ตอนที่ 6 ไทยมุง

ตอนที่ 6 ไทยมุง

"บอสตัวนี้ยังยากเกินไป มาช่วยกันสู้แล้วแบ่งๆของกันดีกว่า นายไม่คิดอย่างงั้นเหรอ?"

หมาป่าโลหิตตัวใหญ่มากมัดกล้ามของมันดูแข็งแรงอย่างกับแรด บนหัวของมันปรากฎชื่อ ราชาหมาป่าโลหิต มันมีหมาป่าขนขาว 4 ตัวคอยคุ้มกัน แล้วก็มีหมาป่าดำในปกครองอีก 1 ฝูง

เสี่ยวเฟิงยังไม่มีความสามารถในการสอดแนม เพราะฉะนั้นเขาไม่มีทางรู้ความแข็งแกร่งของบอสตัวนี้ได้ แต่มองดูก็รู้ว่าคงไม่ง่ายนัก เขาจึงหันไปหาคนข้างๆแล้วลองขอความร่วมมือดู

ตอนนี้ไนท์คูเออร์เริ่มลังเล เขาใช้ความสามารถสอดแนมดูความสามารถของบอสไปแล้ว ผู้เล่นเริ่มต้นไม่มีทางที่จะเอาชนะมันได้อย่างแน่นอน หรือแม้แต่เขาก็ตาม แค่จะจัดการหมาป่าขนขาวที่อยู่ด้านหน้าก็ตึงมือแล้ว

แต่เขาก็หันกลับไม่มองเสี่ยวเฟิงแล้วคิดใหม่อีกที สำหรับหมาป่าขาวก็คงจะพอจัดการได้ แต่ถ้าโดนการโจมตีของบอสก็คงกลับบ้านเก่าลูกเดียว แล้วถ้าเขาสามารถรับมือกับมันได้ ตัวเองก็คงหมดโอกาสในการทำการโจมตีสุดท้าย

ตามระบบการดรอปของเกมนี้ ของรางวัลจะเป็นของคนที่ลงดาบสุดท้ายใส่มอนสเตอร์ เพราะฉะนั้นเขาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!

"นายคิดว่ายังไง? นี่เป็นบอสตัวแรกของเกมนี้เลยนะ มันคงจะดรอปของเจ๋งๆจากมันแน่ๆ อย่าห่วง!ฉันเป็นนักบวชเราจัดการมันได้แน่ถ้าเราร่วมมือกัน!"

พอมองเห็นว่าไนท์คูเออร์ยังคงลังเล เขาก็ตบอกอย่างมั่นใจแล้วพูดออกมา

หนังตาของไนท์คูเออร์กระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ ตาของเขากวาดมองไปที่ไม้ในมือของเสี่ยวเฟิง มันยังโฉกไปด้วยเลือดของหมาป่าทำให้ภาพตรงหน้าดูไม่จืดเลยทีเดียว

นักบวช? น่าเชื่อใจสุดๆเลยว่ะ?

อย่างไรก็เถอะไนท์คูเออร์คิดวิธีเอาไว้แล้ว เขาเมินเสี่ยวเฟิงแล้วเดินไปทางฝูงหมาป่าอย่างระวัง แล้วก็ล่อฝูงหมาป่าขาวออกมา

"เยี่ยม!"

เสี่ยวเฟิงอดไม่ได้ที่จะชม เขากลัวว่าหมา 4 ตัวนั้นจะมากวนเวลาที่เขาสู้อยู่กับบอส เขาจึงเลือกขอความช่วยเหลือจากไนท์คูเออร์แต่เขาไม่คิดว่าจะได้ผลจริงๆ

ไนท์คูเออร์ลากพวกหมาป่าขาวออกมาไกลๆแล้วเตรียมที่จะฆ่าพวกมัน แล้วเสี่ยวเฟิงก็ตามออกมาเพื่อช่วยฆ่าพวกหมาป่าขาว

อย่างไรก็ตาม เสี่ยวเฟิงก็ไม่ได้ดูอยู่ห่างๆ เขาล่อหมาป่า 2 ตัวออกมาหาเขา โชคดีที่ราชาหมาป่าโลหิตดูจะแยกออกจากฝูง เลยไม่มีหมาป่าตัวอื่นๆอยู่ใกล้ๆนอกจาก 4 ตัวนี้เลย และสำหรับเขาการต่อสู้แบบ 2 รุม 1 ถึงจะเป็นศัตรูระดับประมาณนี้ก็ไม่ได้กดดันเขามากนัก

พวกหมาป่าสีขาวพวกนี้ต่างจากพวกสีเทาแล้วสีดำ พลังชีวิตอยู่ที่ 100 และความสามารถพวกพลังป้องกันและความเร็วก็สูงขึ้น เสี่ยวเฟิงไม่มีโอกาสที่จะได้ลองยั่งเชิง เพราะตอนนี้หมาป่าทั้ง 2 พุ่งเข้ามาหาแล้ว

"โครม!"

