บทที่ 16 สโมกเกอร์มาเยือน!

เรือรบกองทัพเรือขนาดมหึมาค่อยๆ แล่นเข้าสู่ท่าเรือหมู่บ้านโคโคยาชิ

ตัวเรือสีขาวและธงทิวที่โบกสะบัดดูโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางแสงแดด

"นี่คือหมู่บ้านโคโคยาชิเหรอ?"

"ก็ไม่เห็นมีอะไรพิเศษ พ่อค้าลึกลับคนนั้นทำไมถึงเลือกสถานที่ห่างไกลความเจริญแบบนี้กันนะ?"

ชายผู้มีบุคลิกน่าเกรงขาม สวมเสื้อคลุมที่ปักคำว่า "ยุติธรรม" และคาบซิการ์ไว้ในปาก ก้าวลงจากเรือรบ

เขาคือนาวาเอกศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ และเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจสายโรเกียที่แข็งแกร่ง ผลโมคุโมคุ

สโมกเกอร์รู้สึกว่าศูนย์บัญชาการกำลังใช้งานคนเก่งไม่ถูกงานชัดๆ!

แค่โจรสลัดค่าหัว 20 ล้านเบรี ทำไมต้องให้เขาลงมาจัดการด้วย?

ถ้าไม่ใช่เพราะมีพ่อค้าที่ต้องสงสัยว่าขายผลปีศาจอยู่ที่นี่ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ในอีสต์บลู

สโมกเกอร์คงวางสายใส่ไปแล้ว!

"ท่านนาวาเอกคะ"

ทาชิกิ นายทหารคนสนิทที่เดินตามหลังมา ขยับแว่นตาและถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เราควรติดต่อชาวบ้านเพื่อรวบรวมข่าวกรองก่อน"

"หรือจะไปที่อารอนปาร์คตามที่รายงานระบุ แล้วคุมตัวสมาชิกกลุ่มโจรสลัดอารอนที่... ถูกจัดการแล้วดีคะ?"

สโมกเกอร์โยนซิการ์ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้ดับไฟ "ไปจับกุมพวกโจรสลัดบัดซบนั่นก่อน"

"จากนั้นติดต่อไปที่กองทัพเรือสาขาที่ 16 บอกให้พวกมันระบุตำแหน่งของพ่อค้าคนนั้น โดยเฉพาะเจ้านาวาเอกเนซูมิ บอกให้มันโผล่หัวมาเดี๋ยวนี้!"

"รับทราบค่ะ ท่านนาวาเอก!"

ทาชิกิหยิบเด็นเด็นมูชิออกมาอย่างระมัดระวัง และเริ่มติดต่อสาขาที่ 16 ซึ่งรับผิดชอบพื้นที่นี้

"พ่อค้าลึกลับ ผลปีศาจ และคำบรรยายพลังที่คลุมเครือ..."

สโมกเกอร์แค่นเสียง "ชักน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ!"

เขาไม่เชื่อเรื่องเล่าของนาวาเอกเนซูมิเลยสักนิด

ชาวบ้านธรรมดาๆ จะจัดการกลุ่มโจรสลัดอารอนทั้งกลุ่มได้เพียงแค่ซื้อผลปีศาจงั้นเหรอ?

แถมยังไม่มีกระบวนการพัฒนาความสามารถเลยด้วยซ้ำ! คิดว่าคนของศูนย์บัญชาการกองทัพเรือเป็นพวกปัญญาอ่อนหรือไง?!

ยิ่งไปกว่านั้น รายงานยังระบุความสามารถของชาวบ้านคนนั้นได้ไม่ชัดเจน บอกแค่คลุมเครือว่า "ดูเหมือนจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของปรากฏการณ์บนท้องฟ้า"

โดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับพ่อค้าลึกลับคนนั้น มีแค่ประโยคเดียว: "สงสัยว่าเป็นผู้มีพลังผลปีศาจ" ซึ่งไร้สาระสิ้นดี!

ฟังจากการเลือกใช้คำว่า "ดูเหมือน" และ "สงสัยว่า"

สโมกเกอร์สงสัยว่าเพื่อนร่วมอาชีพของเขาคงทรยศต่อความยุติธรรมเข้าให้แล้ว!

