นปัญหาของฟูฮัวคนเดียวต่างหาก "รูปนี้ลูกสาวบุญธรรมที่เพิ่งรับมาส่งมาให้น่ะ เธอบอกว่าจะให้เป็นของขวัญ" ฮูเล่ยตอบพลางพิมพ์ข้อความตอบกลับอาซิง "แต่กัปตันคะ รสนิยมชอบให้คนเรียกว่า 'พ่อ' นี่มันพิเศษใส่ไข่จริงๆ นะ ถ้ากัปตันชอบเด็กขนาดนั้น มีคนที่ชอบรึยัง? เคยคิดจะมีลูกจริงๆ บ้างไหม?" โบรเนียหน้าแดงระเรื่อ คำใบ้ของเธอชัดเจนเกินไปไหมนะ? แบบนี้จะดูใจกล้าเกินไปรึเปล่า? "เซเล่... เซเล่ช่วยได้นะ เซเล่ก็ชอบกัปตันมากเหมือนกัน" เสียงหนึ่งดังก้องขึ้นในจิตใจของเซเล่ "ดูเหมือนฉันต้องใส่ใจสุขภาพจิตของเหล่าวัลคีเรียบ้างแล้วสิ ยังดีที่พวกเธอแข็งแกร่งพอ ฉันเลยไม่ต้องกังวลเรื่องโดนจับเข้าคุกข้อหาพรากผู้เยาว์" สีหน้าของฮูเล่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในฐานะกัปตัน เขายังคงสัมผัสได้ถึงความคิดของเหล่าวัลคีเรีย ซึ่งมันแสดงขึ้นมาให้เห็นในกล่องข้อความเหมือนในเกม "ว่าแต่โบรเนีย ได้ข่าวว่าเธอเทกโอเวอร์มิโฮโยจนกลายเป็นบอสใหญ่แล้วนี่" "ใช่แล้ว! โบรเนียเอาเงินที่ได้จากการเล่นหุ้นไปซื้อมา โบรเนียอยากทำเกมเกี่ยวกับโฮมุ แล้วลิขสิทธิ์โฮมุก็อยู่ที่มิโฮโย" โบรเนียตอบ "ไม่มีอะไร แค่ถามเฉยๆ ในมิโฮโยมีคนชื่อ 'เชาจี' (ไก่ย่าง) หรือ 'หลิงอีเหนียง' (010) บ้างไหม?" "ไม่นะ ไม่เคยได้ยินชื่อสองคนนี้เลย" "งั้นก็ช่างเถอะ" ฮูเล่ยรู้สึกเสียดายนิดหน่อย ไม่อย่างนั้นเจ้าสองคนนั้นคงได้ลิ้มรสว่าการแก้แค้นของราชาปีศาจผู้สิ้นหวังเป็นอย่างไร "โบรเนียกับเซเล่ก็มาแล้ว ถ้าเคียน่ามาถึงเมื่อไหร่ พวกเราสามคนก็จะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากับกัปตันในโลกนี้สักที" เมย์เองก็ดูมีความสุขมากที่โบรเนียมาถึง ตอนนี้ในบรรดาสามตระกูลใหญ่ ขาดแค่เคียน่าคนเดียวเท่านั้น "เดี๋ยวสิ ที่ฝั่งโลกพวกเธอทยอยหายตัวกันมาแบบนี้ เคียน่ากับคนอื่นจะไม่เป็นห่วงแย่เหรอ?" มุราตะ ฮิเมโกะ เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ แบบนี้จะไม่ทำให้เกิดความวุ่นวายบนโลกหรือไง? "อ้อ จริงด้วย! ตอนพี่เมย์หายตัวไปก่อนหน้านี้ พวกเราก็ออกตามหากัน โบรเนียให้เคียน่าใช้พลังแห่งจุดจบช่วยค้นหา แต่ยัยนั่นดูไม่ค่อยสนใจเลย บอกแค่ว่าพี่เมย์สบายดี อยู่กับคนที่ชอบแล้ว" "จำได้ว่าตอนนั้นยัยบ้าเคียน่าดูหงอยๆ ชอบกล