บทที่ 39 ปรับระดับใหม่

บทที่ 39 ปรับระดับใหม่

พูดตามตรง พอเห็นฟางหย่งส่งวีแชตหาเกาเจี้ยน เซี่ยงเหยียนถึงกับมึนตึ้บ สองคนนี้มันยังไงกันแน่?

จะบอกว่าเกาเจี้ยนเป็นฝ่ายเข้าหาฟางหย่งก่อน เซี่ยงเหยียนไม่เชื่อเด็ดขาด

เกาเจี้ยนไม่มีเหตุผลต้องทำแบบนั้น แถมยังผิดกฎระเบียบด้วย ส่วนจะบอกว่าฟางหย่งเป็นฝ่ายเข้าหาเกาเจี้ยน เซี่ยงเหยียนรู้สันดานฟางหย่งดี หมอนั่นไม่มีทางทำเรื่องพรรค์นี้แน่

คนชื่อซ้ำเหรอ?

นั่นก็บังเอิญเกินไป

เซี่ยงเหยียนคิดไปไม่ถึงหรอกว่า ฟางหย่งเป็นฝ่ายเข้ามาหาเรื่องเกาเจี้ยนก่อน แต่ดันโดนไป๋ฝูสวนกลับจนน่วม

"อ๋อ อันนี้เหรอครับ" เกาเจี้ยนไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด ปลดล็อกหน้าจอมือถือยื่นให้เซี่ยงเหยียนดู

รูปโปรไฟล์เป็นฟางหย่งตัวจริงเสียงจริง แต่บทสนทนานี่สิ... อ่านแล้วแสบตาพิลึก

เกาเจี้ยน: "ทำไรอยู่อะ?"

ฟางหย่ง: "ดูทีวีกินเหล้า นายล่ะ?"

เกาเจี้ยน: "กำลังคิดว่าเวลานายกินเหล้าจะดูเป็นยังไงน้า"

ฟางหย่ง: "ฮ่าๆ ก็กินเหล้าไง จะเป็นยังไงได้เล่า"

เกาเจี้ยน: "งั้นส่งคลิปมาให้ดูหน่อยสิ"

ฟางหย่ง: "จัดไป"

สิ่งที่เซี่ยงเหยียนเห็นคือคลิปวิดีโอสั้นๆ ฟางหย่งนั่งกระดกเบียร์ขวดดูบอลอยู่บนโซฟา ถ่ายด้วยติ๊กต็อก มีเพลงประกอบเสร็จสรรพ

เซี่ยงเหยียนกดดูข้อมูลส่วนตัวของเกาเจี้ยนในแอป บัญชีวีแชตนี้เพิ่งสมัครใหม่ ใช้ชื่อว่า 'ฝู' รูปโปรไฟล์เป็นรูปครึ่งตัวของไป๋ฝูที่ถ่ายเมื่อเช้า มุมกล้องเน้นความอลังการของหน้าอกหน้าใจแบบชัดเจนแจ่มแจ้ง

เลื่อนดูประวัติการแชต ทั้งคู่เพิ่งแอดเพื่อนกันตอนหนึ่งทุ่ม คุยกันมายาวเหยียด มีคลิปเสียงสลับเป็นระยะ พอกดฟังก็เป็นเสียงหวานๆ ของไป๋ฝู

"เดี๋ยวนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?" เซี่ยงเหยียนเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวไม่ถูก

"หัวหน้าครับ วิธีนี้เวิร์กไหม? รูปที่เขาส่งมาเองชัดกว่าผมแอบถ่ายเยอะเลย" เกาเจี้ยนอวดผลงาน

เซี่ยงเหยียนตั้งสติอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกระแอมแก้เก้อ "ก็... ชัดดี"

ที่เซี่ยงเหยียนนิ่งเงียบไปนาน เพราะกำลังคิดว่าสิ่งที่เกาเจี้ยนทำผิดกฎหรือไม่ คิดไปคิดมา... มันก็ไม่ผิดนี่หว่า แค่ใช้บัญชีปลอมไปตีสนิทเป้าหมาย "เดี๋ยวก่อน แล้วนายไปแอดเขาได้ยังไง?"

เกาเจี้ยนมองเซี่ยงเหยียนด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่ "ก็ฟังก์ชัน 'คนในละแวกใกล้เคียง' ไงครับ"

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +666]

...

