บทที่ 50 ยังมีของดีอีกเหรอ? ร้านอินเทอร์เน็ตผีสิง!

ผีสามตนกรีดร้องโหยหวนไม่หยุด ไม่สามารถซ่อนร่างได้อีกต่อไป ต่างก็กระโดดออกมาจากเงามืด

“พี่จี สู้ตายกันไปเลย!” ผีตนหนึ่งพูดอย่างดุร้าย บนตัวมันยังมีควันลอยออกมา

ความรู้สึกนั้น มันช่างทรมานเหลือเกิน

มันเหลือบมองไปแวบหนึ่ง ไอ้หมอนั่นมันยืนขวางประตูไว้แล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่คิดจะปล่อยพวกมันไป

ในฐานะผี มันย่อมมีความแค้นอยู่ในตัว

ในตอนนี้แรงอาฆาตก็พวยพุ่ง จิตสังหารก็ปะทุออกมา ในใจกลับไม่รู้สึกกลัวเท่าเดิมแล้ว คิดเพียงแต่อยากจะฆ่าอีกฝ่ายให้ตาย

“ใช่เลย สู้ตายกับไอ้หมอนี่แหละ!” ผีอีกตนก็พูดเสริมขึ้นมา บนร่างมีไอสีดำทะมึนพวยพุ่ง

“ได้!” “เราสามคนรุมมันเลย ฆ่ามันซะ!” พี่จีพยักหน้า

ผีสามตนตะโกนลั่น กลายเป็นเงาดำพุ่งเข้าสังหารซูม่อจากสามทิศทาง

“มาดี!” ซูม่อก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ยกหมัดทั้งสองข้างขึ้น ทุบไปข้างหน้าอย่างแรง

ตูม! หมัดทั้งสองนี้ปะทะเข้ากับหมัดของผีสองตนพอดิบพอดี ผีสองตนกรีดร้องโหยหวนทันที แขนหักสะบั้น

ซูม่อเคลื่อนไหวรวดเร็วมาก ในพริบตาก็คว้าข้อมือของผีสองตนไว้ได้ แล้วกระชากพวกมันเข้ามาหาอย่างแรง

“อ๊า...” “อย่านะ...” ผีสองตนตะโกนอย่างหวาดผวา

“ตายซะ!” ซูม่อกดหัวของผีสองตนไว้ จับพวกมันฟาดลงกับพื้นอย่างแรง ดัง 'โครม โครม' สองครั้ง หัวกะโหลกของผีสองตนก็แตกละเอียด

ซูม่อกระตุ้นพลังเลือดลม ร่างกายของผีสองตนก็เริ่มลุกไหม้ในทันที

“ติ๊ง!” “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารผีระดับ 2 - ผีตายโหง! รางวัลค่าบุญ 500 แต้ม!” “ติ๊ง!” “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารผีระดับ 2 - ผีตายโหง! รางวัลค่าบุญ 500 แต้ม!”

ได้มาอีก 1000 แต้มบุญ

ซูม่อเงยหน้าขึ้น มองไปยังผีตนที่สามที่พุ่งเข้ามาหา ก็คือ 'พี่จี' นั่นเอง

พี่จีพุ่งเข้ามาจนเหลือระยะห่างจากซูม่อประมาณสามเมตรกว่าๆ ก็พลันปรากฏร่างจริง แล้วก็สไลด์เข่าลงไปทันที

“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ไว้ชีวิตด้วยครับ!” “ผม... ผมไม่ได้ไปหาเรื่องท่านเลยนะครับ...”

พี่จีเอ่ยปากอย่างน่าสงสาร มันก็อยากจะสู้ตายเหมือนกัน แต่เพื่อนร่วมทีมของมันกลับถูกฆ่าในพริบตา

ตัวเองเข้าไป ก็แค่ไปแจกแต้มชัดๆ!

“เอ่อ...” พี่จีสไลด์เข่าแบบนี้ ทำเอาซูม่อไปไม่เป็นเลย อย่างน้อยแกก็เป็นผีร้ายนะเว้ย ทำไมถึงไร้ศักดิ์ศรีขนาดนี้?

