บทที่ 27 คทาระดับตำนาน คทาผลึกฉลามมาร!

ผู้เล่น 28 คน

รวมซูมู่และซีลู เป็น 30 คนพอดี

พวกเขาแปลงร่างเป็นหน่วยจู่โจม อ้อมจากทางตะวันตกไปตลบหลังกองทัพจอมมาร

"เหล่าผู้กล้า" ซูมู่กระซิบกับฝูงชน "การต่อสู้คืนนี้ อย่าเอิกเกริกเกินไปนะ"

"ห้ามใช้เวทแสง ไฟ สายฟ้า เด็ดขาด และห้ามระเบิดหรือวางเพลิงเด็ดขาด!"

พวกเขามาลอบโจมตีข้างหลัง

ถ้าอมาตารู้ตัวระหว่างปฏิบัติการ

พวกเขาจะถูกล้อมกรอบแน่นอน

"รายงาน!" ได้ยินคำสั่ง ใบขับขี่ประเภทซีก็ยกมือขึ้น "ผมใช้เป็นแต่เวทแสงสลัวครับ!"

เขาโดนซูมู่มองด้วยสายตาดูแคลนทันที

"เจ้าใช้กระบองฆ่าศัตรูได้"

หลังจากนัดแนะเสร็จ

ทีมก็มาถึงบริเวณเหมืองทางใต้อย่างราบรื่น

พวกเขาเจอก๊อบลินชั้นยอดที่เฝ้ายามอยู่อย่างรวดเร็ว

เหมือนกับข้อมูลที่ได้มา

มีก๊อบลินเฝ้าอยู่แค่ห้าตัว แต่ไม่รู้ว่าข้างในเหมืองเป็นยังไง

ก่อนเริ่มการต่อสู้ เพื่อกระตุ้นให้ผู้เล่นมีส่วนร่วม ซูมู่ประกาศเป็นพิเศษ

"ของที่ยึดได้จากปฏิบัติการครั้งนี้ เป็นของพวกเจ้าเหล่าผู้กล้าทั้งหมด"

"อุปกรณ์ ผลึกเวทมนตร์ และแร่โลหะที่ยึดมาได้ ล้วนเป็นของรางวัลสงครามของพวกเจ้า"

"ถ้าพวกเจ้าต้องการ ข้าจะรับซื้อเสบียงเหล่านี้คืนในราคาสามเท่าในนามเมืองเซนต์มาร์"

"ถ้ายึดเหมืองนี้ได้สำเร็จ จะให้แต้มความดีความชอบเพิ่มอีกคนละ 1,000 แต้ม!"

ได้ยินแบบนั้น

ผู้เล่นก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที

"ฆ่ามอนสเตอร์! ยึดแร่! รวยเละ!"

"คราวที่แล้วไม่ได้เกราะก๊อบลิน คราวนี้ห้ามพลาดเด็ดขาด!"

"ขอบคุณของขวัญจากกองทัพจอมมาร!"

ก่อนที่ซูมู่จะทันได้ออกคำสั่ง

นักบินก็นำทัพบุกเข้าไปก่อน

เขาพุ่งออกจากป่า แทงข้างหลังก๊อบลินตัวหนึ่ง

ดาบยาวเสียบทะลุท้อง

ก๊อบลินตายคาที่!

จากนั้นนักบินก็ตะโกน "เพื่อย่านเทียนแดง!"

ผู้เล่นคนอื่นก็พลอยอินไปด้วย

ต่างพากันชูแขนตะโกน

"เพื่อย่านเทียนแดง!"

"เพื่อพี่สาวโมเดสตี้!"

ทุกคนทำหน้าเหมือนยอมตายดีกว่าไม่ได้เงิน!

ฉากนี้

ทำเอาซีลูที่ยืนอยู่ข้างซูมู่อึ้งอีกรอบ

"ไหนบอกว่าเป็นปฏิบัติการลับไม่ใช่เหรอเจ้าคะ?"

