บทที่ 189 เงื่อนไขของการแลกเปลี่ยน

ภายในคฤหาสน์สี่เหลี่ยมเก่าหลังเดิมที่มีกำแพงสีเทาและกระเบื้องหลังคาเทา ชายชราหน้าตาเหี่ยวย่นที่ผู้คนเรียกว่า ‘เย่ว์ผู้อาวุโสลำดับสอง’ มองดูเฉินเฟยที่ค่อยๆ ผลักประตูเข้ามาด้วยสายตาสงบนิ่ง แม้จะเตรียมใจมาล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่อได้เห็นตัวจริง เขาก็ยังอดแปลกใจไม่ได้ แววตาขุ่นมัวของเขาสะท้อนประกายตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนใบหน้าชราจะปรากฏแววเคารพปนทึ่ง

ชายผู้นี้อายุเก้าสิบปี เป็นถึงผู้มีพลังเหนือธรรมชาติระดับกึ่ง S และยังเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ด้านศาสตร์เร้นลับที่มีชื่อเสียงที่สุดในฮ่องกงและมาเก๊า เพียงแค่สบตากับเฉินเฟยก็รับรู้ได้ทันทีว่าภายในร่างหนุ่มนั้นซ่อนพลังมหาศาลน่าตกใจไว้

ระดับยอดฝีมือสายโบราณขั้นสูง หรืออาจถึงขั้นกึ่งเซียน... แม้จะไม่อาจระบุได้แน่ชัด แต่เพียงเท่านี้ก็มากพอที่จะสร้างความตกตะลึง

ชายวัยยี่สิบปลายๆ ที่มีกำลังถึงระดับนี้ หากข่าวแพร่ออกไป ไม่รู้จะทำให้คนในวงการสั่นสะเทือนได้แค่ไหน

เป็นที่รู้กันดีว่าทั้งผู้ฝึกพลังโบราณและผู้มีพลังพิเศษ ล้วนมีอายุขัยสัมพันธ์กับระดับพลัง ยิ่งพลังสูงเท่าไร อายุขัยยิ่งยาวนานขึ้น เช่น คนทั่วไปอยู่ได้ราวเจ็ดสิบถึงแปดสิบปี แต่ผู้ที่บรรลุขั้นยอดฝีมือหรือระดับ A จะมีอายุยืนเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบปี

หากยิ่งไปถึงระดับเซียนโบราณ หรือ S ชั้นสูง อายุจะเพิ่มขึ้นอีกห้าสิบปีเต็ม ตัวเลขนั้นคือสิ่งที่ผู้คนต่างอิจฉา โดยเฉพาะคนแก่ที่ปลายทางชีวิตเช่นผู้อาวุโสเย่ว์

แม้เขาจะอยู่ในขั้นกึ่ง S ทำให้อายุยืนกว่าคนทั่วไปอีกสามสิบปี แต่เขาก็รู้ตัวดีว่าช่วงเวลาที่เหลืออยู่มีไม่มาก และไม่มีหวังจะก้าวสู่ระดับ S ได้อีก

ในทางกลับกัน เฉินเฟยกลับต่างออกไป เขาอายุเพียงยี่สิบห้าถึงยี่สิบหกปีเท่านั้น แต่พลังกลับอยู่ในระดับเดียวกับตน หากไม่เกิดอุบัติเหตุใดๆ ก็มีโอกาสถึงแปดในสิบที่จะทะลวงสู่ระดับเซียน หรือแม้แต่ขั้นจอมปรมาจารย์ในตำนาน

คิดเพียงเท่านี้ ชายชราก็รู้แล้วว่าควรปฏิบัติตัวเช่นไรต่อหน้าเขา เขายิ้มบางๆ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “คุณคือชายหนุ่มสกุลเฉินสินะ ยินดีที่ได้พบ เชิญนั่งก่อนเถอะ”

ระหว่างที่เขาพูด เฉินเฟยเองก็พิจารณาอีกฝ่ายอย่างสนใจ จากที่เย่ว์คุนหลุนหยุดอยู่เพียงหน้าประตูโดยไม่กล้าเข้ามา เขาพอจะเดาได้ว่าชายชราตรงหน้าไม่ใช่คนธรรมดาแน่

และเมื่อได้เห็นเต็มตา เขาก็ยิ่งแน่ใจ กลิ่นอายพลังรุนแรงที่ปะปนอยู่ในตัวอีกฝ่ายต่างจากผู้ฝึกพลังทั่วไป คล้ายคนที่ผ่านสนามรบและเลือดเนื้อมาโดยตรง

“ท่านพูดเกินไปแล้วครับ ยินดีที่ได้พบ ผมชื่อเฉินเฟย มาจากแผ่นดินใหญ่” เขาตอบอย่างสุภาพ

“เฉินเฟย... ชื่อดี สมกับเป็นคนหนุ่มผู้มีพรสวรรค์จริงๆ ฮ่าๆ” ชายชราหัวเราะเบาๆ ก่อนแนะนำตัว “ฉันแซ่เย่ว์ ทุกคนเรียกฉันว่าผู้อาวุโสเย่ว์ลำดับสอง จะเรียกเช่นนั้นก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจ”