…………

อารอนปาร์ค

สโมกเกอร์จ้องมองมนุษย์เงือกร่างยักษ์ที่ลูกน้องของเขากำลังหามออกมา แล้วสูบซิการ์เข้าปอดลึกๆ

นั่นคือกัปตันกลุ่มโจรสลัดอารอน ค่าหัว 20 ล้านเบรี "ผู้แพ้พ่าย" ที่หนีมาจากแกรนด์ไลน์

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ สภาพของมนุษย์เงือกตนนี้ดูย่ำแย่สุดขีด

หน้าอกขวาถูกเจาะทะลุ และทั่วร่างเต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียมจากสายฟ้าฟาด

อาการบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ต้องเกิดจากคู่ต่อสู้ที่มีพละกำลังมหาศาลหรือพลังทำลายล้างสูงมาก ถึงจะทำลายร่างกายมนุษย์เงือกที่แข็งแกร่งตามธรรมชาติได้

เมื่อพิจารณาว่าจุดตายนั้นจงใจเลี่ยงหัวใจ แสดงว่าอีกฝ่ายกะเอาให้ตายอยู่แล้ว!

เมื่อดูจากอาการบาดเจ็บที่คล้ายคลึงกันของมนุษย์เงือกตนอื่นและสามผู้บริหาร สโมกเกอร์ผู้มากประสบการณ์ก็จำลองเหตุการณ์ในหัวได้อย่างรวดเร็ว:

ผู้มีพลังผลปีศาจที่แข็งแกร่งได้บุกมาที่อารอนปาร์ค

และใช้เวลาเพียงสั้นๆ กวาดล้างมนุษย์เงือกทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว!

นี่คือการบดขยี้อย่างสมบูรณ์แบบ!

แต่ก็เพราะแบบนั้นแหละ

สโมกเกอร์ถึงยิ่งมั่นใจว่าใครคือผู้แข็งแกร่งที่ทำลายกลุ่มโจรสลัดอารอน

คนคนนั้นต้องไม่ใช่แค่ชาวบ้านธรรมดาที่ซื้อผลปีศาจมาแน่!

ต่อให้เป็นอัจฉริยะที่เข้ากันได้ดีกับผลปีศาจสุดๆ ก็ไม่มีทางทำแบบนี้ได้ทันทีที่กินผลไม้เข้าไป

ต้องผ่านการฝึกฝนพัฒนาผลปีศาจมาจนถึงระดับนี้ต่างหาก

"สายฟ้าฟาด... หรือจะเป็นผลปีศาจสายโรเกีย?"

สีหน้าของสโมกเกอร์เคร่งเครียดขึ้น

ยอดฝีมือที่ครอบครองผลปีศาจสายโรเกีย เพียงพอที่จะทำให้ศูนย์บัญชาการกองทัพเรือต้องเฝ้าระวังขั้นสูง!

หากคนแบบนี้หลงผิดไปเป็นโจรสลัด

เมื่อเข้าสู่แกรนด์ไลน์ อีกไม่นานคงกลายเป็นโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ที่มีค่าหัวเกินร้อยล้านแน่!

ในขณะนั้นเอง นาวาเอกเนซูมิที่รู้ข่าวว่าหน่วยของสโมกเกอร์มาถึงแล้ว ก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบมาพร้อมกับลูกน้องคนสนิท ท่าทางดูประหม่าสุดขีด

"ท่านนาวาเอกสโมกเกอร์! ยินดีต้อนรับครับ!"

"กระผมกำลังจะไปรับท่านที่ท่าเรือพอดี ไม่นึกเลยว่าท่านจะมาถึงเร็วขนาดนี้..."

สโมกเกอร์คาบซิการ์ไว้ในปาก กวาดสายตามองเพื่อนร่วมอาชีพที่มีใบหน้าเจ้าเล่ห์และดูไม่เหมือนคนดีคนนี้

เขาพ่นควันออกมาอย่างเย็นชา:

"เลิกพล่ามไร้สาระได้แล้ว นำทางไปที่ร้านที่แกรายงานว่าขายได้ทุกอย่างนั่นซะ!"

ส่วนเรื่องสอบถามชาวบ้านที่เป็นผู้เสียหาย?

สโมกเกอร์รู้สึกว่าไม่จำเป็นอีกแล้ว

เรื่องทั้งหมดนี้คงเป็นแค่ความพยายามเอาตัวรอดของนาวาเอกเนซูมิ ภายใต้การข่มขู่ของเจ้าของร้านลึกลับ

จงใจโยนความผิดให้ชาวบ้านเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของกองทัพเรือ

ยิ่งไปกว่านั้น การที่อีกฝ่ายปล่อยให้กลุ่มโจรสลัดอารอนสร้างปาร์คแบบนี้ในหมู่บ้านโคโคยาชิได้

การละเลยหน้าที่ ความขี้ขลาด และข้อสงสัยเรื่องการปกป้องโจรสลัดพวกนี้ มันเหยียบกับระเบิดของเขาเข้าเต็มเปา!