"ทำไมถึงตะโกนกันลั่นขนาดนั้น! แล้วย่านเทียนแดงมันเกี่ยวอะไรด้วย?!"

เฮ้อ—

ซูมู่พูดไม่ออก

เขาไม่ได้บอกสักหน่อยว่าห้ามตะโกน

และไอ้บ้านักบินนั่น...

เขาเข้าใจความกระหายอยากไปย่านเทียนแดงของมันได้นะ

ก๊า! ก๊า ก๊า—!

ก๊อบลินตัวอื่นกรีดร้องเตือนภัย

แต่ก็ถูกคนขับไร้หน้ากากใช้เวทมีดลมเชือดคออย่างรวดเร็ว

ท่าร่ายเวททำเอาใบขับขี่ประเภทซีมองด้วยความอิจฉา

"เชี่ย!"

ผู้เล่นคนอื่นตะโกนเมื่อเห็นดังนั้น

"พวกนายเร็วเกินไปแล้ว! ไม่เหลือให้พวกเราบ้างเลย!"

"รออะไรอยู่? บุกเข้าเหมืองสิ!"

"ฆ่าให้เรียบ! ปล้นให้หมด! อย่าให้เหลือแม้แต่ต้นหญ้า!"

สิ้นเสียงตะโกน พวกเขาก็กรูกันเข้าไปในเหมือง

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องโหยหวนของก๊อบลินก็ดังออกมาจากในถ้ำ

"น่ากลัวชะมัด" ซีลูยืนอึ้ง "นั่นก๊อบลินชั้นยอดเลเวล 10 นะ! ผู้กล้าฆ่าทิ้งเหมือนหมาเลยเหรอ?"

ยิ่งไปกว่านั้น ดูจากการกระทำของผู้กล้าแล้ว

นั่นเรียกว่าผู้กล้าได้เหรอ?

โจรปล้นหมู่บ้านชัดๆ!

"พวกเขาคือผู้กล้า แถมยังได้รับพรจากทวยเทพ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว"

ซูมู่ตบไหล่ซีลู "เจ้าควรจะชินได้แล้วนะ"

ได้ยินแบบนั้น ซีลูสูดหายใจลึก

'ท่านมหาปราชญ์คงไม่แปลกใจสินะ ก็ท่านแข็งแกร่งจนน่ากลัวเหมือนกันนี่นา...'

เมื่อซูมู่และซีลูเข้าไปในเหมือง

พวกเขาพบว่าพื้นถ้ำเกลื่อนไปด้วยศพก๊อบลินคนงานเหมือง

จำนวนมากจนนับไม่ถ้วน

ไม่ใช่แค่นั้น

ยังได้ยินเสียงผู้เล่นตะโกนมาจากส่วนลึก

"เร็วเข้า พี่น้องมาช่วยหน่อย! มีหัวหน้าก๊อบลินด้วย!"

ได้ยินเสียงเรียก

ซูมู่รีบไปที่เกิดเหตุทันที

เห็นนักบินนำทีมรุมโจมตีก๊อบลินตัวหนึ่ง

หัวหน้าก๊อบลินสูงสองเมตร กวัดแกว่งดาบยักษ์อย่างบ้าคลั่ง ทำให้ผู้เล่นทั่วไปเข้าใกล้ไม่ได้

"หลบไป! ฉันจะต้านมันเอง!"

นักบินพุ่งเข้าไป

มือขวาถือดาบ มือซ้ายถือเกราะเหล็กชั้นดีต่างโล่ รับดาบยักษ์ของหัวหน้าก๊อบลินไว้ได้อย่างทุลักทุเล

"นักผจญภัย ตายซะ!"

