บทที่ 13 แสดงศักดาเทพ
บทที่ 13 แสดงศักดาเทพ
เพราะการรักษาโรคช่วยชีวิตคน ไม่เคยมีความมั่นใจเต็มร้อยอยู่แล้ว มักมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นจนผู้ป่วยเสียชีวิต หรือทิ้งอาการแทรกรุนแรงไว้ เช่น อัมพาต กลายเป็นเจ้าพืชผัก เป็นต้น ดังนั้นเมื่อผู้ป่วยเข้าสู่สภาวะอันตรายอย่างยิ่งเช่นนี้ บ่อยครั้งแพทย์จำนวนมากไม่อยากรับ กลัวต้องรับผิดชอบ
โดยเฉพาะครั้งนี้ผู้ป่วยไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นบุตรชายของเกาจือหนานแห่งกลุ่มบริษัทชางไห่ ยิ่งทำให้แพทย์จำนวนไม่น้อยที่อยู่ตรงนั้น ล้วนมีความกังวล กลัวหากเกิดเรื่อง
เพราะการผ่าตัดนี้ เห็นได้ชัดว่ามีเพียงสองสามส่วนที่จะสำเร็จ ความเป็นไปได้ส่วนใหญ่คือความล้มเหลว มีสิทธิ์ตายสูง แม้ต่อให้โชคดีช่วยชีวิตไว้ได้ ก็แทบหลีกหนีชะตาขาพิการไม่ได้อยู่ดี ต้องรู้ว่านี่คือกระดูกหักละเอียด โดยทั่วไปแล้วแทบไม่มีความหวังรอดเลย
ดังนั้นความรับผิดชอบเช่นนี้ ไม่มีใครอยากแบกไว้ ที่อยู่ตรงนั้นมากมาย ก็แทบไม่มีใครแบกได้ นอกจากหลิวฉางซาน เพียงเขาเท่านั้นที่มีคุณสมบัติ
“คุณหมอหลิว ผมต้องการคนหนึ่งช่วยผม เข้าไปในห้องผ่าตัด” เวลานั้นเอง เฉินเฟยได้ให้พยาบาลเข็นคนเข้าไปในห้องผ่าตัด แล้วหันไปทางหลิวฉางซาน
แม้เขาคนเดียวก็มั่นใจรักษาได้ แต่ที่นี่ยังไงเสีย เป็นห้องผ่าตัดของโรงพยาบาลกลางเมืองเป่ย์ซาน ทั้งในด้านอิทธิพล หรือคนข้างนอกที่ไม่เชื่อมั่นในตัวเขา ล้วนบีบบังคับให้ต้องดึงหลิวฉางซานขึ้น ‘เรือลำเดียวกัน’ เช่นนี้จะได้ไม่มีใครมารบกวน
เพราะอาการบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ไม่อาจให้ผิดพลาดแม้แต่น้อย
“เสี่ยวเฟย ให้ฉันทำอย่างไรดี? ตอนนี้อาการเลือดออกในทรวงอกของเขาหนักมาก” เมื่อเข้าห้องผ่าตัด หลิวฉางซานเอ่ยอย่างจริงจัง
จากข้อมูลที่เครื่องมือทันสมัยสะท้อนออกมา เขามั่นใจแล้วว่าเด็กหนุ่มคนนั้นบนเตียงผ่าตัด เลือดออกในทรวงอกอย่างรุนแรง อีกทั้งขาข้างหนึ่งกระดูกหักละเอียด
หากไม่รีบจัดการ จะต้องมีปัญหาแน่
“มีเข็มเงินไหม? ผมต้องใช้เข็มเงิน” เฉินเฟยฉีกเสื้อของเกาเส้า พลางขอเข็มเงิน
เข็มเงินชุดเก่าของเขา ทิ้งไว้กับชาวต่างชาติทูชิ ยังไม่ได้หาซื้อใหม่ ดังนั้นตอนนี้เขามือเปล่า ไม่มีอะไรเลย
“เข็มเงิน?” หลิวฉางซานชะงักไปครู่ แล้วรีบไปนำเข็มเงินสำรองของแผนกแพทย์แผนจีนออกมา ต้องบอกว่าที่นี่คือโรงพยาบาลสามเอขนาดใหญ่ที่สุดของเมืองเป่ย์ซาน การเตรียมการถือว่าครบครัน ทั้งแผนกแพทย์แผนปัจจุบันหรือแผนกแพทย์แผนจีนก็พร้อมหมด
“เสี่ยวเฟย นายจะเอาเข็มเงินไปทำอะไร?” หลิวฉางซานส่งเข็มเงินให้พลางถาม
เขาแม้ไม่รู้แพทย์แผนจีน แต่ก็พอรู้ว่าเข็มเงินใช้กับการฝังเข็มรักษาอาการภายใน แล้วตอนนี้เอามาใช้จะมีประโยชน์อะไร?