“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ หรือว่าให้ผมเป็นลูกน้องท่านดีไหมครับ? ผมยอมเป็นวัวเป็นม้าให้ท่าน รับใช้ท่านอย่างใกล้ชิด...”

ซูม่อกล่าว: “โทษทีนะ! พอดีฉันแพ้กางเกงเอี๊ยมว่ะ!”

พูดจบ! พลังไอความร้อนระอุบนร่างก็พลุ่งพล่าน ในระยะใกล้ขนาดนี้ พี่จีรู้สึกเหมือนตัวเองถูกย่างอยู่บนเตาไฟ

ในหัวของมันคิดไปต่างๆ นานา ในที่สุดก็คิดวิธีที่จะรักษาชีวิตผีของตัวเองไว้ได้ชั่วคราว มันหลับตาตะโกนลั่น!

“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ท่านผู้ยิ่งใหญ่! ผมยังรู้อีกว่าที่ไหนมีผี ผม... ผมพาท่านไปได้นะครับ...”

“โอ้?” หมัดของซูม่ออยู่ห่างจากหัวของพี่จีแค่ 0.01 เซนติเมตร คลื่นความร้อนแผดเผาจนคิ้วของพี่จีแทบจะไหม้

“ว่ามาสิ มีผีกี่ตัว?”

พี่จีถอนหายใจโล่งอก พอลืมตาก็ตกใจแทบฉี่ราด โชคดีที่ตัวเองไหวตัวทัน

“ก็... ก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ครับ เป็นร้านเน็ตเถื่อน! เมื่อหลายปีก่อนมันถล่มลงมา คนที่เล่นเน็ตอยู่ข้างในตายหมดเลย กลายเป็นผีกันหมด!”

“ข้างในมีอย่างน้อย... ผีสิบกว่าตัวครับ!”

ซูม่อลดหมัดลง อารมณ์ดีขึ้นมาก ทำหน้าไร้อารมณ์: “นำทางไป!”

วันนี้! ได้รับผลประโยชน์ไม่คาดฝันเยอะจริงๆ

...

...

ห่างจากโรงยิมร้างไปสิบกว่ากิโลเมตร

โรงเรียนมัธยมซินเซียง!

บนกำแพงโรงเรียนที่เงียบสงัด จู่ๆ ก็มีสามหัวโผล่ออกมา มองซ้ายมองขวาอย่างประหม่า!

“หานหมิง! พวกเราจะปีนกำแพงหนีจริงๆ เหรอ? กลางดึกแบบนี้ฉันแอบกลัวว่ะ! ถ้าเกิดโดนครูจับได้...”

เด็กผู้ชายสวมแว่นคนหนึ่งหดคอ ดูท่าทางขี้ขลาดเล็กน้อย!

“ฉันก็กลัวเหมือนกัน!” เด็กผู้ชายอีกคนก็พูดเสริมขึ้นมา “หรือว่า เรากลับกันเถอะ?”

“พวกแกจะกลัวอะไรวะ!” เด็กผู้ชายที่ชื่อหานหมิงตัวสูงใหญ่ แค่ยันตัวเบาๆ ก็ปีนขึ้นไปบนกำแพงแล้ว: “ป่านนี้ ครูนอนกันหมดแล้ว! ใครจะมาตรวจหอพัก?”

“พวกแกยังอยากเล่นเน็ตอยู่ไหม? บอกเลยนะเว้ย ฉันเพิ่งได้เว็บใหม่มา ไม่ต้องสมัครสมาชิก ดูฟรีได้เลย!”

“จะอาจารย์ฮาตาโนะ หรืออาจารย์โมโมทานิ... มีครบหมด!”

“โจวฮ่าว! แกชอบสายฝรั่งไม่ใช่เหรอ? ก็มีเหมือนกัน ของฟรี...”

เด็กผู้ชายสวมแว่นตาเป็นประกาย “จริงดิ?”

“แล้วจะปลอมได้ไง? ฉันดูมาหมดแล้ว!” หานหมิงตบอกตัวเอง “แกยังไม่เชื่อฉันอีก? ลืมฉายาฉันไปแล้วเหรอ? เจ้าชายแห่งรหัสลับ!”

