ตอนที่ 10 รถเถื่อน

ฮันเตอร์ ซุน ถึงกับอึ้งไปกับการจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ

เมื่อหันไปมองมีอาอีกครั้ง เขาก็เห็นแก้มของสาวสวยลูกครึ่งขึ้นสีระเรื่อ

เธอส่งสายตาเขินอายมาให้ ฮันเตอร์ ซุน

แล้วรีบเดินจ้ำไปยังอพาร์ตเมนต์ที่อยู่ไม่ไกล

"ฉันกลับก่อนนะ พรุ่งนี้อย่าลืมซ่อมรถฉันให้เสร็จ แล้วเอาไปที่อู่ด้วยล่ะ"

มีอาที่หันหลังให้เขา โบกมือลาแล้วเดินกลับบ้านไป

ฮันเตอร์ ซุน ยกมือขึ้นลูบแก้มข้างที่โดนหอมเบาๆ

มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ

"เป็นผู้หญิงที่ร้อนแรงชะมัด!"

ฮันเตอร์ ซุน คาดไม่ถึงเลยว่าสาวน้อยคนนี้จะรุกหนักและกระตือรือร้นได้ขนาดนี้

แถมเธอยังเป็นสาวลูกครึ่งที่ทั้งเซ็กซี่และมีเสน่ห์

แม้จะเพิ่งรู้จักกันไม่นาน แต่เธอกลับเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน และดูท่าจะชอบพอในตัวเขาไม่น้อยเลยทีเดียว

เจอแบบนี้เข้าไป ใครบ้างจะไม่หวั่นไหว?

ฮันเตอร์ ซุน เองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เขาเริ่มรู้สึกดีกับสาวสวยลูกครึ่งคนนี้เข้าให้แล้ว

'ไบรอัน ดูท่าแฟนนายในอนาคตจะหลุดลอยไปแล้วล่ะ'

หลังจากได้พูดคุยกันสั้นๆ ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ฮันเตอร์ ซุน รู้สึกว่ามีอาเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และสวยมาก อย่างน้อยเขาก็มีความประทับใจที่ดีต่อเธอ!

ตอนแรกเขายังลังเลอยู่เลยว่าจะเดินหน้าจีบสาวสวยลูกครึ่งคนนี้ดีหรือเปล่า!

แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว เห็นไหมว่าสาวเจ้าเขารุกหนักขนาดไหน?

ฮันเตอร์ ซุน รู้สึกว่าขืนเขายังทำตัวเฉยเมยอยู่ ก็คงเสียชาติเกิดที่อุตส่าห์ข้ามมิติมาทั้งที!

คิดได้ดังนั้น เขาก็ยิ้มและโบกมือลาไล่หลังมีอาที่เดินลับสายตาไปแล้ว!

เขาหมุนตัวกลับ สตาร์ทมอเตอร์ไซค์อีกครั้ง แล้วบึ่งรถกลับบ้าน

วันรุ่งขึ้น ฮันเตอร์ ซุน ตื่นแต่เช้าตรู่

เงินหมดเกลี้ยงกระเป๋าแล้ว เขาเลยต้องกลับไปทำงานหาเงินที่อู่ซ่อมรถอย่างเสียไม่ได้

ตอนเช้า เขาแวะตรวจเช็กรถของมีอา

เป็นไปตามที่ ฮันเตอร์ ซุน คาดการณ์ไว้ ขั้วแบตเตอรี่หลวม เขาเลยขันให้แน่นและแก้ไขเรียบร้อย

แต่ทว่า เขาไม่ได้รีบร้อนขับรถไปส่งที่อู่

ล้อเล่นน่า!

ฮันเตอร์ ซุน อยากจะสร้างโอกาสให้มีอาเป็นฝ่ายมาหาเขาเองต่างหาก

ขืนส่งรถไปให้แล้ว จะหาข้ออ้างเจอกันอีกได้ยังไง?

จะให้ ฮันเตอร์ ซุน เป็นฝ่ายบุกไปหามีอาถึงหน้าบ้านงั้นเหรอ?

คิดเหรอว่าดอมจะยอมปล่อยให้วินซ์ตามจีบน้องสาวตัวเอง?

