บทที่ 19 ดาบแห่งความมึนเมา!
บทที่ 19 ดาบแห่งความมึนเมา!
"หืม?"
หงอิงสไลด์ตัวพร้อมกับพลิกตัวหลี่อู๋เลี่ยงล้มลง!
"บอกมาซิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!"
แต่หลี่อู๋เลี่ยงกลับทำหน้าเศร้าเคืองใจ เม้มปากไม่พูดอะไร เพียงแค่หันหน้าหนีไป
"ถ้าเธอจำไม่ได้ก็ดีแล้ว"
"ปล่อยให้เรื่องเมื่อคืนผ่านไปเถอะ"
พูดจบ หลี่อู๋เลี่ยงก็ลุกขึ้นเดินจากไป
ทิ้งให้หงอิงยืนงงอยู่ที่เดิม
ที่สำนักงานสันติภาพ
พอหลี่อู๋เลี่ยงเดินเข้ามา ทุกคนก็พากันหันหน้าหนีทันที เฉินมู่เยี่ยนั่งไขว่ห้างพิงโต๊ะด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไร
ทันใดนั้น
หงอิงก็เตะประตูเปิดพรวดเข้ามาแล้วพุ่งเข้าหาหลี่อู๋เลี่ยงทันที
คว้าตัวหลี่อู๋เลี่ยงถามว่า "รีบบอกมา เมื่อคืนทำอะไรลงไป!"
หลี่อู๋เลี่ยงหันหน้าหนีอีกครั้ง
"ไปถามพวกเขาเถอะ"
หงอิงหันไปมองเหลิงเสวียนอย่างดุดัน "เหลิงเสวียน นายบอกมา!"
เหลิงเสวียนเงียบ
เฉินมู่เยี่ยก็พูดขึ้นว่า "หงอิง อย่าวุ่นวายเลย เมื่อคืน... เมื่อคืนมันเกินไปมาก ถ้าเธอลืมไปแล้วก็ดีแล้ว"
สีหน้าหงอิงเปลี่ยนไปทันที!
แม้แต่หัวหน้าทีมยังพูดแบบนี้!
แล้วเมื่อคืนเธอทำอะไรลงไปกันแน่!
เสียงดังกรุ๊งกริ๊ง!
กล่องโลหะตกลงพื้น เหลิงเสวียนกำลังจะเก็บขึ้นมา แต่รูปถ่ายในกล่องเล็กๆ กลับร่วงกระจายเพราะอัดแน่นเกินไป
เขารู้สึกถึงความหนาวเย็นวิ่งขึ้นมาตามแผ่นหลังจนถึงปลายผม!
พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นหงอิงจ้องมองมาที่เขา
หงอิงรีบเดินเข้าไปเก็บรูปถ่ายขึ้นมาดูอย่างละเอียด
ตอนแรกรูปถ่ายยังดูปกติดี
ทุกคนนั่งดื่มสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน
แต่พอเวลาผ่านไป ภาพเริ่มดูแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ ความทรงจำที่ขาดหายของหงอิงก็เริ่มผุดขึ้นมา
ใบหน้าเธอแดงก่ำทันที!
รูปถ่ายร่วงหล่นจากมือเธอ
รูปแรกเป็นภาพหลี่อู๋เลี่ยงกำลังดื่มเหล้า รูปที่สองเป็นภาพเขาถือหอกสังหารเทพของหงอิงแล้วเต้นรำ
ส่วนรูปที่สามเป็นภาพหงอิงที่ตาเป็นประกายช่วยหลี่อู๋เลี่ยงเปลี่ยนจากการเต้นรำธรรมดาเป็นการเต้นแบบพิเศษ
นี่คงเป็นเหตุการณ์ที่น่าอายที่สุดในโลก
แต่หลี่อู๋เลี่ยงกลับเป็นผู้เสียหายที่น่าสงสารที่สุด ทำไมดูเหมือนหงอิงจะเป็นคนที่เสียหายมากกว่า?
ตอนนั้นเอง
โทรศัพท์ของหลี่อู๋เลี่ยงดังขึ้น
"ฮัลโหล ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี โทรมาใหม่ทีหลังนะ"
ปิด!
