ตอนที่ 30 การผจญภัยของลูกพี่ดอมและที่อยู่ใหม่

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเอฟบีไอถึงมาสืบเรื่องลูกพี่ดอม"

"แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณเดือดร้อนแน่!"

"เอาล่ะมีอา ผมจะพักผ่อนแล้ว"

"ไว้หาที่พักใหม่ได้เมื่อไหร่ ผมจะติดต่อกลับไปนะ"

"อืม!"

หลังจากรีบวางสาย ฮันเตอร์ ซุน มองโทรศัพท์แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้สนใจหรอกว่าลูกพี่ดอมจะโดนจับหรือเปล่า

แต่ถ้าไบรอันคิดจะเข้าใกล้มีอา ต่อให้มีโอกาสแค่ริบหรี่ ฮันเตอร์ ซุน ก็จะดับฝันนั้นซะ

'ไบรอัน นายตั้งใจเป็นเอฟบีไอที่มีอนาคตไกลไปเถอะ'

'อาณาเขตของมีอาน่ะกว้างใหญ่และลึกล้ำ นายเข้าไม่ถึงหรอก'

'ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง!'

ขณะที่กำลังคิดเพลินๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้อง

ฮันเตอร์ ซุน ชะงักไปนิดหนึ่ง เสียงเจ้าของโรงแรมดังมาจากด้านนอกห้องที่เก็บเสียงไม่ค่อยดีนัก

"คุณลูกค้าครับ คืนนี้ยังอีกยาวไกล"

"สนใจเพื่อนคุยแก้เหงาแบบถึงพริกถึงขิงสักหน่อยไหมครับ"

วินาทีที่ได้ยินเสียง ฮันเตอร์ ซุน ก็อดนึกถึงเหตุการณ์ตอนที่มีอาช่วยกระตุ้นทักษะขึ้นมาไม่ได้

ทักษะนั้นยังไม่ได้รับการอัปเกรดเลยตั้งแต่นั้นมา!

เขาตอบตกลงทันที!

...

โดยที่ฮันเตอร์ ซุน ไม่รู้ตัว ในขณะที่เขากำลังเพลิดเพลินกับชีวิตยามค่ำคืนอันแสนสุข...

ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ที่บ้านของลูกพี่ดอม

มีอาวางสายโทรศัพท์แล้วหันไปมองลูกพี่ดอมและเลตตี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ

เมื่อเช้านี้ สแลนต์ เพื่อนของวินซ์ไปเยี่ยมวินซ์ที่โรงพยาบาล

หลังจากรู้ว่าวินซ์ถูกฮันเตอร์ ซุน เล่นงานจนน่วมและต้องพักรักษาตัวอย่างน้อยสองสามเดือน พวกเขาก็รู้ว่าเจองานหินเข้าแล้ว

สแลนต์ที่สนิทกับวินซ์โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ โดยไม่บอกลูกพี่ดอม เขาไปตามพวกมาอีกสองคน กะจะไปสั่งสอนฮันเตอร์ ซุน ให้หลาบจำ

ผลปรากฏว่าทั้งสามคนถูกหนุ่มจีนคนนั้นจัดการเรียบ

แถมยังโดนหักแขนหักขาไปคนละข้าง ลุงปาร์คเกอร์ หุ้นส่วนอู่ซ่อมรถของลูกพี่ดอมก็พลอยโดนหางเลขไปด้วย

แม้ลูกพี่ดอมจะรู้เรื่องราวทั้งหมดจากลุงปาร์คเกอร์แล้ว

และด้วยความเกรงใจมีอา พวกเขาจึงตัดสินใจไม่ไปหาเรื่องไอ้หนุ่มตี๋นั่นอีก

แต่ลึกๆ แล้ว เขาก็ยังไม่สบอารมณ์กับไอ้หนุ่มตี๋ที่บังอาจมาแตะเนื้อต้องตัวน้องสาวของเขาอยู่ดี