“ห้ามเลือด ต้องหยุดเลือดออกในทรวงอกให้ได้” เฉินเฟยรับเข็มเงินมา มือขวาสะบัด เบาๆ เข็มหลายสิบเล่มแวววาวโผล่ออกมาจากถุงเข็ม
เพียงเห็นนิ้วหัวแม่มือสะบัดออกมา เข็มเส้นเล็กยาวสั้นต่างกันเหมือนเส้นขนก็ถูกหยิบออกมาหลายเล่ม ผ่านการฆ่าเชื้อ
“ห้ามเลือด? ใช้ฝังเข็มห้ามเลือด?”
หลิวฉางซานฟังแล้วแทบอ้าปากค้าง
ปกติไม่เป็นไร แต่นี่คือเลือดออกในทรวงอก! เสี่ยงชีวิตทุกขณะ เขากลับพูดว่าจะใช้แค่เข็มเงินห้ามเลือด อย่างกับล้อเล่น!
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
แต่ขณะเขาตกใจ เฉินเฟยก็ลงมือแล้ว เพียงเห็นปลายนิ้วเขาเคลื่อนไหวดุจงูเงิน เข็มเงินราวมีชีวิต แสงเย็นพริบพราย ปักเข้าทรวงอกและหัวใจของผู้ป่วยกว่าสิบเล่ม
อาการเลือดออกในทรวงอกที่รุนแรง กลับค่อยๆ ดีขึ้นตามข้อมูลที่เครื่องมือแสดง กระทั่งหยุดไป
“นี่ นี่มันปาฏิหาริย์!” หลิวฉางซานที่เห็นกับตา แทบหาคำมาบรรยายความสั่นสะท้านใจ นี่มันเหลือเชื่อเกินไป
ต้องรู้ว่าเขาคือผู้เชี่ยวชาญแผนกหัวใจและหลอดเลือดของโรงพยาบาลกลางเมืองเป่ย์ซาน ความสามารถผ่าตัดเป็นเลิศสุดในโรงพยาบาล! จะมีเพียงหมอเซินอี๋แห่งแผนกแพทย์แผนจีนที่พอเทียบได้ เขาย่อมรู้ดีว่าฝีมือระดับนี้ยากเพียงใด
แต่คนหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ กลับทำสำเร็จแล้วต่อหน้า นี่คือปาฏิหาริย์!
“เรียบร้อยแล้ว เลือดออกในทรวงอกควบคุมได้แล้ว เศษกระดูกปอดค่อยจัดการทีหลัง คุณหมอหลิว ช่วยตรึงขาเขาก่อน ผมจะหาวิธีรักษา” เฉินเฟยเช็ดเหงื่อกล่าว
“อืม ได้เลย ผมจัดการทันที!” หลิวฉางซานตอบพลางรีบขยับ ราวลูกมือฝึกงานที่ขยันขันแข็ง
พูดไปแล้ว ครั้งสุดท้ายที่เขายอมเป็นผู้ช่วยอย่างเต็มใจ ก็คงห้าหกปีก่อนโน่น!
