- หน้าแรก
- วิถีตัวแม่สายเปย์
- บทที่ 83 โอวยี่หานขบเม้มริมฝีปากด้วยความลังเลครู่หนึ่ง
บทที่ 83 โอวยี่หานขบเม้มริมฝีปากด้วยความลังเลครู่หนึ่ง
บทที่ 83 โอวยี่หานขบเม้มริมฝีปากด้วยความลังเลครู่หนึ่ง
บทที่ 83
โอวยี่หานขบเม้มริมฝีปากด้วยความลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาและกดรับสาย
ทันทีที่สัญญาณภาพเชื่อมต่อ โอวยี่หานก็ปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติ แล้วยกมือโบกทักทายซุนฉีหาน
"ไงคะ... คุณคนนิรนาม นึกยังไงถึงวิดีโอคอลมาหาฉันได้ล่ะ?"
ซุนฉีหานมองโอวยี่หานผ่านหน้าจอพลางอุทานในใจด้วยความตื่นตะลึง
เชี่ย! ที่เขาลือกันในเน็ตเป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย? แฟนคลับสายเปย์อันดับหนึ่งของเขาอายุน้อยขนาดนี้เลยเหรอ
แม้ภายในใจจะปั่นป่วนดั่งพายุ แต่ภายนอกเขากลับดูสงบนิ่งมาก
"พอดีผมเห็นคลิปหลุดเมื่อคืนที่คุณให้ของขวัญผมบนรถ ผมกลัวว่าคุณจะเดือดร้อน ก็เลยวิดีโอคอลมาเช็กดูหน่อยครับ"
โอวยี่หานคิดในใจ
ก็เดือดร้อนจริงๆ นั่นแหละ
แต่เรื่องพรรค์นี้ไม่สะดวกที่จะระบายให้คนนอกฟัง เธอทำได้เพียงจัดการความรู้สึกด้วยตัวเองเท่านั้น
ในเมื่อมันเป็นปัญหาของเธอ และไม่มีใครช่วยเธอได้นอกจากตัวเธอเอง แล้วจะส่งต่อพลังลบไปให้คนอื่นทำไม?
เธอจึงยิ้มตอบอย่างไม่ยี่หระ
"ฉันสบายดีค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี"
ซุนฉีหานมองดูฉากหลังของเธอแล้วเอ่ยถาม
"ตอนนี้ท่านประธานเหมียวอยู่ที่ไหนครับเนี่ย?"
โอวยี่หานหันกล้องไปทางร้านอาหารแล้วแพนกล้องให้เขาดูบรรยากาศโดยรอบ
"ออกมาทานข้าวกับเพื่อนน่ะค่ะ"
ซุนฉีหานเคยโด่งดังมาก่อน จึงรู้ดีว่าคนที่เป็นกระแสสังคมควรปฏิบัติตัวอย่างไรในที่สาธารณะ
เขาจึงให้คำแนะนำด้วยความหวังดี
"เวลาอยู่ในที่สาธารณะ ประธานเหมียวต้องอย่าลืมใส่หน้ากากอนามัยนะครับ ถ้ามีคนจำหน้าได้จะรับมือลำบาก"
โอวยี่หานพยักหน้ารับอย่างซาบซึ้งใจ
"โอเคค่ะ เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ"
ซุนฉีหานอึกอักเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจถามสิ่งที่ค้างคาใจออกมา
"ประธานเหมียวครับ คุณตั้งใจจะลงทุนในทีม SIR ของพวกเราจริงๆ หรือเปล่าครับ? การทำทีมมันใช้เงินไม่ใช่น้อยๆ เลยนะครับ"
โอวยี่หานระบายยิ้ม
"ร้อยล้านพอไหมคะ?"
ซุนฉีหานถึงกับอึ้งไปกับวาจาอันหนักแน่นของเธอ เขาจ้องมองเธอโดยไม่พูดอะไร
โอวยี่หานจึงเพิ่มเดิมพันขึ้นไปอีก
"ถ้าร้อยล้านไม่พอ งั้นก็สองร้อยล้าน วางใจเถอะค่ะ ฉันจะเป็นนายทุนที่ใจป้ำที่สุดของคุณแน่นอน ฉันจะไม่ทำตัวเหมือนนายทุนคนเก่าที่ทิ้งพวกคุณเพื่อผลประโยชน์ แล้วก็จะไม่เลวทรามถึงขั้นสาดโคลนใส่พวกคุณด้วย"
โอวยี่หานทำการบ้านมาอย่างดีก่อนที่จะคิดปั้นทีม SIR
เธอสืบรู้เรื่องราวความขัดแย้งระหว่างพวกเขากับนายทุนคนเก่าจากในเน็ต และเมื่อนำมาประกอบกับข้อสันนิษฐานของเธอ เธอก็พอจะเดาสถานการณ์คร่าวๆ ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
"คุณรักษาคำพูดได้แน่นะครับ? บอกตามตรงข้อเสนอมันน่าสนใจมาก แต่อายุของคุณ... ผมกลัวว่าคุณจะตัดสินใจเรื่องเงินสองร้อยล้านไม่ได้ ต้องกลับไปปรึกษาที่บ้านก่อนไหมครับ?"
