บทที่ 27 สองมาตรฐานจนเย่เซียวเซียวอิจฉา ทรัพย์สินพุ่งกระฉูด!

เย่เซียวเซียวตาค้างมอง ลัมโบร์กินี เซียน ที่ค่อยๆ เคลื่อนลงมาจากรถบรรทุก

หลินหว่านชิงและเย่ชิงหนิงก็ประหลาดใจไม่น้อย ไม่นึกว่าเขาจะซื้อซูเปอร์คาร์มาอีกคัน

แต่คันนี้สีสวยบาดใจ เป็นสีขาวไล่เฉดฟ้าอ่อน แถมยังมีลวดลายกราฟิกที่หน้ารถด้วย

ดูยังไงก็เหมาะกับผู้หญิงขับชัดๆ

"เซียวเซียว คันนี้แพงมากไหม?"

เย่ชิงหนิงสะกิดน้องสาวที่จ้องรถตาไม่กะพริบ แล้วถามด้วยความอยากรู้

ปกติเธอไม่ค่อยอินกับซูเปอร์คาร์ แต่เห็น ลัมโบร์กินี เซียน คันนี้แล้วก็อดชอบไม่ได้

"ราคารถเปล่า 20 กว่าล้าน รวมภาษีรวมอะไรแล้วน่าจะทะลุ 40 ล้านหยวน"

"ไม่ได้ถูกกว่า SP3 คันนั้นเลย แถมทั่วโลกมีแค่ 82 คัน แล้วคันนี้ยังเป็นรุ่นเปิดประทุนอีก"

"รุ่นเปิดประทุนนี่ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่ มีแค่ 19 คันในโลกเองนะ"

เย่เซียวเซียวได้สติ ก็ร่ายยาวข้อมูลรถราวกับเป็นเจ้าของเสียเอง

เธอชอบรถ ถึงจะไม่มีลัมโบร์กินีเป็นของตัวเอง แต่ก็ศึกษาข้อมูลมาแน่นปึ้ก

โดยเฉพาะพวกรุ่นลิมิเต็ดแบบนี้ หายากยิ่งกว่า SP3 ซะอีก

ได้ยินว่ารถคันนี้แพงกว่าเฟอร์รารี่คันนั้นซะอีก ราคาทะลุสี่สิบล้าน เย่ชิงหนิงถึงกับตาโต

หลินหว่านชิงก็ตกใจเหมือนกัน แต่โชคดีที่ทำใจมาบ้างแล้ว

"พี่รอง ไหนบอกว่าเอาเงินไปลงหุ้นหมดแล้วไง?"

เย่เซียวเซียวเดินเข้าไปหาเย่ฮ่าวเฉิน ยิ้มประจบประแจง แล้วถามเสียงหวาน

"อ๋อ คันนี้สั่งซื้อไว้นานแล้ว เพิ่งมาส่งน่ะ"

เย่ฮ่าวเฉินยิ้มแล้วยักไหล่

"เอาน่า เลิกทำหน้าเหมือนลูกหมาตกน้ำได้แล้ว"

"อีกสองวันก็ได้ถอนกำไรแล้ว ถึงตอนนั้นเดี๋ยวโอนเงินให้ อยู่ที่ว่าเธอจะทำตัวน่ารักแค่ไหน"

เย่ฮ่าวเฉินหยิกแก้มเธอเบาๆ

สิ้นเสียงเขา เย่เซียวเซียวชะงักไปนิด ก่อนจะกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

ไม่ได้การละ สองวันนี้ต้องทำคะแนนให้ดีที่สุด

ไม่งั้นพี่รองตัวดีต้องหาเรื่องแกล้งเธออีกแน่

"พี่ครับ ถ้าชอบคันนี้ เดี๋ยวผมยกให้พี่เอาไปขับเล่นนะ"

เย่ฮ่าวเฉินโอบไหล่พี่สาว เขาเพิ่งสังเกตเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของเธอ

แค่รถคันเดียว เขาไม่ถือสาหรอก

"ช่างเถอะ เดี๋ยวพี่ขอยืมขับบ้างเป็นครั้งคราวก็พอ"

