บทที่ 300 กวาดล้างตลาดผี! ที่นี่มันสุดยอดไปเลย!!!

จางหลิงเฮ่อ: "......"

ไม่ใช่สิ!

ใช้ของข้าจ่ายเหรอ?

"ได้แน่นอนครับ!"

เถ้าแก่ร้านบะหมี่ฝานเส้นลงชามสองใบอย่างคล่องแคล่ว แล้วยกมาเสิร์ฟ

"เชิญตามสบายครับ"

"เดี๋ยว!"

ซูม่อใช้ตะเกียบคีบเส้นบะหมี่ขึ้นมาดู "เถ้าแก่ เส้นนี่ดูธรรมดาไปหน่อยนะ"

"หลอกกันรึเปล่า?"

เถ้าแก่ชะงัก เช็ดมือแล้วพูดว่า: "นายท่าน ร้านข้ามันเล็ก เครื่องมือก็มีแค่นี้......"

"ไม่ได้!"

ซูม่อลุกขึ้น คว้าตัวเถ้าแก่ "เดี๋ยวข้าทำเองดีกว่า"

"หา?"

เถ้าแก่ร้านบะหมี่ยังไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกโลกหมุนติ้ว ถึงได้รู้ตัวว่าถูกจับห้อยหัวอยู่

"จะทำอะไร......"

ผีเถ้าแก่กรีดร้องลั่น

"ทำบะหมี่เส้นสด  ไง!"

ซูม่อแสยะยิ้ม ชักดาบเหิงเตาออกมา จับหัวเถ้าแก่ไปจ่อที่ปากหม้อ แล้วเริ่มฝาน

"อ๊ากกก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น ร่างกายของผีเถ้าแก่ถูกซูม่อฝานเป็นชิ้นๆ ร่วงลงไปในหม้อ

"ยึย!"

"โหดเกินไปแล้ว"

จางหลิงเฮ่อที่นั่งอยู่ไม่ไกล เห็นฉากนี้แล้วขนลุกซู่

โรคจิตตัวพ่อจริงๆ

ไม่นาน!

ผีตนนั้นก็ร่อแร่ ร่างกายกว่าครึ่งลงไปอยู่ในหม้อ กลายเป็นเส้นบะหมี่

"ฝานเส้นยังไม่เป็นเรื่อง จะมาขายของทำซากอะไร! รีบไปเกิดใหม่ซะดีกว่า ไม่สิ แกไม่มีโอกาสแล้ว"

ซูม่อกดหัวผีลงไปในหม้อน้ำเดือด ฝ่ามือเปล่งแสงสีม่วง

ตูม!

หม้อระเบิด

ผีตายอนาถ

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหารผีร้ายระดับ 6!"

"รางวัลค่าบุญ 20,000 แต้ม"

ทั้งถนนเงียบกริบ ผีทุกตัวมองซูม่อด้วยความหวาดกลัวและตกตะลึง

"เปลี่ยนร้าน!"

ซูม่อลากจางหลิงเฮ่อไปที่แผงขายถังหูลู่ (ผลไม้เคลือบน้ำตาล)

"ไม้ละเท่าไหร่!"

"หา?"

ผีคนขายหัวเราะแห้งๆ "นายท่าน ข้าให้ฟรีไม้หนึ่ง ไม่คิดเงิน......"

"หมายความว่าไง?"

"ดูถูกเพื่อนข้าเหรอ? ตับไตไส้พุงดีๆ ขนาดนี้ แลกถังหูลู่สองไม้ไม่ได้หรือไง?"

ซูม่อดึงถังหูลู่ออกมาไม้หนึ่ง รูดลูกตาบนไม้ออกจนเกลี้ยง แล้วเสียบไม้เข้าไปที่ลูกตาของผีคนขายในพริบตา

แล้วงัดขึ้น

บนไม้ไผ่มีลูกตาโชกเลือดเสียบอยู่

"เอาอีกไม้!"

