ตอนที่ 14 ภารกิจ

ตอนที่ 14 ภารกิจ

ใช้เวลาไม่นานนัก ลู่อี้ก็เดินมาถึงลานหยานหวู่

ที่ลานประลองนี้มันใหญ่มาก ซึ่งยาวหลายกิโลเมตร ปูด้วยแผ่นหินสีน้ำเงินเข้มเป็นจัตุรัสขนาดใหญ่ มีลานประลองกระจัดกระจายไปทั่วจัตุรัสเอาไว้สำหรับการประลองของเหล่าศิษย์ฝ่ายนอก

ในพื้นที่ใจกลางลานหยานหวู่ มีลานขนาดใหญ่กว่าลานอื่นที่เรียกว่าลานกลาง ซึ่งเอาไว้สำหรับจัดการประลองเป็นตายและการประลองที่สำคัญ

ในปัจจุบัน มีศิษย์ฝ่ายนอกหลายคนกำลังฝึกวิชาอยู่ที่จัตุรัสหยานหวู่ บางคนชอบฝึกส่วนตัวแบบเงียบๆ ในขณะที่บางคนชอบฝึกในพื้นที่ที่มีผู้คนหนาแน่นเพื่อสื่อสารและพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน

ลู่อี้เข้าไปในสนามประลอง ซึ่งมีศิษย์ระดับรวมปราณขั้นที่ 3 กำลังฝึกฝนวิชาดาบจ้องมองมาที่เขา หยุดชะงัก เบิกตากว้างและทักทาย "ศิษย์พี่ลู่อี้? ศิษย์พี่ลู่อี้ ทำไมท่านถึงมาที่นี่งั้นหรือ?”

ลู่อี้ยิ้มเล็กน้อย "หลังจากบรรยาย ข้าพัฒนาขึ้นเล็กน้อยและอยากหาคนมาประลองด้วย"

ลู่อี้พูดพร้อมกับเดินเข้าไปในลานหยานหวู่ ส่วนศิษย์ระดับรวมปราณขั้นที่ 3 คนนั้นก็ตามเขามาด้วยความสนใจอย่างชัดเจน

ข่าวการประลองของลู่อี้ดึงดูดความสนใจของคนที่อยู่ใกล้เคียงในทันที

“ศิษย์พี่ลู่อี้…คือศิษย์พี่ที่ฝึกฝนวิชาดาบเมฆาขาวไปจนถึงขอบเขตหวนคืนและยังได้รับความชื่นชมจากศิษย์พี่หญิงหลิวหนิงซวงใช่ไหม?”

“เป็นเขานั่นเอง! ข้าคิดไม่ถึงว่าเขาจะมาที่นี่ ไม่สิ ข้าต้องตามไปดู บางทีข้าอาจจะเข้าใจอะไรบางอย่าง!”

“การประลองของศิษย์พี่ลู่อี้...ข้าอดเห็นการสาธิตวิชาพื้นฐานในระหว่างการบรรยายครั้งก่อนไปแล้ว แต่ครั้งนี้ข้าไม่พลาดแน่”

เมื่อข่าวกระจายออกไป ศิษย์หลายคนก็ตามลู่อี้เข้าไปในลานด้วย

ลานประลองนี้ก็เหมือนกับยอดเขาไป่หยางที่มีพื้นที่วงในที่ศิษย์ฝ่ายนอกที่แข็งแกร่งกำลังฝึกฝนกันอยู่ ซึ่งลู่อี้ก็เดินลึกเข้าไปในบริเวณนั้น

ไม่นานนัก เขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย – หวังซินฉี คนที่เขาเคยประลองบนแท่นมาก่อนนั่นเอง

“ศิษย์น้องลู่อี้ ข้าได้ยินเสียงแตกตื่นข้างนอก ปรากฎว่าเป็นเพราะเจ้ามานั่นเอง เจ้าคงไม่ได้แค่มาเดินดูเฉยๆหรอกใช่ไหม?” หวังซินฉีหัวเราะ