จะยอมนั่งดูคนอื่นมาวอแวกับมีอาเฉยๆ อย่างนั้นหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น สถานะของ ฮันเตอร์ ซุน ในชาตินี้ก็เป็นแค่ลูกจ้างต๊อกต๋อยในอู่ซ่อมรถ

ผ่านไปไม่กี่วัน เขาก็กลับไปทำงานที่อู่

นอกจากผู้ดูแลกับชายผิวขาวร่างท้วมที่เข้ามาถามไถ่อาการ ฮันเตอร์ ซุน แล้ว ก็ไม่มีใครสนใจเขาอีกเลย

ชายร่างท้วมคนนั้นชื่อ ลูอิส ปาร์คเกอร์ แต่ใครๆ ก็เรียกเขาว่า ลุงปาร์คเกอร์

ลุงปาร์คเกอร์อายุราวห้าสิบปี ว่ากันว่าสมัยหนุ่มๆ เคยลงแข่งรถใต้ดินและเป็นนักแข่งที่มีชื่อเสียงพอตัว

แต่ภายหลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์...

เขาจึงวางมือจากการแข่งรถ และนำเงินที่เก็บหอมรอมริบมาได้มาเปิดอู่ซ่อมรถแห่งนี้

ต่อมาไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด ลูกพี่ดอมถึงได้เข้ามาถือหุ้นในอู่นี้

ดอมและพรรคพวกมักจะเอารถมาซ่อมบำรุงที่นี่เป็นประจำ

อู่ซ่อมรถไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก รวมลุงปาร์คเกอร์และ ฮันเตอร์ ซุน ด้วยแล้ว

มีพนักงานทั้งหมดไม่ถึงยี่สิบคน ในจำนวนนี้มีเด็กฝึกงานสามคนที่เพิ่งรับเข้ามาได้ไม่ถึงหกเดือน เหมือนเจ้าของร่างเดิม

ก็อย่างว่า อู่ไม่ได้ใหญ่ เงินเดือนและสวัสดิการก็ไม่ได้สูงนัก

แต่งานซ่อมรถไม่ใช่ทักษะที่ซับซ้อนอะไร ส่วนใหญ่ถ้าตั้งใจเรียนรู้ แค่เดือนสองเดือนก็พอจะแก้ปัญหาพื้นฐานของรถยนต์ได้แล้ว

ก็เหมือนตอนแรกนั่นแหละ เจ้าของร่างเดิมเพิ่งทำงานที่อู่ได้แค่สี่เดือนกว่าๆ

โดยพื้นฐานแล้ว เขาก็พอจะแก้ปัญหาส่วนใหญ่ที่เจอในรถยนต์ได้

ถ้าเจอปัญหาที่แก้ไม่ตก ก็ค่อยไปถามคนอื่นเอา

ด้วยความที่งานนี้เข้าง่ายออกง่าย พอทำไปสักพัก ได้ทักษะและประสบการณ์ติดตัว

ช่างในอู่ซ่อมรถมักจะลาออกไปหางานอื่นทำ โดยเฉพาะพวกเด็กฝึกงานที่มีอัตราการลาออกสูงลิ่ว

ฮันเตอร์ ซุน เป็นคนเอเชียเพียงคนเดียวในอู่ และด้วยความที่อายุน้อยที่สุด เขาเลยไม่ค่อยมีเพื่อนฝูงที่นี่เท่าไหร่

แถมคนอื่นอาจจะระแวงที่เขาไปมีเรื่องกับวินซ์ กลัวจะโดนลูกหลงไปด้วย

ดังนั้น พอกลับมาทำงานหลังจากหยุดไปห้าวัน ฮันเตอร์ ซุน ก็พบว่าตัวเองเหมือนจะโดนคว่ำบาตรกลายๆ

ไม่ใช่แค่พวกคนงานที่เคยเมินเฉยใส่เขาจะยิ่งทำท่ารังเกียจเดียดฉันท์หนักกว่าเดิม

แต่ ฮันเตอร์ ซุน ยังพบว่ามีงานมากมายถูกโยนมาให้เขาทำ

เขาไม่ปฏิเสธงานที่เกี่ยวกับการซ่อมแซมเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

เพราะมันช่วยเพิ่มค่าประสบการณ์ทักษะการซ่อมแซมได้!