ซูม่อแทงสวนกลับไป ลูกตาทั้งสองข้างของผีกลายเป็น 'ถังหูลู่' เลือดสีดำไหลย้อย

"อ๊าก!"

เสียงร้องเพิ่งดังขึ้น ผีตนนั้นก็ถูกซูม่อตบระเบิดตูม

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหารผีร้ายระดับ 5!"

"รางวัลค่าบุญ 10,000 แต้ม!"

ซูม่อโยนถังหูลู่ในมือทิ้ง เดินตรงไปที่แผงดูดวง "เถ้าแก่ ข้าก็ดูดวงเป็นนะ เชื่อไหม?"

หมอดูตัวสั่น "เชื่อครับ!"

"เชื่อก็ดี!"

ซูม่อยิ้มอย่างใจดี "ข้านับนิ้วดูแล้ว วันนี้เจ้ามีเกณฑ์ชะตาขาดเลือดตกยางออก!"

ปัง!

ซูม่อตบเปรี้ยงเดียว หัวผีหมอดูระเบิด ร่างกายโซเซล้มลง กลายเป็นควันจางหายไป

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหาร......"

ซูม่อหันกลับมา: "นักพรตจาง ข้าแม่นไหม? เห็นไหม เลือดตกยางออกจริงๆ"

มุมปากจางหลิงเฮ่อกระตุก ยกนิ้วโป้งให้ "แม่น แม่นมากครับ!"

"แพนเค้กต้นหอมขายยังไง?"

"อะไรนะ? ไม่ขาย? ดูถูกข้าเหรอ?"

ปัง!

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหาร......"

"โย่ว! เกี๊ยวดูน่ากินนะ...... หือ? ไส้กุยช่าย? ข้าไม่ชอบ!"

ปัง!

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหาร......"

"อะไรนะ? เต้าฮวยขายแบบหวาน แกยังเป็นคนอยู่ไหม? แกทำให้ข้าโกรธแล้วนะ"

"ข้ากับเต้าฮวยหวานอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!"

ปัง!

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหาร......"

ซูม่อลากจางหลิงเฮ่อกวาดล้างทั้งถนน ค่าบุญพุ่งขึ้นหลายแสน สบายใจเฉิบ

"ไอ้ตาบอดที่ไหน กล้ามากร่างในตลาดผี?"

ไอผีที่น่าสะพรึงกลัวกดทับลงมาจากฟากฟ้า ครอบคลุมร่างซูม่อและจางหลิงเฮ่ออย่างรุนแรง

ซูม่อเงยหน้ามอง

ชายวัยกลางคนร่างท้วมเดินออกมาจากที่ไกลๆ ในมือหมุนลูกวอลนัทเล่น แววตาอำมหิต

"ผีระดับ 8 ไม่เลว!"

ซูม่อยิ้มหน้าบาน

"สองท่าน ทำเกินไปหน่อยมั้ง"

ชายร่างท้วมพูดเสียงเย็น "ลูกน้องข้าก็ไม่ได้ไปหาเรื่องพวกท่าน ถ้าไม่อยากซื้อของ ก็แค่เดินออกไปสิ"

"หมายความว่าไง?"

"แกนี่พูดมากจริง!"

ซูม่อกลายร่างเป็นสายฟ้า พริบตาเดียวก็ไปอยู่ตรงหน้าชายร่างท้วม ตบหน้าหงายไปกองกับพื้น

"ไว้ชีวิตด้วย!"

ชายร่างท้วมฉี่ราด ตัวสั่นเทา: "ข้าก็แค่ลูกจ้าง ดูแลเรือลำที่หนึ่งแทนเจ้านาย......"

"มีเรือกี่ลำ?"

"เจ้านายแก อยู่ที่ไหน? ระดับอะไร?"

ซูม่อถาม

"สามลำ!"

