บทที่ 620 พายุหมุนน้ำยักษ์! แกแอบขโมยวิชาเจ้านายข้าหรือ???

"แรงกดดันน่ากลัวมาก......"

เฮ่อชิงไป๋และพรรคพวกเงยหน้ามองคลื่นน้ำสีขาวที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ สูงยิ่งกว่าตึกรามบ้านช่อง

สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

ทุกคนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกหายใจไม่ออก คลื่นน้ำระลอกแล้วระลอกเล่าบดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ แทบจะปกคลุมผืนฟ้าไว้จนมิด

เสียงคลื่นน้ำดังสนั่นหวั่นไหว แทบจะทำลายแก้วหูของพวกเขา

"ถอยอีก!"

เฮ่อชิงไป๋ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด กวักมือเรียกสมาชิกในทีมให้ถอยตามตนไป

คลื่นน้ำน่ากลัวขนาดนี้ อีกสักพักถ้าตกลงมา คงได้กลายเป็นลูกหมาตกน้ำกันหมดแน่?

ถ้าไม่ถอยตอนนี้ จะรอให้สำลักน้ำหรือไง?

หลายคนเร่งฝีเท้า ถอยหลังอย่างรวดเร็ว แทบจะถอยไปถึงขอบของอาณาเขตผี ถึงจะหยุดลงได้พอดี

"หัวหน้า เกิดอะไรขึ้นใต้น้ำครับ?" สมาชิกคนหนึ่งกลืนน้ำลาย อดไม่ได้ที่จะถาม

ความเคลื่อนไหวนี้มันใหญ่โตเกินไปแล้ว

สมาชิกหลายคนไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ตกใจจนหน้าซีดเผือด

เฮ่อชิงไป๋มองดูคลื่นน้ำที่ยิ่งทวีความสูงขึ้น คาดเดาในใจว่า ต้องเป็นคุณซูลงมือปะทะกับบางสิ่งใต้น้ำแน่

ถึงได้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโชคดี ดีที่พี่ผีวางอาณาเขตผีไว้ล่วงหน้า

ไม่อย่างนั้น——

ความเคลื่อนไหวของทะเลสาบตงถิงใหญ่โตขนาดนี้ คนในตัวเมืองคงนอนไม่หลับกันพอดี

แม่งเอ๊ย

ใต้น้ำซ่อนตัวอะไรไว้วะเนี่ย ถึงได้ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

ยังดีที่คุณซูมา

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"

เฮ่อชิงไป๋ลูบพลั่วบนหลัง สายตามุ่งมั่น: "ไม่ต้องตื่นตูม มีกุ่ยเจี้ยนโฉวอยู่ ไม่ว่าตัวอะไรจะอยู่ในน้ำ"

"ก็ไม่มีทางสร้างคลื่นลมได้หรอก......"

"เอ่อ......"

เขาเหลือบมองคลื่นน้ำที่ม้วนตลบ แล้วเปลี่ยนคำพูดใหม่ "ล้วนมีจุดจบเพียงความตายเท่านั้น"

"เดี๋ยวพวกเราแค่เตรียมทำความสะอาดก็พอ"

สมาชิกหลายคนพยักหน้าหงึกหงัก: "หัวหน้าพูดถูก กุ่ยเจี้ยนโฉวเจอเทพฆ่าเทพ เจอพระฆ่าพระ!"

"ไม่ว่ามันจะเป็นตัวอะไร ก็ต้องตาย"

ตูม——

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คลื่นน้ำที่พุ่งขึ้นไปสูงลิบ ร่วงหล่นกระแทกกลับลงสู่ผิวน้ำอย่างรุนแรง

ทะเลสาบตงถิงทั้งแห่ง ราวกับสั่นสะเทือน น้ำในทะเลสาบล้นทะลักออกมา ท่วมทับวัชพืชที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร แล้วก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็ว

"เชี่ยเอ๊ย ใต้น้ำคงไม่ใช่ราชาศพหรอกนะ?" เฮ่อชิงไป๋อดคิดไม่ได้

เขารู้เบื้องลึกเบื้องหลังอยู่บ้าง

ใต้ทะเลสาบตงถิงไม่มีตราหยกถ่ายทอดแผ่นดินอะไรนั่นหรอก มีแต่ศพที่พวกคนยุ่นทิ้งไว้

พอคิดถึงตรงนี้ เฮ่อชิงไป๋ก็ปากคอแห้งผาก

ราชาศพเชียวนะ

แค่คิดก็น่ากลัวแล้ว

........................

