บทที่ 26 ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี

ในสายตาของพวกมัน

ผลการฝึกซ้อมของพวกมัน เป็นผลจากการฝึกหนักของพวกมันเอง

เป็นสิ่งที่แลกมาด้วยเลือดและเหงื่อของพวกมัน

ทำไมคนที่ไม่ 'ร่วมฝึก' ได้แต่ยืนดูอยู่เฉยๆ ถึงต้องได้รับส่วนแบ่งไปด้วย?

ทำไมหลินหยางต้องแข็งแกร่งขึ้นโดยไม่ต้องลงแรง?

แม้ว่า 'ผลตอบแทน' นี้จะไม่ทำให้พวกมันเสียอะไรเลยก็ตาม

แต่พวกมันก็แค่ไม่ยอม

แค่ทนเห็นหลินหยางได้ดีโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ได้

นี่คือความชั่วร้ายในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด

จิตวิทยาด้านมืดที่ว่า 'เห็นไอ้หมอนั่นรวย เจ็บปวดยิ่งกว่าเสียเงินเอง'

พวกมันรู้ตั้งแต่แรกไหมว่าผู้มอบพลังมีความสามารถนี้?

อาจจะรู้ หรืออาจจะไม่รู้

แต่นั่นไม่สำคัญ

ที่สำคัญคือ ธาตุแท้ของพวกมัน ตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้งไปตั้งแต่ต้นแล้ว

'ความผูกพัน' ที่ระบบกำหนด ต้องการไม่ใช่แค่ความพยายามฝ่ายเดียว แต่คือความเชื่อใจซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์

และพวกมันไม่เคยเชื่อใจเขาจริงๆ เลย

"หึ..."

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."

หลินหยางยิ้ม

เขาหัวเราะจนไหล่สั่น เจ็บหน้าอกไปหมดจากการหัวเราะ

ความเคียดแค้นที่ถูกหักหลังและทอดทิ้ง แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นที่ลุกโชนในตอนนี้ โกรธที่ถูกปฏิบัติเหมือนคนโง่และถูกปั่นหัวมาตลอดหนึ่งปี

เขาจินตนาการออกเลยว่าลับหลัง ไอ้สี่ตัวนั่นจะพูดถึงเขายังไง

"พี่หยางน่ะคนดีจริงๆ นะ แต่อาชีพมันขยะเกินไป เป็นได้แค่ไม้ประดับแหละ"

"ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้มันปลุกอาชีพห่วยๆ แบบนี้ออกมาล่ะ? พวกเรายอมให้มันตามมาด้วยก็ถือว่าบุญโขแล้ว"

"การมอบพลังของมันก็พอใช้ได้อยู่นะ ช่วยประหยัดแรงไปได้เยอะ"

"เออ ก็ถือซะว่าเลี้ยงสัตว์เลี้ยงไว้ตัวนึงแล้วกัน ยังไงมันก็สู้มอนสเตอร์เองไม่ได้อยู่แล้ว"

ทุกคำพูดเหมือนเหล็กเผาไฟ นาบลงบนหัวใจ

ความพยายามทั้งหมดที่เขาทำ ในสายตาเขาคือการพิสูจน์ความสามัคคี แต่ในสายตาคนอื่น มันเป็นแค่การดิ้นรนของคนไร้ค่าที่พยายามพิสูจน์ว่าตัวเองยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

บ้าบอ!

เขาคือไอ้โง่บรมโง่!

"หงิง..."