…
ขณะเฉินเฟยกับหลิวฉางซานทำการผ่าตัดอย่างยากลำบากในห้องผ่าตัด ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกลางเมืองเป่ย์ซาน พร้อมด้วยซวีเจิ้นซิงหมอแผนกแพทย์แผนจีนและคนอื่นๆ ก็มาถึง
“อาการเป็นอย่างไร ลูกชายผมเป็นอย่างไรบ้าง!” ในเวลาเดียวกัน อีกกลุ่มหนึ่งก็เร่งรุดมา ไม่ใช่ใครแต่เป็นเกาจือหนานประธานกลุ่มบริษัทชางไห่! เขาดูราวสี่สิบเศษ รูปโฉมองอาจ สายตาคมดุดัน อำนาจบารมีล้น
“คุณเกา เรากำลังเต็มที่ช่วยชีวิตเกาเส้า คุณวางใจ…น่าจะไม่เป็นไร…” ผู้อำนวยการโรงพยาบาลกล่าวด้วยเหงื่อท่วม
“น่าจะ? ฮึ!”
ชายองอาจได้ฟัง ถึงกับฮึอย่างเย็นชา “ผู้อำนวยการโจว คุณน่าจะรู้ดีว่าผมรีบมาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อฟังคำว่า ‘น่าจะ’ ลูกชายผมเป็นอย่างไร? พูดมา!”
“อยู่…อยู่ข้างใน…คุณหมอหลิวกำลังผ่าตัดอยู่!” แพทย์คนหนึ่งเอ่ยเสียงเบา
“คุณหมอหลิวอยู่เอง?” เกาจือหนานฟังแล้วสีหน้าดีขึ้นบ้าง เขามีไมตรีกับคุณหมอหลิว รู้ฝีมืออีกฝ่ายดี หากเป็นเขาผ่าตัดด้วยตนเอง ก็ค่อยเบาใจได้บ้าง
“คุณเกา! ผมมีเรื่องจะพูด ถึงคุณหมอหลิวอยู่ในห้องผ่าตัด แต่คนลงมือจริงกลับไม่ใช่เขา” เจิ้งอี้ตะโกนขึ้น
“อะไร!?”
คำนี้ทำให้ผู้อำนวยการและคนอื่นตกใจ โดยเฉพาะเกาจือหนาน สีหน้ายิ่งมืดครึ้ม คาดไม่ถึงว่าจะเป็นเช่นนี้? คุณหมอหลิวอยู่ แต่ไม่ใช่คนลงมือ?
“แล้วใครเป็นคนผ่าตัดลูกผม? ใคร?” เขากัดเสียงถาม
เจิ้งอี้ยิ้มเย็น “เป็นแค่บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยสามอันดับล่าง คุณหมอหลิวเหมือนไม่มั่นใจ จึงปล่อยให้บัณฑิตที่มีความเกี่ยวพันกับเขาเป็นคนทำ”
“อะไรนะ!? บัณฑิตมหาวิทยาลัยสามอันดับล่าง?” ผู้อำนวยการหน้าเปลี่ยนสี คาดไม่ถึงเรื่องจะเป็นเช่นนี้
ต้องรู้ว่าผู้มีสิทธิ์ผ่าตัดที่โรงพยาบาลกลางเมืองเป่ย์ซาน อย่างน้อยต้องระดับรองหัวหน้าแพทย์ขึ้นไป ซึ่งแต่ละคนต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญชื่อดังระดับจังหวัด มีผลงานวิชาการหรือการรักษาเด่นชัดเท่านั้น
แต่ตอนนี้เจิ้งอี้กลับบอกว่าคนลงมือคือบัณฑิตมหาวิทยาลัยสามอันดับล่าง นี่ไม่ใช่ตบหน้าพวกเขาหรือ?