เขาวางสายทันที
ตอนนั้นเฉินมู่เยี่ยก็พูดขึ้น "พอกันที เรื่องเมื่อคืน... เรื่องเมื่อคืนไม่ต้องพูดถึงอีก"
"ในที่สุด ก็ขอต้อนรับหลี่อู๋เลี่ยงเข้าร่วมผู้พิทักษ์ราตรีในฐานะสมาชิกชั่วคราว"
"หลี่อู๋เลี่ยง ตามฉันไปที่สนามฝึก ฉันจะดูวิชาดาบของนาย"
ความจริงเมื่อคืนเขาก็อยากดูวิชาดาบของหลี่อู๋เลี่ยงแล้วว่าอยู่ในระดับไหน
ท่าดาบเฉือนฟ้านั้น เขาคงไม่ใช้สู้ศัตรูทุกครั้งหรอก
การฝึกฝนวิชาดาบต่างหากที่สำคัญที่สุด ไม่อย่างนั้นพอเริ่มต้นด้วยท่าไม้ตายเลย จะถูกศัตรูหาจุดอ่อนได้ง่าย!
ถึงตอนนั้นหาพวกที่แข็งแกร่งกว่ามาบั่นทอนพลังจิตของเขา หลี่อู๋เลี่ยงก็จะไม่มีโอกาสโต้ตอบ!
"อืม"
ก่อนออกประตูไป หลี่อู๋เลี่ยงหยุดฝีเท้า หันไปมองจ้าวคงเฉิง
"อ้อใช่ หลินฉีเย่บอกว่าเขาตกลงเข้าร่วมผู้พิทักษ์ราตรีแล้ว"
"นายไปรับเขาได้เลย"
ฉึก!
ทันใดนั้นทุกคนก็หันมามองหลี่อู๋เลี่ยงพร้อมกัน
พวกเขารู้ดีว่าหลินฉีเย่เป็นใคร เขาคือตัวแทนของมิคาเอล!
แต่ทำไมถึงเปลี่ยนใจเร็วขนาดนี้ แค่วันเดียวก็ตกลงแล้ว!
จ้าวคงเฉิงอึ้งไป แล้วถามว่า "เมื่อกี้เป็นโทรศัพท์จากหลินฉีเย่เหรอ?"
"ใช่"
"ทำไมไม่บอกแต่แรก!"
เขาพยายามชักชวนหลินฉีเย่ให้เข้าร่วมผู้พิทักษ์ราตรีจนปากแทบฉีก ตอนนี้ก็สำเร็จแล้ว!
นับว่าทำภารกิจสำเร็จ!
ซือเสี่ยวหนานร้องอย่างตื่นเต้น "งั้นก็แปลว่าทีมเราได้ตัวแทนเทพเจ้าเพิ่มมาถึงสองคนเลยสิ!"
"ทีมนี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!"
เวินฉีโม่พูดอย่างจนใจ "หัวเราะอะไรกัน พวกเขาสองคนต้องกลายเป็นมังกรในหมู่มนุษย์แน่ เมืองชางหนานเล็กๆ แบบนี้คงไม่อาจให้พวกเขาได้แสดงความสามารถเต็มที่"
"ไม่แน่ว่าทั้งสองคนอาจเป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษในอนาคต"
หลี่อู๋เลี่ยง "อย่าชมฉันขนาดนั้น ฉันเขินนะ"
พูดจบ เขาก็ถูกเฉินมู่เยี่ยลากออกไป
"เขินเหรอ งั้นมาฝึกให้มากขึ้นสิ"
ระหว่างทาง
หลี่อู๋เลี่ยงเปิดระบบขึ้นมาดูสถานะหลังจากหายเมา
[ปลดล็อกสถานะดาบแห่งความมึนเมาระดับที่หนึ่งแล้ว ในการต่อสู้ครั้งต่อไปสามารถขึ้นถึงระดับฉือขั้นสูงสุด!]
[สถานะดาบแห่งความมึนเมา: เมื่อดื่มเหล้าระหว่างต่อสู้ มีโอกาสโจมตีจุดอ่อนของศัตรูได้โดยตรง และเพิ่มขึ้นตามระดับความมึนเมา สูงสุดถึงร้อยเปอร์เซ็นต์]
[เงื่อนไขปลดล็อกระดับถัดไป โจมตีจุดอ่อนเป้าหมายติดต่อกันสิบครั้งในสถานะดาบแห่งความมึนเมา!]
หลี่อู๋เลี่ยงตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
"โจมตีจุดอ่อน!"
"ทักษะเทพ! นี่มันทักษะเทพชัดๆ!"
โดยทั่วไปแล้วคนธรรมดาจะมองเห็นจุดอ่อนของคนอื่นได้ยาก ต้องใช้เทคนิคการต่อสู้และประสบการณ์ระดับสูง ไม่ใช่สิ่งที่จะฝึกได้ในชั่วข้ามคืน
แม้จะฝึกได้แล้ว ก็อาจจะเพราะความแตกต่างของพลัง ทำให้โจมตีไม่ถึง
แม้แต่พลังพิเศษการมองเห็นการเคลื่อนไหวของหลินฉีเย่ ก็แค่ทำให้การเคลื่อนไหวรอบตัวช้าลงในสายตาเขา เพื่อหาจุดอ่อน
แต่จะโจมตีได้หรือไม่ ก็ไม่แน่นอน
แต่สถานะดาบแห่งความมึนเมานั้นต่างออกไป!
