บทที่ 3 สำนัก? ตึกร้างอาถรรพ์!

สำนัก 749!

มีหน่วยงานนี้อยู่จริงด้วยเหรอเนี่ย?

อืม...

ความรู้เรื่องภูตผีปีศาจของพวกเขาต้องมากกว่าฉันแน่ๆ ไม่แน่ว่าอาจจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง

"ได้สิครับ!"

ซูม่อพยักหน้า

ไม่นานนัก!

ทั้งสามคนก็มาถึงห้องประชุมห้องหนึ่ง

ผู้หญิงยื่นมือออกมาแล้วพูดว่า "ซูม่อ ขอแนะนำตัวอีกครั้ง!"

"หลินเซียนเซียน แห่งสำนัก 749!"

"นี่เพื่อนร่วมงานของฉัน หวังเทียนเหลย!"

หวังเทียนเหลยฝืนยิ้ม รอยแผลเป็นบนใบหน้าก็ขยับตาม ดูดุดันเล็กน้อย

"ยินดีที่ได้รู้จัก!"

ซูม่อจับมือกับเธอ "พวกคุณทั้งสองมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?"

"เป็นแบบนี้ค่ะ"

หลินเซียนเซียนหยิบรูปถ่ายออกมาวางไว้ตรงหน้าซูม่อ "เราต้องการยืนยันว่า คุณได้รับสิ่งนี้หรือไม่?"

ซูม่อเหลือบมอง

จดหมายรักมรณะ

"ใช่ครับ!"

ซูม่อไม่ปิดบัง พยักหน้าว่า "ผมได้รับเมื่อบ่ายวานนี้"

"มันมาหาคุณแล้วใช่ไหม?"

"มาตอนกลางคืนครับ"

"แล้วยังไงต่อ?"

"ผมจัดการมันแล้วครับ!"

แววตาของหลินเซียนเซียนสั่นไหวเล็กน้อย แล้วถามว่า "คุณเป็นผู้ฝึกตนเหรอคะ?"

"น่าจะ... ใช่ครับ?"

มีตัวช่วย... ก็นับว่าใช่แล้วกัน?

"ดีค่ะ เราไม่มีคำถามแล้ว!"

หลินเซียนเซียนพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า "คุณซู ในเมื่อคุณเป็นผู้ฝึกตน ฉันเชื่อว่าคุณเข้าใจกฎระเบียบ"

"เราจะไม่เข้าไปก้าวก่ายอิสรภาพของคุณ แต่... ฉันก็ต้องเตือนคุณไว้"

"ในฐานะผู้ฝึกตน ห้ามใช้วิชาความสามารถละเมิดกฎหมายโดยเด็ดขาด มิฉะนั้น สำนัก 749 ของเราจะส่งคนมาจัดการโดยเฉพาะ!"

"นี่ไม่ใช่การข่มขู่ แต่เป็นการเตือนด้วยความหวังดี หวังว่าคุณซูจะเข้าใจ!"

ซูม่อพยักหน้า

เรื่องนี้เขาเข้าใจดี

หากไม่มีข้อจำกัดใดๆ คนที่ได้รับพลังเหล่านั้นอาจจะกลายเป็นคนที่เห็นแก่ตัวในไม่ช้า

"คุณซู วันนี้พวกเรามารบกวนคุณมากพอแล้ว เงินรางวัลจากการสังหารผีแขวนคอ จะมีคนนำมาให้คุณในภายหลัง"

หลินเซียนเซียนกล่าว

มีเงินรางวัลด้วยเหรอ?

ดวงตาของซูม่อเป็นประกาย

ดีขนาดนี้เลยเหรอ?

"จริงสิ คุณซูได้ลงทะเบียนในฟอรัมแล้วหรือยังคะ?" หลินเซียนเซียนนึกขึ้นได้

"อ่า?"

"ฟอรัมอะไร?"