หัวหน้าก๊อบลินตัวนี้ฉลาดพอตัว พูดภาษามนุษย์ได้ด้วย

แต่พอนักบินรับการโจมตีได้

มันก็เปิดช่องว่าง

ใบขับขี่ประเภทซีอ้อมไปข้างหลัง เร่งความเร็วแล้วฟาดกระบองใส่ท้ายทอยมัน

กริ๊ก—!

หัวหน้าก๊อบลินชะงัก คทาของใบขับขี่ประเภทซีหักกลางอากาศ

"เชี่ย! คทาฉันหัก! ขาดทุนยับเลย!"

คนขับไร้หน้ากากหัวเราะคิกคัก "เดี๋ยวสอนวิธีใช้คทาให้"

จากนั้นเขาก็ร่ายคาถา ปล่อยเวทมีดลมอีกครั้ง ตัดเอ็นหัวเข่าหัวหน้าก๊อบลินขาด

เห็นโอกาสทอง

ผู้เล่นคนอื่นกรูเข้าไปรุมสับมันจนตายคาที่!

การแจ้งเตือนเด้งขึ้นตรงหน้าซูมู่

สนามรบในเมืองเซนต์มาร์และเหมืองทางใต้ช่วยเร่งค่าประสบการณ์ของเขา

เลเวลอัปอีกแล้ว เป็น Lv.18!

"เลเวลอัปอีกแล้ว!" ซูมู่ดีใจ "ช่วงแรกๆ เลเวลขึ้นไวดีจริง!"

ได้ยินแบบนั้น ซีลูพยักหน้าเห็นด้วย "ไวมากเจ้าค่ะ นักบินเลเวลหกแล้ว"

นางกับซูมู่คุยกันคนละเรื่องเดียวกัน

"ไม่มีมอนสเตอร์แล้วเหรอ?"

คนจนรักเอฟวางธนูลง เดินไปเตะศพหัวหน้าก๊อบลินเล่น

"ที่นี่น่าเบื่อชะมัด"

ได้ยินแบบนั้น ซีลูเอามือกุมหน้า "ฟังดูสิ นั่นใช่ภาษาคนเหรอ?"

ทำไมไม่หันไปดูศพก๊อบลินเกลื่อนพื้นข้างหลังบ้างล่ะ?

พวกนายฆ่ากันบ้าคลั่งไปแล้ว!

ซูมู่ถอนหายใจ "ภัยพิบัติก็คือภัยพิบัติ ข้าไม่มีโอกาสได้ลงมือด้วยซ้ำ"

หลังจากผู้เล่นเก็บกวาดของรางวัลเสร็จ

ซูมู่ก็เดินไปตัดหัวหัวหน้าก๊อบลิน

"ไหนๆ ก็มาแล้ว เอาของขวัญไปฝากอมาตาสักหน่อยดีกว่า"

เขาห่อหัวก๊อบลินด้วยผ้าแล้วแบกขึ้นบ่า

ไม่รู้ว่าอมาตาจะโกรธไหมถ้ารู้ว่าพวกเขาฉวยโอกาสมาปล้นเหมือง ฆ่าก๊อบลินตายเรียบ แถมยังขนแร่ไปหมดเกลี้ยง

ไม่นาน

ผู้เล่นก็ช่วยกันขนแร่โลหะที่ก๊อบลินขุดไว้

เนื่องจากต้องใช้รถขน พวกเขาเลยยึดรถรางในเหมืองไปหมด

ขนแร่ออกมาได้ยี่สิบคันรถ

กำไรมหาศาล!

ด้วยแร่โลหะพวกนี้

ซิดสามารถตีอุปกรณ์ใหม่ให้ผู้กล้าทุกคนได้สบายๆ

เกราะก๊อบลินขยะนั่น ถึงเวลาเปลี่ยนแล้ว!

"ท่านมหาปราชญ์ รีบกลับกันเถอะครับ เดี๋ยวไม่ทันกองทัพจอมมาร!"

