บทที่ 25 ก็อบลินกลายพันธุ์! แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว!

"บ่นอะไรนักหนา?"

จางเทียนสะบัดเลือดออกจากเคียว แล้วเก็บอาวุธอย่างใจเย็น

แม้จะไม่รู้ว่านักปราชญ์ก็อบลินตะโกนอะไร แต่เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่ามันกำลังสาปแช่งเขาแน่นอน

ส่วนเรื่องจะให้นักปราชญ์ก็อบลินช่วยเขาปรับตัวกับความต้านทานธาตุอื่นๆ จางเทียนคิดดูแล้วก็เลิกล้มความตั้งใจ

พักเรื่องที่อีกฝ่ายจะยอมร่วมมือไหมไว้ก่อน ดูจากสภาพมัน มานาคงเกลี้ยงหลอดแล้ว

แถมการต่อสู้เมื่อกี้ก็เอิกเกริกพอสมควร อาจดึงดูดมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่านี้มาก็ได้

【เอาชนะนักปราชญ์ก็อบลินระดับนักรบเลเวล 8 ได้รับค่าประสบการณ์โบนัส 10% บวก 120 แต้ม】

【ได้รับหน้าต่างสถานะระดับนักรบ *1】

【แต้มทักษะ +2】

【เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น 6 ได้รับแต้มสถานะฟรี 8 แต้ม】

【ตรวจพบหน้าต่างสถานะระดับนักรบ ต้องการเปลี่ยนทันทีหรือไม่?】

"ไม่"

ปฏิเสธคำถามจากระบบ จางเทียนเลือกเพิ่มมันลงในหน้าต่างสถานะเดิมทันที

หน้าต่างสถานะระดับนักรบช่วยเพิ่มความก้าวหน้าในการเลื่อนขั้นได้ถึง 50 แต้ม ซึ่งหมายความว่าเงื่อนไขครึ่งหนึ่งในการเลื่อนขั้นสู่ระดับอีลีตได้บรรลุแล้ว

เขาเลือกเลื่อนขั้นตอนนี้เลยก็ได้ แต่ถ้าจะทำ ก็ต้องทำให้สุด ความแตกต่างระหว่างความก้าวหน้า 60% กับ 120% แบบเต็มแม็กซ์นั้นไม่ใช่น้อยๆ แน่นอน

ดูจากค่าสถานะของหน้าต่างสถานะขั้นสูงของเขาก็รู้แล้ว

แทนที่จะรีบอัปแต้มสถานะฟรี 8 แต้ม เขาเดินไปที่ไม้เท้าข้างศพนักปราชญ์ก็อบลินอย่างรวดเร็ว

ยื่นเคียวไปเกี่ยวไม้เท้า แต่น่าเสียดายที่ระบบไม่แจ้งเตือนอะไรเลย แม้จะมองเห็นค่าสถานะของไม้เท้า แต่เขาใส่มันไม่ได้

แถมไม่มีช่องเก็บของสำหรับผู้เล่นที่ปลุกพลังแล้ว เขาจึงหมดสิทธิ์ครอบครองไม้เท้าที่ผู้เล่นนักเวทมือใหม่ต่างหมายปองนี้

"น่าเสียดาย..."

ออกแรงแทงฉับ ไม้เท้าหักเป็นสองท่อนทันที

ในเมื่อใช้เองไม่ได้ ก็ทำลายทิ้งซะ ดีกว่าปล่อยให้คนอื่นได้ไป

หลังจากทำลายไม้เท้า จางเทียนหันไปมองฝูงหมาป่ากระหายเลือดที่ถูกมัดอยู่ แล้วพุ่งเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล

แม้จะเป็นแค่มอนสเตอร์ป่าธรรมดา แถมเลเวลยังต่ำกว่าเขาถึงสี่เลเวล แต่ยุงก็มีเนื้อ เขาไม่ปล่อยให้หลุดมือไปหรอก

จากนั้น พายุเลือดก็พัดกระหน่ำ หมาป่ากระหายเลือดเกือบร้อยตัวถูกเคียวอันแหลมคมจิ้มตายราวกับลูกโป่งแตก