เย่ชิงหนิงยิ้มอ่อนโยน น้องชายคนนี้มีอะไรก็นึกถึงเธอตลอด

คราวที่แล้วเรื่องนาฬิกา ริชาร์ด มิลล์ เขาก็จะยกให้เธอเหมือนกัน

เย่เซียวเซียวที่ยืนอยู่ข้างๆ ปากยื่นปากยาว รู้สึกถึงความลำเอียงอย่างชัดเจน

เธอต้องอ้อนวอนแทบตายกว่าจะได้ SF90 แต่พี่สาวไม่ต้องพูดสักคำ อีตานี่กลับเสนอยกให้เฉยเลย

แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าบ่นอะไรหรอก กลัวอดได้รถ

"ฮ่าวเฉิน มีเงินเยอะขนาดนี้ น่าจะเอาไปลงทุนทำธุรกิจเป็นชิ้นเป็นอันดีกว่านะลูก"

"ของพวกนี้ราคาหลายสิบล้าน ซื้อมาจอดเฉยๆ มันน่าเสียดายออก"

เห็นสองพี่น้องรักใคร่กันดี หลินหว่านชิงก็อดบ่นไม่ได้

ในสายตาเธอ การจ่ายเงินหลายสิบล้านเพื่อซื้อรถหรือนาฬิกามันดูฟุ่มเฟือยเกินไป

มันคือค่าการตลาดของแบรนด์ทั้งนั้น เอาเงินไปลงทุนทำธุรกิจยังคุ้มค่ากว่า

"แม่ครับ ลูกชายแม่ไม่ขาดแคลนเงินหรอกครับ"

"จบรอบนี้ กำไรที่ได้คงซื้อรถพวกนี้ได้เป็นโหล"

"แต่ผมจะเชื่อฟังแม่นะ อีกสองสามวันผมจะไปดูบ้าน ซื้อวิลล่าหรือเพนต์เฮาส์สักหลัง"

เย่ฮ่าวเฉินเดินเข้าไปควงแขนแม่ อ้อนเสียงนุ่ม

รถคันนี้สี่สิบล้านกว่า แต่กำไรที่จะได้มันมหาศาลกว่านั้นเยอะ อย่างต่ำๆ ก็หลายร้อยล้าน

สามแม่ลูกจ้องหน้าเขาตาค้าง สมัยนี้เงินมันหาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไหนเขาว่าช่วงนี้ตลาดหุ้นซบเซา คนส่วนใหญ่ขาดทุนยับไม่ใช่เหรอ?

"ผมเล่นหุ้นอเมริกาแล้วก็ฟิวเจอร์สครับ มันคนละตลาดกัน"

เห็นสีหน้าตกตะลึงของทั้งสามคน เย่ฮ่าวเฉินก็อธิบายเสริม

"อีกอย่าง ลูกชายแม่เป็นอัจฉริยะนะครับ ย่อมไม่เหมือนคนทั่วไปอยู่แล้ว"

เห็นท่าทางหลงตัวเองของลูกชาย หลินหว่านชิงก็ปิดปากหัวเราะคิกคัก

ถึงจะดูขี้โม้ไปหน่อย แต่ลูกชายเธอก็เก่งจริงๆ นั่นแหละ

โดยเฉพาะพอกลับมาจีนรอบนี้ เธอรู้สึกเหมือนตามความคิดลูกชายไม่ทันแล้ว

แต่ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหน เขาก็ยังเป็นลูกชายของเธอวันยังค่ำ

"ลูกจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอกเหรอ?"

หลินหว่านชิงนึกขึ้นได้ว่าเขาจะไปดูบ้าน คิ้วเรียวก็ขมวดมุ่น

ลูกชายไปเรียนเมืองนอกตั้งหลายปี นานๆ ทีถึงจะได้เจอกัน

เพิ่งกลับมาไม่กี่วันก็จะย้ายออกไปอีกแล้ว คนเป็นแม่ย่อมใจหายเป็นธรรมดา

"ไม่เชิงครับ ส่วนใหญ่คงยังอยู่บ้านแหละ ดูสถานการณ์อีกที"

เย่ฮ่าวเฉินกะพริบตาปริบๆ พยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า

เห็นท่าทางแบบนั้น ทั้งสามคนก็เบ้ปาก รู้ทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร

ถ้ามีสาวอยู่ด้วย ก็คงไปค้างข้างนอก

ถ้าไม่มี ก็กลับมานอนบ้าน การซื้อบ้านก็เพื่อความสะดวกในการพาหญิงไปกุ๊กกิ๊กนั่นแหละ

............

