เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 27 บาปกรรมแท้ๆ

บทที่ 27 บาปกรรมแท้ๆ

บทที่ 27 บาปกรรมแท้ๆ


"อืม"

"เธอก็... ดูน่าสนใจดีนะ"

"จริงเหรอ?"

จ้านถิงเซียวละสายตาจากเจียงหว่าน แล้วหันกลับเข้าไปในห้องทำงานซีอีโอ

โจวเสวี่ยชิงที่ทำท่าจะปิดประตูตามความเคยชิน ต้องชะงักเมื่อได้ยินเขาพูดขึ้นว่า "เดี๋ยวก่อน"

จากนั้น โทรศัพท์สายในก็เรียกตัวเจียงหว่านเข้าไป

เจียงหว่านที่กำลัง "รายงานตัว" กับเฉินเฟยอยู่ถึงกับไปไม่เป็น "..."

‘อะไรของเขาอีกล่ะเนี่ย? ฉันเป็นกขค.ตัวเบ้อเริ่มขนาดนี้ เรียกเข้าไปไม่รู้สึกเกะกะสายตาบ้างเหรอ?’

"ท่านประธานจ้าน จะรับกาแฟหรือชาดีคะ?"

โชคดีที่เมื่อวานเธอเตรียมใจมาแล้วว่าจะต้อง "เป็นเลขานุการที่ดี"

ภารกิจแรกทุกเช้าที่ก้าวเข้าห้องซีอีโอ คือการเตรียมเครื่องดื่มเพิ่มความสดชื่นให้ท่านประธานผู้สูงส่ง

ตอนนี้ เธอเลยใช้ข้ออ้างชงชาชงกาแฟเพื่อหลบฉากออกมาตั้งหลักได้ชั่วคราว

ทว่า จ้านถิงเซียวกลับพูดดักคอว่า "เรื่องกาแฟให้เป็นหน้าที่ของผู้ช่วยเลขาฯ เธอมาทางนี้ มาจัดการเอกสารพวกนี้ให้เรียบร้อย"

"อ้อ... ค่ะ"

เจียงหว่านเดินเข้าไป รับเอกสารที่เขายื่นให้ แล้วนั่งลงที่โต๊ะทำงานใกล้ๆ

โจวเสวี่ยชิงมองดูโต๊ะทำงานที่ถูกเพิ่มเข้ามาแบบฉุกละหุกนี้—ขนาดเฉินเฟยคนสนิทของท่านประธานยังไม่มีสิทธิ์ได้นั่งทำงานในห้องซีอีโอเลย แต่เจียงหว่านกลับถูกจัดให้เข้ามานั่งทันที

เธอเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อเล็กน้อย ก่อนจะยื่นเอกสารในมือให้จ้านถิงเซียว

จ้านถิงเซียวอ่านเงียบๆ

ในห้องทำงานอันกว้างใหญ่ บรรยากาศเงียบสงัดราวกับกรงเล็บปีศาจที่กำลังกรีดหัวใจคน

เจียงหว่านคร่ำครวญในใจ: "บาปกรรมแท้ๆ!"

‘ทำไมต้องจัดโต๊ะทำงานฉันไว้ตรงนี้ด้วยนะ?’

‘เงยหน้าขึ้นมาทีไร ก็เจอว่าที่อดีตสามีกับรักแรกของเขานั่งจู๋จี๋กัน โชคดีนะที่ฉันปลงตกกับทางโลกแล้วและไม่ได้รักเขาแล้ว ไม่งั้นหัวใจดวงน้อยๆ ของฉันจะรับไหวเหรอ?’

"อะแฮ่ม"

จ้านถิงเซียวกระแอมเบาๆ สายตาตวัดมองเจียงหว่านแวบหนึ่ง

"การออกแบบรุ่นอัปเกรดของ UR ทำออกมาได้ดีมาก"

"UR?"

‘ใช่รถยนต์พลังงานใหม่ UR ที่กำลังจะเปิดตัวในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้หรือเปล่า?’

‘เฮ้อ เขาว่ากันว่านี่คือ "พยานรัก" ของจ้านถิงเซียวกับโจวเสวี่ยชิงเชียวนะ’

‘ในชาติที่แล้ว ถ้าจ้านซือฮ่าวไม่ถูกใส่ร้าย จนทำให้รถรุ่นพื้นฐานของ UR เจอปัญหาเรื่องระดมทุนและชื่อเสียงพังพินาศทันทีที่เปิดตัว รุ่นอัปเกรดนี้คงได้เข้าสู่กระบวนการผลิตตามแผน’

‘รุ่นอัปเกรดนี้รวมเอาสิทธิบัตรใหม่ระดับประเทศไว้ตั้ง 5 รายการ เดิมทีมันน่าจะเป็นหมุดหมายสำคัญที่คู่รักคู่นี้จะได้ร่วมกันระเบิดความปังในโลกธุรกิจแท้ๆ แต่มันกลับต้องตายทั้งกลมซะก่อน’

‘ไม่รู้ว่าคราวนี้ พอไม่มีเรื่องระดมทุนมาขัดขา "ลูกรัก" ของพวกเขาจะคลอดออกมาได้อย่างราบรื่นไหมนะ?’

