บทที่ 45 ผู้ทำได้ทุกสิ่ง

ขณะที่ศึกรักอันเร่าร้อนกำลังจะปะทุขึ้นจนยากจะหักห้ามใจ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังแทรกขึ้นมา ปลุกสติของหลินตงไหลให้ตื่นจากภวังค์

หลินตงไหลรีบคลายมือออก มองดูสภาพของโจวซินอี๋ที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงเพราะฝีมือเขา แล้วพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า: “ซินอี๋... เอ่อ... ผมขอรับโทรศัพท์ก่อนนะ”

“อื้ม!”

ใบหน้าของโจวซินอี๋แดงซ่านไปถึงใบหู ในใจลึกๆ แอบรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย เธอเองก็เพลิดเพลินไปกับสัมผัสเมื่อครู่ และปรารถนาที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กับหลินตงไหลให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

“น้องหลิน พี่เอง ลู่ต้ากัง... เรื่องวันนี้ต้าเปียวมันบอกพี่หมดแล้ว พี่ต้องขอโทษจริงๆ นะ”

ประโยคแรกที่ลู่ต้ากังพูดคือการขอโทษ เพียงแต่มาช้าไปหน่อย เพราะเรื่องเกิดตั้งแต่บ่าย แต่เขาเพิ่งจะโทรมาตอนนี้

“ช่างเถอะ... บอกสิ่งที่ฉันสั่งไปแล้วใช่ไหม?” หลินตงไหลถามกลับตรงๆ

“แน่นอนครับ น้องหลินวางใจได้เลย การกระทำของพวกมันไม่ใช่คำสั่งพี่แน่นอน แถมพี่สั่งสอนมันไปชุดใหญ่แล้ว ให้มันนอนหยอดน้ำข้าวสักสิบวันครึ่งเดือนไปเลย”

“เรื่องนั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือคนเราจะทำอะไรก็ควรมีขอบเขตและเส้นแบ่งบ้าง”

“ครับ! ครับ!” ลู่ต้ากังรับคำ แต่ในใจกลับเบ้ปาก

คนอย่างพวกข้าถ้ามัวแต่มีขอบเขต จะผงาดขึ้นมาเป็นเจ้าพ่อในวงการใต้ดินได้ยังไงวะ?

อีกอย่าง... ข้าก็แค่อยากลองเชิงดูว่าเอ็งมีน้ำยาแค่ไหน คิดว่าเป็นลูกพี่ใหญ่หรือไงถึงกล้ามาสั่งสอนข้า ถ้าไม่ใช่เพราะลูกพี่โจวกำชับให้ตีสนิทเพื่อสืบประวัติเอ็งล่ะก็ ข้าไม่มีเวลามาเล่นละครตบตาเอ็งหรอกโว้ย

หลินตงไหลไม่รู้ความคิดในใจของอีกฝ่าย จึงพูดต่อว่า: “เตาปาอยู่ที่ฉัน แกพาคนมารับตัวมันกลับไปซะ”

ลู่ต้ากังชะงักไปครู่หนึ่ง... เตาปานี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ ขนาดเขายอมกล้ำกลืนความแค้นเรื่องสวมเขา ยอมให้มันทำงานให้ท่านประธานติงก่อนแท้ๆ แต่มันกลับทำงานพลาดซะได้

ปากของเขารีบตอบกลับไปว่า: “จริงเหรอครับ! ดีเลย ขอบคุณมากนะน้องหลิน!”

หลินตงไหลวางสาย หันกลับมามองโจวซินอี๋ที่นั่งอยู่ขอบเตียงโดยมีผ้าห่มห่อตัวมิดชิด เขาเอ่ยว่า: “ขอโทษนะ เมื่อกี้ผม... เผลอตัวไปหน่อย...”

“เผลอตัวแล้วยังไงคะ?” โจวซินอี๋เห็นเขาอึกอักอยู่นานก็อดถามไม่ได้

หลินตงไหลยิ้มขื่น พูดไม่ออก

“ช่างเถอะ ดูทำหน้าเข้าสิ กลัวฉันจะจับกินหรือไง” โจวซินอี๋แกล้งค้อนใส่ ในใจแอบบ่นว่า ตกลงคุณเป็นผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย ขนาดฉันเป็นผู้หญิงยังไม่กลัวเลย