"-14!"

เสี่ยวเฟิงยังคงโจมตีได้อย่างแม่นยำ เสียงทุบหัวดังกึกก้องจนไนท์คูเออร์สะดุ้งอีกรอบ

"คุณจัดการหัวหน้าหมาป่าขาวเลเวล 6 ได้รับค่าประสบการณ์ 42 หน่วย!"

"คุณจัดการหัวหน้าหมาป่าขาวเลเวล 6 ได้รับค่าประสบการณ์ 42 หน่วย!"

หลังจากนั้น หมาป่า 2 ตััวก็ถูกจัดการ มันดรอปของสวมใส่ที่มีสีเขียวมาชิ้นนึง

เกราะแขนหมาป่าขนขาว

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

ประเภทของสวมใส่: แขน

เลเวลของสวมใส่: 5

เงื่อนไขของสวมใส่: ทุกคลาส

คุณสมบัติ:

ค่าพลังป้องกัน: 2-3

ค่าพละกำลัง+3

ค่าความว่องไว +3

เป็นชุดของเขาชิ้นแรกที่ไม่ใช่สีขาวและคุณสมบัติก็ดีเลย น่าเสียดายเขาต้องอัพเลเวลอีกเลเวลนึงถึงจะใช้มันได้

ไนท์คูเออร์จัดการหมาป่า 2 ตัวอย่างรวดเร็ว เขากลับมามองที่เสี่ยวเฟิงที่ใช้เวลาในการฆ่าหมาป่าน้อยกว่าเขา ก่อนจะถอยออกมาแล้วให้เสี่ยวเฟิงเผชิญหน้ากับราชาหมาป่าโลหิตลำพัง

เสี่ยวเฟิงหลบออกไปปล่อยที่เหลือให้เป็นหนา้ที่ของไนท์คูเออร์แล้วก็พุ่งไปหาบอสพร้อมด้วยอาวุธในมือ. แล้วหวดลงไปบนหัวบอสเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้

"โฮกก----!"

"-7!"

เสียงคำรามของราชาหมาป่าดังกึกก้องไปทั่วทั้งป่า แล้วร่างของมันก็ตอบโต้ใส่เสี่ยวเฟิงอย่างรวดเร็ว การโจมตีนั้นรุนแรงจนเหมือนจะทำให้พื้นระเบิดกระจุยได้ในครั้งเดียว

เสี่ยวเฟิงถอยออกมาเพื่อหลบการโจมตีนั้น แล้วอาศัยจังหวะนั้นมองหลอดพลังชีวิตของบอส ก่อนที่เขาจะตกตะลึงจนตัวแข็ง

พลังชีวิตของมันมากถึง 800! มากเป็น 10 เท่าของหมาป่าดำ! แถมพลังป้องกันยังสูงกว่ามาก แล้วถ้าเกิดโดนการโจมตีเต็มๆแค่ครั้งเดียวคงจะถึงชีวิตแน่ๆ!

"โฮกกกก!"

ช่วงที่เขาตั้งท่าไม่ทัน ทันที่ที่การโจมตีของราชาหมาป่าหวดลมไปบนพื้นมันก็โจมตีต่อทันที ด้วยขนาดตัวการโจมตีนั้นไกลและกว้างมาก คราวนี้เสี่ยวเฟิงจึงหลบไม่พ้น

"-56!"

พลังชีวิตของเสี่ยวเฟิงก็ลดลงเกินครึ่งนึงในครั้งเดียว!

เขารวบรวมสมาธิใหม่อีกครั้งในทันที เขากระชับไม้ในมือแน่นก่อนเลี่ยงไปที่ด้านข้างของบอสก่อนจะซัดลงไป

"-6!"

ความเสียหายยังคงต่ำอยู่ดี แต่นั่นก็เป็นการตัดกำลังที่ไม่เลว มันอาจจะเปิดโอกาสให้เขาจัดการมันได้ง่ายขึ้น เขายังคงหลบการโจมตีของบอสไปเรื่อยๆ แล้วหาโอกาสโจมตีอย่างใจเย็น

"โฮกกกก!"

