บทที่ 350 คืนนี้ พี่เต๋าเลี้ยงทั้งร้าน!

สปอตไลท์สองดวง

หนึ่งดำหนึ่งขาว!

สองสาวรูปร่างสูงโปร่ง สวมบิกินีสีดำและสีขาว สะพายผ้าแพรสีดำขาวบนบ่าเนียน

เหล่าหนุ่มๆ ในร้านต่างส่งเสียงเชียร์อย่างคึกคักเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามที่เหมือนกันราวกับเป็นแฝด

พี่เต๋าตาเบิกกว้าง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พูดว่า "นี่มันเหมือนเสี่ยวเฮยกับไป๋เหยียนชัดๆ!"

"ฮ่าๆ คืนนี้ฉันจะเอาชนะทั้งเสี่ยวเฮยและไป๋เหยียนให้ได้!" พี่เต๋าชูกำปั้นอย่างตื่นเต้น ทำให้สาวชุดชมพูที่นั่งอยู่ข้างๆ ต้องทำปากยื่น เอาทรวงอกอวบแนบแขนของเขาพลางพูดเสียงหวานว่า "คุณเต๋าคะ คุณมีหนูแล้ว ยังไม่พอหรือคะ"

"แน่นอนว่าไม่พอ!" พี่เต๋าโอบสาวชุดชมพูเข้ามา หัวเราะก้องพลางพูดว่า "คืนนี้ฉันจะเอาถึงสิบคน!"

"หนึ่งแสนหยวน!"

กุ่ยเต่าถือแก้วเหล้า ลุกขึ้นยืนยิ้มๆ ดวงตาเรียวยาวของเขาเต็มไปด้วยความโลภ จ้องมองไปที่สองสาวฝาแฝดใต้แสงไฟสปอตไลท์

พี่เต๋าขมวดคิ้ว มองไปทางโจวเฟยหยาง พูดว่า "ไอ้นั่นพูดทำไมแปร่งๆ แบบนั้น เหมือนไอ้หมอญี่ปุ่นเลย"

"คุณเต๋าครับ ท่านนั่นคือคุณกุ่ยเต่าจากกลุ่มบริษัทอาหารเทียนยุนชง เขาเป็นคนญี่ปุ่นจริงๆ ครับ" โจวเฟยหยางตอบ

"พ่อเอ๋ย เป็นไอ้หมอญี่ปุ่นจริงๆ ด้วย!" พี่เต๋าสบถเสียงดัง

อาโกว่ที่กำลังดูเหตุการณ์อยู่บนพนักโซฟารีบยืดตัวขึ้น พูดกับพี่เต๋าว่า "พี่ครับ สมัยก่อนไอ้พวกญี่ปุ่นเข้ามาที่บ้านเรา ทำร้ายผู้คนของเราไปตั้งเยอะ วันนี้เราไม่ควรปล่อยให้ไอ้พวกญี่ปุ่นมารังแกสาวๆ ของเราอีกนะครับ!"

"ไม่ต้องห่วง พี่รู้ว่าต้องทำยังไง!"

ตอนที่กุ่ยเต่าประกาศราคาหนึ่งแสนหยวน ทุกคนในที่นั้นเงียบกริบ

กุ่ยเต่าดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับสายตาทุกคู่ที่จับจ้องมาที่เขา มุมปากยกขึ้น จิบเครื่องดื่มอย่างมีความสุข

"ไอ้หมอญี่ปุ่น หนึ่งแสนหยวนเนี่ยนะ อย่ามาทำตัวน่าหมั่นไส้ที่นี่ กูเสนอแปดหมื่นแปดพันหยวน!" พี่เต๋าเอาเท้าเหยียบบนพนักโซฟา ยืนท้าทายมองไปที่กุ่ยเต่าที่ยืนอึ้ง "ไอ้หมอญี่ปุ่น กล้าก็เสนอต่อมา ตอนนี้กูเหลือแต่เงิน มาสิ มาแข่งกันหน่อย ถ้าแกมีเงินน้อยกว่ากู เรามาลองของจริงกัน!"

เมื่อได้ฟังคำท้าของพี่เต๋า กุ่ยเต่าหน้าตึง พูดเสียงเย็นว่า "หนึ่งแสนหยวน!"

