บทที่ 5 เติมเงินสมาชิกให้เย่จื่อห่าว

บทที่ 5 เติมเงินสมาชิกให้เย่จื่อห่าว

หลังจากเดินมาได้สักพัก เธอก็รู้สึกแน่นหน้าอกและหอบหายใจเล็กน้อย

โอวอี้หานยกมือขึ้นกุมหน้าอก สูดหายใจลึกๆ หลายครั้ง พยายามพยักหน้าให้ดูเหมือนคนปกติที่สุดก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้

สายตาของเย่จื่อห่าวหยุดอยู่ที่มือซึ่งกุมหน้าอกของเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างมีมารยาท

เขาเริ่มจัดทรงผมยาวสลวยของเธอ แล้วมองผ่านกระจกพลางเอ่ยถาม

"คุณผู้หญิงอยากได้ทรงไหนครับ? ผมของคุณค่อนข้างบาง ตัดสั้นคงไม่เหมาะเท่าไหร่"

ชาติก่อนโอวอี้หานเป็นสาวมั่นทันสมัย ด้วยรสนิยมของเธอ เธอก็รู้สึกว่าร่างนี้ไม่เหมาะกับผมสั้นเช่นกัน

ในเมื่อผมบางขนาดนี้ การดัดลอนจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ดังนั้นเธอจึงเอ่ยขึ้นว่า

"ดัดลอนค่ะ ขอแบบที่แพงที่สุดเลยนะคะ"

ประกายความประหลาดใจพาดผ่านดวงตาหงส์สีดำขลับของเย่จื่อห่าว

ความจริงแล้ว เขาได้ยินบทสนทนาของคนพวกนั้นก่อนหน้านี้

แม้เขาจะไม่ชอบใจที่คนเหล่านั้นวิพากษ์วิจารณ์ตัวเขาและลูกค้าสนุกปาก แต่มีเรื่องหนึ่งที่พวกเขาพูดไม่ผิด

หญิงสาวตรงหน้าสวมเสื้อผ้าธรรมดาหรือเรียกได้ว่าเก่าซอมซ่อ ดูแล้วไม่น่าจะมีกำลังจ่ายสูงนัก

เขาถึงกับคิดเผื่อไว้แล้วว่า หากเธอกระเป๋าฉีกจ่ายไม่ไหว เขาจะเป็นคนควักเนื้อจ่ายแทนให้เอง

ถือซะว่าเสียเงินจ้างนางแบบมาฝึกมือก็แล้วกัน

แต่ผู้หญิงคนนี้กลับเอ่ยปากขอแพ็กเกจดัดผมที่แพงที่สุดทันที!

แพ็กเกจดัดผมที่แพงที่สุดของร้านราคาตั้ง 4,888 หยวน ซึ่งมากกว่าเงินเดือนปัจจุบันของเขาเสียอีก

แล้วเขาจะเอาปัญญาที่ไหนมาจ่ายแทนให้ล่ะ?

"เอ่อ... คุณผู้หญิงครับ ผมคิดว่าผมคงต้องอธิบายรายการราคาให้คุณทราบสักหน่อย..."

"ที่นี่สมัครสมาชิกเติมเงินได้ไหมคะ?" โอวอี้หานพูดแทรกคำพูดขอโทษขอโพยของเขาขึ้นมา

เย่จื่อห่าวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าให้เธอผ่านกระจกเงา

"ได้ครับ เติมเงินสมาชิกเริ่มต้นที่ 10,000 หยวน สมาชิกจะได้รับส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์ครับ"

"งั้นฉันเติมหนึ่งล้านหยวน แต่มีข้อแม้คือ... ต้องเปิดเมมเบอร์ในชื่อของคุณ"

หนึ่งล้าน???