ก้นทะเลสาบ

กระแสน้ำสั่นไหว โคลนตมฟุ้งกระจาย

ชวนเอ๋อร์เร่งพลังไอผีอย่างสุดชีวิต แทบจะทรงตัวไม่อยู่

ลิงเจียวม้วนหาง เกาะไหล่ซูม่อไว้อย่างแน่นหนา กลัวจะถูกกระแสน้ำอันปั่นป่วนพัดพาไป

ซูม่อยืนอย่างสง่างามท่ามกลางกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก บนร่างมีฟองอากาศโปร่งใสคลุมอยู่ชั้นหนึ่ง

กระแสน้ำเหล่านั้นพุ่งชนมาที่เขา ก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นแยกออก ไหลผ่านไปทางข้างกายเขา

โคลนตมใต้เท้าของเขาหายไปแล้ว กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่

"พละกำลังใช้ได้"

ซูม่อมองดูศพยุ่นที่กระเด็นถอยหลังไปราวกับลูกปืนใหญ่ พลางบิดข้อมือไปมา

เมื่อครู่นี้

เขาเพิ่งจะปะทะกับศพยุ่นตัวนี้ไปหนึ่งกระบวนท่า

จะว่าไปก็ไม่ธรรมดา สมกับเป็นศพวชิระที่สำนักศพปฐพีใช้วิธีเลี้ยงด้วยหลุมศพชีพจรวารีคิดค้นขึ้นมา

พละกำลังไม่ธรรมดาจริงๆ พลังป้องกันยิ่งแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

หากเป็นเจียงซือทั่วไป หมัดที่แฝงพลังเลือดลมของเขาเมื่อครู่ คงทำให้มันกระดูกหักเส้นเอ็นขาดไปแล้ว

แต่ศพยุ่นตัวนั้น กลับไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก เพียงแต่ร่างกายรับแรงกระแทกจากพลังนั้นไม่ไหว

พูดง่ายๆ ก็คือ

มันถูกซูม่อต่อยกระเด็น

"บากะ!"

"ผู้บำเพ็ญเพียรชาวมังกรผู้นี้ทำไมถึง......"

ศพยุ่นที่กระเด็นถอยหลังไปในน้ำ บนร่างพวยพุ่งด้วยไอศพที่น่าสะพรึงกลัว ในที่สุดก็ทรงตัวได้

บนใบหน้าของมัน เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ตัวมันคือศพวชิระเชียวนะ เป็นสิ่งที่สำนักศพปฐพีทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย กว่าจะหลอมออกมาได้

ตัวมันคือราชาศพ

ทำไม......

ทำไมถึงรับมือกระบวนท่าเดียวของเจ้านั่นแทบจะไม่ไหว?

เจ้านี่ มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว

แล้วก็——

ทำไมเขาถึงเคลื่อนไหวในน้ำได้คล่องแคล่วขนาดนี้ ไปมาได้ดั่งใจ?

ศพยุ่นพิจารณาซูม่ออย่างละเอียด ในที่สุดก็พบฟองอากาศที่ปกคลุมอยู่บนตัวเขา

ในใจตื่นตระหนก

นี่มันของวิเศษอะไร?

ประเทศมังกร!

ทำไมถึงมีผู้บำเพ็ญเพียรที่แข็งแกร่งขนาดนี้ นี่มันภัยคุกคามของจักรวรรดิชัดๆ

ศพยุ่นรีบซ่อนแววตาหวาดกลัว จ้องมองซูม่ออย่างเย็นชา

ต้องฆ่าคนผู้นี้ให้ได้

ไม่อย่างนั้น——

เขาจะเป็นภัยพิบัติใหญ่หลวงต่อจักรวรรดิ

ยังมีไอ้ผีชาวมังกรสมควรตายตัวนั้นอีก พูดจาไม่มีมารยาท ปากน่ารังเกียจจริงๆ

มันก็สมควรตายเหมือนกัน

ไอศพบนร่างศพยุ่นม้วนตลบ กระแสน้ำรอบด้านเริ่มเดือดพล่าน กลิ่นอายที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เริ่มรวมตัวเข้าหามันจากทุกทิศทางของทะเลสาบตงถิง

"ชาวมังกร"

"ข้ายอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่ง แข็งแกร่งจนข้ารู้สึกกลัวนิดหน่อย"

"แต่ทว่า——"

"ที่นี่ ข้าคือผู้บงการ จงลิ้มรสพลังแห่งชีพจรวารีของทะเลสาบตงถิงทั้งมวลซะเถอะ"

ตูม ตูม ตูม——

ก้นทะเลสาบเริ่มระเบิดเสียงดัง ระลอกคลื่นเริ่มหมุนวนรอบตัวศพยุ่น ไม่นานก็ก่อตัวเป็นพายุหมุนน้ำขนาดยักษ์

"เจ้านาย เจ้านี่ดูท่าทางเจ๋งเป้งเลยนะ!" ชวนเอ๋อร์หลบอยู่หลังซูม่อ ชะโงกหัวออกมาพูด

"อืม"

ซูม่อพยักหน้า

สมกับเป็นของที่สำนักศพปฐพีเลี้ยงมา ประหลาดพิลึกจริงๆ

ถึงกับควบคุมพลังชีพจรวารีได้

เขาเงยหน้าขึ้น มองดูพลังที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าหาศพยุ่นอย่างต่อเนื่อง รู้สึกถึงแรงกดดันเพียงเล็กน้อย

"ดีมาก"

ซูม่อขยับข้อมือ ในดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ไม่ได้เจอศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้มานานแล้ว

"โฮก!"