“ศิษย์พี่หวังซินฉี ข้าแค่เข้าใจอะไรบางอย่างเมื่อเร็วๆ นี้และอยากหาใครสักคนมาประลองด้วยเท่านั้นเอง”

ลู่อี้แอบมีความสุขพลางพูดในใจว่า "ข้าต้องการเอาชนะหวังซินฉี"

ไม่มีการตอบสนองจากระบบ มันไม่ออกภารกิจ

“หือ? ทำไมไม่มีภารกิจกัน?” ลู่อี้รู้สึกสับสน

ก่อนหน้านี้ยังให้ยาควบแน่นปราณขั้นสมบูรณ์แบบสองเม็ดอยู่เลย ทำไมครั้งนี้ไม่มีภารกิจกัน?

จากนั้นลู่อี้ก็คิดได้ว่า เขาแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?

ท้ายที่สุดแล้ว ฐานการฝึกฝนของลู่อี้ได้มาถึงระดับรวมปราณขั้นที่ 7 แล้ว และทั้งวิชาดาบเมฆาขาวกับทักษะบ่มเพาะเมฆาขาวก็มาถึงระดับ 7 แล้ว ซึ่งทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นจากเมื่อสองวันก่อนไปอย่างสิ้นเชิง

ตามคำตัดสินของระบบ ช่องว่างระหว่างหวังซินฉีกับเขานั้นใหญ่เกินไป ทำให้ไม่สามารถออกภารกิจได้

นั่นคงเป็นเพียงความเป็นไปได้เท่านั้น

ลู่อี้เกาหัวของเขา ดูเหมือนว่าเขาจำเป็นต้องไปสู้กับผู้ฝึกฝนที่อยู่ระดับรวมปราณขั้นที่ 9 ซะแล้วสิ

โชคดีที่เขายังแกร่งพอที่จะสู้ผู้ฝึกฝนระดับรวมปราณขั้นที่ 9 ได้อยู่

หวังซินฉีที่ไม่รู้ความคิดของลู่อี้ ดวงตาเป็นประกาย "ข้ากำลังมองหาใครสักคนมาแลกเปลี่ยนอยู่พอดีเลย หากเป็นเช่นนั้น เรามาเรียนรู้จากกันและกันเถอะ"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลู่อี้ก็หมดหนทางเล็กน้อย ทำไมเขาไม่ได้รับรางวัลจากการแข่งขัน? พี่หวังซินฉี มีน้ำใจต่อเขามากเกินไป และเขาต้องคิดถึงความศักย์ศรีของศิษย์พี่คนนี้ด้วย เพราะถึงประลองไปก็เสียเวลาเปล่า

ลู่อี้ยิ้มเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ปลดปล่อยกลิ่นอายระดับรวมปราณขั้นที่ 7 ออกมา

“รวมปราณขั้นที่ 7 งั้นหรือ?!” หวังซินฉีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

จากนั้นเขาก็พูดอย่างอิจฉาว่า "ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะทะลวงผ่านได้ ศิษย์น้อง จริงสินะ ศิษย์พี่หลิวได้มอบยาควบแน่นปราณขั้นยอดเยี่ยมให้เจ้านี่น่า"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หวังซินฉีก็ถอนหายใจและส่ายหัว "เมื่อเจ้ายังอยู่ขั้นที่ 6 ศิษย์พี่ยังสู้เจ้าไม่ได้เลย...แต่ตอนนี้เจ้าก็..."

หวังซินฉีไม่พูดถึงเรื่องการประลองอีก

หวังซินฉีกล่าวต่อว่า "ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของศิษย์น้อง ข้าเกรงว่าเจ้าคงต้องไปแลกเปลี่ยนกับศิษย์รวมปราณขั้นที่ 9 อย่างเดียวแล้วล่ะ ข้ามีพี่ชายสองคนที่ข้ารู้จักเป็นเพื่อนที่ดีและทั้งสองคนก็อยู่ระดับรวมปราณขั้นที่ 9 ศิษย์น้อง ทำไมไม่มากับข้าล่ะ?”