เสียงครางต่ำๆ ขัดจังหวะความคิดของหลินหยาง

เจ้าดำ

มันลากสังขารที่เหนื่อยล้า คลานช้าๆ มาที่เท้าหลินหยาง เอาหัวโตๆ ถูไถขากางเกงเขาเบาๆ

ทันใดนั้น เจ้าขาว เจ้าเหลือง และเจ้าเทาก็ขยับเข้ามาล้อมรอบด้วย

พวกมันสัมผัสได้ถึงความโกรธและความเจ็บปวดที่แทบจะล้นทะลักออกมาในการเชื่อมต่อทางจิตของหลินหยาง

พวกมันไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้านายถึงเศร้า แต่พวกมันแสดงความห่วงใยและปลอบโยนในแบบที่ตรงไปตรงมาที่สุดของพวกมัน

ร่างกายที่อบอุ่น จมูกเปียกชื้น การคลอเคลียไม่ห่าง

ความห่วงใยที่บริสุทธิ์ ไร้สิ่งเจือปน

อาการสั่นเทิ้มของหลินหยางค่อยๆ สงบลง

เขาก้มมองเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ที่ห้อมล้อมเขาไว้

ความโกรธเกรี้ยวที่ท่วมท้น ถูกห่อหุ้มด้วยอารมณ์ที่รุนแรงยิ่งกว่า

แต่การแจ้งเตือนของระบบยังไม่จบแค่นั้น

[ระดับความสามัคคีการเชื่อมต่อผู้มอบพลังยกระดับเป็น: เลเวล 2!]

[ปลดล็อกความสามารถทีม: ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี!]

ความสนใจของหลินหยางถูกดึงดูดไปที่ข้อความสุดท้ายทันที

ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี?

นี่คืออะไร?

เขาจมดิ่งจิตสำนึกเข้าสู่ระบบทันที ไอคอนสกิลใหม่เอี่ยมกำลังเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ อยู่ในแถบความสามารถร่วมระหว่างเขากับเจ้าตัวเล็กทั้งสี่

เขารวบรวมสมาธิ เรียกดูข้อมูลความสามารถใหม่ที่ชื่อ [ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี]

วินาทีถัดมา คำอธิบายโดยละเอียดก็ปรากฏขึ้นในสมอง

[ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี (ความสามารถทีม)]

[ระดับความสามารถ: 1]

[ผลความสามารถ: เมื่อเปิดใช้งาน คุณสามารถเดินทางไปยังตำแหน่งของพันธมิตรที่เชื่อมต่อคนใดก็ได้ในสนามรบในพริบตา หรือสลับตำแหน่งกับพวกเขาได้]

[ขีดจำกัดการใช้งาน: คุณมีโอกาสใช้งานอิสระ 1 ครั้ง คู่หูพันธสัญญาของคุณ 'เจ้าดำ', 'เจ้าขาว', 'เจ้าเหลือง', และ 'เจ้าเทา' ต่างก็มีโอกาสใช้งานอิสระคนละ 1 ครั้ง]

[คูลดาวน์: การใช้งาน 'ก้าวกระโดด' แต่ละครั้ง จะมีระยะเวลาคูลดาวน์แยกกัน คูลดาวน์ปัจจุบัน: 60 วินาที]

หลินหยางอ่านคำอธิบายทีละคำ

อ่านไปได้ครึ่งทาง ลมหายใจของเขาก็เริ่มถี่กระชั้น

เมื่อเห็นคำว่า "ต่างก็มีโอกาสใช้งานอิสระคนละ 1 ครั้ง" หัวใจของเขากระตุกวูบ สมองขาวโพลน

โอกาสใช้งานอิสระ?

คำนวณคูลดาวน์แยกกัน?

นี่... นี่หมายความว่ายังไง?

หมายความว่า ในการต่อสู้เดียวกัน เขาเสามารถเคลื่อนย้ายตัวเองได้หนึ่งครั้ง

และเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ ก็สามารถสั่งการเคลื่อนย้ายมาหาเขาได้อีกสี่ครั้ง!

รวมทั้งหมด ห้าโอกาสในการพลิกสถานการณ์ในสนามรบ!

ห้าครั้ง!

หลินหยางตัวแข็งทื่อไปเลย

นี่ไม่ใช่สกิลเดียว

นี่คือห้าสกิล!

สุดยอดสกิลของแกนหลักทางยุทธวิธี!