นักบินกระตือรือร้น

เขายังอยากกลับไปทำศึกรอบสอง

ซูมู่พยักหน้าเห็นด้วย "รับของขวัญจากกองทัพจอมมารมาตั้งเยอะ ก็ต้องไปขอบคุณพวกเขาด้วยตัวเองสักหน่อย"

"เหล่าผู้กล้า กลับบ้าน!"

โอววว—!

ผู้เล่นชูแขนโห่ร้อง

"กองทัพจอมมารบุกเมือง รับรองค่าประสบการณ์เพียบ!"

"แต่ปีศาจพวกนั้นเก่งมากนะ เกิดตายขึ้นมา ค่าชุบชีวิตขึ้นเป็น 6 เหรียญเงินแล้ว"

"ต้องใช้ 6 เหรียญเงินแล้วเหรอ บ้าเอ๊ย เงิน 10 เหรียญที่เพิ่งเก็บได้ พอชุบชีวิตแค่ครั้งเดียวเอง"

"กลัวอะไรวะ!" นักบินคว้าดาบยักษ์ของหัวหน้าก๊อบลินมาถือ ตะโกนลั่น "ยิ่งพายุแรงเท่าไหร่!"

ผู้เล่นตะโกนตอบรับ "ปลาก็ยิ่งแพงเท่านั้น!"

"ฆ่ามัน—!"

เห็นผู้กล้ากลุ่มนี้ทำตัวเหมือนฉีดสารกระตุ้น

ซีลูเบิกตากว้างด้วยความทึ่ง

'อย่างที่คิด ผู้กล้าที่ชุบชีวิตได้นี่น่ากลัวที่สุด!'

ซูมู่นำทีมขนแร่กลับ

หลังจากแวะเอาสมุนไพรที่ซ่อนไว้ที่ทะเลสาบอัลเบียน พวกเขาก็กลับเข้าเมืองทางประตูเหนือ

ทันทีที่เข้าเมือง

ซิดที่เดินวนไปวนมาก็รีบวิ่งเข้ามา

"ท่านมหาปราชญ์ กลับมาสักที!"

พูดพลาง ซิดหยิบกล่องยาวออกจากถุงเวทมนตร์ยื่นให้ซูมู่

เห็นกล่อง ซูมู่ใจเต้นแรง

รับกล่องมาเปิดดู

เห็นคทาที่ทำจากผลึกใสทั้งอันวางสงบนิ่งอยู่ภายใน

ยิ่งไปกว่านั้น หัวคทาผลึกยังฝังด้วยผลึกแก่นเวทของแม่ทัพฉลามมาร!

[คทาผลึกฉลามมาร]

[คุณภาพ: มหากาพย์]

[ผลึกแก่นเวท: ยังไม่ลงอาคม]

[ผู้ถือคทานี้จะสัมผัสได้ถึงมหาสมุทรแห่งพลังเวท กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต! เพิ่มพลังเวทมนตร์ทุกชนิดอย่างมหาศาล!]

ซูมู่หยิบคทาขึ้นมา

สัมผัสได้ถึงพลังเวทมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในคทาทันที!

"คทาเท่โคตร!" ใบขับขี่ประเภทซีมองตาละห้อย "ถ้าท่านมหาปราชญ์ให้ผมคงดี"

คนขับไร้หน้ากากกรอกตา "ฝันไปเถอะ!"

ในใจก็คิดว่า 'ถ้ามีรางวัลจริงๆ ต้องเป็นของเขาแน่!'

ซิดพูดขึ้นอีกครั้ง "ท่านมหาปราชญ์ คทานี้ยังไม่ได้ลงอาคม ท่านต้องลงเองขอรับ!"

ซิดเป็นปรมาจารย์ด้านการตีอาวุธ

แต่เรื่องลงอาคม ซูมู่เก่งกว่าเขาเยอะ!