สามารถโจมตีจุดอ่อนได้โดยตรง โดยไม่ต้องมีเทคนิคและความชำนาญสูง
ทุกดาบสามารถโจมตีคริติคอลได้
ด้านบนมีดาบเฉือนฟ้าที่เป็นท่าไม้ตาย ใช้สำหรับสังหารศัตรูที่แข็งแกร่ง ด้านล่างมีสถานะดาบแห่งความมึนเมาเพิ่มพื้นฐาน!
แค่คำว่า "สุดยอด" ก็ไม่พออธิบาย!
พูดจบ
เขาก็รู้สึกเวียนหัว ฤทธิ์เหล้ายังไม่หมด
เมื่อคืนเขาดื่มมากที่สุด
จากนั้นก็รีบหยิบจันทราในบ่อขึ้นมาดื่มทันที
เฉินมู่เยี่ยเห็นภาพนี้ก็ไม่ได้ห้าม รอไปถึงสนามฝึกค่อยให้เจ้าหมอนี่ได้รู้ซึ้งก็พอ
การดื่มเหล้าก่อนต่อสู้เป็นข้อห้ามที่ใหญ่หลวง!
เหล้าทำให้จิตใจสับสน ทำให้การโจมตีไม่มั่นคงและไม่แม่นยำ
เขาหวังให้หลี่อู๋เลี่ยงดื่มให้มากๆ เพื่อตอนนั้นจะได้ข่มความหยิ่งผยองของเขาลงได้
หงอิงและเหลิงเสวียน ทุกคนก็ผ่านจุดนี้มาแล้ว
ตอนแรกที่เข้าร่วมผู้พิทักษ์ราตรีล้วนเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ทั้งตื่นเต้นและเร้าใจ มีความหยิ่งผยอง ไม่มีความนิ่ง
แต่ตอนนี้
แม้แต่หงอิงที่ร้อนแรงที่สุดก็ยังไม่มีความประมาทในการปฏิบัติภารกิจเลย
ไม่นานนัก
ทั้งสองมาถึงสนามฝึก ที่นี่เป็นเพียงพื้นที่ก่อสร้าง
แต่ไม่มีคนอยู่รอบๆ และเป็นที่ค่อนข้างห่างไกล
"มาถึงแล้ว"
พูดจบเฉินมู่เยี่ยก็ลงจากรถก่อน หลี่อู๋เลี่ยงก็ถือขวดเหล้าตามลงมา
จากนั้น
เฉินมู่เยี่ยส่งดาบให้หลี่อู๋เลี่ยง
"ทำขึ้นมาพิเศษ เหมือนกับกระบี่ที่พวกเราใช้ ทำจากเหล็กพิเศษ แข็งแกร่งมาก"
"ลองดูว่าใช้ได้ถนัดไหม"
พอหลี่อู๋เลี่ยงรับมาก็ชักดาบออกจากฝักทันที สะบัดไปมาสองสามที รู้สึกถนัดมือมาก!
ราวกับเคยใช้มานับครั้งไม่ถ้วน!
"ไม่เลว ใช้สบายกว่ากระบี่เยอะ" หลี่อู๋เลี่ยงยิ้มพูด
เฉินมู่เยี่ยชักกระบี่ออกมาพูดว่า "ฉันแนะนำให้สมาชิกทีมใช้กระบี่ในการต่อสู้ระยะประชิด วิชากระบี่ของผู้พิทักษ์ราตรีแข็งแกร่งมาก ไม่มีอะไรต้านทานได้ ไม่มีอะไรที่ทำลายไม่ได้"
"เหมือนกับจิตใจของพวกเรา มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หวั่นเกรง"
"แต่นายเป็นข้อยกเว้น"
"จ้าวคงเฉิงเคยเล่าให้นายฟังเกี่ยวกับพวกเขาไหม"
หลี่อู๋เลี่ยงสงสัย "ใคร?"
เฉินมู่เยี่ย "ยอดฝีมือแห่งมวลมนุษย์"
"หนึ่งดาบ หนึ่งอัศวิน หนึ่งผู้ทรงเกียรติ หนึ่งความว่างเปล่า หนึ่งปราชญ์"
"หนึ่งดาบ คือจุดสูงสุดของวิชาดาบ มีโอกาสนายจะได้พบเขา"
"และหนึ่งผู้ทรงเกียรติ คือผู้บัญชาการสูงสุดของผู้พิทักษ์ราตรีแห่งหัวเซีย"
(จบบท)