"ไอ้หมอญี่ปุ่น ถ้าไม่มีเงินก็อย่าเสนอราคา ตระหนี่แบบนี้ มึงไม่อาย กูยังรู้สึกอายแทน พ่อเอ๋ย กูให้หนึ่งแสนแปดหมื่นแปดพันหยวน ไอ้หมอญี่ปุ่น มาสิ มาเล่นกับกูต่อ ไอ้บ้าเอ๊ย" พี่เต๋ายิ่งพูดยิ่งโมโห พร้อมกับรูดแขนเสื้อขึ้น

อาโกว่กับจ้าวเสี่ยวหลงรีบเข้ามาจับพี่เต๋าไว้

"พี่ พี่ พี่ อย่าเพิ่งลงไม้ลงมือเลยครับ พวกเรามีคนน้อย ถ้าบุกเข้าไปตอนนี้ต้องเสียเปรียบแน่!" อาโกว่พูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล

"กลัวอะไร!" พี่เต๋าเชิดคอมองไปที่บอดี้การ์ดสิบกว่าคนรูปร่างกำยำที่ยืนล้อมรอบห้องวีไอพี

"ฮึ!"

กุ่ยเต่ายิ้มเย็นชา ริมฝีปากเผยอขึ้น "สองแสนหยวน!"

สองล้าน สองล้านบาท

นั่นเพียงพอที่จะทำให้นางงามปีนี้รอคอยบนเตียงอย่างสะอาดสะอ้าน

สองสาวฝาแฝดถึงกับตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น พวกเธอจะได้รับค่าคอมมิชชั่นสามสิบเปอร์เซ็นต์ นั่นคือหกหมื่นหยวน

"พ่อเอ๋ย!"

"ไอ้หมอญี่ปุ่น กูบอกแล้วไงว่าอย่ามาตระหนี่กับกู มาเล่นกับกูเหมือนเล่นขายของเล่น สามแสนแปดหมื่นแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน"

ทุกคนรอบวงตกตะลึง

สามล้านแปดแสนแปดหมื่นแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน แค่เพื่อผู้หญิงสองคน

สาวชุดชมพูตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น เธอยื่นแขนขาวผ่องออกไปกอดน่องของพี่เต๋าที่ยืนอยู่บนพนักโซฟา

กุ่ยเต่าไม่พูดอะไรอีก ค่อยๆ นั่งลงบนโซฟา

หลิวเทียนก็สีหน้าไม่สู้ดีเช่นกัน

คืนนี้พวกเขามาเพื่อจะมาก่อกวน แต่ผลกลับกลายเป็นว่ายังไม่ทันได้เจอตัวเป้าหมายหลัก ก็ถูกคนรวยใหม่คนหนึ่งเอาเปรียบไปเสียแล้ว

"ไอ้หมอญี่ปุ่น พูดสิ พูดต่อสิ! หมดตัวแล้วเหรอ? มา มา มา คุกเข่าต่อหน้ากู โขกหัวสามที พร้อมพูดว่าประเทศญี่ปุ่นเป็นแค่กองขี้ กูจะให้ยืมหนึ่งหยวน ฮ่าๆๆ ถ้าแกโขกหัวล้านครั้ง กูจะให้แกสิบล้าน"

เสียงเย้ยหยันของพี่เต๋าทำให้คนในร้านรู้สึกสะใจ

เห็นกุ่ยเต่านั่งเงียบบนโซฟา พี่เต๋ายิ่งลิงโลด เขากระโดดขึ้นไปบนเวที

จากนั้น พี่เต๋าก็ทำท่าที่เท่ที่สุดในคืนนั้น

ควักบัตร!

สามล้านแปดแสนแปดหมื่นแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวน รูดสำเร็จ!

"พี่เต๋าเท่มาก!"

"พี่เต๋า ฉันรักคุณ!!!"

เสียงกรี๊ดดังสลับกันไปมา

พี่เต๋าก้าวอย่างสง่าไปหาสองสาวฝาแฝด หัวเราะพลางยื่นมือทั้งสองข้างออกไป

สองสาวฝาแฝดมองพี่เต๋าอย่างหวานซึ้ง แล้วเข้าไปซบอกเขาอย่างเต็มใจ

"กูมีความสุขคืนนี้ ดังนั้น คืนนี้ทั้งร้าน พี่เต๋าเลี้ยงเอง!!!!" พี่เต๋าตะโกนสุดเสียง

บ้าไปแล้ว

ทุกคนในร้านต่างบ้าคลั่ง

พวกเขาเขย่าขวดเบียร์อย่างแรง พ่นเบียร์กระจาย...