แต่ ฮันเตอร์ ซุน ก็ขี้เกียจเกินกว่าจะไปยุ่งกับงานจุกจิกอื่นๆ

โชคดีที่ลุงปาร์คเกอร์เป็นคนยุติธรรม พอรู้เรื่องเข้า เขาก็รีบไปตำหนิพวกคนงานตัวแสบสองสามคน

พอเห็นว่า ฮันเตอร์ ซุน ตั้งหน้าตั้งตาทำงานซ่อมอย่างขยันขันแข็ง เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรอีก

ส่วนวินซ์ ก็ไม่ได้เข้ามาก่อกวนที่อู่อีกเลย

มีอาเองก็ไม่โผล่มาเหมือนกัน

สงสัยคืนก่อนจะกลับดึกเกินไป เลยโดนลูกพี่ดอมกักบริเวณแหงๆ

มีอาหายเงียบไปถึงสี่วันเต็ม

หลังจากเลิกงาน วันหนึ่ง ขณะที่กำลังเก็บเครื่องไม้เครื่องมือเตรียมตัวกลับบ้าน

จู่ๆ ลุงปาร์คเกอร์ก็เรียก ฮันเตอร์ ซุน ไว้

"ฮันเตอร์ เดี๋ยว!"

"เดี๋ยวฉันมีจ็อบพิเศษสนใจจะทำมั้ย?"

...

ฮันเตอร์ ซุน เก็บเครื่องมือเสร็จและกำลังจะเดินออกจากอู่

ไม่นึกเลยว่าจู่ๆ ลุงปาร์คเกอร์จะรั้งตัวเขาไว้!

เห็นลุงแกเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเครียดๆ ฮันเตอร์ ซุน ที่มีความรู้สึกพอใช้ได้กับเธ่าแก่คนนี้

เลยเช็ดคราบน้ำมันบนมือกับถุงมือสกปรกๆ แล้วถามกลับไปเรียบๆ ว่า "ปาร์คเกอร์ รับจ็อบพิเศษอะไรมาเหรอครับ?"

ลูกพี่ดอมมีหุ้นในอู่ซ่อมรถแห่งนี้ และเขากับลูกน้องก็มักจะไปร่วมแข่งรถใต้ดินอยู่บ่อยๆ

ดอมและพรรคพวกยังเป็นแก๊งปล้นรถบรรทุกตัวฉกาจที่โด่งดังไปทั่วแคลิฟอร์เนีย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ดอม วินซ์ และพรรคพวกปล้นรถบรรทุกมานับไม่ถ้วน

ดังนั้น ฮันเตอร์ ซุน จึงพอจะได้ยินข่าวลือมาบ้างว่า ปกติอู่นี้จะไม่รับซ่อมรถที่ไม่มีที่มาที่ไป

จากประสบการณ์ในชาติก่อน เขาย่อมรู้ดีว่าเป็นเพราะลูกพี่ดอมกลัวข่าวรั่วไหลแล้วจะนำภัยมาสู่ตัว

แต่ทว่า ปาร์คเกอร์เองก็ต้องหาเลี้ยงครอบครัว บางครั้งเลยต้องรับงานนอกในเวลาว่างบ้าง

ปาร์คเกอร์เคยเป็นนักแข่งรถชื่อดังในอดีต เขาเลยใช้คอนเน็กชันเก่าๆ ให้เป็นประโยชน์

รับงานดัดแปลงรถผิดกฎหมาย ติดตั้งอุปกรณ์ที่อู่ทั่วไปไม่กล้าทำให้

ขณะเดียวกัน บางครั้งก็รับงานชำแหละรถเถื่อนที่ไม่มีทะเบียน

เปลี่ยนรถทั้งคันที่มีมูลค่าสูง ให้กลายเป็นกองอะไหล่ราคาแพง

แล้วแยกชิ้นส่วนขาย เพื่อฟอกรถแท็กซี่เถื่อนให้ถูกกฎหมายอย่างแนบเนียน

อย่างไรก็ตาม ฮันเตอร์ ซุน รู้เรื่องพวกนี้แค่ผิวเผินจากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมเท่านั้น

ปกติอู่ของลุงปาร์คเกอร์จะมีลูกน้องขาประจำสองสามคนที่คอยช่วยงานพิเศษพวกนี้

ซึ่งบางคนก็ไม่ค่อยถูกกับลุงปาร์คเกอร์นัก โดยเฉพาะพวกเด็กฝึกงานใหม่อย่าง ฮันเตอร์ ซุน ที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่ถึงครึ่งปี

ตามปกติแล้ว ลุงแกจะไม่มีทางเรียกเขามาเอี่ยวด้วยเด็ดขาด

ฮันเตอร์ ซุน จึงค่อนข้างแปลกใจที่จู่ๆ ก็โดนเรียกตัวไว้

ลุงปาร์คเกอร์มองหน้าหนุ่มเอเชียตรงหน้า

เมื่อก่อนเขาไม่ได้สนใจหนุ่มเอเชียคนนี้เท่าไหร่ จำได้แค่ว่าเป็นคนเงียบๆ แต่ซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง

สำหรับลูกน้องที่ไม่ขี้เกียจและไม่เจ้าเล่ห์เพทุบาย

ลุงปาร์คเกอร์ย่อมชอบใจเป็นธรรมดา!