สมองของเขาเริ่มทำงานด้วยความเร็วแสง สถานการณ์ทางยุทธวิธีนับไม่ถ้วนแล่นผ่านสมองอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ [กระทืบปฐพี] ของหมีกรงเล็บปีศาจที่หลบไม่ได้ เขาจะสามารถสั่งให้เจ้าขาวอยู่ห่างในระยะปลอดภัย

ในเสี้ยววินาทีที่คลื่นกระแทกแผ่ออกมา เขาใช้ [ก้าวกระโดดทางยุทธวิธี] สลับตำแหน่งกับเจ้าขาวที่อยู่ไกลออกไป ไม่ว่าจะสลับตัวเองหรือพันธมิตรคนไหนก็ได้ที่อยู่ในระยะโจมตี!

หลบได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

เขาถึงขั้นสั่งให้เจ้าขาววาร์ปมากลางวง เปิดใช้งาน [ประสานเสียงยามคับขัน] รับดาเมจ แล้วสลับเอาเพื่อนร่วมทีมที่เลือดเต็มเข้ามาแทนที่เจ้าขาวที่เลือดน้อยได้ด้วย!

นี่ไม่ใช่แค่การหลบหลีกธรรมดา แต่นี่คือการปั่นหัวคู่ต่อสู้เล่น!

ไหนจะการลอบสังหารของเจ้าเทา!

ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายวิ่งอ้อมโลกหาจังหวะอีกต่อไป

ขอแค่เจ้าดำตรึงศัตรูไว้ข้างหน้า เขาจะสามารถวาร์ปเจ้าเทาไปโผล่ที่หลังคอศัตรูได้ในพริบตา!

โจมตีจุดตายหนึ่งที แล้วสลับตัวกลับทันที!

นี่คือภูตผีของจริง! การจู่โจมเงาที่แท้จริง!

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ...

หลินหยางก้มมองมือตัวเอง

เขาไม่ใช่ซัพพอร์ตที่ทำได้แค่เชียร์อยู่ข้างหลังอีกต่อไป

ตัวเขาเองมี [คมดาบตัดเหล็ก]! มี [เพลิงลามทุ่ง]! มี [ก้าวเงา]! มี [ท่วงทำนองรักษา]!

เมื่อเจ้าดำใช้ร่างกายสร้างโอกาสเพียงเสี้ยววินาที เขาสามารถใช้เทเลพอร์ตวาร์ปตัวเองไปที่ช่องว่างนั้นทันที แล้วปล่อย [คมดาบตัดเหล็ก] ที่มีพลังโจมตี 1,192 แต้มออกไป!

เมื่อมานาของเจ้าเหลืองหมดเกลี้ยง เขาจะไปปรากฏตัวข้างหลังมันทันทีแล้วรับช่วงต่อ ใช้สกิล [เพลิงลามทุ่ง] ที่มีค่าจิตวิญญาณสูงถึง 1,224 แต้มระดมยิงกดดันศัตรู!

เขาคือแอสซาซินที่แข็งแกร่งที่สุด วอร์ริเออร์ที่แข็งแกร่งที่สุด เมจที่แข็งแกร่งที่สุด และซัพพอร์ตที่แข็งแกร่งที่สุด!

เขาสามารถปรากฏตัวที่ไหนก็ได้ในสนามรบ และเล่นบทบาทไหนก็ได้!

นี่...

นี่คือตัวตนที่แท้จริงของ [ผู้มอบพลัง]!

ความผิดหวัง ความแค้น และการโทษตัวเองก่อนหน้านี้ ถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้

แทนที่ด้วยความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน และจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ลุกโชนจนแทบจะระเบิดออกจากอก!

มองดูเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ที่แทบเท้า ซึ่งหมดสภาพเหมือนกันแต่แววตาเต็มไปด้วยการพึ่งพา ความโกรธและความแค้นในใจเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นอันร้อนแรงโดยสมบูรณ์