บทที่ 345 โรงงานรับจ้างผลิตเมืองเก้ามังกร!

"พี่ครับ พี่มาซะที!"

ซู่โม่เพิ่งผลักประตูสำนักงานเข้ามา ก็ได้ยินเสียงของซู่กังที่ฟังดูทุกข์ใจ

เมื่อเงยหน้าขึ้น ซู่โม่เห็นซู่กังรีบเดินเข้ามาหา ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล ดวงตาฉายแววเหนื่อยล้าและสับสน

"พี่ครับ เช้านี้ คุณหลิวพาคนมากลุ่มใหญ่มาตรวจบัญชี... พี่ครับ พวกเขาบอกว่าบัญชีของโรงงานเรายุ่งเหยิงมาก แล้วยังให้ผมไปเก็บเงินที่องค์กรต่างๆ ค้างจ่าย ถ้าเก็บไม่ได้ตอนนี้ ก็ต้องให้พวกเขาเซ็นสัญญาละเอียด... พี่ครับ มันยากมากเลยนะ!"

ฟังซู่กังบ่น ซู่โม่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา ก่อนจะยกมือตบไหล่เขา แล้วพูดว่า: "ไม่ใช่แค่นายที่คิดว่ามันยาก แค่ฟังฉันก็รู้สึกยากแล้ว คุณหลิวยังอยู่มั้ย?"

"คุณหลิวพาคนมา บอกผมแค่ว่า 'ให้ความร่วมมือกับพวกเขา' แล้วก็ไปแล้วครับ!" ซู่กังตอบ

"เฮ้อ!"

ซู่โม่ตบไหล่ซู่กังอีกครั้ง แล้วพูดว่า: "เดี๋ยวฉันจะโทรหาหัวหน้าองค์กรต่างๆ ให้พวกเขาเซ็นสัญญา... ส่วนฝั่งฮ่องกงนั่น ไม่มีบัญชีก็ช่างมันเถอะ"

"พี่ครับ ผมได้ยินคนพูดว่า คุณหลิวจะเอาโรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าตลาดหุ้นเหรอ?"

"อืม!"

"พี่ครับ การเข้าตลาดหุ้นคืออะไรเหรอ?"

เห็นสายตาสงสัยของซู่กัง ซู่โม่ก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร พยายามคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า: "การเข้าตลาดหุ้นคือการขายหุ้นของโรงงานบะหมี่ให้คนอื่น ยิ่งมีคนซื้อมาก มูลค่าหุ้นก็ยิ่งสูง พูดให้ง่ายกว่านั้น ฉันถือหุ้นโรงงานบะหมี่อยู่สี่สิบเปอร์เซ็นต์ มูลค่าสิบล้าน..."

"แล้วพอโรงงานบะหมี่เข้าตลาดหุ้นแล้ว ฉันอาจจะเหลือหุ้นแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ หรืออาจจะแค่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่มูลค่าของหุ้นพวกนี้อาจจะไปถึงสามสี่สิบล้าน"

"ทำไมล่ะครับ?" ซู่กังถามด้วยสีหน้างุนงง

"ฉันก็อธิบายไม่ถนัดนักหรอก!" ซู่โม่หัวเราะแห้งๆ แล้วพูดว่า: "ฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่"

"คุณหลิวจะไม่หลอกเราใช่มั้ยครับ?" ซู่กังลดเสียงลงถาม

"เขาเป็นมหาเศรษฐีขนาดนั้น ไม่จำเป็นต้องมาหลอกเรา และถึงฉันจะไม่เข้าใจเรื่องการเข้าตลาดหุ้นเท่าไหร่ แต่ฉันก็ไม่ใช่คนโง่ ไม่ได้ถูกหลอกง่ายๆ หรอก พูดอีกอย่าง ถึงคุณหลิวจะหลอกฉันจริง ก็ไม่เป็นไร ที่โรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเติบโตได้ขนาดนี้ ก็เพราะเขาสนับสนุนทั้งนั้น อย่างมากเราก็เริ่มต้นใหม่!" ซู่โม่พูดพร้อมรอยยิ้ม

"ก็จริงนะครับ!"