"เจียงหว่าน!"

เสียงเรียกเย็นชาที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาเจียงหว่านสะดุ้งโหยง

เธอหลุดจากภวังค์ เงยหน้าขึ้นสบตากับจ้านถิงเซียวที่จ้องเขม็งมาด้วยแววตาลึกล้ำ

ท่าทีไม่พอใจของเขาทำให้เธอสงสัยว่าไปทำอะไรให้เขาขุ่นเคืองอีก!

เธองุนงง: ‘ก็ฉันบอกแล้วไงว่าจะไม่เป็นกขค.?’

‘ดูสิ! เรียกฉันเข้ามาแล้วก็ทำเมินใส่ บ้าจริงเชียว!’

"..."

เส้นเลือดที่ขมับของจ้านถิงเซียวเต้นตุบๆ

ที่เขาเรียกเธอเข้ามาตอนแรก ก็เพื่ออยากฟัง "นิมิต" ของเธอเกี่ยวกับโปรเจกต์นี้สักหน่อย เผื่อจะมีอันตรายอะไรซ่อนอยู่ที่ต้องระวัง

แต่ไหงในหัวเธอดันมีแต่เรื่องเพ้อเจ้อพวกนี้?

"เธอไปชงกาแฟดีกว่าไป"

"อ้อ"

เจียงหว่านลอบถอนหายใจในใจ แล้วเดินออกไปอย่างว่าง่าย

แถมยังรู้หน้าที่ ช่วยปิดประตูให้พวกเขาสองคนได้อยู่กันตามลำพังด้วย

จ้านถิงเซียว: "..."

"เธอ... เธอดูไม่ค่อยสนใจคุณเท่าไหร่เลยนะคะ?"

เสียงของโจวเสวี่ยชิงดังขึ้นจากหน้าโต๊ะทำงาน ดึงสายตาจ้านถิงเซียวกลับมา

จ้านถิงเซียวแค่นเสียง "ยิ่งเธอไม่สนใจสิดียิ่งดี"

จากนั้น เขาก็ผลักเอกสารกลับไป แล้วชี้แจงรายละเอียดหลายจุดที่ต้องแก้ไข

...

ด้านนอกห้องซีอีโอ

พื้นที่ทำงานของแผนกเลขานุการ

สายตาหลายคู่กำลังแอบจับจ้องศูนย์กลางของข่าวลือ

เมื่อเห็นเจียงหว่านเดินก้มหน้าก้มตาออกมา บางคนก็กำหมัดแน่นด้วยความสะใจ: "เห็นไหมล่ะ? พวกมาทีหลังหรือจะสู้รักแรกได้!"

"ฉันบอกแล้วว่าคุณนายคนใหม่นี่โง่จริงๆ นอนเสวยสุขเป็นคุณนายอยู่ที่คฤหาสน์จ้านหยวนเฉยๆ ไม่ดีกว่าเหรอ จะดิ้นรนออกมาเสนอหน้าทำไม?"

"สมน้ำหน้า เข้าไปเห็นสามีตัวเองทำงานเข้าขากับรักแรกอย่างรู้ใจ ตัวเองมาจากบ้านนอกคงฟังไม่รู้เรื่องล่ะสิ คงรู้สึกด้อยค่าแย่เลยเนอะ?"

"เฮ้อ หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ!"

"คุณผู้หญิงรองครับ!"

เฉียวเฟยถลึงตาใส่ผู้ช่วยเลขาฯ ปากหอยปากปูสองคนนั้น แล้วรีบเดินตามเจียงหว่านเข้าไปในห้องชงกาแฟ

เขาขอโทษขอโพย: "อย่าถือสาเลยนะครับ พวกนั้นก็ปากพล่อยไปเรื่อย"

"พวกเขาพูดว่าอะไรเหรอคะ?"

"ห้ะ? ไม่มีอะไรครับ"

ไม่ได้ยินน่ะดีที่สุดแล้ว!

เฉินเฟยเห็นเธอกำลังจะชงกาแฟ ก็รีบแย่งมาทำเอง "ผมทำเองครับ! ผมทำเอง!"

"คุณนายผู้เฒ่ากำชับมาว่า หน้าที่หลักของคุณที่มาบริษัทคือมาสานสัมพันธ์กับบอส ส่วนเรื่องงานปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะครับ"

"ผู้ช่วยเฉิน ฉันไม่ได้มาสานสัมพันธ์กับจ้านถิงเซียวค่ะ"

"ครับ?"

"คุณน่าจะรู้ดีที่สุดว่าฉันกับจ้านถิงเซียวเซ็นสัญญาอะไรกันไว้ จริงไหมคะ?"