“เดี๋ยวลู่ต้ากังจะพาคนมารับตัวเตาปาไป” หลินตงไหลเปลี่ยนเรื่อง

“อ้อ... คุณยังติดต่อกับคนพวกนี้อยู่อีกเหรอคะ? คนพวกนี้ไม่ใช่คนดีนะ คุณอย่าถลำลึกไปคบค้าสมาคมกับพวกเขามากนักเลย” โจวซินอี๋นึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายที่เพิ่งเจอ ก็ยังรู้สึกหวาดผวา

“ไม่ต้องห่วง ผมกับพวกเขาคนละทางกัน”

เดิมทีหลินตงไหลคิดว่าลู่ต้ากังก็พอคบหาได้ แต่เหตุการณ์ต่อเนื่องหลายครั้งทำให้เขาเริ่มสงสัยในวิจารณญาณของตัวเอง ยิ่งเรื่องของต้าเปียว เขายิ่งรู้สึกว่าลู่ต้ากังแค่กำลังเล่นละครตบตาเขา

“ก็ดีค่ะ ไม่งั้นสักวันคุณอาจจะเดือดร้อนเพราะพวกเขา... อ้อ จริงสิ เมื่อกี้เตาปาบอกว่ามีคนอยากให้คุณตายเยอะแยะเลยนะคะ”

“เยอะแยะเลยเหรอ?” หลินตงไหลเลิกคิ้ว เขาคิดว่าเตาปาแค่แค้นส่วนตัวเสียอีก

“ใช่ค่ะ เขาไม่ได้บอกรายละเอียด แต่คุณต้องระวังตัวให้มากๆ นะคะ” โจวซินอี๋เตือนด้วยความเป็นห่วง ในใจคิดว่าคนที่อยากฆ่าหลินตงไหล อาจจะเป็นพวกคนที่โดนเขาหลอกด้วยวิชาฮวงจุ้ยกำมะลอก็ได้

“อื้ม!”

“แล้วก็... เลิกใช้วิชาฮวงจุ้ยมั่วซั่วไปหลอกคนอื่นเถอะนะคะ มันอันตรายเกินไป”

“เอ่อ...”

“ได้ยินไหมคะ ถ้าคุณเป็นอะไรไป แล้วต่อไปฉันจะทำยังไงล่ะคะ” โจวซินอี๋ตัดพ้อเสียงหวาน

หลินตงไหลตะลึงงัน... ประโยคนี้ความหมายมันลึกซึ้งนะเนี่ย

ตอนนั้นเอง โจวซินอี๋ก็ได้รับโทรศัพท์จากที่บ้านเรียกตัวกลับด่วน แม้เธอจะไม่อยากไป แต่สุดท้ายก็ขัดไม่ได้ หลินตงไหลจึงช่วยหาชุดใหม่มาให้เธอเปลี่ยน แล้วส่งเธอกลับไปก่อน

เมื่อโจวซินอี๋จากไปแล้ว หลินตงไหลก็ถือโอกาสสอบสวนเตาปา จึงปลุกมันให้ตื่นขึ้น

ทันทีที่เห็นหน้าหลินตงไหล แววตาของเตาปาก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้น: “หลินตงไหล! แกอย่าเพิ่งได้ใจไป! ต่อให้ฉันตาย แกก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานหรอก!”

“โห... นอกจากแกแล้ว ยังมีคนอื่นอยากให้ฉันตายอีกเหรอ?”

“แน่นอน! แถมแบ็คของเขายังใหญ่มากด้วย!”

“หมายถึงติงเฟยสินะ?”

เตาปาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็น: “อยากหลอกถามฉันเหรอ? บอกให้ก็ได้ว่าไม่ใช่ติงเฟย!”

ไม่ใช่ติงเฟย?

หลินตงไหลแปลกใจเล็กน้อย ศัตรูที่มีอิทธิพลล้นฟ้าและอยากเอาชีวิตเขา นอกจากติงเฟยแล้วจะมีใครอีก

เดี๋ยวนะ... หรือว่าจะเป็น?

“ไง? นึกออกแล้วล่ะสิ? กลัวจนขี้หดตดหายเลยไหมล่ะ?”

เตาปาแสยะยิ้มเยาะ:

“ถูกประธานติงย่าวแห่งติงซื่อกรุ๊ปหมายหัว ต่อให้แกเป็นซุนหงอคง ก็หนีไม่พ้นฝ่ามือยูไลของเขาหรอก เตรียมตัวตายได้เลย!”

“เป็นเขาจริงๆ สินะ!”

หลินตงไหลกระตุกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย “ถ้าฉันจะบอกแกวา ‘แค่ติงย่าว’ ฉันไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยสักนิด แกจะเชื่อไหม?”