ซู่กังยกมือเกาท้ายทอย แล้วพูดว่า: "พี่ครับ เมื่อวานเฉินหลั่วจวินมาหาผม บอกว่าโรงงานรับจ้างผลิตเจ็ดแห่งที่เมืองเก้ามังกรพร้อมหมดแล้ว"

ตาของซู่โม่เป็นประกาย: "งั้นเดี๋ยวฉันจะไปดูที่เมืองเก้ามังกร!"

ในเมืองเก้ามังกรมีโรงงานรับจ้างผลิตมากมาย

ก่อนหน้านี้ ซู่โม่ได้ตกลงกับเถ้าแก่ใหญ่ หลงจวนเฟิง และต้าตี้จู้ ให้โรงงานรับจ้างผลิตบางแห่งมาผลิตบะหมี่จิ่วหยาง

ซู่โม่รู้หลักการที่ว่าไม่ควรเอาไข่ไว้ในตะกร้าใบเดียว

นอกจากนี้ มีโรงงานบะหมี่จิ่วหยางที่ให้ซู่กังไปซื้อมาก่อนหน้านี้ และโรงงานรับจ้างผลิตในเมืองเก้ามังกร... โรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหงซิงนี้ ก็ปล่อยให้หลิวลวนเซินจัดการไปตามใจ

หลังจากคุยกับซู่กังอีกสักพัก ซู่โม่ก็ออกจากโรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหงซิง มุ่งหน้าไปเมืองเก้ามังกร

"คุณซู่ครับ!"

"คุณซู่ ทานข้าวกลางวันหรือยังครับ!"

"คุณซู่ พวกเถ้าแก่อยู่ที่โรงงานรับจ้างผลิต จะให้ผมพาไปมั้ยครับ!"

ซู่โม่เพิ่งเข้ามาในเมืองเก้ามังกร ก็มีชาวบ้านหลายคนทักทาย

ตอนนี้ ชื่อเสียงของซู่โม่ในเมืองเก้ามังกรใหญ่โตมาก เหลือเกิน

ช่วงแรกสุด ซู่โม่คนเดียวพาคุณหลินออกมาจากเมืองเก้ามังกรได้ ทำให้หัวหน้าชุมชนหลายคนจำชื่อเขาได้

หลังจากนั้น ซู่โม่ยังนำลูกน้องจากองค์กรต่างๆ ในฮ่องกงมาล้อมประตูเมืองทั้งหกประตู และต่อหน้าธารกำนัล บังคับให้เถ้าแก่ใหญ่ยอมสังหารสมาชิกกลุ่มยามากุจิ... ทำให้ชื่อเสียงของเขาในเมืองเก้ามังกรยิ่งดังมากขึ้น

เถ้าแก่ใหญ่อาจจะไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ แต่เขาทำงานเป็นระบบมาก รีบตัดรูปของซู่โม่จากหนังสือพิมพ์แจกให้ลูกน้องทุกคน ให้พวกเขาจำหน้าซู่โม่ได้ อย่าได้ทำให้เขาไม่พอใจในเมืองเก้ามังกรเด็ดขาด

ด้วยเหตุนี้ พอซู่โม่เข้ามาในเมืองเก้ามังกร จึงมีคนรู้จักเขามากมาย

ครึ่งชั่วโมงกว่า ซู่โม่พาอาหลงมาถึงโรงงานรับจ้างผลิตแห่งหนึ่งในเมืองเก้ามังกร

ส่วนซู่โจ้วซาน ก็นั่งอยู่ในรถโรลส์รอยซ์ คอยดูแลรถ

เรียกว่าโรงงานรับจ้างผลิต แต่จริงๆ ก็แค่บ้านเล็กๆ สี่หลังที่ต่อกัน

"คุณซู่ครับ!"

พอได้ยินว่าซู่โม่มาถึง ซิ่นอี้ ผู้ดูแลโรงงานรับจ้างผลิตนี้ ก็รีบมาทันที

ซู่โม่มองประตูบ้านที่ปิดสนิท แล้วหันไปถามซิ่นอี้อย่างงุนงง: "โรงงานรับจ้างผลิตในเมืองเก้ามังกร เป็นแบบนี้หมดเลยเหรอ?"