ดังนั้น ลูกพี่ดอมจึงเตรียมจะกักบริเวณมีอาอีกสักพัก

เผื่อจะช่วยให้เธอลืมไอ้หนุ่มตี๋นั่นได้เร็วขึ้น

ใครจะรู้ว่า พอตกเย็น

สายโทรศัพท์จากไอ้หนุ่มตี๋นั่นก็โทรเข้ามาหามีอา

ลูกพี่ดอมและพรรคพวกกำลังทานมื้อค่ำกันอยู่

ลูกพี่ดอมสังเกตเห็นแววตาตื่นเต้นและรอคอยของมีอาตอนเห็นเบอร์โทรศัพท์ และรู้ทันทีว่าเป็นสายจากไอ้หนุ่มตี๋นั่น

ตอนแรกเขาโกรธนิดหน่อย

ถึงขนาดสั่งมีอาเสียงเข้มว่าต้องเปิดลำโพงคุยให้ทุกคนได้ยิน

ลูกพี่ดอมอยากจะฟังน้ำหน้าว่าไอ้หนุ่มตี๋นั่นจะใช้คำหวานอะไรมาหลอกน้องสาวเขา

แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะสั่งสอนมันยังไงดี

คาดไม่ถึงเลยว่าจะได้ยินข่าวชวนช็อกแบบนี้

พวกเขาถูกเอฟบีไอจับตามอง

หลังจากมีอาวางสาย เธอหันไปมองพี่ชาย

"ดอม..."

ยังพูดไม่ทันจบ ลูกพี่ดอมก็ส่งสายตาดุๆ มาขัดจังหวะคำพูดของมีอาเสียก่อน

"มีอา เธอไปพักผ่อนก่อนเถอะ"

มีอาไม่พอใจเล็กน้อย แต่ลูกพี่ดอมก็ปกป้องน้องสาวมาอย่างดีตลอดหลายปีที่ผ่านมา

และไม่เคยยอมให้เธอเข้ามาพัวพันกับสิ่งที่เขาทำเลย

"ดอม ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ"

ลูกพี่ดอมไม่พูดอะไรอีก เพียงแต่มองเธอด้วยสายตานิ่งสงบแต่ดุดัน

หลังจากสองพี่น้องจ้องตากันครู่หนึ่ง มีอาก็ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอเบาๆ แล้วเดินหนีไป

พอเธอเดินลับสายตาไป เลตตี้ก็เดินเข้ามาโอบกอดลูกพี่ดอมเบาๆ

แล้วถามเสียงเบาว่า "ดอม คุณคิดว่าคำพูดของเด็กนั่นเชื่อถือได้แค่ไหน"

ลูกพี่ดอมนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อยๆ ตอบแฟนสาว

"คุณสืบมาแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าลุงปาร์คเกอร์ไม่ได้โกหกเรา ข้อมูลของเขาถูกต้องทั้งหมด"

"ถึงฝีมือของไอ้หนุ่มตี๋นั่นจะเก่งกาจขนาดที่วินซ์ยังสู้ไม่ได้ ซึ่งมันก็น่าสงสัยมาก"

"แต่เขาคงไม่มีความเกี่ยวข้องกับตำรวจลอสแอนเจลิส หรือตำรวจแคลิฟอร์เนีย หรือแม้แต่เอฟบีไอหรอก"

เลตตี้เป็นหัวใจสำคัญของทีมแข่งรถของลูกพี่ดอม และรู้ดีว่าสิ่งที่พวกเขาทำตลอดหลายปีที่ผ่านมามันผิดกฎหมายเต็มๆ

แคลิฟอร์เนียเป็นรัฐที่มีเศรษฐกิจเจริญเติบโตที่สุดในสหรัฐอเมริกา ส่วนลอสแอนเจลิสก็เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางโลจิสติกส์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