“หลินตงไหล พูดจาเพ้อเจ้อแบบนี้ คิดว่าฉันปัญญาอ่อนรึไง?”

“ต่อให้ที่แกพูดจะเป็นเรื่องจริง นั่นก็เป็นเพราะแกไม่รู้ว่าติงย่าวน่ากลัวขนาดไหน เบื้องหลังเขายิ่งใหญ่แค่ไหน ต่อให้แบ็คอัพของแกคือหวังป้ากรุ๊ป ก็เทียบกับเขาไม่ได้เลยสักนิด”

“ช่างเถอะ ขี้เกียจพูดกับแกแล้ว ถ้าแกอยู่รอดถึงวันนั้นได้ ค่อยมาดูกันว่า ระหว่างติงย่าวกับฉัน หลินตงไหล ใครจะอยู่ใครจะไป!”

หลินตงไหลยิ้มบางๆ เปี่ยมด้วยความมั่นใจและรัศมีแห่งอำนาจ

เตาปาตะลึงงัน เขาไม่เชื่อคำพูดหลินตงไหลเลยสักนิด แต่ความมั่นใจและความสุขุมนั้น กลับทำให้รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้... เหมือนจะทำได้ทุกอย่างจริงๆ

หรือว่า... เขาจะคิดผิดจริงๆ?

หลินตงไหลไม่สนใจเขาอีก หันมาคำนวณเรื่องของตัวเอง ไม่ว่าจะเรื่องเงินลงทุนแบตเตอรี่หรือเรื่องอื่นๆ เขาต้องหาทางหาเงินเพิ่ม

แต่ก่อนหน้านั้น ต้องจัดการเรื่องบ้านให้เรียบร้อย จะให้อยู่โรงแรมตลอดไปก็คงไม่ใช่ ยิ่งพ่อใกล้จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว จำเป็นต้องมีบ้านที่สะอาดและสะดวกสบายไว้อยู่อาศัย

ได้ยินมาว่า ‘โครงการซิ่งฝู’ คุณภาพดีมาก โดยเฉพาะโซนวิลล่าข้างๆ ที่ยอดเยี่ยมสุดๆ ติดแค่ราคาแพงระยับ แต่สำหรับเขาตอนนี้ เงินไม่ใช่ปัญหา ขอแค่สะดวกสบายก็พอ พรุ่งนี้เช้าค่อยแวะไปดู

ช่างบังเอิญเหลือเกิน ในเวลาเดียวกัน หม่าหรงหรงก็กำลังบอกข่าวดีกับครอบครัวด้วยความตื่นเต้นว่า พรุ่งนี้หม่าต้าเซียงจะพาไปซื้อบ้านที่โครงการซิ่งฝู โดยบอกว่าจะเอาไว้เป็นเรือนหออยู่ด้วยกันในอนาคต

แม้เขาจะไม่ได้บอกว่าจะใส่ชื่อเธอลงในโฉนด แต่หม่าหรงหรงก็ดีใจเนื้อเต้น อย่างน้อยก็หมายความว่าซื้อแล้วจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกัน

ต้องรู้ก่อนว่า โครงการซิ่งฝูคือหนึ่งในโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ดีที่สุดในเมืองหลินไห่ ณ เวลานี้

ทำเลที่ตั้งยอดเยี่ยม รายล้อมด้วยโรงเรียนชั้นนำ ย่านการค้า และยังมีสวนสาธารณะขนาดใหญ่โอบล้อมภูเขาเพียงแห่งเดียวในเมือง

คุณภาพโครงการสูงลิ่ว แม้แต่โรงเรียนมัธยมที่ 1 หลินไห่ ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่ดีที่สุด ก็อยู่ห่างไปแค่ไม่กี่กิโลเมตร ใครได้เข้าไปอยู่ในนั้นถือว่ามีหน้ามีตามาก

แน่นอนว่าราคาก็สูงลิบลิ่วเช่นกัน ตารางเมตรละหกหมื่นหยวน อาจเพราะเหตุนี้ โครงการถึงยังขายไม่หมดในทันที

แต่ถ้าเทียบกับโซนวิลล่าข้างๆ ที่สิ่งอำนวยความสะดวกเหนือระดับกว่าหลายขุม โซนคอนโดฯ ก็กลายเป็นเด็กๆ ไปเลย ในโซนนั้นมีบ้านเดี่ยวเพียง 30 หลัง แต่ละหลังราคาเริ่มต้นที่หลายสิบล้านหยวน

จบบท