เจียงหว่านไม่ชอบให้ใครมาเข้าใจผิด เธอจึงพูดกับเฉินเฟยด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "จากนี้ไป ปฏิบัติต่อฉันเหมือนเพื่อนร่วมงานปกตินะคะ โอเคไหม?"

"...โอเคครับ!"

แต่เดี๋ยวคุณนายผู้เฒ่าคงได้มาล็อกประตูห้องผมอีกรอบแน่ๆ!

ฮือๆๆ

เฉินเฟยที่ถูกบังคับให้รับบท "สายลับ" มาหลายภารกิจ ยอมถอยออกมาเงียบๆ ให้เธอชงกาแฟ

ระหว่างรอกาแฟ เจียงหว่านขอให้เฉินเฟยอธิบายการแบ่งงานหลักๆ ของบริษัทให้ฟัง

พอได้ยินว่าจ้านถิงเซียวจะลงมาดูเรื่องพรีออเดอร์รถรุ่นใหม่ของ UR ด้วยตัวเอง คิ้วของเธอก็เลิกขึ้นเล็กน้อย

‘ในที่สุด เขาก็รู้จักให้ความสำคัญกับเรื่องนี้สักที’

‘โอ้สวรรค์ ถ้าเขาลงมาคุมเอง งานพรีออเดอร์รถใหม่ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้วใช่ไหม?’

‘แถมวิกฤตสมุนไพรของคังเซิ่งก็คลี่คลายแล้ว และฉันก็เริ่มรักษาขาให้จ้านเฉินเฟิงแล้วด้วย’

‘เรียกได้ว่า ลางบอกเหตุที่จะทำให้จ้านถิงเซียวรับมือไม่ไหว ล้วนผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่นแล้ว งั้นก็แสดงว่า...’

จ้านถิงเซียวเดินออกมาจากห้องทำงาน และเห็นเจียงหว่านขมวดคิ้วแน่นมาแต่ไกล

เฉินเฟยแอบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปรายงาน: "บอสครับ ดูสิครับคุณผู้หญิงรองเสียใจจนหน้าย่นหมดแล้ว คิ้วขมวดจนหนีบแมลงวันตายได้เลยนะครับนั่น"

จ้านถิงเซียวปรายตามองเขาเย็นชา: "นายแน่ใจนะว่าเธอเสียใจ?"

"ไม่ใช่อย่างนั้นเหรอครับ?"

"..."

"ตั้งแต่เธอเดินออกมาจากห้องบอส อารมณ์เธอก็ดิ่งวูบเลยครับ! เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เธอยังมาของานผมทำเพื่อจะได้ไม่ต้องคิดถึงเรื่องบอสด้วยซ้ำ"

"..." เฉินเฟย ถ้าฉันไม่ได้ยินความคิดเธอ ฉันคงเชื่อน้ำมนต์นายไปแล้ว!

จ้านถิงเซียวพยายามระงับความอยากที่จะดีดกะโหลกเจ้าคนคลั่งรักเจ้านายคนนี้เต็มที

เขาถามเพียงสั้นๆ ว่า "เธอขอทำงานอะไร?"

"ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เธอแค่อยากจะจัดระเบียบรายงานทางการเงินของเครือบริษัทในช่วงสามปีที่ผ่านมา ผมบอกว่าเรื่องนี้ต้องได้รับอนุมัติจากบอสก่อน"

"ให้เธอทำไป"

"หา? แต่เรื่องการเงินมีผู้เชี่ยวชาญดูแลอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ? คุณนายไม่ได้เรียนมาทางนี้ จะดูรู้เรื่องเหรอครับ?"

"ในเมื่อเธอกล้าเสนอ ก็แสดงว่าเธอต้องทำได้!"

ทว่า เมื่อเจียงหว่านถูกพามายังห้องเก็บเอกสารสำหรับรายงานทางการเงินโดยเฉพาะ เธอก็หน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม

"ผู้ช่วยเฉิน ทั้งหมดนี่เลยเหรอคะ...?"

"ใช่ครับ และของไตรมาสล่าสุดยังไม่ได้ส่งมาเลยครับ คุณผู้หญิงจะดูของบริษัทย่อยไหนก่อนดีครับ? หรือจะเป็นโปรเจกต์พลังงานใหม่ของสำนักงานใหญ่ สรุปยอดธุรกิจภาพยนตร์ รายได้จากเกม?"

"..."

มุมปากของเจียงหว่านกระตุกยิกๆ

‘ฉันก็รู้อยู่หรอกว่าธุรกิจตระกูลจ้านมันใหญ่โต และเรื่องการเงินมันต้องยุ่งยากซับซ้อนแน่ๆ’

‘แต่ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้นี่นา!’

‘ชาติไหนจะดูหมดเนี่ย?’

จบบทที่ บทที่ 27 บาปกรรมแท้ๆ

คัดลอกลิงก์แล้ว