บทที่ 29 - ผลชำระชีพจร

บทที่ 29 - ผลชำระชีพจร

กลับมาที่เกาะ ก็เข้าสู่กิจวัตรเดิมๆ เขาเปิดหีบสมบัติทั่วไปทั้งหมดก่อนเป็นอันดับแรก

เมื่อจัดการเก็บกวาดข้าวของเสร็จ ในที่สุดเขาก็หยิบ 'หีบสมบัติลอร์ด' ที่ได้มาในวันนี้ออกมา

ด้วยพิธีกรรมตามมาตรฐานของนักเสี่ยงโชค เขาเลือกที่จะเปิดมันด้วยสีหน้าเปี่ยมศรัทธา

"ได้รับ เศษหินพลังงานระดับ 1 (สมบูรณ์) * 1, ผลชำระชีพจร * 1, ผลเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก * 1"

เมื่อเห็นไอเทมใหม่ปรากฏขึ้น จั๋วโหย่วก็รีบตรวจสอบพวกมันทันที

[ผลชำระชีพจร: สมบัติล้ำค่าจากสวรรค์และปฐพีที่หายากยิ่ง ใช้เป็นวัตถุดิบหลักในการปรุงยาชำระชีพจร]

อ่านคำอธิบายสั้นๆ จบ เขาก็อดพูดไม่ออกอีกครั้งไม่ได้

บังเอิญว่าโควตา 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' 3 ครั้งของวันนี้ยังไม่ได้ใช้ เขาจึงเลือกวิวัฒนาการไอเทมทั้งสามชิ้นตรงหน้าทันที

แสงสว่างวาบขึ้น เขาหยิบยาโอสถสีแดงเลือดนกที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาพิจารณา

[ยาชำระชีพจร: ใช้สำหรับชำระล้างร่างกายและสายเลือดของสัตว์อสูร เป็นยาโอสถระดับสร้างรากฐานที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง สัตว์อสูรแต่ละตัวสามารถกินได้สูงสุด 9 เม็ด]

อ่านคำอธิบายจบ จั๋วโหย่วก็แค่นหัวเราะทันที "เหอะ เริ่มเล่นเกมนี้กับฉันแล้วสินะ?! คิดว่าแค่ฉันได้ยามา แล้วฉันจำเป็นต้องใช้มันหรือไง?!"

เขาทำท่าจะขว้างยาทิ้ง แต่พอคิดดูอีกที เขาก็ยังเก็บมันเข้ามิติไปอยู่ดี

หลังจากย่อย 'ยาเปลี่ยนเส้นเอ็นชำระไขกระดูก' เสร็จ เขาก็ดูดซับหินพลังงานระดับสมบูรณ์ต่อทันที เมื่อดูดซับหินพลังงานเรียบร้อย เขาจึงฉวยโอกาสตอนที่เครื่องยังร้อนเริ่มบำเพ็ญเพียรต่อ

จนถึงสี่ทุ่ม เมื่อเห็นความก้าวหน้าในการวิวัฒนาการแตะระดับ 25 สีหน้าของเขาถึงได้ดูผ่อนคลายลง

หลังมื้อเย็น เขาตรวจสอบรายการค้าขายของวันนี้และลงขายแบบแปลนอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เขามองดูกองหนังสือพื้นฐานตรงหน้าแล้วครุ่นคิดอยู่นาน แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่ลงขาย

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะขายของพวกนี้ ความแข็งแกร่งของทุกคนยังน้อยเกินไป ขายไปก็ไม่ได้ราคาดี ถึงจะทำสัญญาพรีออเดอร์ คนก็คงหนีหายหมดถ้าเจอกับโควตาที่เขาตั้งไว้

จากนั้น จั๋วโหย่วนึกขึ้นได้ว่าไหว้วานจางเทาให้ช่วยขายหม้อเหล็ก เขาจึงติดต่อไปเพื่อรวบรวมไม้ที่ขายได้ทั้งหมด

พอนับดูอีกที พบว่ามีไม้เกือบ 60,000 หน่วยแล้ว

"พยายามต่อไป พอไม้ครบแสนหน่วยเมื่อไหร่ก็สบายแล้ว ทรัพยากรอื่นไม่เคยเป็นปัญหา!"

จากนั้น เขาเปิด 'ช่องสนทนาพื้นที่' เข้าไปดู ก็พบว่าคนกำลังด่าทอกันอยู่ในช่องแชท

ต่อมเผือกของเขาทำงานทันที รีบเลื่อนขึ้นไปอ่านข้อความเก่าๆ ไม่นานเขาก็รู้ต้นสายปลายเหตุ

เรื่องมีอยู่ว่า 'หอการค้า' แห่งหนึ่งพบคนขายเกลือในราคาถูก พอพยายามจะดึงตัวมาร่วมทีม คนคนนั้นกลับแฉเรื่องนี้ลงในช่องแชท ทำให้ผู้ทดสอบอิสระที่ไม่อยู่ในสังกัดเริ่มรุมด่าทอหอการค้านั้น

จั๋วโหย่วเฝ้าดูความสนุกอยู่ห่างๆ ไม่เข้าไปร่วมวง เพียงแค่สังเกตการณ์การปะทะฝีปากของทั้งสองฝ่ายด้วยทัศนคติของ 'ผู้ศึกษาดูงาน'

ไม่นานหลังจากนั้น โพสต์ของผู้ชายคนหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเขา

"พี่น้องครับ วันนี้ผมแอบวิ่งไปที่ป่ามา พอตัดต้นไม้ที่นั่นแล้วได้ไม้มาจริงๆ ด้วยครับ"

"โห พี่ชาย สุดยอดเลย! บอกทางไปหน่อยได้ไหมครับ? ระหว่างทางไม่เจออันตรายเหรอ?"

"อันตรายสิครับ! หลักๆ คือวันนี้ผมแค่นึกสนุกอยากไปดูเฉยๆ เลยใช้เวลาทั้งวันค่อยๆ อ้อมไป"

"666 พรุ่งนี้ฉันจะลองไปบ้าง พอดีอาวุธฉันเป็นขวาน เหมาะกับงานตัดไม้พอดี!"

"ถ้าเลี่ยงได้ก็อย่าไปดีกว่า! ที่ผมมาโพสต์ก็เพราะไม่อยากให้ทุกคนแห่กันไป ในป่านั้นมีสัตว์ป่าจริงๆ ผมแค่ยืนตัดไม้อยู่ชายป่ายังเห็นพวกมันตั้งหลายรอบ"

"..."

เห็นแบบนี้ สมองของจั๋วโหย่วก็เริ่มแล่นอีกครั้ง สิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดตอนนี้คือไม้

แต่พอคิดดูดีๆ เขาก็ยังรู้สึกว่าการไปตัดไม้เองมันไม่ค่อยคุ้มค่า ให้ความรู้สึกเหมือนเก็บเม็ดงาแต่เสียแตงโมไปลูกเบ้อเริ่ม

ถึงจะตัดสินใจไม่ไปตัดไม้ แต่เขาก็นึกถึงภูเขาใหญ่ในแดนลี้ลับขึ้นมา

"ตามที่หมอนั่นบอก ภูเขาอีกด้านก็น่าจะเป็นแหล่งขุดหินทำเหมืองสินะ"

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งและเห็นว่าไม่มีประเด็นน่าสนใจในแชทแล้ว เขาจึงปิดหน้าจอและไปอาบน้ำ... ในแดนลี้ลับ จั๋วโหย่วเริ่มเดินเตร็ดเตร่ในอาณาเขตของวัวเขาใหญ่ เป้าหมายของวันนี้คือ 'บอสวัวเขาใหญ่'

เขาขลุกอยู่ในโซนวัวเขาใหญ่จนถึงเย็น แต่ก็ไม่ยักกะเจอบอสสัตว์อสูรที่เขาถวิลหา

ระหว่างนั้น เขาเจอตำแหน่งของป่าแล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ยังหาบอสไม่เจออยู่ดี นี่ทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่า 'บอสวัวเขาใหญ่' มีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า

มองดูหีบสมบัติ 164 ใบในมิติแล้วก็อดรู้สึกรันทดไม่ได้

"ถิ่นที่อยู่ก็ตั้งกว้าง แต่อยู่กันโหรงเหรงเหลือเกินนะพวกแก เป็นแก๊งต้มตุ๋นยังไม่แย่ขนาดนี้เลย!"

หลังจากเศร้าอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเขาก็เอาหีบสมบัติออกมาเปิด

พอจัดข้าวของเสร็จ จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเศร้าเท่าไหร่แล้ว

มันเทศ มันฝรั่ง ข้าวฟ่าง ข้าวเจ้า ข้าวเม่า... ธัญพืชอาหารหลักนานาชนิดมีมาให้ครบ แถมยังมีถั่วเหลืองดรอปมาให้อีกไม่น้อย

มองดูกองเมล็ดพันธุ์ข้างตัว เขารีบรื้อค้นแบบแปลนที่เพิ่งได้มา

ไม่นาน เขาก็มีแบบแปลน 'กระบะปลูก' ในมือถึง 9 ใบ

เขาเก็บไว้ใบหนึ่ง ส่วนที่เหลือเก็บกลับเข้าที่

ถือแบบแปลนเดินไปที่ 'กระบะปลูกวิญญาณ' เขาลงมือสร้างกระบะปลูกอีกอันวางไว้ตรงนั้น

'แสงแห่งปาฏิหาริย์' วาบขึ้น อาคารทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นแทนที่ทันที

[ห้องเพาะชำกล้าไม้: ใช้สำหรับเพาะชำกล้าไม้ของพืชหัวทั่วไป ต้องการหินพลังงานวันละ 1 ก้อน]

เห็นคำอธิบาย จั๋วโหย่วเดินเข้าไปด้วยความตื่นเต้น

เข้าไปในห้องที่มืดสนิท เขาตะโกนสั่งทันที "ไฟ!"

