บทที่ 22 ปฏิเสธอย่างสุภาพ นัดเดตกับซือซือ และนิ้วมือที่สอดประสาน!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ถงจิ่งเฉิงปิดไลฟ์สดแล้วเดินตรงมาหาทั้งสามคนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ในขณะเดียวกัน บน โต่วอิน ก็เริ่มมีคลิปตัดต่อของเย่ฮ่าวเฉินโผล่มาให้เห็นเพียบ โดยเฉพาะช็อตที่เขาโผล่หน้าหล่อๆ ออกมา

"คุณชายเฉิน เมื่อกี้มีบรรดาคุณนายไฮโซตะโกนบอกว่าจะขอเลี้ยงดูปูเสื่อคุณเพียบเลยนะครับ"

พอนั่งลง ถงจิ่งเฉิงก็รีบจุดยากันยุง แล้วหันมาแซวเย่ฮ่าวเฉินยิ้มๆ

"การได้ทางลัดไม่ต้องลำบากไปยี่สิบปีก็ไม่ใช่เรื่องแย่นะครับ"

"ไอดอลของผมคือ 'เฉาต๋าฮัว' (ตัวละครที่ชอบให้ผู้หญิงเลี้ยง) ขอแค่สวยและหุ่นดี ผมโอเคหมด"

เย่ฮ่าวเฉินยิ้มตอบทีเล่นทีจริง ถ้าได้คนสวยระดับเป้ยหยาเฟิงหรือกู้ชิงโยวมาเลี้ยงดู เขาก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ

"คุณชายเฉิน คืนนี้ว่างไหมครับ?"

ถงจิ่งเฉิงหัวเราะร่า ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

ไลฟ์สดเมื่อกี้มียอดคนดูสูงสุดทะลุสองล้านคน แถมยังได้ของขวัญมาอีกกว่าล้านหยวน

งานนี้ต้องดูแลพี่ๆ ทั้งสามคนให้ดี จัดหนักจัดเต็มให้สมศักดิ์ศรีหน่อย

ยังไงพวกเขาก็อุตส่าห์ยอมออกกล้องด้วย ถือเป็นมารยาททางสังคม

"คืนนี้ผมไม่ว่างจริงๆ ครับ พอดีเมื่อวานเพิ่งเจอสาวถูกใจ"

"นัดกันไว้แล้วครับว่าคืนนี้เจอกัน ถ้าดึกกว่านี้ เพื่อนผมบอกว่าจะพาไปเปิดโลกทัศน์ สัมผัสวัฒนธรรมนานาชาติ"

เย่ฮ่าวเฉินส่ายหน้าปฏิเสธด้วยรอยยิ้ม

ทั้งสามหนุ่มต่างก็เป็นพวกเจ้าชู้ประตูดินเหมือนกัน ย่อมเข้าใจความหมายของ "วัฒนธรรมนานาชาติ" ดี

ต่างพากันหัวเราะชอบใจ เอาล่ะเจอคอเดียวกันอีกคนแล้ว

แต่ดูจากภายนอกไม่น่าเชื่อเลย นึกไม่ถึงว่าคุณชายเฉินจะเป็นคนเพลย์บอยขนาดนี้

แต่นั่นยิ่งทำให้คุยกันถูกคอเข้าไปใหญ่

"คุณชายเฉิน สาวที่คุณหมายตาไว้ ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ"

ถงจิ่งเฉิงพ่นควันบุหรี่ แล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

"ก็ใช้ได้ครับ หน้าตาให้ 9.4 หุ่น 9.8"

"ดาวโรงเรียนศิลปะน่ะครับ ที่สำคัญคือน้องเขาใสซื่อมาก ไม่งั้นต่อให้สวยหรือหุ่นดีแค่ไหน ผมก็คงเฉยๆ"

เย่ฮ่าวเฉินนึกถึงเฉินซือซือ แล้วพยักหน้ายิ้มๆ

ดาวโรงเรียนศิลปะ!