ราชาหมาป่าโลหิตถึงจะสูงแค่ 2 ใน 3 ของตัวเขา แต่มันตัวใหญ่และรวดเร็วมาก การโจมตีพุ่งเข้ามาอย่างไม่ลดละจนเขาถูกบีบให้ต้องหลบการโจมตีอย่างเดียว แล้วด้วยการโจมตีที่กว้างมากเขาต้องเพิ่มระยะในการถอยออกไปอีก พูดง่ายๆก็คือทุกการโจมตีของบอส 2 ครั้งเสี่ยวเฟิงมีโอกาสโจมตีสวนแค่ครั้งเดียว

แต่ไม่ว่าการโจมตีจะถี่ซักแค่ไหน มันก็ไม่มีค่าถ้าโจมตีไม่โดน หลังจากที่เขาลดพลังชีวิตมันไปได้ 70 มันดูเริ่มที่จะโกรธแล้ว

อีกด้านหนึ่งไนท์คูเออร์ที่กำลังสู้อยู่กับพวกหมาป่าขาวกัดฟันด้วยความโกรธ เขาไม่คิดว่าเสี่ยวเฟิงจะรับมือกับราชาหมาป่าโลหิตได้อย่างทัดเทียม

ไนท์คูเออร์เขาไม่ได้รีบจัดการแล้วไปช่วยเสี่ยวเฟิงในทันที เขากำลังรอให้บอสใช้สกิลของมันอยู่ บอสทุกตัวในเกมนี้จะมีสกิลเป็นของตัวเองนั่่นแหละที่ผู้เล่นใหม่ยังไม่รู้

"โฮกกกก!"

หลังจากที่เสี่ยวเฟิงลดพลังชีวิตของบอสลงไปได้ 100 หน่วย มันก็คำรามใส่ท้องฟ้าจากนั้นบรรยากาศรอบตัวมันก็เริ่มมีไอสีแดงล่อยลอยอยู่ แล้วมันก็กลายเป็นกลุ่มเลือด พุ่งเข้าใส่เสี่ยวเฟิงในทันที

บลัดสเปอร์!!

เสี่ยวเฟิงรวบรวมสมาธิรับการโจมตีที่กำลังจะเข้ามา เขาหลบหลีกด้วยการวิ่งไปรอบๆ จนเหงื่อเย็นๆเริ่มไหลออกมา

"มีเสียงดังมาจากทางนี้ เร็วเข้า!"

"ระวังตัวด้วย พวกเรายังเลเวลน้อยอยู่ แถวนี้ดูอันตรายมาก"

เสียงฝีเท้าด้งมาจากทางด้านนอกของป่า แล้วก็ปรากฎร่างของคนจำนวนมาก ดูท่าเสียงร้องของราชาหมาป่าจะดึงดูดให้พวกเขาเข้ามา

"โอ้ พระเจ้า! บอสนี่! มีคนกำลังสู้กับบอสอยู่!"

"แจ้งข่าวไปหาหัวหน้าเร็ว!"

"นี่ฉันมองอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ย? คนที่สู้อยู่นั่นสวมชุดผู้เล่นเริ่มต้นนะนั่น?"

ผู้เล่นหลายคนอุทานออกมาตอนที่เห็นบอสแบบขัดๆ บางคนก็ส่งข้อความกลับไปที่หัวหน้าทันที

ไนท์คูเออร์ที่อยู่ไม่ไกลก็หน้าชา เขาคิดว่าท่าไม่ดีแล้ว ไม่คิดว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะดึงดูดคนอื่นๆออกมามากขนาดนี้

หลังจากพวกหมาป่าขาวได้ไนท์คูเออร์เขารีบวิ่งกลับไปทางที่เสี่ยวเฟิงอยู่อย่างงรวดเร็ว เขาไม่คิดว่าเสี่ยวเฟิงจะรับมือบอสไหว แต่ดูท่าเขาจะคิดผิด เสี่ยวเฟิงคิดที่จะจัดการบอสในตอนนี้ ก่อนที่จะมีคนมาถึงมากกว่านี้

รางวัลในการจัดการบอสตัวแรกของเกมนี้มันช่างดึงดูดใจเหลือเกิน

"-3!"

"-8!"