ดังนั้นเมื่อมีอา น้องสาวดอม เอารถมาซ่อมบำรุงเมื่อคราวก่อน...

ลุงปาร์คเกอร์เลยมอบหมายงานให้ ฮันเตอร์ ซุน ทำโดยตรง แต่หารู้ไม่ว่าจะกลายเป็นการชักศึกเข้าบ้าน ทำให้วินซ์มาก่อเรื่องจนได้

ผลก็คือเขาโดนผลักล้มหัวฟาดพื้น ได้ยินว่าเป็นสมองกระทบกระเทือนนิดหน่อย ต้องพักไปห้าวัน

แต่ทว่า หลังจากไอ้หนูคนนี้พักฟื้นจนหายดีแล้วกลับมา...

เหมือนสมองมันจะแล่นผิดหูผิดตา!

เมื่อก่อนลุงปาร์คเกอร์เคยสังเกต ฮันเตอร์ ซุน ก็พบว่าฝีมือและพรสวรรค์ด้านช่างของเขาไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก

อาศัยแค่ความขยันหมั่นเพียร ถึงได้ไต่เต้าขึ้นมาอยู่ในระดับหัวแถวของเด็กฝึกงานรุ่นเดียวกันได้

แต่อย่าว่าแต่จะไปเทียบกับพวกลูกน้องเก่าแก่เลย เอาแค่เทียบกับพวกที่ทำงานมาปีกว่าๆ

ฝีมือของ ฮันเตอร์ ซุน ก็ยังห่างชั้นนัก

แต่ไม่กี่วันมานี้ ลุงปาร์คเกอร์ไม่รู้ว่าไอ้หนูนี่มันโดนคนอื่นแกล้งหรือเปล่า

เขารู้ดีว่าทุกคนแอบคว่ำบาตร ฮันเตอร์ ซุน เพราะเรื่องของวินซ์

คนในอู่หลายคนชอบโยนงานของตัวเองมาให้ ฮันเตอร์ ซุน ทำ

ตอนแรกที่ลุงปาร์คเกอร์รู้เรื่อง ก็ก่ะจะด่าพวกนั้นสักหน่อย

แต่เขากลับพบว่า ฝีมือการซ่อมของ ฮันเตอร์ ซุน พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดราวกับกินยาโด๊ป

ทีแรกก็แค่งานง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่หลังๆ เริ่มเป็นงานยากๆ ที่เด็กฝึกงานไม่น่าจะทำได้

วันนี้ พอลุงปาร์คเกอร์ได้ยินว่า ฮันเตอร์ ซุน เข้าไปช่วยดูรถที่เพื่อนเก่าคนหนึ่งของเขาซ่อมมาสองวันแล้วยังไม่เสร็จ ลุงแกถึงกับอึ้ง

แถมยังช่วยออกความเห็นระหว่างซ่อมอีกต่างหาก

แป๊บเดียว รถคันนั้นก็ซ่อมเสร็จเฉยเลย

หลังจากนั้น เพื่อนเก่าคนนั้นก็แอบมาเล่าให้ลุงปาร์คเกอร์ฟัง

อีกฝ่ายก็สังเกตเห็นเหมือนกันว่าฝีมือของ ฮันเตอร์ ซุน พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว และน่าจะไม่ด้อยไปกว่าพวกช่างเก๋าๆ ในอู่แล้ว

ด้วยเหตุนี้ ปาร์คเกอร์ถึงได้ตระหนักว่า ฮันเตอร์ ซุน พัฒนาไปไกลขนาดไหน

เห็น ฮันเตอร์ ซุน ยังรอคำตอบ ลุงปาร์คเกอร์ก็ไม่ได้ลดเสียงลง

สองสามวันมานี้ ฮันเตอร์ ซุน ยอมทำงานทุกอย่างยกเว้นงานจุกจิกไร้สาระ

ทำให้อู่ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก