บทที่ 22 เสริมแกร่งลอบเร้น! เหตุไม่คาดฝัน!

ในฐานะนักเวท นักปราชญ์ก็อบลินมีพลังโจมตีที่น่ากลัวมาก แทบจะเป็นป้อมปืนเคลื่อนที่เลยก็ว่าได้!

แต่ในฐานะนักเวท จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมันก็คือพลังชีวิตที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

ด้วยก้ามและเขี้ยวอันแคมกริบของจางเทียน ขอแค่มีโอกาสเพียงครั้งเดียว เขาก็สามารถตัดคอมันขาดและสังหารได้ในพริบตา

แน่นอนว่าการจะทำแบบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

อย่างแรกต้องฝ่าด่านนักรบที่อารักขานักปราชญ์ก็อบลิน และอย่างที่สองต้องหลบเลี่ยงประสาทสัมผัสอันทรงพลังของมันให้ได้

นักเวทเชี่ยวชาญการทำสมาธิ บวกกับค่าสติปัญญาที่สูงลิบ ทำให้ระยะการรับรู้ของมันกว้างไกลมาก ขนาดจางเทียนใช้ทักษะตรวจสอบขณะล่องหนยังเกือบโดนจับได้ นับประสาอะไรกับการเข้าประชิดตัวเพื่อสังหาร

อย่างไรก็ตาม ยังมีวิธีที่จะทำลายทางตันนี้

เพียงแค่คิด หน้าต่างสถานะก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เขาเพ่งสมาธิไปที่ทักษะลอบเร้น

เครื่องหมายบวกหลังชื่อทักษะเพิ่งสว่างขึ้น แสดงว่าแต้มทักษะเต็มแล้ว

อัปแต้ม!

จางเทียนเลือกทักษะลอบเร้นอย่างไม่ลังเล

ในเมื่อประสาทสัมผัสของนักปราชญ์ก็อบลินทรงพลังนัก เขาก็จะใช้ทักษะลอบเร้นที่ทรงพลังยิ่งกว่าทะลวงมันเข้าไป!

วินาทีถัดมา แสงสว่างเจิดจ้าก็โอบล้อมวิสัยทัศน์ของจางเทียนอีกครั้ง หลังจากแสงจางหาย ประกายสีม่วงเข้มก็กะพริบบนหน้าต่างสถานะ

เขามองดูใกล้ๆ ด้วยการอัปเกรดแต้มวิวัฒนาการ ทักษะลอบเร้นที่เดิมทีอยู่ระดับสีฟ้าได้ก้าวกระโดดข้ามสองระดับ กลายเป็นระดับสีม่วงเข้ม!

ชื่อทักษะเปลี่ยนจาก ลอบเร้น เป็น ล่าเงา!

【ล่าเงา (ระดับสีม่วงเข้ม)+: ใช้มานา 50 หน่วย เข้าสู่สถานะล่องหน 120 วินาที ระหว่างล่องหน ความเร็วการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 50% และตัวตนของผู้ใช้จะถูกปิดกั้นโดยสมบูรณ์ ผู้ใช้อยู่ในสถานะซ่อนเร้นสมบูรณ์ ไม่สามารถถูกเปิดเผยตัวตนด้วยวิธีการใดๆ การใช้ทักษะตรวจสอบระหว่างนี้จะไม่แจ้งเตือนเป้าหมาย (ผลนี้ใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตระดับต่ำกว่าลอร์ด) หลังออกจากสถานะล่องหน การโจมตีครั้งถัดไปสร้างความเสียหายเพิ่มเติมคงที่ 100 แต้ม + ความว่องไวของผู้ใช้ * 2 คูลดาวน์: 3 นาที】

เมื่อเห็นความสามารถลอบเร้นที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จางเทียนก็รู้ทันทีว่านักปราชญ์ก็อบลินตัวนี้เสร็จเขาแน่

ในขณะนี้ การต่อสู้ระหว่างก็อบลินและหมาป่ากระหายเลือดก็สิ้นสุดลง

ด้วยการเสียสละก็อบลินบาดเจ็บสามตัว หมาป่ากระหายเลือดเกือบร้อยตัวถูกจับกุมทั้งหมด

ทว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ก็อบลินเพียงแค่ทำให้หมาป่าบาดเจ็บสาหัส แต่ไม่ได้ฆ่าพวกมัน

นักปราชญ์ก็อบลิน ผู้นำสูงสุดของกลุ่ม กำลังสั่งการให้นักรบก็อบลินและพวกตัดไม้มัดหมาป่าด้วยเชือกที่เตรียมมา

"หรือนี่คือเป้าหมายที่แท้จริงของพวกก็อบลิน?"

จางเทียนรู้สึกสงสัย

ทำไมก็อบลินถึงจับมอนสเตอร์ไปเยอะขนาดนี้? จะเอาไปเป็นทาส? หรือตุนอาหาร?

เขาส่ายหน้าเล็กน้อย ปัดความสงสัยทิ้งไป แล้วนึกถึงสิ่งที่เรียกว่าก็อบลินกลายพันธุ์ บางที... เป้าหมายที่ก็อบลินพวกนี้จับมอนสเตอร์อื่นไป อาจเกี่ยวข้องกับก็อบลินกลายพันธุ์ก็ได้

คิดได้ดังนั้น จางเทียนไม่ได้บุ่มบ่าม แต่ยังคงซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้

ไม่นาน หมาป่าทั้งหมดก็ถูกล่ามโซ่ เนื่องจากก็อบลินตัดไม้ต้องแบกซากกระต่ายยักษ์จำนวนมาก และด้วยกำลังที่มีจำกัด พวกมันจึงคุมหมาป่าดุร้ายพวกนี้ไม่ไหว

ดังนั้น เชลยทั้งหมดจึงถูกนักรบก็อบลินคุมตัว เหลือเพียงนักรบสี่ห้าตัวคอยคุ้มกันนักปราชญ์

"โอกาสทอง!"

จางเทียนเฝ้ามองก็อบลินเตรียมตัวกลับรัง แล้วค่อยๆ ปีนลงจากยอดไม้อย่างระมัดระวัง

แม้ตอนนี้เขาจะสูง 30 เซนติเมตร แต่ในป่าทึบ เขาก็ยังไม่เป็นที่สังเกตนัก

ไม่นาน กลุ่มก็อบลินก็ต้อนฝูงหมาป่ากระหายเลือดลึกเข้าไปในป่าหมอก

นักปราชญ์ก็อบลินนั่งบนเก้าอี้หวายง่ายๆ ที่นักรบสองตัวแบกไว้ เดินตามอยู่กลางขบวน

เห็นได้ชัดว่านักปราชญ์ก็อบลินตัวนี้ แม้จะเก่งกาจ แต่ก็ไม่ประมาทและระวังความปลอดภัยของตัวเองเป็นอย่างดี

น่าเสียดายที่มาตรการทั้งหมดนี้ไร้ผลเมื่อเจอกับจางเทียนที่เปิดใช้งาน ล่าเงา

วูบ...

สายลมเย็นพัดผ่าน นักปราชญ์ก็อบลินที่กำลังทำสมาธิอยู่ลืมตาโพลง นัยน์ตาเปล่งประกายเวทมนตร์ขณะกวาดตามองรอบๆ

ทว่า นอกจากเสียงตะโกนของนักรบก็อบลินและเสียงหอนต่ำๆ ของหมาป่ารอบข้าง ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ

แววตาของมันฉายแววสงสัย ความรู้สึกแปลกๆ นี้เกิดขึ้นสองครั้งแล้วในวันนี้ เหมือนมีอะไรบางอย่างจับตามองมันอยู่ในเงามืด

แต่ในฐานะนักปราชญ์ก็อบลิน มันเชี่ยวชาญเวทมนตร์และเชื่อมั่นในพลังของตัวเอง ในเมื่อดวงตาแห่งการตรวจสอบไม่พบความผิดปกติใดๆ มันก็คงเป็นแค่ภาพลวงตา

จากนั้นมันมองดูหมาป่ารอบตัว การจับวัตถุดิบได้มากมายขนาดนี้ น่าจะช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จในการดัดแปลงได้ พอมั่นคงแล้ว เป้าหมายต่อไปในการอัปเกรดก็น่าจะเป็นตัวมันเอง...