เย่จื่อห่าวแทบอยากจะหัวเราะออกมา

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าวันนี้เป็นวันเอพริลฟูลเดย์หรือเปล่า และผู้หญิงคนนี้กำลังจงใจปั่นหัวเขาเล่นใช่ไหม

ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกคน

แต่ตั้งแต่ร้านเปิดมา ยังไม่เคยมีลูกค้าคนไหนเติมเงินรวดเดียวหนึ่งล้านหยวนมาก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น หญิงสาวคนนี้ตัวเล็กผอมแห้ง แถมดูสุขภาพไม่ค่อยดี

ถ้าเธอบอกว่าหนึ่งหมื่นหยวน เขายังพอจะเชื่อลง

แต่หนึ่งล้านเนี่ยนะ?

พูดตามตรง เขาไม่คิดว่าเธอจะมีกำลังทรัพย์ขนาดนั้นจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เธอต้องการเติมเงินในชื่อของเขาเลย

"ไม่ครับ คุณผู้หญิง ผมคิดว่าคุณ..."

เย่จื่อห่าวรู้สึกว่าต้องพูดเตือนสติเธอสักหน่อย แต่ยังไม่ทันได้พูดจบ เขาก็ถูกขัดจังหวะอีกครั้งด้วยถ้อยคำที่น่าตกใจยิ่งกว่าเดิม

"สิบล้าน ฉันจะเติมสิบล้าน คุณยอมให้ฉันเปิดเมมเบอร์ในชื่อคุณได้ไหม?"

เย่จื่อห่าวตกใจจนอ้าปากค้าง จ้องมองโอวอี้หานในกระจก สีหน้าของเขาตอนนี้เกินกว่าคำว่าประหลาดใจไปมากโข

"นี่ เย่จื่อห่าว ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลยล่ะ?"

"เฮ้อ ช่างเถอะ ถ้าคุณตัดสินใจไม่ได้ ฉันจะคุยกับผู้จัดการของคุณเอง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าถ้าฉันเติมเงินสิบล้าน เขาจะขัดขวางไม่ให้ฉันใช้ชื่อคุณ" โอวอี้หานพึมพำเบาๆ

เย่จื่อห่าว "..."

คุณครับ นี่มันใช่ปัญหาเรื่องชื่อที่ไหนกัน?

มันเป็นเรื่องของเงินต่างหาก!

ทำไมคุณต้องเติมเงินเมมเบอร์ตั้งสิบล้าน? เงินขนาดนั้นคุณซื้อร้านนี้ได้ทั้งร้านเลยนะ

ประเด็นสำคัญคือ คุณต้องมีเงินมากขนาดนั้นจริงๆ เสียก่อน

ในขณะที่เย่จื่อห่าวยังช็อกค้างจนตั้งสติไม่ได้ โอวอี้หานก็ลุกขึ้นยืนแล้วตะโกนเรียกคนในร้านตัดผม

"ใครเป็นผู้จัดการคะ? ฉันขอพบผู้จัดการหน่อย ให้เขามาพบฉันเดี๋ยวนี้"

บรรดาช่างตัดผมที่รอสมน้ำหน้าอยู่แล้ว ต่างพากันส่งสายตาเยาะเย้ยมาทางเธอ

"เหอะ! เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ยังไม่ได้ตัดผมก็เริ่มโวยวายแล้วเหรอ?"

"ฉันว่าเสี่ยวเย่ซวยแล้วล่ะ เจอตัวประหลาดเข้าให้แล้ว"

"น้องสาว เป็นอะไรไป? หรือว่าเสี่ยวเย่บริการไม่ดี? ถึงต้องเรียกผู้จัดการ?"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์และเสียงหัวเราะเยาะของทุกคนดังลอยมาเข้าหู

เพื่อปกป้องโอวอี้หาน เย่จื่อห่าวจึงวางมือใหญ่ลงบนไหล่ของเธอ กดให้นั่งลงแล้วกระซิบเตือน

"น้องสาว อย่าก่อเรื่องเลยครับ เปิดเมมเบอร์น่ะได้ ใช้ชื่อผมก็ได้ แต่คุณจะมาพูดพล่อยๆ เรื่องเงินสิบล้านไม่ได้นะ รู้ไหมว่าสิบล้านมันเยอะขนาดไหน? มันซื้อร้านแบบเราได้ตั้งสองร้านเลยนะ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของโอวอี้หาน

จริงด้วย ทำไมเธอถึงคิดไม่ได้นะ?