“หานหมิง หานหมิง! มีอาจารย์มิกามิไหม? ฉัน... ฉันชอบดูของเธอ!” เด็กผู้ชายอีกคนรีบเอ่ยปาก แววตาตื่นเต้น

“มีสิ! แถมยังมีล่าสุดเลย ซีรีส์ชุดไหมพรม... เฉินต้าเผิง แกไม่ไปถือว่าพลาดมาก!”

“ว้าว!” ดวงตาของเฉินต้าเผิงเป็นประกายวิบวับ พูดว่า: “เพื่ออาจารย์มิกามิของฉัน โดนทำโทษก็คุ้มวะ!” “ลุย!”

ทั้งสามคนแอบปีนข้ามกำแพงออกมา คลานต่ำไปข้างหน้า พอคลานไปไกลพอสมควรถึงค่อยลุกขึ้นแล้วเดินไปในทิศทางหนึ่ง

“ทางนี้!” หานหมิงนำทางอยู่ข้างหน้า ทั้งสามคนเดินไปเกือบครึ่งชั่วโมง ยิ่งเดินก็ยิ่งเปลี่ยว!

“หานหมิง! ที่แบบนี้เนี่ยนะ จะมีร้านเน็ตจริงเหรอ? แกไม่ได้หลอกพวกเราใช่ไหม?”

โจวฮ่าวกอดอกพูดเสียงสั่น ที่รกร้างห่างไกลผู้คนแบบนี้ ดูยังไงก็ไม่เหมือนที่ที่จะมีร้านเน็ตเลย

เขานึกถึงเรื่องผีที่เคยดูขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล ขาถึงกับสั่นไปหมด

“พูดมากจริง! แกก็ไม่ใช่ผู้หญิง หลอกแกมาฉันจะได้ประโยชน์อะไร?”

หานหมิงเริ่มไม่พอใจ พูดว่า: “ถ้าไม่ใช่เพราะเราสามคนสนิทกัน ฉันไม่พาพวกแกมาด้วยหรอก!”

“หานหมิง แต่ว่า... พวกเราไม่มีบัตรประชาชนนะ!” เฉินต้าเผิงตั้งข้อสงสัย

“แกจะไปรู้อะไร! เปิดในที่แบบนี้ ก็ต้องเป็นร้านเน็ตเถื่อนอยู่แล้วสิ จะเอาบัตรประชาชนห่าอะไร?”

“ฉันไปเล่นมาสองรอบแล้ว เน็ตเร็วปรื๋อเลย โดยเฉพาะคนคุมร้านนะเว้ย ฉันจะบอกให้... ดูนั่น นั่นไงร้านเน็ต?”

ทั้งสองคนเงยหน้ามอง ก็เห็นป้ายไฟนีออนตั้งอยู่ไกลๆ ลางๆ จริงด้วย

ร้านอินเทอร์เน็ตเสน่ห์ไร้ขีดจำกัด!

“มีจริงๆ ด้วย!” ทั้งสองคนตื่นเต้นขึ้นมา รู้สึกมีเรี่ยวแรงเดินขึ้นมาทันที

“ไม่ได้หลอกพวกแกใช่ไหมล่ะ?” หานหมิงหัวเราะเหอะๆ

ทั้งสามคนมาถึงหน้าร้านเน็ตอย่างรวดเร็ว ได้ยินเสียงเคาะคีย์บอร์ดดังแว่วๆ มาจากในร้าน ดูท่าทางจะคึกคักน่าดู

“ยังมีคนเล่นเน็ตเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”

“แกจะไปรู้อะไร? เหมาคืนมันถูก! ไปๆๆ...”

ทั้งสามคนยิ้มหน้าบาน ถูมือเดินเข้าไป โดยที่ไม่เห็นว่าป้ายหน้าร้านกะพริบสองสามครั้ง มีประกายไฟแลบออกมา

ในบรรดาตัวอักษร 'ร้านอินเทอร์เน็ตเสน่ห์ไร้ขีดจำกัด' , ตัวอักษร 'เสน่ห์'  ดับไปครึ่งหนึ่ง, ส่วนตัวอักษร 'พลังไร้ขีดจำกัด' ก็ดับไปทั้งหมด

อย่างเงียบเชียบ! ป้ายร้านอินเทอร์เน็ต ก็เปลี่ยนเป็น——ร้านอินเทอร์เน็ตผีสิง!