คววามเสียหายของไนท์คูเออร์ทำได้อาจไม่มากนัก แต่มันก็มากพอแล้ว ความสนใจของราชาหมาป่ายังคงพุ่งไปหาเสี่ยวเฟิง เพราะงั้นไนท์คูเออร์เขาน่าจะสามารถสร้างความเสียหายได้มากอยู่ถ้าเขาระวังตัวมากพอ ความว่องไวของเขามากกว่าเสี่ยวเฟิง ฉะนั้นเขาสามารถทำดาเมจได้มากกว่าเสี่ยวเฟิงอย่างแน่นอน เพราะเขาไม่จำเป็นต้องเปลืองเวลาไปกับการหลบหลีกเท่า

"บอสมันอยู่ทางไหน?"

"อยู่ทางด้านหมู่บ้านเริ่มต้นครับ! นี่น่าจะเป็นบอสตัวแรกของเกมนี้! พวกเราวอร์สปิริตต้องไปจัดการ!"

"เร็วเข้า! อย่าล่อความสนใจของพวกมอนสเตอร์ข้างทางล่ะ! แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ให้จัดการซะ! อย่าให้มันตามมา!"

"เร็วๆ! บอสอยู่ทางนี้!"

แต่ความเร็วในการทำควาเสียหายของเสี่ยวเฟิงกับไนท์คูเออร์รวมกันแล้วก็ยังช้ากว่าของพวกคนที่กำลังจะเข้ามาโจมตีทีหลัง แต่การโจมตีของบอสก็ยังคงต้องระวังอยู่ดี พวกเขาจึงโจมตีได้ไม่เต็มที่นัก

และอีกอย่าง พวกเขาส่วนมากมีเลเวลอยู่ที่ 2 ไม่ก็ 3 แถมพวกมอนสเตอร์ก็ยังคงเกิดออกมาเรื่อยๆ และเมื่อพลังชีวิตของบอสลดลงไปจนเหลือ 600 ผู้เล่นกลุ่มใหญ่ก็พากันมาถึงด้านนอกป่าแล้ว

"นั่นบอสแน่ๆ! แต่ทำไมคนที่สู้ถึงมีแค่ 2 คน?"

ผู้เล่นกลุ่มแรกที่มาถึงเป็นรูปแบบทีมทีม หน้าชื่อของพวกเขามีคำว่า "วอร์สปิริต" กำกับอยู่ ชายหนุ่มที่นำคนกลุ่มนี้มีชื่อว่าวอร์สปิริตไนฟเขาสนใจพวกที่ตะลุมบอนกันอยู่ตรงกลางด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"พวกเขาน่าจะเป็นยอดฝีมือ! ไม่แปลกใจว่าทำไมใช้คนแค่ 2 คนถึงต้านมันไว้ได้!"

"ท่านพี่ไนฟ พอที่จะจัดการได้ไหม?"

คนที่ติดตามเขามาเป็นจำนวนมาก บางคนก็มีท่าทีใจร้อนถามขึ้น

"ไม่จำเป็นต้องรีบ ดูท่าทีไปก่อน"

ไนฟปฏิเสธพร้อมบอกให้ทุกคนใจเย็น อย่างแรกตอนนี้บอสยังมีพลังชิวิตที่เยอะอยู่ขืนรีบร้อนบุกอาจจะทำลายตัวเอง และอีกอย่าง ผู้เล่นที่มีอยู่ตอนนี้ยังไม่พร้อมมากพอ

"นี่! หัวหน้า! ราชาหมาป่าโลหิตเลเวล 6? นี่จะต้องเป็นข่าวใหญ่แน่ๆ ว่าจะมีผู้เล่นที่สามารถจัดการบอสได้!"

หลังจากจบประโยค ผู้ลเ่นอีกกว่า 20 คนก็มาถึง ชื่อของพวกเขามีคำนำหน้าว่าดูมสเดย์และผู้นำของกลุ่มชื่อว่าลอว์ก็อดก็มองมาที่ไนฟอย่างยียวน

"นี่!ไอ้คุณลูกพี่ไนฟจากกิลด์วอสปิริตอยากล่าบอสตัวนี้สินะ? เอาเลยสิ! หรือว่าจะกลัวอยู่?"

"สหายลอว์ก็อตไม่ต้องเล่นลิ้นน่า 2 คนนั้นเขามาก่อนนี่นา กฎของพวกเราคือมาก่อนได้ก่อน เราจะไม่แย่งมอนสเตอร์ที่มีผู้ต่อสู้อยู่แล้วอ่ะนะ"

ไนฟสร้างยิ้มแล้วว่า จะให้เราเปิดก่อนเหรอ? อย่าหวังเลย!