สองวันต่อมา ชีวิตของฟางหย่งดูมีสีสันขึ้นมาก เขาดูจะเสพติดการโพสต์โมเมนต์ ตื่นนอนโพสต์ที ออกจากบ้านโพสต์ที ไปกินข้าวก็ถ่ายรูปอาหาร ไปซื้อบุหรี่ก็ยังต้องเช็กอิน

งานของเกาเจี้ยนเลยกลายเป็นเรื่องหมูๆ ปกติก็แชตคุยเล่น พอจะส่งงานก็แค่ไล่ดูไทม์ไลน์ของฟางหย่ง ก็ได้ตารางชีวิตประจำวันครบถ้วนสมบูรณ์แบบ ไม่ตกหล่นแม้แต่นาทีเดียว แถมข้อมูลส่วนตัวของฟางหย่งก็ถูกขุดจนพรุน

"หัวหน้าครับ ผมจะบอกว่าภารกิจนี้อันตรายสุดๆ เลยนะ หัวหน้าไม่รู้เหรอว่าฟางหย่งเป็นจอมยุทธ์ระดับ C เหมือนหัวหน้าเลยนะเนี่ย" เกาเจี้ยนแกล้งโวยวายในสำนักงาน เรียกความสนใจจากเพื่อนร่วมงาน

"ระดับ C? เกาเจี้ยนไปเฝ้าระวังระดับ C มาสามวันเต็ม แถมทำสำเร็จด้วย?"

"โคตรเจ๋ง! จำได้ว่าคราวก่อนเขาก็เพิ่งช่วยรุ่นพี่หลิ่วชิงปิดคดีระดับ C มา นี่มันยังไม่ถึงอาทิตย์เลยนะเนี่ย"

เซี่ยงเหยียนโกรธจนควันออกหู มึงทำสำเร็จก็เงียบๆ ไปสิวะ จะตะโกนหาพระแสงอะไร!

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากเซี่ยงเหยียน +250]

"อืม... เป็นความสะเพร่าของฉันเอง" เซี่ยงเหยียนทำทีเป็นพูดกับเกาเจี้ยน แต่จริงๆ ต้องการแก้ตัวให้คนอื่นฟัง เพราะการกำหนดระดับภารกิจผิดพลาดเป็นความรับผิดชอบของเขา แต่เกาเจี้ยนดันทำแสบกว่า ส่งระดับ E ไปเฝ้าระวังระดับ C ต่อเนื่อง 72 ชั่วโมง นอกจากจะไม่โดนจับได้ ยังได้รูปถ่ายระดับ HD เห็นรูขุมขนชัดแจ๋ว

แถมมีคลิปวิดีโออีกต่างหาก!

จะสมบูรณ์แบบไปไหน?

ต่อให้เซี่ยงเหยียนไปทำเอง ยังไม่แน่ว่าจะทำได้ดีขนาดนี้เลย

แต่!

แต่ว่า!

จะให้เกรด E+ กับเกาเจี้ยนทั้งที่รู้ว่าหมอนี่โกงมา มันก็น่าหงุดหงิดพิลึก รูปพวกนี้ฟางหย่งคงส่งให้เอง ไม่ก็ไปก๊อปมาจากโมเมนต์ชัดๆ

สรุปคือฟางหย่งเป็นคนทำภารกิจเฝ้าระวังตัวเองให้เสร็จสรรพ

ถ้าไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของท่านผู้บัญชาการจ้าวค้ำคออยู่ และฟางหย่งมีฝีมือระดับ C จริงๆ เซี่ยงเหยียนคงคิดว่าเกาเจี้ยนกับฟางหย่งฮั้วกันมาหลอกกินตังค์เขาแน่ๆ

"งั้นฉันจะปิดคดีให้เดี๋ยวนี้แหละ"

เซี่ยงเหยียนเลื่อนเมาส์ไปที่ช่องคะแนน เตรียมจะกดให้เกรด E+ แต่จังหวะนั้นเอง ซ่งอวี่ที่นั่งโต๊ะข้างๆ ก็โพล่งขึ้นมา "หัวหน้าครับ ผมว่าภารกิจนี้ให้เกรด E+ มันสูงไปหน่อยมั้งครับ ขืนให้ไป เดี๋ยวคนเขาจะหาว่าหัวหน้าลำเอียงเข้าข้างเสี่ยวเกานะครับ"

เซี่ยงเหยียนหยุดมือทันที แกล้งขมวดคิ้วถาม "ลำเอียงยังไง? ก็ทำสำเร็จดีไม่ใช่เหรอ?"