ซูม่อส่ายหน้า

"ฟอรัมที่สำนัก 749 พัฒนาขึ้นมาสำหรับผู้ฝึกตนโดยเฉพาะ ภายในมีข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์อาถรรพ์มากมาย และยังสามารถรับภารกิจที่เกี่ยวข้องกับสิ่งลึกลับได้ด้วย"

หลินเซียนเซียนหยิบโทรศัพท์ออกมา สแกน QR code แล้วยื่นให้ "สแกนเลยค่ะ"

ซูม่อสแกน

แอปพลิเคชันชื่อ '749' ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เมื่อคลิกเข้าไปก็พบว่าไม่สามารถลงทะเบียนได้

"ต้องมีผู้แนะนำ"

"ถ้าคุณซูไม่รังเกียจ ให้ฉันเป็นผู้แนะนำของคุณได้ไหมคะ?"

"ขอบคุณครับ!"

ไม่นานนัก

ซูม่อก็ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้ว

เมื่อคลิกเข้าไปดู ภายในมีกระทู้ข่าวเกี่ยวกับภูตผีปีศาจเต็มไปหมด

ดูเหมือนว่า!

โลกนี้จะอันตรายและลึกลับกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก

ต้องขยันฆ่าผีเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง

"คุณซู หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจเกี่ยวกับสิ่งลึกลับในฟอรัมแล้ว จะได้รับคะแนน!"

"คะแนนสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นรางวัลอย่างเป็นทางการ หรือแลกเป็นเงินได้ 1 คะแนนสามารถแลกเป็นเงิน 10,000 หยวน"

"ผีแขวนคอตัวเมื่อวานนี้ เป็นผีระดับ 1 มีเงินรางวัล 20 คะแนน หรือก็คือ 200,000 หยวน"

"ในเมื่อคุณซูลงทะเบียนแล้ว ก็ง่ายขึ้น คะแนนจะถูกโอนเข้าบัญชีทันที"

"คุณสามารถแลกคะแนนเป็นเงินสดได้ตลอดเวลา เข้าบัญชีทันที"

หลังจากที่ซูม่อถามคำถามอีกสองสามข้อ คนของสำนัก 749 ก็จากไป

ซูม่อพลิกดูฟอรัมอยู่ครู่หนึ่ง พบว่าสิทธิ์ของตัวเองสามารถดูได้เฉพาะเหตุการณ์ภูตผีปีศาจระดับ 1 เท่านั้น

นี่น่าจะเป็นการป้องกันผู้ฝึกตนในรูปแบบหนึ่ง เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ฝึกตนที่บ้าระห่ำบางคนรับภารกิจสุ่มสี่สุ่มห้าเพื่อแลกกับเงินรางวัลที่สูงเกินจริง

เพื่อไม่ให้เสียชีวิตโดยเปล่าประโยชน์

จากการอ่านกระทู้ที่ปักหมุดไว้ ซูม่อก็ได้ทราบถึงโครงสร้างโดยรวมของผู้ฝึกตนในโลกนี้

มีผู้ที่ฝึกฝนพุทธศาสนา, ลัทธิเต๋า, การฝึกฝนร่างกาย... และยังมีผู้ฝึกตนชนิดพิเศษอีกประเภทหนึ่ง

ผู้ควบคุมผี!

ผู้ฝึกตนประเภทนี้มีความพิเศษตรงที่ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้มาจากตัวพวกเขาเอง แต่มาจากภูตผีที่พวกเขาบรรจุไว้ในร่างกาย

ภูตผีแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็จะเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

ระดับความแข็งแกร่งของผู้ฝึกตนถูกแบ่งออกเป็น 9 ระดับ โดยระดับ 1 คือต่ำสุด และผู้ฝึกตนระดับ 9 ได้รับการยกย่องว่าเป็นปรมาจารย์!

ระดับของสิ่งลึกลับก็แบ่งเหมือนกับผู้ฝึกตน

แน่นอน

ฟอรัมไม่ได้มีแค่รางวัลสำหรับสิ่งลึกลับเท่านั้น แต่ยังมีรางวัลสำหรับผู้ฝึกตนชั่วร้ายด้วย

ตัวอย่างเช่น มีกระทู้ทางการที่ติดแถบสีแดงไว้——มือสังหารเลือด (ผู้ฝึกตนชั่วร้ายระดับ 3) เงินรางวัลสูงถึง 300 คะแนน

น่าเสียดายที่ซูม่อมีสิทธิ์ไม่พอ จึงคลิกเข้าไปดูไม่ได้

"ตอนนี้ฉันสามารถทำลายสิ่งลึกลับระดับ 1 ได้ด้วยนิ้วเดียว อย่างน้อยก็น่าจะเป็น... ผู้ฝึกตนระดับ 2 ใช่ไหม?"