สโมกเกอร์สั่งการทันที:

"พวกแกมีหน้าที่คุมตัวมนุษย์เงือกกลับไปที่เรือรบ ฉันจะไปเจอเจ้าของร้านคนนั้นเอง!"

"รับทราบครับ ท่านนาวาเอก!"

…………

การปรากฏตัวของเรือรบขนาดยักษ์ทำให้ทั่วทั้งหมู่บ้านตื่นตัวอย่างรวดเร็ว

โดยเฉพาะกลิ่นอายของทหารเรือแปลกหน้ากลุ่มนี้ แตกต่างจากพวกทหารเรือสาขาที่ 16 ภายใต้บังคับบัญชาของนาวาเอกเนซูมิอย่างสิ้นเชิง!

พวกมนุษย์เงือกที่ถูกนามิช็อตจนสลบ ถูกมัดและขังไว้

ค่อยๆ ถูกทหารเรือคุมตัวเดินคอตกไปยังเรือรบที่ท่าเรือทีละคน

แม้แต่เก็นโซและชาวบ้านคนอื่นๆ ที่เคยมีอคติกับทหารเรือ ก็ต้องยอมรับ

นี่สิคือทหารเรือที่เป็นตัวแทนของความยุติธรรมอย่างแท้จริง!

นี่คือภาพลักษณ์ของทหารเรือที่พวกเขาใฝ่ฝัน!

"ท่านนาวาเอกสโมกเกอร์ครับ ร้านนี้แหละครับ..."

นาวาเอกเนซูมิยืนกระสับกระส่ายอยู่หน้าร้าน

ลูกน้องคนสนิทถูกส่งไปคุมตัวมนุษย์เงือกหมดแล้ว เหลือแค่เขาคนเดียว ทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัยเอาซะเลย

"เจ้าของร้านมีกฎอยู่บ้าง ข้อหนึ่งคือห้ามต่อสู้กันในร้าน"

"เพราะงั้น..."

สโมกเกอร์โบกมืออย่างรำคาญ ขัดจังหวะนาวาเอกเนซูมิ: "ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง"

เขาผลักประตูร้านเข้าไปก่อน ตามมาด้วยทาชิกิ นายทหารคนสนิท

ภายในร้าน เซี่ยเหวินกำลังจัดเรียงไหชุดหนึ่งบนโต๊ะอย่างใจเย็นและเป็นระเบียบ เขาพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้ามอง:

"ยินดีต้อนรับสู่ร้านขายไหของผมครับ ลูกค้าใหม่!"

"ไหใบละ 100,000 เบรี แต่ละคนจำกัดการซื้อสิบใบต่อสัปดาห์ครับ"

หืม?

สโมกเกอร์มองไปที่โต๊ะ มีไหวางอยู่สามสิบใบพอดีเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน รูม่านตาของเขาหดเกร็งทันที

เจ้าของร้านรู้ว่าเขาจะมา?

และรู้ได้ยังไงว่าจะมากันสามคน?

"โอ้ จริงสิ!"

หลังจากทำงานเสร็จ เซี่ยเหวินก็เงยหน้าขึ้นมองสโมกเกอร์ที่กำลังตกตะลึงอย่างสงบนิ่ง: "ร้านนี้ห้ามสูบบุหรี่นะครับ"

"..."

สโมกเกอร์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบี้ซิการ์ดับลง

เขาไม่ได้กลัวเจ้าของร้าน แค่ไม่อยากสร้างปัญหาให้ภารกิจ

ในฐานะผู้มีพลังผลปีศาจสายโรเกีย เขามั่นใจว่าเขาสามารถต่อกรกับคู่ต่อสู้ได้สบาย!

สโมกเกอร์ไม่ใช่คนพูดจาอ้อมค้อม เขาเข้าประเด็นทันที:

"ฉันคือนาวาเอกสโมกเกอร์ จากศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ รับผิดชอบดูแลเมืองโล้กทาวน์ มีคนบอกว่า... ที่นี่ขายผลปีศาจงั้นรึ?"

เซี่ยเหวินเหลือบมองนาวาเอกเนซูมิที่หดหัวอยู่ด้านหลังด้วยความอับอาย แล้วพยักหน้าอย่างใจเย็น:

"ถูกต้องครับ!"

"ไหของผมเปิดได้ทุกอย่าง ไม่มีอะไรที่ผมเปิดไม่ได้ถ้าคุณจินตนาการถึงมัน"

"ต่อให้เป็นผลปีศาจ"

"มันก็เป็นแค่สินค้าประเภทหนึ่ง ไม่ใช่ของระดับท็อปสุดหรอกครับ!"