บทที่ 24 ร่างเงาแห่งยูวา จ้าวแห่งความเสื่อมทราม!

หลินเย่มองหน้าต่างบอสตรงหน้าที่เต็มไปด้วยข้อมูลใหม่เอี่ยมอย่างเงียบๆ

บอสระดับลอร์ดทองคำดำเลเวล 25 พลังชีวิต 1 พันล้าน และพลังโจมตีเกือบล้าน—เขารู้ว่านี่คือความท้าทายที่แท้จริงของดันเจี้ยนนี้

ซาร่าที่ครอบครองร่างของกรอม เฮลสกรีม มองลงมาที่หลินเย่ด้วยสายตาดูถูกและหยิ่งยโส แผดเผาด้วยความร้อนระอุ: "เจ้าคิดว่าเจ้าชนะแล้วรึ เจ้ามนุษย์? ที่เจ้าทำลายไปมันก็แค่ภาชนะไร้ค่า บัดนี้ เจ้าจะได้เผชิญหน้ากับเจ้าของที่แท้จริงของที่นี่!"

"เข้าใจล่ะ" น้ำเสียงของหลินเย่ไร้ซึ่งความผันผวนทางอารมณ์ "พูดง่ายๆ คือ แกมุดหัวอยู่ในเปลือกที่อ่อนแอกว่านั่นมาตลอดสินะ"

เขาเงยหน้าขึ้นมองซาร่า แล้วพูดอย่างใจเย็น "ดูท่าแกก็ไร้น้ำยาเหมือนกันนี่"

"สามหาว!" เจตจำนงของซาร่าระเบิดออกด้วยความเดือดดาล "ไอ้แมลงชั้นต่ำ เจ้าจะต้องชดใช้ความหยาบคายนี้ด้วยการที่วิญญาณถูกเผาไหม้ไปชั่วกัปชั่วกัลป์!"

หลินเย่เมินคำพูดของซาร่า ไม่คิดจะเสียเวลาเสวนากับมันอีก

"เสี่ยวจี!"

"เสี่ยวจีอยู่นี่ครับ!"

"ดับเบิ้ลบัฟ ทั้งกองทัพโอเวอร์โหลด เตรียม 【พลังงานโอเวอร์โหลด】 เป่ามันให้ออกไปจากร่างนั้นซะ!"

"รับทราบ!"

เสี่ยวจีดำเนินการตามคำสั่งด้วยความเร็วแสง!

ด้วยการเปิดใช้งานสกิลบัฟ 【โล่โพลาไรซ์ผสาน】 และ 【บัญชาการยุทธวิธี - คลื่นอัลฟ่า】 เต็มกำลัง ปากกระบอกปืนของปืนลอยฟ้าเหนือสามัญสามร้อยกระบอกเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเข้มเป็นสีขาวบริสุทธิ์ทันที สะสมพลังงานทำลายล้าง 1500 เท่า!

ภายใต้การสั่งการของเสี่ยวจี ปืนลอยฟ้าปลดปล่อยอำนาจการยิงเต็มพิกัด! ลำแสงนับไม่ถ้วนพุ่งข้ามระยะทางในเวลาไม่ถึงวินาที กระแทกใส่ซาร่าอย่างต่อเนื่อง!

"แกรนหาที่ตาย!" เสียงหัวเราะของซาร่าหยุดลงกะทันหัน แทนที่ด้วยเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว!

มันไม่เคยคาดคิดเลยว่ามนุษย์ที่มันมองเป็นเพียงมดปลวก จะกล้าเมินเฉยและเปิดฉากโจมตีก่อนเมื่อเผชิญหน้ากับมัน!

มันระบุทันทีว่าหลินเย่คือแกนกลางของกองทัพจักรกลนี้ มันจึงปล่อยสกิล 【เสาเพลิงความว่างเปล่า】 เสาเพลิงเสื่อมทรามขนาดยักษ์พุ่งขึ้นจากพื้นดินและถาโถมเข้าใส่หลินเย่!

เพราะมันรู้ว่าสิ่งประดิษฐ์จักรกลเหล่านั้นถูกควบคุมโดยหลินเย่ และตราบใดที่หลินเย่ตาย จักรกลพวกนี้ก็จะหายไปเช่นกัน!