ขึ้นชื่อว่าโรงเรียนศิลปะ สาวสวยย่อมมีเพียบ การที่จะขึ้นแท่นเป็นดาวโรงเรียนได้ ต้องสวยระดับนางฟ้ามาจุติแน่นอน

ลูกคนรวยหลายคนชอบไปจีบสาวโรงเรียนศิลปะ บางคนถึงขั้นขับรถหรูไปจอดรอรับส่งกันเป็นแถว

คุยกันต่ออีกพักใหญ่ เหล่าไป๋กับอาเจ๋อก็ขอแอด วีแชท เย่ฮ่าวเฉินไว้

ยังไงซะ มีเพื่อนเยอะย่อมมีทางเลือกเยอะ การได้รู้จักคนที่มีคอนเนกชันกว้างขวางย่อมเป็นเรื่องดี

.........

หอพักโรงเรียนศิลปะ!

เฉินซือซือกำลังแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสสั้นสีขาว ยิ่งขับเน้นความสวยสง่าและเซ็กซี่ให้น่าหลงใหล

มองสร้อยคอเพชรระยิบระยับบนคอ รอยยิ้มบางๆ ก็ผุดขึ้นที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว

"ดูสิ มีคนกำลังมีความรักแหละ"

หลี่มินาเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นเพื่อนสาวนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก็อดแซวไม่ได้

สิ้นเสียงเธอ หวังหมิ่นและมินเสี่ยวจิงก็รีบผสมโรงทันที

ก็ตั้งแต่กลับมาเมื่อวาน เฉินซือซือชอบเหม่อมองโทรศัพท์แล้วยิ้มคนเดียวอยู่บ่อยๆ

หรือไม่ก็นั่งคิดอะไรเพลินๆ แล้วแอบขำคนเดียว

โดนเพื่อนสามคนรุมแซว เฉินซือซือผู้ขี้อายก็หน้าแดงแปร๊ดทันที

ตื๊ด ตื๊ด!

ยังไม่ทันจะอ้าปากเถียง โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น เธอรีบคว้ามาดู

เป็นข้อความจากเย่ฮ่าวเฉิน บอกว่าใกล้ถึงหน้าโรงเรียนแล้ว

เฉินซือซือรีบพิมพ์ตอบกลับว่าจะรีบลงไป แล้วหันมาเช็กความเรียบร้อยหน้ากระจกอีกรอบ

พอเห็นว่าเป๊ะแล้ว ก็คว้ากระเป๋าใบเก่งขึ้นมา

"ซือซือ คืนนี้จะให้เปิดประตูห้องทิ้งไว้ให้ไหม?"

หวังหมิ่นแววตาไหววูบ ยอมรับตรงๆ ว่าอิจฉา ชุดที่เพื่อนใส่รวมๆ แล้วราคาเกือบล้าน

คุณชายเย่คนนี้ใจป้ำสุดๆ เจอกันวันแรกเปย์ของขวัญหลักล้านหน้าตาเฉย

ที่สำคัญคือหล่อ ไม่ใช่เสี่ยแก่พุงพลุ้ย

มีความอิจฉาบ้าง แต่ส่วนใหญ่คือความยินดี เพราะพวกเธอรักกันดี

ได้ยินแบบนั้น มินเสี่ยวจิงกับหลี่มินาก็หัวเราะร่า มองเฉินซือซือด้วยสายตาขบขัน

"ซือซือ งัดไม้ตายที่ฉันสอนไปใช้นะ"

"มัดใจคุณชายเย่ให้อยู่หมัด แล้วเธอจะได้เป็นสะใภ้ตระกูลเศรษฐี วันข้างหน้าพวกเราอาจต้องพึ่งพาเธอนะ"

หลี่มินากระแอมเบาๆ แล้วทำท่าทางประกอบ

"ไม่คุยกับพวกเธอแล้ว!"

เฉินซือซือหน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นแรงเมื่อนึกถึงสิ่งที่หลี่มินาสอน

มองเพื่อนสาวเดินออกจากห้องไป หลี่มินาและอีกสองคนหันมามองหน้ากัน แล้วถอนหายใจพร้อมกัน

ได้แต่บอกว่า คนรุ่นเดียวกัน แต่วาสนาช่างต่างกันลิบลับ

เมื่อเย่ฮ่าวเฉินขับ SP3 มาถึงหน้าโรงเรียน ก็เห็นรถหรูจอดเรียงรายอยู่เพียบ

พวกลูกเศรษฐีที่ขับรถสปอร์ตและรถหรูมารอสาว ต่างเบิกตาโตจ้องมองซูเปอร์คาร์สุดอลังการคันนี้

ไม่นาน เย่ฮ่าวเฉินก็เห็นร่างคุ้นเคยเดินออกมาจากโรงเรียน

พวกลูกเศรษฐีหน้าโรงเรียนก็หันขวับไปมองเฉินซือซือเป็นตาเดียว

หลายคนตาลุกวาว สวยระดับนางฟ้าจริงๆ หุ่นแบบนี้...