เหมือน... เหมือนหมาขี้แพ้ในนิยายเลย" โบรเนียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอรู้สึกว่าเคียน่าน่าจะรู้อะไรบางอย่าง "งั้นเหรอ? ถ้างั้นก็คงไม่ต้องห่วงแล้วล่ะ" ฮูเล่ยรู้สึกว่าเคียน่าอาจจะสัมผัสถึงตัวตนของเขาได้ และรู้ว่าเมย์อยู่กับเขา เธอถึงไม่เป็นกังวล "อีกอย่าง ได้ยินพี่เมย์บอกว่ากัปตันดูจะมีความสัมพันธ์คลุมเครือกับโบรเนียของโลกนี้ด้วยนี่นา อยากรู้จังว่าโบรเนียคนนั้นต่างกับโบรเนียคนนี้ยังไง?" "แถมยังมีเซเล่จากต่างโลกอีก กัปตันจะอธิบายยังไงคะ?" ทันทีที่มาถึงโลกนี้ เธอก็แลกเปลี่ยนข้อมูลกับเมย์เรียบร้อย ฉันยังไม่ได้... กับกัปตันเลย อีกตัวตนหนึ่งดันชิงตัดหน้าไปซะได้ "อะแฮ่ม ทั้งหมดเป็นอุบัติเหตุน่ะ อุบัติเหตุล้วนๆ" ฮูเล่ยเริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวอันตรายขึ้นเรื่อยๆ เอาไงดีล่ะทีนี้ "ฝ่าบาท เราเดินทางมาถึงยาน 'จิตวิญญาณอาฆาต' ของหมาป่าสีเทาจันทร์ทมิฬแล้ว จะให้เทียบท่าเลยหรือรอฝ่าบาทจัดการธุระเสร็จก่อน?" วัลโด ลอร์ดแห่งสีเหลือง ก้าวเข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ได้ถูกจังหวะ สมกับเป็นองครักษ์คนสนิทของจักรพรรดิที่สามารถสนับสนุนพระองค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบเสมอ "เทียบท่าเลย เดี๋ยวนี้แหละ ฉันอยากเจอฮอรัส ลูกรักของฉันจะแย่แล้ว" คำว่า 'ลูกรัก' อีกแล้ว อย่างที่รู้กันดี คำว่าลูกรักจากปากจักรพรรดิไม่มีค่าอะไรเลย "อะแฮ่ม ฉันมีธุระต้องไปทำ ขอตัวก่อนนะ" "เชิญค่ะกัปตัน กลับมาเมื่อไหร่จำไว้ด้วยนะว่าต้องพาโบรเนียไปดูเกมสนุกๆ ของโลกนี้" โบรเนียมอบค้อนวงใหญ่ให้หนึ่งที ก่อนจะยอมเปิดทางให้ "แน่นอน แต่โบรเนียสนใจมาตั้งบริษัทเกมมิโฮโยในโลกนี้ไหมล่ะ? ฉันให้เครือบริษัทสันติภาพแห่งดวงดาวสนับสนุนเธอเต็มที่เลย" "หลังจบสงคราม ฉันจะพาไปหากองพลที่ห้า 'ไวท์สการ์' ที่นั่นมีแก๊งนักซิ่งที่เก๋าและช่ำชองที่สุดในโลกนี้ รับรองว่าสนุกแน่" ... "เคียน่า เคียน่า แย่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว" เทเรซ่ารีบวิ่งหน้าตื่นมาหาเคียน่า ช่วงนี้อย่างกับโดนผีหลอก วัลคีเรียทยอยหายตัวไปทีละคนสองคน "ป้าคะ ใจเย็นๆ หนูไม่เป็นไร" เคียน่าพอจะเดาได้แล้วว่าโบรเนียกับเซเล่หายไปไหน กัปตันคะ ลืมไปแล้วเหรอว่าใครคือเคียน่า (เจ้าแมว) ตัวโปรดของคุณ? ไม่ยอมพาหนูไปด้วยซะงั้น