ซูมู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

พูดตามตรง

เขาไม่ค่อยพอใจกับผลของคทาเท่าไหร่

แทนที่จะเพิ่มพลังเวท เขาอยากได้อะไรที่เพิ่มมานาสูงสุดมากกว่า

"ทำไมไม่ปลดปล่อยพลังของผลึกแก่นเวทออกมาให้หมดล่ะ..."

คิดได้ดังนั้น

ซูมู่ลงมือลงอาคมทันที

มือขวาวาดลวดลายเวทมนตร์กลางอากาศ สลักลงบนผลึกแก่นเวท

แสงสว่างวาบขึ้นจากคทา การลงอาคมเสร็จสมบูรณ์!

[คทาผลึกฉลามมาร]

[คุณภาพ: ตำนาน]

[ลงอาคมผลึกแก่นเวท: แหล่งพลังเวทที่สอง Lv.9!]

[ผู้ใช้คทานี้สามารถดึงพลังเวทจากผลึกแก่นเวทมาใช้ได้!]

[พลังเวทสะสมปัจจุบัน: 10000/10000]

"อุปกรณ์ระดับตำนาน!" ซิดคุกเข่าลงดังตุ้บ "ข้าตีอุปกรณ์ระดับตำนานได้จริงๆ ด้วย!"

แม้จะเป็นระดับตำนานเพราะการลงอาคมของซูมู่

แต่นั่นก็พิสูจน์แล้วว่าคทานี้มีศักยภาพระดับตำนาน!

ไม่ใช่แค่ซิดที่ตื่นเต้น

ซูมู่ก็ตาลุกวาวเช่นกัน

มานาเพิ่มขึ้น 10,000 แต้ม!

นี่ช่วยให้ซูมู่ทำอะไรได้อีกเยอะเลย!

ในสงครามสเกลใหญ่ เขาสามารถชุบชีวิตผู้เล่นได้ไม่อั้น จะไปแพ้กองทัพปีศาจได้ยังไง!

ใบขับขี่ประเภทซีข้างๆ ตะโกน "เชี่ย!"

เขาเหลือแค่คทาอันเดียวก็จะกลายเป็นจอมเวทเต็มตัวแล้ว!

"ซิด ครั้งนี้เจ้าทำได้ดีมาก!"

ซูมู่ชี้ไปที่รถขนแร่ยี่สิบคันข้างหลังอย่างตื่นเต้น

"นี่คือแร่ที่ข้าซื้อมาจากเหล่าผู้กล้า ข้ายกให้เจ้าหมดเลย!"

"ข้าจะออกทุนให้เจ้าตีอุปกรณ์ชั้นยอดให้เหล่าผู้กล้า!"

ได้ยินแบบนั้น

ซิดและผู้เล่นทุกคนเฮลั่นอีกครั้ง!

"ซีลู" ซูมู่สั่งอีก "เอาสมุนไพรไปให้แม็คเคน ให้เขาปรุงน้ำยาเวทมนตร์ชั้นเลิศ แล้วขนไปส่งที่กำแพงเมืองทางใต้"

"รับทราบเจ้าค่ะ!" ซีลูรับคำสั่งทันที

"เหล่าผู้กล้า! ไปที่กำแพงเมืองทางใต้ เตรียมพร้อมรบ!"

"คืนนี้จะเป็นคืนแห่งการเฉลิมฉลองของพวกเรา!"

ซูมู่แบกของขวัญที่จะให้อมาตาขึ้นบ่า ชูแขนตะโกนปลุกใจผู้เล่น

แต่ก่อนจะไปแนวป้องกันทางใต้

เขาควรแวะไปย่านเทียนแดง ถามโมเดสตี้เรื่องเวทอำพรางก่อน

ซูมู่ตบหัวที่แบกอยู่บนบ่าเบาๆ

"ดูเหมือนของขวัญชิ้นนี้ต้องรออีกหน่อยถึงจะถึงมืออมาตา"