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ขาคู่นั้นก็เล่นได้ทั้งชีวิตแล้ว

พอเฉินซือซือเห็นรถสปอร์ตคันคุ้นเคย รอยยิ้มหวานหยดก็ปรากฏบนใบหน้า

ฉากนี้ทำเอาหนุ่มๆ หลายคนถึงกับกลืนน้ำลาย

แต่แล้วพวกเขาก็ต้องฝันสลาย เมื่อเห็นเธอวิ่งตรงดิ่งไปหา SP3 คันนั้น

จบกัน หมดหวังแล้ว เลิกคิดได้เลย

พวกเขามีเงินแค่นิดหน่อย จะไปสู้กับขาใหญ่ที่ขับ SP3 ได้ยังไง

"รอนานไหมคะ?"

พอขึ้นมาบนรถ เฉินซือซือก็หันไปถามเย่ฮ่าวเฉินเสียงเบา

"รอไปสี่นาที งั้นเดี๋ยวต้องชดเชยด้วยการ 'ฝึก' เพิ่มอีกสี่นาทีนะ"

เย่ฮ่าวเฉินเหลือบมองนาฬิกา แล้วเลื่อนสายตาลงมาหยุดที่ริมฝีปากเธอ

เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และสายตาแบบนั้น เฉินซือซือก็อดนึกถึงฉากจูบวันนั้นไม่ได้

"อื้อ..."

ได้ยินเสียงตอบรับแผ่วเบา เย่ฮ่าวเฉินก็ยิ้มกว้าง เหยียบคันเร่งมิด

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง SP3 พุ่งทะยานออกไป ท่ามกลางสายตาอิจฉาของทุกคน

"จริงสิ วันก่อนที่ซื้อถุงน่องมาเยอะแยะ"

"วันหลังอย่าลืมใส่ให้ดูด้วยนะ"

เย่ฮ่าวเฉินขับรถมือเดียว อีกมือวางแหมะลงบนต้นขาเธอ

สัมผัสอุ่นๆ บนขาทำให้เฉินซือซือค้อนขวับใส่เขา

วันก่อนคนบ้ากามคนนี้พาไปเหมาถุงน่องที่ บาเลนเซียก้า มาเพียบ แถมยังมีของ วาเลนติโน่ อีก

ปกติเธอไม่ค่อยใส่ส้นสูง เพราะลำพังก็สูงจะแย่อยู่แล้ว

ขืนใส่ส้นสูงเข้าไปอีก คงสูงทะลุ 180 ซม. แน่

"จริงสิคะ วันนี้หนูเห็นคุณใน โต่วอิน ด้วย"

"แถมมีคุณนายไฮโซมาคอมเมนต์ขอช่องทางติดต่อคุณเต็มเลย บางคนถึงขั้นประกาศจะเลี้ยงดูคุณด้วยซ้ำ"

เฉินซือซือนึกถึงคลิปที่เห็นเมื่อบ่าย ก็อดกระซิบถามไม่ได้

เธอใสซื่อแต่ไม่ได้โง่ เหมือนที่หลี่มินาและเพื่อนๆ บอก

ผู้ชายอย่างเย่ฮ่าวเฉิน ไม่มีทางหยุดที่ผู้หญิงคนเดียวแน่

ราวกับสัมผัสได้ถึงความกังวลของเธอ จู่ๆ เย่ฮ่าวเฉินก็กุมมือเล็กของเธอไว้ แล้วสอดนิ้วประสานกัน

เฉินซือซือยิ้มบางๆ บีบมือใหญ่ของเขาแน่น เลิกคิดฟุ้งซ่านทันที