ถ้าซื้อร้านนี้ให้เย่จื่อห่าวไปเลย มันจะเยี่ยมขนาดไหนกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมา เธอลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เมินเฉยต่อการห้ามปรามของเย่จื่อห่าว แล้วตะโกนบอกทุกคนในร้าน

"เจ้าของร้านอยู่ไหน? ช่วยไปตามเขามาที ฉันจะใช้เงินสิบล้านซื้อร้านตัดผมร้านนี้"

สิ้นเสียงของเธอ ทุกคนก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น

ราวกับว่าทุกคนคิดว่าเธอกำลังคุยโวโอ้อวดและทำตัวไร้สาระสิ้นดี

"หล่อนบอกว่าจะใช้เงินสิบล้านซื้อร้านเราเหรอ?"

"ตายแล้ว ยัยนี่... สมองเพี้ยนไปแล้วหรือเปล่า?" คนพูดชี้นิ้วหมุนที่ขมับตัวเอง

มีคนหนึ่งถึงกับยกเครื่องรูดบัตรเดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางท้าทาย

"น้องสาว แค่เธอรูดบัตรเติมเงินหนึ่งแสนในเครื่องนี้ผ่าน เดี๋ยวฉันจะไปตามเจ้าของร้านมาคุยเรื่องซื้อร้านให้เลย เอามั้ยล่ะ?"

โอวอี้หานยังคงสงบนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน เธอมองเครื่องรูดบัตรที่ยื่นมาตรงหน้า แล้วรับมันมาอย่างไม่เกรงกลัวพลางสบตาอีกฝ่าย

"เติมเงินให้ตัวเองจะไปอวดรวยอะไรได้? ฉันจะควักเงินหนึ่งแสนเติมเมมเบอร์ให้เย่จื่อห่าวต่างหาก!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทั้งร้านก็ฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

บ้างผิวปากแซว บ้างปรบมือโห่ร้อง และบางคนก็รู้สึกว่าพฤติกรรมตลกคาเฟ่ของเธอน่าขันมากจนยกมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอเก็บไว้

มีเพียงเย่จื่อห่าวที่มีสีหน้ากังวล เขาตึงแขนเธอไว้เพื่อห้ามปราม

"พวกเขาจงใจยั่วยุคุณนะ อย่าไปบ้าจี้ตามสิครับ"

โอวอี้หานหันหน้าไปหาเขา เอียงคอเล็กน้อยสบตาเขา

"ฉันไม่ได้บ้าจี้ ถ้าไม่อยากให้ฉันหน้าแตก ก็ตกลงยอมให้ฉันใช้ชื่อคุณสมัครซะ"

สีหน้าของเธอเคร่งขรึม แววตาจริงจัง ไม่เหมือนคนกำลังล้อเล่น แต่ดูเหมือนคนที่ทำได้จริงอย่างที่พูด

เมื่อมองเธอแบบนี้ เย่จื่อห่าวก็เกือบจะคล้อยตามและเชื่อเธอขึ้นมาจริงๆ

"เสี่ยวเย่ ก็ยอมให้เธอเติมเงินแสนเปิดเมมเบอร์ให้ไปสิ ให้พวกเราได้เป็นพยานกันหน่อยว่าน้องสาวคนนี้โกหกหรือเปล่า"

"ใช่ๆ เสี่ยวเย่ ให้เธอเติมเลย!"

"เติมเลย!"

...เสียงเชียร์ยุยงดังเซ็งแซ่ จนเย่จื่อห่าวไม่อาจขัดขวางได้อีกต่อไป

เขาทำได้เพียงหันหลัง แล้วก้าวขายาวๆ เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อกรอกข้อมูลสมาชิก โดยใส่ชื่อตัวเองลงไปกับพนักงานขาย

เงินในบัตรสมาชิกสามารถขอคืนได้ แต่ไม่ได้คืนเต็มจำนวน สามารถคืนได้เพียง 80 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือจะถูกหักเป็นค่าคอมมิชชันของพนักงานขาย