ทว่า ยุทธวิธีที่ดูเหมือนจะถูกต้องของมันกลับต้องเจอกับกำแพงกฎเกณฑ์ที่ไร้เหตุผลที่สุด

มันไม่รู้ถึงการมีอยู่ของ 【เชื่อมโยงเป็นหนึ่ง】 หากไม่จัดการปืนลอยฟ้าอันไร้ที่สิ้นสุดพวกนี้ มันก็ไม่มีโอกาสฆ่าหลินเย่ได้! ความเสียหายมหาศาลจากเสาเพลิงถูกถ่ายโอนโดยพรสวรรค์ 【เชื่อมโยงเป็นหนึ่ง】 ทันทีที่กระทบตัวหลินเย่ กลายเป็นการลดความทนทานของปืนลอยฟ้าหลายสิบกระบอกแทน

หลินเย่ไม่ให้โอกาสมันเลย! ภายใต้การบัญชาการที่สมบูรณ์แบบของเสี่ยวจี ทั้งกองทัพกลายเป็นเครื่องจักรสงครามที่ไม่หยุดยั้ง

หากปืนลอยฟ้าเสียหายแต่ไม่ถูกทำลาย มันจะถูกสลับไปไว้แนวหลังทันทีและได้รับการซ่อมแซมอย่างรวดเร็วโดยนาโนบอทจากเครื่องซ่อมแซมนาโน 10,000 เครื่อง และตราบใดที่ยูนิตไหนโชคร้ายถูกทำลาย หลินเย่ก็จะอัญเชิญปืนลอยฟ้าเหนือสามัญรุ่นท็อปตัวใหม่เอี่ยมออกมาจากอู่มิติที่มีความจุอนันต์มาแทนที่ทันที!

"ไม่... เป็นไปไม่ได้! แกมันตัวประหลาดอะไรกันแน่?!" มองดูพลังชีวิตของตัวเองลดลงอย่างต่อเนื่องภายใต้การระดมยิงที่ไม่หยุดหย่อนและดูเหมือนจะไม่มีวันหมด ในขณะที่การโจมตีของตัวเองกลับทำอะไรศัตรูไม่ได้เลย

เมื่อหลอดเลือดเกือบจะหมด ซาร่า จ้าวอัคคีผู้หยิ่งทะนง ในที่สุดก็ตื่นตระหนก! มันหยุดการโจมตีที่ไร้ผล และเป็นครั้งแรกที่มันร้องตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่เกือบจะหวาดกลัว "หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้! ระหว่างเราไม่มีความแค้นต่อกัน! เจ้าต้องการอะไร? ทรัพย์สมบัติ? พลังอำนาจ? ข้าให้เจ้าได้ทุกอย่าง! เรามาคุยกันดีๆ ได้ไหม?"

มองดูซาร่าที่กำลังอ้อนวอนขอชีวิตอย่างสิ้นหวัง และนึกย้อนไปถึงนักรบคนเถื่อนที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญแม้ในยามคับขัน แววตาของหลินเย่เต็มไปด้วยความดูแคลน

เขาแค่นเสียง "แกยังไม่มีศักดิ์ศรีเท่าพวกที่แกเรียกว่า 'ข้ารับใช้' เลย อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่อ้อนวอนขอชีวิตเมื่อเผชิญหน้ากับความตาย"

โดยไม่ลังเลอีกต่อไป เมื่อสิ้นคำสั่ง ปากกระบอกปืนของปืนลอยฟ้ารอบตัวก็ส่องแสงสีฟ้าจางๆ และพลังงานก็เริ่มควบแน่น

"ไม่! ไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าคือจ้าวอัคคีอมตะ—" คำขอชีวิตสุดท้ายของซาร่าถูกกลบมิดด้วยลำแสงจากปืนลอยฟ้า

【กำจัดบอสระดับลอร์ดทองคำดำ เลเวล 25 จ้าวอัคคีซาร่า ได้รับค่าประสบการณ์ 0 แต้ม】

เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้น แต่หลินเย่เลเวลตันที่ LV10 แล้ว จึงไม่ได้รับค่าประสบการณ์เพิ่ม มองดูบอสที่ตายสนิทและระเบิดเป็นกองแสงสีทองเข้ม ปืนลอยฟ้าทั้งหมดกลับมาอยู่ข้างกายเขาอย่างเป็นระเบียบ

หลินเย่กำลังจะให้เสี่ยวจีไปเก็บของดรอปแล้วออกจากดันเจี้ยน

ทันใดนั้น พื้นที่ดันเจี้ยนทั้งหมดก็เริ่มบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง!