【สังหารหมาป่ากระหายเลือดเลเวล 2 ค่าประสบการณ์ลดลง 80% ได้รับค่าประสบการณ์ 0.5 แต้ม】

【สังหารหมาป่ากระหายเลือดขั้นสูงเลเวล 5 ค่าประสบการณ์ลดลง 50% ได้รับค่าประสบการณ์ 5 แต้ม】

【สังหารหมาป่ากระหายเลือดระดับอีลีตเลเวล 6 ได้รับค่าประสบการณ์ +20】

【ได้รับหน้าต่างสถานะระดับอีลีต *1】

การสังหารหมู่จบลงในเวลาไม่กี่นาที ได้ค่าประสบการณ์มาอีก 80 กว่าแต้ม

มองดูซากศพมอนสเตอร์เกลื่อนกลาด จางเทียนไม่รอช้า รีบเริ่มสวาปาม

【กลืนกินแก่นเลือดเนื้อจำนวนมาก พรสวรรค์ระดับ S วิวัฒนาการเชิงปรับตัวทำงาน พลังชีวิต +12... พลังชีวิต +12...】

ภายใต้ผลของสองพรสวรรค์ พลังชีวิตเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แม้การกินซากมอนสเตอร์ธรรมดาจะเพิ่มพลังชีวิตแค่ 2 ถึง 4 แต้ม แต่ด้วยจำนวนมหาศาล ก็ชดเชยกันได้!

กระต่ายยักษ์และหมาป่ารวมกันเกือบสองร้อยตัว บวกกับก็อบลินขั้นสูงอีกกว่ายี่สิบตัว ถ้ากินหมดนี่ พลังชีวิตคงเพิ่มขึ้นหลายร้อยแต้ม!

ทว่า ต่อให้เร่งการย่อยอาหารจะช่วยเพิ่มความเร็วในการย่อยได้มาก แต่เขาก็ไม่สามารถกินมอนสเตอร์ทั้งหมดนี้ในรวดเดียวได้

โดยเฉลี่ยแล้ว กินไปสิบตัวก็ต้องหยุดพักที

เมื่อกินมาถึงรอบที่ห้า จางเทียนชะงักกึก แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดถึงขีดสุด

'ล่าเงา!'

โดยไม่ลังเล เขาเปิดใช้งานทักษะล่าเงาทันที เข้าสู่โหมดล่องหน แล้วกระโจนหลบไปด้านข้าง

วินาทีถัดมา พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เงาดำมหึมาร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า กระแทกใส่จุดที่จางเทียนเพิ่งยืนอยู่อย่างจัง!

โคลนสาดกระจาย เมื่อฝุ่นจางลง หลุมตื้นเส้นผ่านศูนย์กลางสองเมตรก็ปรากฏขึ้นบนพื้น

จางเทียนตกใจ รีบเพ่งมอง

ข้างหลุมตื้น ก็อบลินสูงสองเมตรยืนตระหง่าน กวาดตามองรอบๆ ด้วยสีหน้าดุดัน ในมือถือค้อนเหล็กขนาดมหึมา! ออร่าของมันช่างน่าเกรงขามอย่างยิ่ง!

"เชี่ย! นี่คือก็อบลินงั้นเหรอ?!"

จางเทียนอ้าปากค้าง ก็อบลินตัวนี้เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ แม้แต่กระต่ายยักษ์ระดับอีลีตก่อนหน้านี้ยังเทียบไม่ติด

ก็อบลินปกติมีผิวสีเขียว แต่เจ้านี่ผิวสีดำอมเทาเหมือนหินผา เส้นเลือดปูดโปนหนากว่ารากไม้ ดูน่าสยดสยองสุดขีด

ไม่ต้องเดาก็รู้ นี่คือก็อบลินกลายพันธุ์ในตำนาน!