เห็นคนหน้าคุ้นเคยถูกกัปตันเรียกตัวไปทีละคน เคียน่าก็กลัวว่าตัวเองจะเป็นคนสุดท้ายที่โดนเรียก กว่าจะไปถึงคนอื่นคงกินน้ำแกงกันหมดหม้อแล้ว "เคียน่า เป็นอะไรไป? เพื่อนหายไปทั้งคนนะ รีบใช้พลังแห่งจุดจบอันไร้เทียมทานของเธอคิดดูซิว่าพวกเธอไปไหนกัน?" เทเรซ่าไม่รู้เรื่องกลุ่มแชท เธอรู้แค่ว่าวัลคีเรียของเธอหายไปเรื่อยๆ แถมแต่ละคนก็เป็นระดับแฮชเชอร์ที่แข็งแกร่งทั้งนั้น ทั้งแฮชเชอร์แห่งจุดกำเนิด, ความจริง, และความตายและชีวิต "ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พวกเขาสบายดี อยู่กับกัปตัน ป่านนี้คงนั่งกินข้าวกันแล้วมั้ง" ใบหน้าของเคียน่าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ยัยอาซิงบ้า ทำไมต้องส่งรูปมาเย้ยด้วย? ฉันอุตส่าห์จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วเชียว "กัปตัน? เคียน่า เธอแน่ใจนะ? ต่างโลกเนี่ยนะ?" "งั้นก็ไม่แปลก งั้นก็ไม่แปลก" เทเรซ่าเชื่อทันที จะมีตัวตนไหนในโลกนี้น่าเชื่อถือไปกว่าเคียน่า แฮชเชอร์แห่งจุดจบอีกล่ะ? ในเมื่อเคียน่าบอกว่าไปหากัปตัน ก็คือไปหากัปตัน เธอจะได้กลับไปบอกพวกวัลคีเรียว่าไม่ต้องเป็นห่วงเมย์กับแก๊งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทะเลสีครามแล้ว เดี๋ยวนะ แล้วจะมีอะไรให้ห่วง? พวกนั้นโดนกัปตันพาหนีไปเที่ยวชัดๆ ปล่อยให้พวกเราเป็นห่วงเก้อเนี่ยนะ "เฮ้อ ไม่รู้เมื่อไหร่กัปตันจะมารับฉันบ้างนะ" เคียน่าบ่นในกลุ่มแชท ปกติเธอจะได้เห็นรูปแอบถ่ายของฮูเล่ยจากฝีมืออาซิง แต่ตอนนี้ฮูเล่ยกับอาซิงแยกกันอยู่ เธอเลยได้แต่นั่งดูรูปเก่าๆ "อืม ความผันผวนของพลังงานนี้ มีผู้บุกรุก" "คุณคือผู้รักษาความทรงจำ จะมาเก็บความทรงจำของฉันสินะ พลังของฉันเทียบเท่ากับ emanator (ทูต) เลยนะ" "รู้จักคนในรูปนี้ไหม? จักรพรรดิ ใช่ เขาคือคนที่ฉันตามหา พาฉันไปหาเขา ไม่งั้น..." "อะไรนะ ไม่กล้า? ผู้รักษาความทรงจำขี้ขลาดขนาดนี้เลยเหรอ? กัปตันเป็นคนใจดีจะตาย คุณกลับเรียกเขาว่าทรราช? ดูท่าคงปล่อยคุณไว้ไม่ได้แล้วสิ" ในที่สุด เคียน่า คาสลานา ก็ได้วิธีออกจากระบบสุริยะจากผู้รักษาความทรงจำที่หลงเข้ามาในโลก Honkai Impact 3rd และได้ไกด์นำทางมาแบบบังคับขู่เข็ญ "คิคิคิ... กัปตัน เคียน่ากำลังจะไปหาแล้วนะ อ้อ พาคุณป้ากับคนอื่นๆ ไปด้วยดีกว่า ยังไงโลกก็ไม่ต้องการวัลคีเรียแล้ว ไปช่วยหนุนกัปตันดีกว่า"