“ท่านพูดอย่างนั้น ผมก็ขอเรียกตามครับ ‘ท่านผู้อาวุโสลำดับสอง’ ฟังดูก็เหมาะดี” เฉินเฟยตอบด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง

ชายชราหัวเราะเสียงดัง “หนุ่มคนนี้ปากหวานจริงๆ ฮ่าๆ ก็ได้ เรียกอย่างไรก็ช่างเถอะ”

“ท่านผู้อาวุโสลำดับสอง ผมคงไม่ต้องอ้อมค้อมแล้ว ท่านคงรู้เหตุผลที่ผมมาวันนี้ เรื่องจี้หยกนั่น...” เฉินเฟยถามตรงประเด็นทันที

ชายชราหยิบจี้หยกสีเขียวอ่อนออกมาจากอกเสื้อ ดวงตาเป็นประกาย “หมายถึงสิ่งนี้ใช่ไหม?”

ทันทีที่ของชิ้นนั้นปรากฏ เฉินเฟยก็รู้สึกถึงพลังวิญญาณภายในทันที จี้หยกนี้เหมือนกับแหวนหยกที่เขามีอยู่ เพียงแต่เส้นลวดพลังแตกหักไปแล้ว มันคือศาสตราวิเศษที่ชำรุด

“ใช่ครับ ผมอยากได้มัน หากท่านยินดีขาย ผมจะถือเป็นพระคุณอย่างยิ่ง” เฉินเฟยพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่หนักแน่น

ในใจเขาคิดว่าภายในจี้หยกนี้อาจซ่อนส่วนหนึ่งของแผนที่โบราณที่เชื่อมโยงกับความลับของผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน หากสามารถรวบรวมได้ครบ อาจค้นพบสมบัติหรือความลับในตำนาน

ชายชราหัวเราะเบาๆ “ขายก็ขายได้ แต่มีข้อแม้เพียงหนึ่งข้อ...”

“ข้อแม้อะไรครับ?” เฉินเฟยเลิกคิ้วถามทันที

“ฉันเพียงอยากรู้นิดหน่อย ของเหล่านี้มีความลับอะไรอยู่ภายในหรือไม่? สามชิ้นที่เคยประมูลในตลาดมืดนั้น มีสิ่งใดซ่อนอยู่หรือเปล่า?” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบแต่เต็มไปด้วยความอยากรู้

เฉินเฟยนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนพูดเรียบๆ “ขอโทษครับ เรื่องนี้ผมบอกไม่ได้ ต่อให้รู้... ท่านก็ใช้ประโยชน์ไม่ได้อยู่ดี”

คำตอบนั้นทำให้บรรยากาศชะงัก ชายชรานิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนหัวเราะเบาๆ

“ฮ่าๆ พูดตรงดี ถูกต้อง ฉันคงแก่เกินไปจะเข้าไปยุ่งเรื่องแบบนั้น งั้นเปลี่ยนเงื่อนไขก็แล้วกัน”

“เงื่อนไข?” เฉินเฟยมองอย่างสงสัย

“ใช่ ฉันอยากลองประมือกับคุณสักสองสามกระบวนท่า ถือเป็นการแลกเปลี่ยน ถ้าคุณชนะหรือทนได้ ฉันจะยกจี้หยกนี้ให้ทันที เป็นไง?” แววตาชายชราส่องประกายคมกล้า

เฉินเฟยหัวเราะเบาๆ “ตกลงครับ ถ้าเป็นแค่การประลอง ผมไม่ปฏิเสธ”

“ดี! หนุ่มคนนี้มั่นใจจริงๆ เช่นนั้น ฉันจะเริ่มก่อน ระวังให้ดี” ชายชราเอ่ยพลางร่างสั่นไหว พลังสายฟ้าปรากฏทั่วตัว เสียงฟ้าร้องดังก้อง ก่อนพลังนั้นจะรวมตัวกลายเป็นดาบสายฟ้าส่องแสงสว่างในมือ

“นี่คือดาบสายฟ้าประจำตัวของฉัน พลังของมันแรงกว่ากระสุนทั่วไปสิบเท่า หากทนไม่ไหว ให้ร้องบอก ฉันจะหยุดทันที” น้ำเสียงเขาจริงจัง

เฉินเฟยยิ้มบาง “ดาบสายฟ้าอย่างนั้นหรือ ฟังดูน่าสนใจดี”

ทันใดนั้น แสงสีขาวนวลพลันแผ่ซ่านออกจากร่างเฉินเฟย พลังภายในของเขาปะทุขึ้นอย่างรุนแรง เสื้อแขนยาวขาดสะบั้น เผยให้เห็นแขนที่แข็งราวเหล็กกล้า พลังที่แผ่ออกมาราวกับสัตว์ร้ายตื่นจากหลับใหล

“เป็นไปได้ยังไง...” ผู้อาวุโสเย่ว์ลำดับสองอุทานในใจ รู้สึกเหมือนภูเขาลูกใหญ่ทับถมบนบ่า เขาแทบหายใจไม่ออก หัวใจเต้นแรงรัว ความตกใจฉายชัดในดวงตาขุ่นมัวของชายชรา

...........