ซูม่อคิดในใจ

หากเขาสามารถรวมเลือดลมให้เป็นดวงอาทิตย์ได้ 9 ดวงในร่างกาย ก็อาจจะกลายเป็นปรมาจารย์ที่พวกเขาพูดถึงได้

พลิกดูไปเรื่อยๆ ในฟอรัมยังมีร้านค้า ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์สำหรับจัดการกับภูตผีปีศาจ

สามารถซื้อได้ด้วยคะแนนเท่านั้น

แพงจนน่าตกใจ!

ยันต์ฝ่าอุปสรรคจากหลงหู่ซานหนึ่งใบ ราคา 50 คะแนน เทียบเป็นเงินก็ 500,000 หยวน

ตะปูตอกศพเหมาซานหนึ่งดอก 500 คะแนน

เครื่องรางไม้ผ่าสายฟ้าหนึ่งอัน 500 คะแนน

《เก้าวิธีปราบซอมบี้ชุดเกราะเงิน》 หนึ่งเล่ม 1,000 คะแนน

ยันต์สายฟ้าสีม่วงเสินเซียวหนึ่งใบ 5,000 คะแนน

ซูม่อรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนจน คะแนน 20 คะแนนไม่สามารถแลกอะไรได้เลย

"เหตุการณ์สิ่งลึกลับที่ตึกร้างชานเมืองตะวันตก: ภายในหนึ่งเดือน มีคน 9 คนกระโดดตึกฆ่าตัวตายที่ตึกร้างชานเมืองตะวันตกของเมืองอวี้เฉิง สงสัยว่าเป็นฝีมือของภูตผีปีศาจ!"

"ระดับภารกิจ: ระดับ 1!"

"รางวัลภารกิจ: 30 คะแนน!"

ซูม่อพลิกดูอยู่ครู่หนึ่ง ตั้งใจว่าจะไปชานเมืองตะวันตกในคืนนี้

โทรศัพท์ดังขึ้น

"ซูม่อ เป็นไงบ้าง? ได้นัดเจอแล้วหรือยัง เป็นรุ่นพี่สาวสวยไหม?"

เสียงของไอ้หรูอี้ฟังดูหยาบคาย

"เป็นรุ่นพี่ครับ!"

ซูม่อตอบ

"ให้ตายสิ เป็นรุ่นพี่สาวสวยจริงๆ เหรอ? สวยไหม?"

"สวย!"

"ซูม่อ นายมันเลว กินดีอยู่ดีขนาดนี้! อ๊ากกก ทำไมไม่มีใครเขียนจดหมายรักให้ฉันบ้างนะ?"

มุมปากของซูม่อกระตุกเล็กน้อย

ถ้าเขียนให้แกจริงๆ แกคงไม่เต็มใจรับหรอก

"ซูม่อ รุ่นพี่สาวสวยชื่ออะไร? เธอมีเพื่อนร่วมห้องไหม? แนะนำให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันจะตอบแทนอย่างงาม!"

"อ๋อ หวังเหวินจิ้ง!"

"หวังเหวินจิ้ง? ทำไมชื่อนี้ฟังดูคุ้นๆ หูนะ? ให้ตายสิ เมื่อครึ่งปีที่แล้วเธอไม่ใช่แขวนคอ... ซูม่อ นายอย่าหลอกฉันนะ ฉันขี้กลัว!"

"ฉันหลอกนายเล่นน่ะ จริงๆ ฉันยังไม่เจอใครเลย" ซูม่อตอบ

"หูย... ตกใจหมดเลย ฉันนึกว่านายไปออกเดทกับผีแล้วซะอีก..."