ชายร่างท้วมตอบเสียงสั่น: "ฝีมือเจ้านาย ข้าไม่รู้!"

"ลาก่อน!"

ซูม่อตบเปรี้ยงเดียว ผีตนนั้นระเบิดเหมือนแตงโมแตก

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์ สังหารผีร้ายระดับ 8!"

"รางวัลค่าบุญ 500,000 แต้ม!"

ซูม่อจัดการผีบนถนนจนเกลี้ยง แล้วพูดว่า: "นักพรตจาง ไป ลำต่อไป"

ทั้งสองมาถึงท้ายเรือ ก็เจอประตูทางเข้าอีก หัวคนที่เป็นโคมไฟแขวนอยู่สูง หลับตาปี๋

มุมปากกระตุกยิกๆ

ซูม่อไม่สนใจพวกมัน ก้าวเท้าขึ้นเรือลำที่สองทันที

ตูม!

ไอผีจำนวนมหาศาลพุ่งเข้ามา ซูม่อร่างกายเปล่งแสงสีทอง ระฆังทองคำลอยออกมาป้องกันอัตโนมัติ

ไอผีทั้งหมดถูกสกัดกั้น

"ใจกล้าดีนี่!"

ซูม่อกวาดสายตา เห็นผีหลายสิบตัวยืนอยู่ไกลๆ จ้องเขาเขม็ง

ผีตัวที่ยืนอยู่หลังสุด สวมชุดสูทขาดรุ่งริ่ง ดูอายุประมาณสามสิบกว่า

ผีระดับ 9

"ฆ่ามัน!"

ชายชุดสูทตะโกนลั่น ผีทั้งหมดกรูกันเข้ามาหาซูม่อ

"นักพรตจาง รออยู่ตรงนี้!"

ซูม่อชักดาบฟันสวน พุ่งเข้ากลางวงล้อมผี

"อ๊ากกกก——"

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นต่อเนื่อง จางหลิงเฮ่อเห็นเพียงสายฟ้าแลบแปลบปลาบในฝูงผี จากนั้นแขนขาผีก็ปลิวว่อน

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์......"

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วยโฮสต์......"

เสียงแจ้งเตือนดังรัวข้างหู ซูม่อฟันดาบมันส์มือ สมกับเป็นตลาดผี

ที่นี่มันสุดยอดไปเลย

ครู่ต่อมา

ร่างของซูม่อปรากฏขึ้นอีกครั้ง เก็บดาบอย่างเท่ๆ

รอบตัวเขามีแต่ชิ้นส่วนผีกองพะเนิน

ผีทุกตัว

ถูกเขาฟันจนเป็นท่อนๆ เหมือนรากบัวเตรียมลงหม้อ แล้วกลายเป็นไอผีสลายไป

"โหดสัส"

จางหลิงเฮ่อยอมใจ

ผีเห็นผีครวญ

สมคำร่ำลือจริงๆ

"แกเป็นใครกันแน่? กล้ามาป่วนตลาดผี ไม่กลัวเจ้านายจับกินเหรอ?" ชายชุดสูทตกใจถอยหลังไปสองก้าว ปากเก่งแต่ใจฝ่อ

"แกคือเศรษฐีที่ขึ้นเรือมาคนนั้น?"

ซูม่อเหลือบตามอง "ตายแล้ว ยังต้องมาทำงานใช้หนี้อีกเหรอ?"

ชายชุดสูทโกรธจัด ไอผีจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมา ธนบัตรปลิวว่อนรอบตัว

เท่ระเบิด

"ตาย!"

ชายชุดสูทชี้ซูม่อ ธนบัตรจำนวนมหาศาลม้วนตัว พุ่งเข้าใส่ซูม่อราวกับมีดบิน

"แค่นี้?"

ซูม่อขี้เกียจมอง ยกมือเรียกผนึกวัชระ ทุบเปรี้ยงลงไปทันที