เสียงคำรามของศพดังขึ้น

ศพยุ่นกางแขนออก ภายใต้การเสริมพลังจากชีพจรวารีที่มองไม่เห็น กลิ่นอายยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีก

พายุหมุนน้ำขนาดยักษ์ที่ปกคลุมร่างมัน ยังคงขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ในพริบตาเดียวก็กว้างถึงสิบจั้ง

ซูม่อมองไป ทำได้เพียงมองผ่านละอองน้ำ เห็นเงาร่างเลือนรางของศพยุ่นที่ซ่อนอยู่ในตาพายุ

ครืน ครืน ครืน——

ทะเลสาบตงถิงทั้งแห่ง ราวกับกำลังเดือดพล่าน ภายใต้อิทธิพลของศพยุ่น พายุหมุนน้ำนั้นหอบเอากุ้งหอยปูปลา ซากโครงกระดูก และโคลนตมจำนวนมหาศาล พุ่งทะลุผิวน้ำ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

บนผิวน้ำทะเลสาบตงถิงที่ถูกครอบคลุมด้วยอาณาเขตผี ปรากฏภาพมหัศจรรย์ขึ้นทันที

พายุหมุนน้ำยักษ์ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ผิวน้ำเกิดวังวนขนาดใหญ่

ไอศพที่แข็งแกร่ง แผ่ขยายไปรอบทิศทางในทันที ดันจนอาณาเขตผีของชวนเอ๋อร์ส่งเสียงดัง 'เอี๊ยดอ๊าด'

"ซี้ด......"

เฮ่อชิงไป๋มองดูพายุหมุนน้ำที่ปรากฏขึ้นกะทันหันด้วยความตกตะลึง จนรู้สึกเสียวฟัน

น่ากลัวเกินไปแล้ว

การต่อสู้ระดับนี้ ตัวเองคงแค่เฉียดเข้าไปก็ตายแล้วมั้ง

........................

ศพยุ่นที่ดูดซับพลังชีพจรวารี ร่างกายขยายใหญ่ขึ้น ผิวหนังเปล่งประกายสีทองยิ่งขึ้น

กลิ่นไอศพที่ชวนคลื่นเหียน แม้แต่น้ำในทะเลสาบก็ไม่อาจปิดกั้นได้อีกต่อไป

"โยชิ!"

"นี่คือพลังของชีพจรวารีสินะ? ไอ้พวกโง่เง่าสำนักศพปฐพีไม่ได้หลอกข้าจริงๆ"

"ดีมาก——"

ศพยุ่นยืนอยู่กลางพายุหมุนน้ำ สัมผัสถึงร่างกายของตัวเองอย่างตั้งใจ

ในวินาทีนี้

มันรู้สึกได้ว่า ตัวเองคือราชาแห่งทะเลสาบตงถิงทั้งมวล

ณ ที่แห่งนี้ มันควบคุมทุกสิ่งได้ มันคือผู้บงการ

มันก้มหน้าลง มองซูม่อจากที่สูง แล้วยื่นมือออกไป

"ชาวมังกร เจ้าจะเสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้!"

"บิดเบือน!"

ศพยุ่นกำมือแน่น

ตูม——

ซูม่อรู้สึกได้ทันทีว่า กระแสน้ำรอบตัว เปลี่ยนทิศทางการไหลกะทันหัน กลายเป็นแหลมคม กลายเป็นรังสีสังหาร

น้ำในทะเลสาบที่เคยสงบสุข เปลี่ยนเป็นคมมีดนับไม่ถ้วนในพริบตา พุ่งเข้ามาบดขยี้เขาอย่างเงียบเชียบ

"เชี่ยเอ๊ย!"

ชวนเอ๋อร์ตกใจแทบสิ้นสติ

เขาสัมผัสได้ถึงวิกฤตอันเฉียบคม น้ำรอบด้านกลายเป็นเครื่องบดเนื้อไปแล้ว

แม่เจ้า!

คงไม่ใช่มั้ง?

ปกติเจ้านายจะเป็นฝ่ายบดขยี้คนอื่น วันนี้กลับตาลปัตรเหรอเนี่ย?

ไอ้หมาเวร

แอบขโมยวิชาเจ้านายข้าเหรอ?

สมควรตายจริงๆ