ลอว์ก็อดส่งเสียงขึ้นจมูกแล้วก็เลิกตีฝีปากกับไนฟ หมู่บ้านนี้ดูมส์เดย์ลีคมีจำนวนสมาชิกมากกว่า เขาเลยต้องการที่จะลูบคมของไนฟแต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรอีกหลังจากการสนทนานั้น

มีเสียงย่ำใบไม้มาจากด้านหลังอีก

"อยู่ทางนี้ เร็วเข้า"

"ใครลากพวกหมาป่ามาเนี่ย? จัดการให้หมดอย่าเสียเวลา"

ระหว่างที่พวกเขาคุยกันคนก็มารวมกันมากขึ้นเรื่อยๆ นับได้ตอนนี้ก็เกือบๆร้อยคนแล้ว และยังมีมาเพิ่มอีก ดูท่าข่าวการพบบอส ราชาหมาป่าโลหิต จะแพร่กระจายไปในหมู่บ้านไวกว่าที่คิด

พวกเขาครองพื้นที่ไปเกือบครึ่งป่า พวกเขาใส่เสื้อผ้าที่ดูเก่า น่าจะเป็นของคุณภาพต่ำ แต่พวกเขาต้องมีฝีมือประมาณนึงแน่ๆ เพราะไม่มีใครสวมชุดของผู้เล่นใหม่ซักคน และบริเวณนี้ก็มีมอนสเตอร์ที่ดุร้ายอยู่เต็มไปหมด

พวกเขาปักหลักอยู่แยกๆกัน พวกเขาเป็นกลุ่มของกิลด์เหมือนๆกับวอร์สปิริตฮอลล์และดูมสเดย์ลีคยิ่งไปกว่านั้นยังมีทีมเล็กๆที่มีประมาณ 2 ถึง 3 คน พวกเขาเกือบทั้งหมดมีเลเวลราวๆ 5 ผู้เล่นไม่คงไม่สามารถที่จะทัดเทียมพวกเขาได้

"บอส ราชาหมาป่าโลหิต เลเวล 6!พระเจ้าพลังชีวิต 800!โจมตีครั้งละ 60!น่าสยองชะมัด!"

"แต่พวกเขาลดพลังชีวิตไปได้ 1 ใน 4 แล้วนะ! ใช่ 2 คนที่อยู่ตรงนั้นสินะ?"

"เจ๋งชะมัด! พวกเขาสู้ด้วยตัวเองเลยเหรอ”

"พวกเขาเป็นใครน่ะ?พวกระดับสูงในหอเกียรติยศเหรอ? พวกเขายันบอสเอาไว้ได้เนี่ย! ถ้าเป็นพวกเราน่าจะตายไปนานแล้วแท้ๆ"

"ดูตรงนั้นสิ บอสโจมตีใส่พวกเขาไม่ได้ พลังโจมตีของพวกเขาก็สูงมาก! พลังชีวิตลดลงเร็วมาก พวกเขาอาจจะฆ่ามันได้ก็ได้นะ!"

"ฉันพลาดอะไรรึเปล่า? คนที่กำลังเอาไม้หวดบอสอยู่นั่นมันคลาสนักบวชไม่ใช่เหรอ!"

"จริงด้วย! ทำไมคลาสที่เน้นซัพพอร์ตถึงไปยืนอยู่ตรงนั้นล่ะ?"

"พลังโจมตีของเขาสูงกว่าคลาสมือสังหารอีกนะ! เดี๋ยว! เขาสวมชุดเริ่มต้นนิ?"

"พระเจ้า... นี่เขาเป็นพระสายพละกำลังใช่ไหมเนี่ย?"

"หะ? คลาสซัพพอร์ตที่เพิ่มค่าพละกำลังมาเหรอ? ตลกป่ะเนี่ย!"

"ดูชื่อเขาดิ ก็ดูตลกดีนะ..."

"..."

พวกเขาคุยกังเซ็งแซ่แต่ก็มาโฟกัสกับการต่อสู้ในทันที พวกเขาสนใจว่าคน 2 คนตรงหน้าจะสามารถล้มบอสได้หรือไม่

มีคนจำนวนมากให้ความสนใจกับเสี่ยวเฟิงที่สวมชุดเริ่มต้นกับถือไม้ธรรมดาๆ แล้วพวกเขาก็ชะงักไปเมื่ออ่านชื่อบนหัวของเขา ‘แด๊ด’