แม้นักปราชญ์ก็อบลินผู้รอบรู้ที่สุดก็อดตื่นเต้นไม่ได้เมื่อคิดถึงเรื่องนี้

ในฐานะนักเวทและนักปราชญ์แห่งอาณาจักรก็อบลิน หากไม่ได้เห็นพลังดุจเทพเจ้านั่นกับตา มันคงไม่มีทางทิ้งสถานะและความมั่งคั่งมาอยู่ในที่ทุรกันดารแบบนี้หรอก

ขณะครุ่นคิด มันก็เผลอเข้าสู่ภวังค์สมาธิอีกครั้งเพื่อฟื้นฟูมานาที่ใช้ไป

ทันใดนั้น สายลมเย็นอีกระลอกก็พัดผ่าน แต่นักปราชญ์ก็อบลินที่เพิ่งตรวจสอบเสร็จหมาดๆ กลับไม่ใส่ใจ

ทว่า วินาทีนั้นเอง ความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้น!

จางเทียนที่ซุ่มรออยู่รอบตัวนักปราชญ์ก็อบลินกว่าหนึ่งนาที เปิดฉากโจมตีทันที!

'พุ่งชนป่าเถื่อน!'

ทักษะทำงาน มอบความว่องไว 21 แต้ม ผสานกับโบนัสความเร็วเคลื่อนที่ 50% จากโหมดเงา ยิ่งทวีคูณความว่องไวขึ้นไปอีก!

สถานะซ่อนเร้นสมบูรณ์เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสายลมที่มองไม่เห็น แต่เป็นสายลมที่แฝงด้วยเงาแห่งความตาย!

ชั่วพริบตา นักปราชญ์ก็อบลินลืมตาโพลง นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก ก่อนที่มันจะทันขยับตัว เคียวสีดำก็ตวัดผ่านลำคอของมันอย่างเงียบเชียบ!

เพล้ง!

เหมือนเสียงกระจกแตกกะทันหัน

ภาพหัวหลุดกระเด็นที่จางเทียนคาดหวังไม่ปรากฏขึ้น แต่เขากลับรู้สึกถึงแรงต้านแข็งๆ จากเคียวที่เท้า ราวกับมีอะไรบางอย่างขวางการโจมตีของเขาไว้

เมื่อพลาดเป้าแรก จางเทียนอ้าก้ามเตรียมกัดซ้ำ

แต่แล้ว แรงผลักมหาศาลก็กระแทกเข้ามา ผลักเขาถอยกรูดกลับไป

นักปราชญ์ก็อบลินที่ได้สติแล้ว กวัดแกว่งไม้เท้าชี้มาที่เขาด้วยความโกรธเกรี้ยว

วินาทีถัดมา คลื่นความร้อนระอุก็พุ่งเข้าใส่ จางเทียนพยายามจะหลบ แต่ลูกไฟนั้นเร็วมากและเหมือนมีระบบติดตามตัว พุ่งชนเขาอย่างแม่นยำ

ตูม!

เมื่อลูกไฟระเบิด จางเทียนถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร กระแทกต้นไม้ใหญ่อย่างจัง

【ท่านได้รับความเสียหายธาตุไฟ 150 แต้มจากการระเบิด เนื่องจากท่านไม่มีความต้านทานธาตุ ท่านได้รับความเสียหายจากการกัดกร่อนของธาตุเพิ่มเติม 30% พรสวรรค์วิวัฒนาการเชิงปรับตัวทำงาน ท่านได้รับความเสียหายสุทธิ 97 แต้ม และติดสถานะเผาไหม้ต่อเนื่อง ได้รับความเสียหาย 10 แต้มต่อวินาที พรสวรรค์ทำงาน ท่านได้รับความเสียหาย 5 แต้มต่อวินาที เป็นเวลา 30 วินาที!】

【ร่างกายกำลังถูกแผดเผาและกัดกร่อนด้วยความเสียหายธาตุไฟ พรสวรรค์วิวัฒนาการเชิงปรับตัวทำงาน ความต้านทานธาตุไฟ +1... ความต้านทานธาตุไฟ +1...】

...