“ผู้อำนวยการ ผมเห็นว่าคุณหมอหลิวทำตัวไร้ความรับผิดชอบชัดเจน! โดยเฉพาะที่เด็กนั่นไม่มีสิทธิ์ขึ้นเวทีผ่าตัด ยังเป็นบัณฑิตมหาวิทยาลัยสามอันดับล่าง…” เจิ้งอี้กล่าวต่ออย่างเย็นชา แต่ถูกขัดจังหวะ
“หุบปาก!”
เกาจือหนานตวัดตามองเย็นชา “ฟังให้ชัด ถ้าลูกผมเป็นอะไรไป ฉันจะลากแกไปตายด้วย! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ ฮึ ของไร้ค่า!” ด้วยฐานะและประสบการณ์ เขาเห็นออกทันทีว่าอีกฝ่ายคิดปั่นหัวให้แตกแยก!
ไร้ความรับผิดชอบ?
ด้วยคุณธรรมของคุณหมอหลิว ไม่มีทางทำสิ่งที่ขัดต่อมโนธรรม! ชัดเจนว่าหมอนี่กำลังใส่ร้าย…ไร้ค่า!
“คุณเกา ผม…” เจิ้งอี้หน้าซีดเผือด คาดไม่ถึงว่าจะถูกตอบกลับเช่นนี้
“ลากมันออกไป น่ารำคาญ” เกาจือหนานสะบัดมือสั่ง บอดี้การ์ดด้านหลังรีบเข้ามาลากเจิ้งอี้ออกไป
“ไม่ คุณเกา อย่าทำกับผมอย่างนี้ ผมเป็นรองหัวหน้าแพทย์นะ!” เจิ้งอี้ร้อง แต่ไร้ใครสนใจ
…
“เรียบร้อย อันตรายเกือบหมดแล้ว” ผ่านไปราวหนึ่งถึงสองชั่วโมง เฉินเฟยเหงื่อท่วม แต่ก็ช่วยคนไข้จากขอบเหวความตายกลับมาได้
“ปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์จริงๆ”
มองคนไข้ที่อาการทรงตัว หลิวฉางซานตาพร่างพราว เอ่ยด้วยความนับถือจริงใจ “เสี่ยวเฟย…ไม่สิ ตอนนี้ผมต้องเรียกคุณว่าคุณหมอเฉินแล้ว ยอมรับเลยว่าฝีมือคุณเหลือเชื่อเกินไป เหลือเชื่อจริงๆ!”
ต้องรู้ว่าตามสายตาเขา นี่คือสถานการณ์สิ้นหวัง หากเป็นเขาผ่าตัด คนไข้มีสิทธิ์ตายสูง ไม่อาจฟื้น แต่เฉินเฟยกลับสร้างปาฏิหาริย์ต่อหน้า น่าตกตะลึงจนเขายอมรับจากใจจริง
เขาชัดเจนแล้วว่า ฝีมือเฉินเฟย เหนือกว่าเขามาก!
ใช่ เหนือกว่ามาก!
“คุณหมอหลิว ผมคือเกาจือหนาน…ลูกชายผมเป็นอย่างไร?” เสียงชายวัยกลางคนดังขึ้นจากนอกห้อง
“เกาจือหนาน?” หลิวฉางซานชะงัก แล้วขออนุญาตเฉินเฟยก่อนเปิดประตูห้องผ่าตัด
ผู้อำนวยการโจวรีบเข้ามา เหลือบมองเฉินเฟยที่หน้าซีดเล็กน้อย แล้วถามเสียงเบา “คุณหมอหลิว วันนี้คุณทำผมตกใจมาก อาการเกาเส้าเป็นไงบ้าง? คงไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม?” คนรอบข้างต่างตึงเครียด
“คุณเกา คุณเฉินคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตบุตรคุณ รีบขอบคุณเถอะ” หลิวฉางซานพยักหน้า แล้วกล่าวจริงจัง
“ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตลูกผม หมายความว่า!?” เกาจือหนานอึ้งไป แล้วพลันตื่นเต้น
เขาเผลอพูดเสียงสั่น “ลูกผม…ลูกผมปลอดภัยแล้ว?”