ซูม่อ: "..."

พ่อหนุ่ม สัญชาตญาณนายแม่นมากเลยนะ

ในที่สุด

พอตกกลางคืน ซูม่อก็ตั้งใจจะไปชานเมืองตะวันตก จึงเรียกรถแท็กซี่ที่หน้าประตูโรงเรียน

"ไปไหนครับ?" คนขับรถคาบแพนเค้กผลไม้ไว้ในปาก กลืนลงไปอย่างรวดเร็ว

"ชานเมืองตะวันตก แถวตึกร้าง!"

"แค่กๆๆ..."

คนขับรถไออย่างรุนแรง ต้องดื่มน้ำไปหลายอึกถึงจะบรรเทาลงได้ ทำหน้าไม่เชื่อ

"คุณจะไปไหนนะครับ?"

"ชานเมืองตะวันตก ตึกร้าง!" ซูม่อทวนอีกครั้ง

"น้องชาย ที่นั่นผมไม่กล้าไปหรอกครับ! ผีดุมาก ได้ยินว่ามีคนตายไปหลายคนแล้ว..."

คนขับรถทำหน้าตกใจ

"100 หยวน!"

"เอ่อ..."

"200 หยวน!"

"ไม่ใช่เรื่องเงินนะครับ..."

"300 หยวน ถ้าไม่ไปผมจะลงแล้วนะ!"

"เจ้านายครับ นั่งดีๆ นะครับ! ที่จริงผมเป็นคนที่ไม่เชื่อในเรื่องเหนือธรรมชาติ โลกนี้ไม่มีผีหรอก มีแต่ผีจน!"

คนขับรถเหยียบคันเร่งมิด ซูม่อรู้สึกถึงแรงผลักดัน ไม่แปลกใจเลยที่เป็นคนขับรถในเมืองอวี้เฉิง

"น้องชาย ที่นั่นมันอาถรรพ์นะ! คุณจะไปจริงๆ เหรอ?" ระหว่างทาง คนขับรถก็ยังพูดอย่างระมัดระวัง

"อาถรรพ์แบบไหนครับ?"

ซูม่อถาม

"ได้ยินมาว่า!"

คนขับรถเรียบเรียงคำพูด "เมื่อครึ่งปีที่แล้ว มีคนกระโดดตึกที่นั่น! เป็นนักพนัน เล่นพนันหมดตัว แม้แต่ภรรยาและลูกก็แพ้พนันไปแล้ว อยู่ไม่ไหวแล้ว!"

"เขาบอกว่าตอนที่กำลังจะกระโดด มีความลังเลเล็กน้อย เลยพนันกับตัวเองอีกครั้ง! เอาเหรียญออกมาโยน ถ้าออกหัวก็จะกระโดด ถ้าออกก้อยก็จะถอย!"

"ผลก็คือ... เขาโชคร้าย แพ้อีกแล้ว! เลยกระโดดลงไป ร่างแหลกเป็นโจ๊ก..."

"ช่วงนี้ก็มีคนกระโดดตามๆ กันมา! พวกเขาบอกว่า ถูกนักพนันคนนั้นลากไป พนันแพ้ก็เลยต้องตาย!"

ซูม่อยิ้ม "คุณลุงไม่ใช่คนที่ไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติเหรอครับ?"

"เอ่อ... ผมเป็นคนที่ไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ ไม่ได้เป็นคนที่ไม่เชื่อเรื่องผีซะหน่อย!"

"เฮ้อ! ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ขนลุก!"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา รถแท็กซี่ก็จอดนิ่ง

"เจ้านายครับ ถึงแล้ว!"

คนขับรถชี้ไปที่ไกลๆ แล้วพูดว่า "นั่นคือตึกร้าง ส่งคุณได้แค่ตรงนี้ครับ"

ซูม่อเงยหน้าขึ้น มองออกไปนอกหน้าต่างรถไปยังความมืดมิดในยามค่ำคืน

ตึกร้างหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ท่ามกลางยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยวัชพืช ตึกร้างดูเหมือนปีศาจร้ายที่กำลังหมอบคลานและอ้าปาก