แถมซิลิคอนวัลเลย์ แหล่งรวมเทคโนโลยีชั้นสูง ก็ยังตั้งอยู่ในแคลิฟอร์เนียอีกด้วย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา รถบรรทุกหลายคันที่ลูกพี่ดอมและพรรคพวกปล้น ล้วนบรรทุกสินค้าอิเล็กทรอนิกส์มูลค่าสูงทั้งนั้น

ประมาณการอย่างต่ำๆ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สินค้าที่ลูกพี่ดอมและพรรคพวกปล้นไปน่าจะมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหลายสิบล้านดอลลาร์

ลูกพี่ดอมและทีมงานจึงไม่แปลกใจเลยที่เรื่องนี้จะไปเตะตาเอฟบีไอเข้า

ดังนั้น ลูกพี่ดอมจึงตกใจและไม่อยากจะเชื่อเมื่อได้ยินคำเตือนของฮันเตอร์ ซุน

แต่เขาก็รู้สึกว่าคำพูดนั้นมีความน่าเชื่อถือสูงทีเดียว

เลตตี้สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของแฟนหนุ่ม

เธอรู้ดีว่าลูกพี่ดอมคือหัวหน้าและแกนหลักของทีม

พอรู้ว่าถูกเอฟบีไอจับตามอง เขาคงเป็นคนที่ตื่นตระหนกที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ลูกพี่ดอมก็ต้องฝืนสงบสติอารมณ์และตัดสินใจให้เร็วที่สุด

เลตตี้ไม่เคยเป็นแค่แฟนสาวแสนหวาน

เธอกับลูกพี่ดอมเป็นเพื่อนสมัยเด็ก โตมาด้วยกัน และรู้ใจกันดีที่สุด

เธอแนะนำว่า "ดูเหมือนเราต้องเก็บตัวสักพัก สินค้าที่ปล้นมาคราวก่อนยังขายไม่หมดเลยครึ่งหนึ่งด้วยซ้ำ"

"เดิมทีฉันกะว่าจะปล่อยของอีกล็อตวันมะรืนนี้"

"ดูท่าคงต้องระงับไว้ก่อน"

ลูกพี่ดอมขมวดคิ้ว แต่ยังคงยืนกราน "การซื้อขายวันมะรืนนี้ยังต้องดำเนินต่อ ราคาตกลงกันไว้แล้ว"

"งั้นต้องระวังตัวด้วยนะ!"

เลตตี้รู้ว่าเขากำลังเสี่ยง เธออ้าปากจะพูดแต่สุดท้ายก็พยักหน้ายอมรับ

"เข้าใจแล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง"

เห็นได้ชัดว่า ระหว่างข้อมูลของฮันเตอร์ ซุน ที่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าจริงเท็จแค่ไหน

เลตตี้ย่อมเชื่อใจลูกพี่ดอมมากกว่า

คืนหนึ่งผ่านไปในพริบตา!

เช้าวันรุ่งขึ้น!

ฮันเตอร์ ซุน จุดบุหรี่สูบแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างเกียจคร้าน

เมื่อคืนเป็นคืนที่บ้าคลั่งจริงๆ!

ในชาติก่อน เขาเคยได้ยินมาว่าอเมริกามีอุตสาหกรรมการกุศลที่เฟื่องฟูมาก

แต่ตั้งแต่ข้ามมิติมาได้เดือนกว่า เพราะไม่มีเงินติดกระเป๋า เขาเลยไม่ได้ทำบุญสุนทานเลยสักครั้ง

เมื่อวานเป็นครั้งแรกที่ฮันเตอร์ ซุน ได้ช่วยเหลือหญิงสาวชาวอเมริกันผู้ยากไร้สองคนให้มีงานทำ ซึ่งเป็นงานจ้างรายครั้ง