รออยู่พักใหญ่ ห้องก็ไม่มีทีท่าว่าจะสว่างขึ้น เขาเลยเบ้ปาก "ดูท่าจะไม่ใช่ระบบสั่งงานด้วยเสียงแฮะ"

นึกถึงตอนใช้เครื่องย่างเนื้อ เขาเลยเดินกลับออกมาแล้วเริ่มเดินสำรวจรอบห้องเพาะชำ

วนไปหนึ่งรอบ เขาเจอปุ่มนูนทางด้านซ้ายของห้อง พอกดลงไป กล่องเล็กๆ ก็เด้งออกมา

ตรวจสอบดูแล้วก็เป็นไปตามคาด คำอธิบายบอกว่าเป็นกล่องใส่พลังงาน ใส่หินพลังงานได้ไม่อั้น

อ่านจบ เขาโยนหินพลังงานเข้าไปก้อนหนึ่ง พอดันกล่องกลับเข้าไป ห้องก็สว่างวาบทันที

เดินกลับเข้าไปสำรวจ พบว่าพื้นที่ประมาณ 25 ตารางเมตร มีชั้นวาง 5 แถว แต่ละแถวแบ่งเป็นชั้นบนชั้นล่าง มีรางเพาะชำอยู่ทุกชั้น

สำรวจเสร็จ จั๋วโหย่วอดไม่ได้ที่จะเอาพวกมันเทศ มันฝรั่ง ขิง และพืชหัวอื่นๆ ออกมาเริ่มเพาะชำ

พอรู้ว่าต้องใช้เวลาเพาะชำ 3 วัน เขาเลยใส่หินพลังงานเพิ่มเข้าไปอีก 3 ก้อน ใส่เผื่อไว้ก้อนหนึ่งเพราะกลัวยุ่งจนลืม

เห็น 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ครั้งแรกของวันได้ผลดีขนาดนี้ ความคิดซุกซนของจั๋วโหย่วก็เริ่มทำงานอีกครั้ง

จากนั้น เขาวิ่งออกไปห่างๆ แล้วสร้างกระบะปลูกขึ้นมาอีกอัน แล้วสาด 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ใส่กระบะปลูกใหม่อีกที

แสงหายไป บ้านที่มีดีไซน์คล้ายห้องเพาะชำก็ปรากฏขึ้น

[ห้องปลูกพืช: ใช้ปลูกพืชทั่วไป ต้องการหินพลังงานวันละ 1 ก้อน]

เจอช่องใส่พลังงานที่ตำแหน่งเดิม เขาใส่หินเข้าไปก่อน พอไฟสว่าง เขาก็รีบเดินเข้าไปดู

แต่พอเห็นว่าโครงสร้างข้างในแทบจะเหมือนกับห้องเพาะชำเปี๊ยบ เขาก็หมดอารมณ์ทันที

นี่มันก็แค่เอากระบะปลูกหลายๆ อันมายัดใส่ห้องไม่ใช่เหรอ? แล้วแค่นี้จะมาไถหินพลังงานฉันวันละก้อนเนี่ยนะ?

เดินออกมาจากห้องปลูกพืช เขามองอาคารตรงหน้าแล้วประกาศกร้าว "คิดจะหลอกแดกหินพลังงานฉันอีกแล้วสินะ ชาตินี้คนแซ่จั๋วไม่มีวันปลูกหญ้าแม้แต่ต้นเดียวในนั้นเด็ดขาด!"

เหลือโควตา 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ครั้งสุดท้าย เขาเริ่มกังวลนิดหน่อย

ไม่รู้จะเอาไปใช้กับอะไรดีคราวนี้

จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ สองสามวันก่อนเขาตั้งใจจะหาแบบแปลนให้ถังซืออวี่ไม่ใช่เหรอ?

ทันใดนั้น ด้วยสีหน้าเจ็บปวด เขาเริ่มรื้อค้นกองแบบแปลน ไม่นานก็เจอ "แบบแปลนตัดเย็บชุดกีฬาขายาว"

[แบบแปลนตัดเย็บชุดกีฬาขายาว]

[วัสดุที่ต้องการ: ผ้า * 50, เหล็ก * 2]

โดยไม่ลังเล เขาฟาด 'แสงแห่งปาฏิหาริย์' ใส่แบบแปลนนั้นทันที