แผ่นดินสั่นสะเทือน ท้องฟ้ากรีดร้อง และสิ่งก่อสร้างชนเผ่าที่ทรุดโทรมถูกลบหายไปเหมือนภาพวาดทราย ท้องฟ้าสีแดงเข้มเดิมถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดที่ลึกซึ้งและบริสุทธิ์ยิ่งกว่า

จากนั้น ลูกตายักษ์ขนาดมหึมาที่บรรยายไม่ได้ ซึ่งดูเหมือนจะครอบคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า ค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืด! รูม่านตาของลูกตานั้นเป็นวังวนหลากสีที่โกลาหล เต็มไปด้วยความเสื่อมทรามและความมุ่งร้ายที่ดิบเถื่อนและไร้อารมณ์ที่สุด

สายตาของมันทะลุผ่านระยะทางของมิติ จ้องเขม็งมาที่หลินเย่—ผู้ที่เพิ่งบดขยี้หมากตัวหนึ่งของมัน

ทันใดนั้น เสียงระบบที่เย็นชาก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันแฝงด้วยความสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ดูเหมือนจะมาจากกฎที่สูงส่งกว่า:

【คำเตือน! เกิดความผิดปกติที่ไม่รู้จักในดันเจี้ยน... กำลังประเมินใหม่... การประเมินล้มเหลว... ระดับดันเจี้ยนเพิ่มขึ้นเป็น: ความตาย!】

【คำเตือน! เงาร่างของตัวตนที่ไม่รู้จักได้มาจุติแล้ว!】

หลินเย่รีบเปิด 【ระเบียบแห่งสัจธรรม】 เร่งความสามารถในการวิเคราะห์โดยกำเนิดถึงขีดสุด! ข้อมูลจากลูกตายักษ์ปรากฏขึ้นอย่างยากลำบากท่ามกลางข้อมูลขยะและข้อมูลที่ล้นทะลัก: เขาจึงตระหนักว่าจ้าวอัคคีเคยถูกมันครอบงำ นี่เป็นเพียงร่างเงาของผู้ครอบงำตนนั้น

【ร่างเงาแห่งยูวา จ้าวแห่งความเสื่อมทราม (ระดับเทพ)】

เลเวล: 80

พลังชีวิต: 999,999,999 / 999,999,999

พลังโจมตี: 5 ล้านล้าน

พลังป้องกัน: 3 ล้านล้าน

สกิล: 【ความเสื่อมทรามที่แท้จริง】, 【เนตรแห่งความโกลาหล】, 【รอยแยกพิภพ】, 【สรรพสิ่งคืนสู่หนึ่ง】, ...

【ความเสื่อมทรามที่แท้จริง】: การมีอยู่ของมันคือความเสื่อมทราม ในอาณาเขตที่มันจ้องมอง กฎเกณฑ์ทั้งหมดจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็น "ความโกลาหล" และ "ความว่างเปล่า" อย่างถาวรและย้อนกลับไม่ได้

【เนตรแห่งความโกลาหล】: หากจ้องมองในดวงตาของมัน เจตจำนงจะถูกความโกลาหลครอบงำ และวิญญาณจะตกสู่ห้วงเหวแห่งความบ้าคลั่ง

【รอยแยกพิภพ】: เพียงแค่คิด ร่างเงาของยูวาสามารถฉีกรอยแยกถาวรสู่ความว่างเปล่าในโลกความเป็นจริงได้

【สรรพสิ่งคืนสู่หนึ่ง】: พลังที่มีระดับชั้นต่างกันไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้มันได้

...

คำอธิบาย: คุณเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้าแล้ว