ทว่า ความเวอร์วังของรูปลักษณ์มันเกินกว่าที่จางเทียนคาดไว้มาก

ก็อบลินกลายพันธุ์มองดูซากศพเกลื่อนกลาด ความป่าเถื่อนน่าขนลุกปรากฏขึ้นในดวงตา

มันดมกลิ่นฟุดฟิด พยายามหาศัตรูที่ซ่อนอยู่ในความมืดด้วยกลิ่น โชคดีที่ทักษะล่าเงาระดับสีม่วงเข้มมีประสิทธิภาพสูงมาก แม้จางเทียนจะอยู่ห่างจากมันไม่ถึงห้าเมตร ก็ยังไม่ถูกจับได้

ตอนนั้นเอง ก็อบลินกลายพันธุ์สังเกตเห็นไม้เท้าที่หักเป็นสิบชิ้น ออร่าของมันก็ระเบิดออกทันที

"โฮกก!!"

มันเงยหน้าขึ้น คำรามลั่นเสียงเสียดแทงแก้วหู สั่นสะเทือนไปทั่วป่า มอนสเตอร์ที่ซ่อนตัวในรัศมีหลายร้อยเมตรหนีแตกกระเจิง ทิ้งให้ป่าที่เงียบอยู่แล้วยิ่งวังเวงเข้าไปอีก

"ตัวบ้าอะไรวะเนี่ย?"

จางเทียนสูดหายใจลึก รู้สึกอวัยวะภายในสั่นสะเทือน เขาเหลือบมองพลังชีวิต พบว่าลดลงไป 10 แต้มจากเสียงคำรามของมัน!

"ไม่ไหว ต้องรีบหนี ก็อบลินกลายพันธุ์ตัวนี้เกินมือฉันตอนนี้ไปไกล"

เขาขยับเท้า ภายใต้การปกคลุมของเงา วิ่งหนีไปในระยะไกล

แต่อุตส่าห์เจอตัวทั้งที เขาไม่อยากจากไปมือเปล่าแบบนี้

"ต่อให้ไม่สู้ อย่างน้อยก็ขอเช็คค่าสถานะหน่อยเถอะ"

แค่คิด เขาใช้ทักษะตรวจสอบใส่ก็อบลินกลายพันธุ์ วินาทีถัดมา หน้าต่างสถานะที่เต็มไปด้วยเครื่องหมาย "?" ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เพียงแค่แวบเดียว หัวใจจางเทียนก็หล่นวูบ ยังไม่ทันได้ดูละเอียด ลมพายุชั่วร้ายก็พัดกระหน่ำเข้ามา!

ตูม!

ค้อนเหล็กขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางครึ่งเมตร ฟาดลงห่างจากจางเทียนไม่ถึงเมตร สร้างหลุมลึกขนาดมหึมา

ก็อบลินกลายพันธุ์กระโจนไปหน้าหลุม คว้าค้อนแล้วเริ่มทุบทำลายรอบๆ อย่างบ้าคลั่ง

มันทุบพื้นเป็นสิบๆ ครั้งจนเละเทะ ก่อนจะหยุด แต่เมื่อมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นสิ่งที่กระตุ้นสัญชาตญาณระวังภัยของมัน จึงได้แต่คำรามอย่างเกรี้ยวกราด

ขณะเดียวกัน จางเทียนที่หนีไปได้ร้อยเมตรแล้ว ได้ยินเสียงคำรามไล่หลังมา ก็เร่งความเร็วขึ้นโดยไม่หันกลับไปมอง

ถ้าเจ้าก็อบลินกลายพันธุ์นั่นจมูกไวเหมือนหมา เขาอาจหนีไม่รอดหลังจากหมดเวลาล่องหน

หลังจากวิ่งมาครึ่งชั่วโมง จนพ้นเขตป่าหมอกกลับมาที่เนินเขาเล็กๆ จุดเริ่มต้น จางเทียนถึงได้หยุดพัก

"คง... ตามมาไม่ทันแล้วมั้ง"

หลังจากสังเกตการณ์ครู่หนึ่งและมั่นใจว่ามอนสเตอร์ไม่ได้ตามมา จางเทียนถึงถอนหายใจโล่งอก

จะโทษว่าเขาขี้ขลาดไม่ได้ มอนสเตอร์ตัวนั้นน่ากลัวเกินไปจริงๆ

ตั้งแต่เกิดใหม่และได้พรสวรรค์ระดับ S วิวัฒนาการเชิงปรับตัวมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสงสัยในความสามารถในการเอาตัวรอดของตัวเอง

...