เขาแค่ใจดีเป็นพิเศษ เลยเลือกสองคนที่ถูกใจที่สุด

หญิงสาวที่ยากจนขนาดไม่มีเสื้อผ้าดีๆ จะใส่ ช่วยงานเขาจนดึกดื่น

พวกเธอซาบซึ้งใจและกระตือรือร้นมาก

ทั้งสามคนใช้เวลาทั้งคืนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและพูดคุยกันอย่างเปิดอก

ตั้งแต่เรื่องเศรษฐกิจและแนวโน้มการจ้างงานในปัจจุบันของสหรัฐฯ ไปจนถึงความเป็นอยู่ของผู้อพยพชาวเม็กซิกันและบราซิลในอเมริกา และอื่นๆ อีกมากมาย

ทั้งสามคนถกเถียงกันอย่างออกรสและลึกซึ้ง

ผลสรุปคือ ทั้งสามคนต่างพึงพอใจเป็นอย่างมาก

พวกเขารู้สึกเหมือนเจอคนที่ใช่ในเวลาที่ช้าไป แถมยังแลกเปลี่ยนเบอร์ติดต่อกันด้วย

หลังจากผ่านค่ำคืนอันวุ่นวาย ฮันเตอร์ ซุน ก็พบว่าเขาได้รับความช่วยเหลือจากสองสาวผู้แสนอบอุ่นและกตัญญู

ทักษะการสืบพันธุ์ของเขาเลื่อนระดับขึ้นไปอีกขั้น

สำหรับฮันเตอร์ ซุน นี่ถือเป็นเรื่องดีมากๆ

เขาโอ้เอ้อยู่ในโรงแรมจนกระทั่งเจ้าของโทรมาถามว่าจะพักต่อไหม

ฮันเตอร์ ซุน จึงเช็คเอาท์ออกจากโมเต็ลและจากมา

เขาวางแผนจะพักอยู่ที่ลอสแอนเจลิสต่ออีกสักพัก

หลังจากนั้นค่อยคิดเรื่องไปนิวยอร์ก

ยังไงซะ บิ๊กแอปเปิลก็เป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรืองและวุ่นวายที่สุดในสหรัฐอเมริกา

ถ้าโลกนี้เป็นอย่างที่ฮันเตอร์ ซุน คาดการณ์ไว้

ว่าเป็นโลกคู่ขนานที่เกิดจากการหลอมรวมของภาพยนตร์ฮอลลีวูดนับไม่ถ้วน นิวยอร์กน่าจะคึกคักยิ่งกว่านี้แน่

เพราะเรื่องขัดแย้งกับวินซ์และพรรคพวก เขาเลยกลับไปอยู่อพาร์ตเมนต์เดิมไม่ได้แล้ว

วันนี้ฮันเตอร์ ซุน ขี่มอเตอร์ไซค์ตะลอนไปทั่วลอสแอนเจลิส

จนกระทั่งแต้มประสบการณ์ทักษะการขับขี่เพิ่มขึ้นอีก 300 แต้ม

ในที่สุดเขาก็เลือกตึกอพาร์ตเมนต์ที่ค่อนข้างเก่าใกล้กับไชน่าทาวน์ในลอสแอนเจลิส เป็นที่ซุกหัวนอนชั่วคราว

...

ตอนที่ 39 เพื่อนบ้าน

ไชน่าทาวน์ของลอสแอนเจลิสไม่ได้ใหญ่โตเท่านิวยอร์ก

แต่ราคาเช่าที่พักในไชน่าทาวน์ของลอสแอนเจลิสนั้นสูงกว่า ซึ่งเป็นเพราะที่นี่ปลอดภัยกว่าย่านผู้อพยพอื่นๆ มาก

ฮันเตอร์ ซุน ตอนนี้ไม่ได้มีเงินถุงเงินถัง เขาเลยลงเอยด้วยการเช่าตึกอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง

จริงๆ แล้วมันไม่ได้อยู่ในไชน่าทาวน์ แต่อยู่ในย่านถัดไปที่มีผู้อพยพชาวอิตาลีอาศัยอยู่หนาแน่น