ซู่โม่มองพี่เต๋าที่กำลังโอบสาวสองคนอยู่ ในใจรู้สึกตกใจ ไอ้หมอนี่ไปปล้นธนาคารมาหรือไง? ทำไมถึงมีเงินเยอะขนาดนั้น?

ตอนแรก ซู่โม่ได้จัดการให้พี่เต๋าลักลอบเข้าฮ่องกง... ในช่วงที่ผ่านมา ซู่โม่ก็ได้ให้แก๊งในฮ่องกงช่วยตามหาพี่เต๋า แต่ก็ไม่พบเลย

ตอนนี้พี่เต๋าโผล่ออกมาอย่างกะทันหัน และใช้เงินอย่างไม่อั้น

ช่างน่าตกใจจริงๆ

พี่เต๋าโอบสองสาวฝาแฝดกลับไปที่โซฟาวีไอพี แล้วโบกมือเรียกพิธีกรบนเวที

เมื่อพิธีกรเห็นพี่เต๋าโบกมือเรียก ดวงตาเขาก็เป็นประกาย นึกไปถึงยี่ห้อสบู่ที่จะใช้ทำความสะอาดตัวหลังจากนี้

ก้าวเดียว

พิธีกรพุ่งไปหน้าพี่เต๋า ตื่นเต้นถามว่า "เจ้านาย มีอะไรให้รับใช้ครับ? แค่คุณสั่ง ผมรับรองว่าทำให้ได้!"

"ขอไมค์หน่อย!"

"ได้เลยครับ!"

พี่เต๋ารับไมค์จากพิธีกร แล้วขึ้นไปยืนบนโซฟาอีกครั้ง มองไปที่ห้องวีไอพีไม่ไกล "ไอ้หมอญี่ปุ่น จำไว้ ที่นี่เป็นดินแดนของคนจีน อย่ามาทำตัวน่าหมั่นไส้ต่อหน้ากู วางท่าเป็นใหญ่ ไอ้หมอญี่ปุ่น กูยิ่งพูดยิ่งโมโห... ไม่ไหวแล้ว กูทนไม่ได้"

พูดจบ อารมณ์ของพี่เต๋ายิ่งเดือดดาล เขาตะโกนว่า "ใครฆ่าไอ้หมอญี่ปุ่นนี่ได้ กูให้คนละสองหมื่นหยวน!!!"

ทุกคนตกตะลึง

หลิวเทียนยิ่งหน้าซีด ภายใต้การกระตุ้นของแอลกอฮอล์และบรรยากาศ ไม่ว่าไอ้คนรวยใหม่นั่นจะจ่ายเงินหรือไม่... ก็ต้องมีคนหัวร้อนออกมาแน่ๆ!

"พ่อเอ๋ย พี่เต๋าพูดถูก ไปตีไอ้หมอญี่ปุ่น!"

"เอามัน!"

หนุ่มๆ ที่เมาได้ที่หลายคนคว้าขวดเบียร์ ขว้างใส่กุ่ยเต่า

หลิวเทียนเจ้าเล่ห์ที่สุด รีบลุกขึ้นวิ่งออกจากห้องวีไอพี

บอดี้การ์ดที่ฝึกมาอย่างดีต่างรุดเข้ามาปกป้องหลิวเทียน

"เพล้ง! เพล้ง!!"

ขวดเบียร์นับไม่ถ้วนร่วงลงมาราวกับสายฝน ขว้างใส่กุ่ยเต่า

กุ่ยเต่าร้องด้วยความตกใจ คว้าเบาะรองหลังบนโซฟามาป้องกันศีรษะ

ในผับมีลูกน้องจากแก๊งต่างๆ อยู่หลายคน

ลูกน้องเหล่านี้เดิมทีวางแผนจะออกมาควบคุมสถานการณ์ แต่กลับถูกเฉินลั่วจวินกับอาหู่ห้ามไว้

แน่นอนว่า คนที่คิดจะฉวยโอกาสขโมยของหรือลวนลามผู้หญิง... ต่างถูกลูกน้องเหล่านั้นจับคอเสื้อลากออกไปทางประตูหลัง

(จบบท)