เจอสายตาสงสัยของซู่โม่ ซิ่นอี้หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า: "คุณซู่ อย่าดูที่บ้านพวกนี้ดูเก่าๆ นะครับ จริงๆ แล้ว เล็กแต่ครบ เข้าไปดูแล้วจะเข้าใจครับ"

"งั้นเข้าไปดูกันเถอะ!"

"เชิญครับ คุณซู่!"

ซิ่นอี้เปิดประตู

"นี่คืออะไร?"

"คุณซู่ นี่คือพื้นที่ฆ่าเชื้อครับ ถ้าจะเข้าโรงงาน ต้องผ่านการฆ่าเชื้อก่อน แล้วใส่ชุดป้องกันฝุ่น จากนั้นต้องผ่านการฆ่าเชื้อครั้งที่สอง ถึงจะเข้าพื้นที่ผลิตได้..."

ตอนเปลี่ยนชุดป้องกันฝุ่น ทั้งซู่โม่และซิ่นอี้ต่างตกใจ

ในชุดสีเหลืองอมน้ำตาลของอาหลง ไม่เพียงแต่ซ่อนมีดโค้ง แต่ยังมีค้อนเล็ก เข็มเหล็ก มีดสั้น และอื่นๆ สิ่งเหล่านี้แขวนอยู่กับตะขอพิเศษด้านในชุด

"นายพกของพวกนี้มากมายไม่รู้สึกอึดอัดเหรอ?" ซู่โม่อดถามไม่ได้

"ไม่อึดอัดครับ!"

"แปลกจริง!"

ทั้งสองคนตามซิ่นอี้เข้าไปฆ่าเชื้อครั้งที่สอง ก่อนจะเข้าสู่พื้นที่ผลิต

ซิ่นอี้อธิบายข้างๆ: "คุณซู่ คนงานที่นี่ต้องตรวจร่างกายทั้งตัวทุกเดือน... ที่โรงงานรับจ้างผลิตในเมืองเก้ามังกรได้รับความนิยมมาก ก็เพราะเราทำงานเข้มงวดกว่า และเป็นระเบียบกว่าโรงงานปกติ แถมค่าแรงของเรายังถูกมากๆ"

"แน่นอน เราไม่ได้กดขี่แรงงานคนงาน แต่คือสอดคล้องกับค่าครองชีพในเมืองเก้ามังกร..."

"คุณซู่ เครื่องจักรสายพานเหล่านี้ ซื้อมาจากไต้หวัน เป็นเครื่องมือสอง ถึงจะเป็นของมือสอง แต่กำลังการผลิตไม่ได้แย่กว่าของใหม่เลยนะครับ"

ซิ่นอี้แนะนำโรงงานรับจ้างผลิตให้ซู่โม่ฟัง

มองดูสายพานการผลิตตรงหน้า ซู่โม่นึกถึงบุหรี่ยวนเสียว ที่เกือบเอาชนะ 'ของแท้' ด้วยของปลอมในอนาคต

"นอกจากนี้ แป้งและไข่ของเรานำเข้าจากมาเลเซีย ราคาถูก คุณภาพก็ดีมาก..."

ซู่โม่พยักหน้าเบาๆ แทบสังเกตไม่เห็น

โรงงานรับจ้างผลิตนี้ดูเป็นระเบียบกว่าที่โรงงานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหงซิงเสียอีก... ซู่โม่จะพูดอะไรได้อีก?

"หลงจวนเฟิงล่ะ?" ซู่โม่ถาม

"ไม่ทราบครับ!" ซิ่นอี้ยักไหล่อย่างจนปัญญา: "ช่วงนี้เถ้าแก่ลึกลับมาก บ่อยครั้งที่หาตัวไม่เจอ พวกเราก็ไม่กล้าถามเขาหรอกครับ!"

"เข้าใจล่ะ!" ซู่โม่พยักหน้า: "แล้วเถ้าแก่ใหญ่ล่ะ?"

"เขาอยู่ที่โรงงานรับจ้างผลิตอีกที่หนึ่งครับ คุณซู่จะไปที่นั่นมั้ย? ผมจะพาไป!"

"ไปสิ!"

(จบบท)