โอวยี่หานยิ้มตอบ
"ไม่ต้องห่วง เงินของฉันไม่ได้ขอพ่อแม่มา ฉันตัดสินใจเองได้โดยไม่ต้องถามใคร รอแค่คุณพาเพื่อนร่วมทีมมาเจอฉันก็พอ"
ค่าความประทับใจของซุนฉีหาน +5
ค่าความประทับใจของซุนฉีหาน +5
[ติ๊ง! ตรวจพบค่าความประทับใจของซุนฉีหานเพิ่มขึ้น 10 แต้ม ระบบทำการแปลงเป็นแต้มเสริมแกร่ง 2 แต้มโดยอัตโนมัติ แต้มเสริมแกร่งคงเหลือของโฮสต์: 7]
"ตกลงครับประธานเหมียว ถ้าผมนัดเวลากับเพื่อนในทีมได้แล้วจะแจ้งไปนะครับ" ซุนฉีหานกล่าว
โอวยี่หานพยักหน้ารับโดยไม่มีข้อโต้แย้ง
ทั้งสองวางสายจากกัน
โอวยี่หานเดินกลับมาด้วยอารมณ์สุนทรีย์
ทว่าระหว่างทาง เธอก็เดินชนเข้ากับโจวตื่อจวินที่ออกมาตามหาเธอพอดี
โจวตื่อจวินยืนล้วงกระเป๋ากางเกง เอียงตัวเล็กน้อยพินิจดูสีหน้าของเธอพร้อมรอยยิ้มกึ่งบึง
"โย่ น้องสาว คุยโทรศัพท์กับใครทำไมเสียงหวานจัง? ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว แฟนเหรอ?"
โอวยี่หานผลักโจวตื่อจวินที่ขยับเข้ามาใกล้
"วันๆ นายคิดแต่เรื่องอะไรเนี่ย? แฟนเฟินอะไร? หน้าอย่างฉันดูเหมือนคนมีแฟนหรือไง?"
โจวตื่อจวินถอยหลังไปก้าวหนึ่ง สายตากวาดมองหน้าอกของเธอที่แบนราบราวกับเด็กผู้ชาย แล้วแค่นหัวเราะ
"ก็คงงั้น... ฉันว่าคงไม่มีผู้ชายคนไหนรับได้หรอก ถ้าแฟนตัวเองจะมีสรีระโครงสร้างเหมือนผู้ชายแบบนี้น่ะ"
โอวยี่หานมองตามสายตาเขามาที่หน้าอกตัวเอง พอรู้ว่าเขากำลังล้อเลียนเรื่องอะไร ใบหน้าก็แดงซ่านด้วยความโกรธ เธอยกมือขึ้นหมายจะตีเขา
"โจวตื่อจวิน! นายวอนโดนดีซะแล้ว!..."
เมื่อเห็นดังนั้น โจวตื่อจวินก็รู้สึกสะใจที่แกล้งสาวน้อยได้สำเร็จ เขาหัวเราะร่าอย่างมีความสุข
เขาไม่ได้วิ่งหนีไปไหน เพียงแต่วิ่งวนไปรอบๆ ตัวโอวยี่หาน ทุกครั้งที่โอวยี่หานเหวี่ยงมือใส่ เขาก็จะหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว ทำให้เธอตีลมทุกครั้งไป
โอวยี่หานมองดูโจวตื่อจวินที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับทำอะไรไม่ได้ ก็โมโหจนแทบจะคลั่งตาย
เธอรู้สึกว่าโจวตื่อจวินคือคู่ปรับตลอดกาลในชาตินี้จริงๆ เขามักจะทำลายความเยือกเย็นของเธอและยั่วโมโหให้เธอหลุดมาดได้เสมอ
ในขณะเดียวกัน เธอก็สาบานในใจอย่างเงียบงัน... เธอจะต้องขยันหาแต้มเสริมแกร่งมาสุ่มกาชาหา 'การ์ดวัดสัดส่วน' ให้ได้เร็วที่สุด
เธอจะไม่ยอมเปิดช่องให้โจวตื่อจวินมาล้อเรื่องจอแบนได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่!