สองวันต่อมา เย่ฮ่าวเฉินแทบไม่ได้อยู่ติดบ้าน ออกไปตะลอนข้างนอกทั้งคืน

ภารกิจหลักคือการกำราบ "นกน้อย" อย่างหลินซือหยิน ไม่ก็ไปเดตกับเฉินซือซือ

ช่วยไม่ได้ หลินซือหยินฉลาดเป็นกรด เพื่อที่จะเป็นนกน้อยในกรงทองที่สมบูรณ์แบบ

นอกจากเรียนโยคะแล้ว เธอยังไปลงเรียนคอร์สอื่นๆ อีกเพียบ

สองวันนี้เขาลงชื่อเข้าใช้ไป 6 ครั้ง ได้ของมาพอสมควร

วันแรก ลงชื่อ 3 ครั้ง ได้เหรียญโต่วอิน 100 ล้าน, ทักษะเปียโนขั้นกลาง และเงินสด 5 ล้านหยวน

วันที่สอง ลงชื่อ 3 ครั้ง ได้เฮลิคอปเตอร์ H145, เหรียญโต่วอิน 30 ล้าน และชุดสูทสั่งตัดพิเศษจากอิตาลี 10 ชุด

ทักษะเปียโนขั้นกลางสำหรับเขาแล้วถือว่าเกินความจำเป็น

เพราะเขาเล่นเปียโนเป็นอยู่แล้ว และถ้าเทียบกับระดับของระบบ เขาก็น่าจะอยู่ที่ระดับกลางพอดี

เฮลิคอปเตอร์ H145 ราคา 6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

ชุดสูทสั่งตัดจากอิตาลี ชุดหนึ่งก็ปาเข้าไปหลักล้านแล้ว

แถมเขายังปิดสถานะฟิวเจอร์สถั่วเหลืองแล้วด้วย หักเลเวอเรจและค่าธรรมเนียมต่างๆ ออก รอบนี้เขากวาดกำไรไปเหนาะๆ 420 ล้านหยวน

นี่แหละเสน่ห์ของการเล่นฟิวเจอร์ส แน่นอนว่าความเสี่ยงก็สูงลิบลิ่วเช่นกัน

ราคาถั่วเหลืองดิ่งลงเหว ร่วงกราวรูดอย่างน่าใจหาย

หน้าต่างสถานะตัวละคร;

ชื่อ: เย่ฮ่าวเฉิน

รูปร่างหน้าตา: 94 [หล่อวัวตายควายล้ม!]

สมรรถภาพทางกาย: 91 [วิทยายุทธจีน ขั้นหมิงจิ้น] [ไตทองคำ]

ทรัพย์สิน: เฟอร์รารี่ เดย์โทน่า SP3, ริชาร์ด มิลล์ RM53-02, ปาเต็ก ฟิลิปป์ 6104R สตาร์รี่ไนท์, ลัมโบร์กินี เซียน...

ทักษะ: ปรมาจารย์หมัดปาจี๋, เปียโนขั้นกลาง

มูลค่าทรัพย์สินประเมิน: 770 ล้านหยวน

จำนวนการลงชื่อเข้าใช้: 0

แค่ไม่กี่วัน มูลค่าทรัพย์สินพุ่งจากไม่ถึง 200 ล้าน เป็น 770 ล้าน

เหรียญโต่วอินที่สะสมจากการลงชื่อเข้าใช้ทุกวัน ตอนนี้มีอยู่ในบัญชีกว่า 400 ล้านเหรียญแล้ว

ส่วนน้องสาวตัวดี พอได้เงินสิบล้านปุ๊บ ก็รีบแจ้นไปดูรถทันที

รถมือหนึ่งคงไม่ต้องหวัง คิวจองยาวเหยียดไม่รู้อีกกี่ชาติจะได้ เธอเลยเล็งรถมือสองสภาพนางฟ้าแทน