“หากไม่มีอะไรผิดพลาด คงปลอดภัยแล้ว” เฉินเฟยยิ้มรับ เขาลงแรงเต็มที่ ใช้วิชาที่เซียนแพทย์จากโลกการฝึกตนสอนมา ช่วยกำจัดอันตรายภายในคนไข้ได้
เขาจึงเหนื่อยล้าอย่างมาก
“จริงหรือ?”
“อาการผู้ป่วยคงที่แล้ว นี่มันเหลือเชื่อเกินไป” แพทย์ที่อยู่ก่อนหน้าต่างรีบตรวจสอบเครื่องมือ แล้วร้องตกใจจริงๆ อาการผู้ป่วยดีขึ้นแล้ว เป็นไปได้อย่างไร? น่าเหลือเชื่อเกินไป
“คุณหมอเฉินใช่ไหม? ขอบคุณจริงๆ ถ้าไม่มีคุณ ผมคงสิ้นหวัง” เกาจือหนานประธานกลุ่มบริษัทชางไห่ ถึงกับสั่นไหว จับมือเฉินเฟยแน่น ไม่รู้จะแสดงความขอบคุณอย่างไร
ต้องรู้ว่าเขามีลูกชายเพียงคนเดียว หากเสียไป นั่นคือ ‘คนแก่ส่งคนหนุ่ม’ เขาไม่อาจทนได้
“คุณเกาไม่ต้องเกรงใจ แค่บังเอิญช่วยได้ ไม่ได้มากอะไร” เฉินเฟยตอบอย่างถ่อมตน
“คุณเกา ยังมีเรื่องหนึ่งต้องบอก แม้ชีวิตลูกชายคุณปลอดภัยแล้ว แต่เพราะขากระดูกหักละเอียด เกรงว่าจะรักษาไม่ได้ คุณควรเตรียมใจ” หลิวฉางซานกล่าว
“ขานี้รักษาไม่ได้?” เกาจือหนานนิ่งไป แววตาเจ็บปวด แต่ก็ฝืนยิ้ม “ลูกชายยังมีชีวิต ก็นับว่าโชคใหญ่แล้ว คุณหมอหลิว วางใจเถอะ ผมเข้าใจได้”
“ไม่ถึงกับนั้น ขานี้ยังรักษาได้” เฉินเฟยกลับเอ่ย
“รักษาได้?” หลิวฉางซานตะลึงจ้องเขา นี่มันกระดูกหักละเอียดชัดๆ ต้องตัดทิ้งเท่านั้น แต่เฉินเฟยกลับบอกว่ารักษาได้ จริงหรือ?
ไม่เพียงแต่เขา แพทย์คนอื่นก็ไม่เชื่อ นี่มันเป็นไปไม่ได้!
“คุณเฉิน คุณมั่นใจจริง?” เกาจือหนานหายใจถี่ ตื่นเต้นสุดๆ หากขาลูกชายรักษาได้ นั่นคือปาฏิหาริย์อีกชั้น
คิดดังนั้น เขาถึงกับก้มตัวโค้งอย่างจริงใจ “คุณหมอเฉิน หากรักษาขาลูกผมได้ ผมจะติดหนี้ชีวิตคุณ!”
คำนี้ทำให้ทุกคนตกใจ ประธานกลุ่มบริษัทชางไห่ผู้สูงศักดิ์ ถึงกับเอ่ยว่าจะติดหนี้ชีวิต มันเหลือเชื่อจริงๆ
“คุณเกา…” เฉินเฟยตกใจ หัวใจเต้นแรง แต่เขายังยิ้มซีดส่ายหัว “ผมเข้าใจที่คุณห่วงลูก แต่ไม่ต้องถึงกับนั้น ผมมั่นใจรักษาได้ ไม่เป็นปัญหา”
“ขอบคุณคุณหมอเฉินมาก” เกาจือหนานถอนหายใจ หน้าตาผ่อนคลาย
..........