ดวงตาของลู่อี้สว่างขึ้นในทันที เพราะเขาไม่ต้องมองหาคู่ต่อสู้ด้วยแล้ว

เขาพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้น ข้าขอรบกวนศิษย์พี่ด้วย”

“ฮ่าฮ่าฮ่า น้องชายสุภาพเกินไป พี่ชายสองคนนั้นยกย่องเจ้ามาก น้องชายลู่ และอยากรู้จักเจ้ามานานแล้ว” หวังซินฉีกล่าว

ลู่อี้พยักหน้า แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปข้างในด้วยกัน

ใช้เวลาไม่นานสำหรับหวังซินฉีที่จะพาลู่อี้มาถึงขอบวงใน เขาเห็นวัยรุ่นสองคนกำลังนั่งพูดคุยกันเรื่องการฝึกฝน

ลู่อี้มองไปที่ใบหน้าของพวกเขา แต่เขาจำพวกเขาไม่ได้เลย ท้ายที่สุดแล้ว ในเวลานั้นมีคนประมาณพันคนบนแท่นและลู่อี้ก็ไม่ได้ตั้งใจจะจำใครด้วย

หวังซินฉีเดินไปหาทั้งสองคนและทั้งสองเองก็สัมผัสได้และหันหน้าไปมอง

หลังจากที่ได้เห็นลู่อี้ ท่าทางของวัยรุ่นทั้งสองก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็ลุกขึ้นยืน

ชายหนุ่มรูปหล่อทางด้านซ้ายยิ้มและพูดว่า "น้องชายลู่ก็มาที่นี่ด้วยงั้นหรือ?"

ชายทางขวาที่ดูแข็งแกร่งกว่ายิ้มกว้าง "ไม่นึกเลยว่าข้าจะได้พบกับน้องชายลู่"

“สวัสดีขอรับ ศิษย์พี่ทั้งสอง” ลู่อี้ยิ้ม

หวังซินฉีแนะนำ "นี่คือศิษย์พี่หลู่หลิงและนี่คือศิษย์พี่หวังอู๋เหลียน ศิษย์พี่ทั้งสองคนอยู่ระดับรวมปราณขั้นที่ 9 และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 100 อันดับแรกในนิกายฝ่ายนอกด้วยนะ"

จากนั้นเขาก็มองไปที่ชายหนุ่มที่หล่อเหลาและพูดว่า "พี่ใหญ่หลู่ ศิษย์น้องลู่ได้ทะลวงไปขั้น 7 แล้ว และอยากหาใครสักคนมาประลองด้วย ข้าสงสัยว่าพี่ชายทั้งสองสนใจหรือไม่?"

“รวมปราณขั้นที่ 7?! ชายหนุ่มรูปงาม หลู่หลิงมองดูลู่อี้ด้วยดวงตาเบิกกว้างพร้อมกับความประหลาดใจ

หวังอู๋เหลียนคิดอะไรบางอย่างได้และพูดอย่างอิจฉา "ศิษย์พี่หญิงหลิวหนิงซวงมอบขวดยาควบแน่นปราณคุณภาพสูงให้กับน้องชายหนึ่งขวดบนแท่นก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่ามันจะมีประโยชน์มาก"

ลู่อี้หัวเราะอย่างร่าเริง "ศิษย์หญิงพี่หลิวเป็นคนดีมาก"

เขาพูดกับตัวเองว่า "ข้าต้องการเอาชนะหลู่หลิง"

[ภารกิจ] : เอาชนะหลู่หลิง (ความคืบหน้า: 0/1)

รางวัล: ยาควบแน่นปราณขั้นยอดเยี่ยม*10/ยาควบแน่นปราณขั้นสมบูรณ์*1

ยอมรับ : ใช่ / ไม่

ลู่อี้: "..."

อารมณ์ของเขาซับซ้อนมาก เขามีความสุขที่ในที่สุดเขาก็ได้ภารกิจ แต่น่าเสียดายที่แม้แต่หลู่หลิงระดับรวมปราณขั้นที่ 9 ก็มีค่าแค่ยาควบแน่นปราณขั้นสมบูรณ์เม็ดเดียวเอง มันไม่น้อยไปหน่อยเหรอ?