"ภารกิจง่ายๆ ทำสำเร็จมันก็ไม่แปลกหรอกครับ ถ้าหัวหน้าใช้ให้เสี่ยวเกาไปเทน้ำ ครึ่งนาทีเขาก็ทำเสร็จ จะเอาร้อนเอาเย็นได้หมด แต่มันเอามาคิดคะแนนภารกิจไม่ได้นี่ครับ ถ้าให้คะแนนแบบนี้ คนอื่นจะเข้าใจผิดว่าหัวหน้าช่วยปั๊มแต้มให้เด็กเส้นนะครับ" ซ่งอวี่อธิบายเป็นฉากๆ

การปั๊มแต้มเป็นเรื่องต้องห้ามในสำนักงานฯ ไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่เพราะการเลื่อนระดับต้องใช้จำนวนคดีที่ปิดได้เป็นเกณฑ์

"อืม..." เซี่ยงเหยียนทำท่าลังเล "แล้วนายคิดว่าควรให้เท่าไหร่?"

"ผมว่าระดับ F ก็หรูแล้วครับ" ซ่งอวี่เสนอ

เซี่ยงเหยียนแกล้งทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าถามเกาเจี้ยน "เสี่ยวเกา นายคิดว่าไง?"

เกาเจี้ยนแค่นยิ้มในใจ คิดว่าดูไม่ออกเหรอว่าเล่นละครตบตากันอยู่? ตอนส่งงานบอกจะให้ E+ พอทำเสร็จจะลดเหลือ F?

ภารกิจระดับ F สองงานได้ 1,000 หยวน ระดับ E+ สองงานได้ 12,000 หยวน ต่างกัน 12 เท่า มึงเห็นกูเป็นควายรึไง?

ตั้งแต่รู้ว่าเซี่ยงเหยียนจ้องเล่นงาน เกาเจี้ยนก็เตรียมใจไว้แล้วว่าคงปิดคดีไม่ง่าย แต่ไม่คิดว่าจะหน้าด้านหักกันดื้อๆ แบบนี้

ยังจะมาถามว่าคิดยังไง?

เกาเจี้ยนมั่นใจว่าซ่งอวี่เป็นคนของเซี่ยงเหยียน เพราะถ้าเซี่ยงเหยียนไม่บอก ซ่งอวี่จะรู้ได้ไงว่าเขาทำงานยังไง? เพื่อนร่วมงานคนอื่นยังงงเป็นไก่ตาแตก นึกว่าเขาใช้เทคนิคขั้นเทพเฝ้าระวังระดับ C จนสำเร็จ

"ผมคิดว่าในเมื่อหัวหน้าสัญญาว่าจะให้ E+ ก็ควรเป็น E+ ครับ ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น เรื่องเครดิตสำคัญนะครับ" เกาเจี้ยนสวนกลับ

ซ่งอวี่ลุกพรวดขึ้นยืน เขารู้ว่ามีบางอย่างที่เซี่ยงเหยียนพูดเองไม่ได้ เขาต้องรับบทตัวร้ายแทน

แต่เขาไม่สน เกาเจี้ยนเป็นแค่เด็กใหม่ระดับ E ส่วนเซี่ยงเหยียนเป็นถึงระดับ C อนาคตไกล เลือกข้างไหนไม่ต้องเสียเวลาคิด

"ทุกคนอาจจะไม่รู้ ถึงจะเป็นภารกิจเฝ้าระวังระดับ C แต่เป้าหมายเอาตารางชีวิตลงโซเชียลหมด เสี่ยวเกาก็แค่ก๊อปปี้โมเมนต์มาส่ง งานแบบนี้ถ้าให้เกรด E+ มันส่อเจตนาปั๊มแต้มชัดๆ ไม่ใช่เหรอครับ?"

พวกขาเผือกในห้องถึงกับบางอ้อ ภารกิจเฝ้าระวังทำแบบนี้ก็ได้เหรอวะ?

"ผมจะก๊อปโมเมนต์หรือทำยังไงมันก็เป็นความสามารถของผม ไม่ต้องให้ใครมาเสือกสอน อีกอย่าง ตามกฎแล้วการเฝ้าระวังระดับ C ปกติต้องเป็นภารกิจระดับ D ด้วยซ้ำ นี่ผมได้แค่ระดับ E ยังจะมีคนปัญญาอ่อนมาหาว่าปั๊มแต้มอีกเหรอ?" เกาเจี้ยนตอกกลับเจ็บแสบ

"มึงว่าใครปัญญาอ่อน?" ซ่งอวี่ตบโต๊ะปัง

"ใครปัญญาอ่อนคนนั้นก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ?"

[ได้รับค่าอารมณ์ด้านลบจากซ่งอวี่ +411]

[จบตอน]