บทที่ 25 สมกับที่เป็นท่านมหาปราชญ์ เพื่อนแท้ของผู้เล่นจริงๆ!

"เฮ้อ—" ซูมู่ถอนหายใจพร้อมรอยยิ้ม "ข้อมูลนี่ละเอียดใช้ได้เลยแฮะ"

เขาลองมาร์กข้อมูลที่ผู้เล่นให้มาลงบนแผนที่

แล้วก็เห็นว่ากองทัพจอมมารกระจายกำลังอยู่ทั่วทางตอนใต้ของเมืองเซนต์มาร์

เห็นได้ชัดว่า ผู้เล่นรู้การวางกำลังของกองทัพจอมมารอย่างทะลุปรุโปร่ง

ซีลูก็เห็นแผนผังนี้เช่นกัน

นางถามด้วยความสงสัย "ท่านมหาปราชญ์ ไม่กลัวว่าผู้กล้าจะให้ข้อมูลเท็จเหรอเจ้าคะ?"

ด้วยพฤติกรรมของผู้กล้าพวกนี้ ซีลูกลัวว่าพวกเขาจะใช้ข้อมูลปลอมมาหลอกเอาเงิน

แต่ซูมู่ยิ้มส่ายหน้า "ปลอมแปลงข่าวกรองทางทหารมีโทษจำคุกสิบวัน พวกเขาไม่กล้าหรอก"

หา?

ซีลูสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า

ผู้กล้าพวกนี้ขนาดตายยังไม่กลัว แล้วจะมากลัวติดคุกเหรอ?

นี่แสดงว่าซีลูยังไม่เข้าใจผู้เล่น

สำหรับพวกเขา การไม่ได้เล่นดัมฟรีส์สิบวัน มันทรมานยิ่งกว่าตายซะอีก

สมัยอยู่โลกเดิม

ซูมู่ก็เคยโดนหลอกเอาเงินห้าสิบหยวนตอนจะจ้างคนแก้แบนไอดี

นึกถึงทีไรก็ยังเจ็บใจไม่หาย

หลังจากจัดการข้อมูลที่รวบรวมมาได้

ซูมู่เตรียมกลับคฤหาสน์

คิดหาวิธีเจาะแนวป้องกันของกองทัพจอมมารอย่างละเอียด

ระหว่างทางกลับ

ก็เห็นอีฟถือไม้กางเขนยืนเร่ขายของอยู่ที่หัวมุมถนน

"คนจนทั้งหลาย! เข้าศาสนจักรและมาเป็นสาวกของพระเจ้าเถอะ!"

"รับใช้ศาสนจักร จะมีโอกาสได้รับพรศักดิ์สิทธิ์นะ!"

นางถูกผู้เล่นหลายคนรุมล้อม

ดูเหมือนจะโฆษณาชวนเชื่อมานานแล้ว

ผู้เล่นที่เพิ่งถูกซูมู่ชุบชีวิตก็เข้าไปมุงด้วย

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เลยลองถามดู

"น้องสาวสตรีศักดิ์สิทธิ์ พรศักดิ์สิทธิ์ที่ว่าคืออะไรเหรอ?"

"ใช่พรจากทวยเทพแบบถาวรหรือเปล่า?"

เชอะ—

อีฟเท้าสะเอวเมื่อได้ยิน

"พวกคนจน รู้อะไรเยอะจังนะ! ใช่แล้ว มันคือพรจากทวยเทพ!"

"ขอแค่เข้าศาสนจักรและรับใช้ข้า พวกเจ้าก็จะมีโอกาสได้รับพรจากทวยเทพ!"

ได้ยินแบบนั้น

ผู้เล่นมองหน้ากัน

ซุบซิบกันว่า "น่าจะมีผลเหมือนบัฟของมหาปราชญ์แหละมั้ง"

"นั่นสิ พวกเราถามกันมาตั้งนานแล้ว ก็พรจากทวยเทพเหมือนกันหมด"

"แต่ว่า ถ้าจะให้สตรีศักดิ์สิทธิ์บัฟให้ ต้องเข้าศาสนจักรแล้วทำภารกิจบังคับด้วยนะ"

ได้ยินเงื่อนไขนี้

ผู้เล่นหลายคนส่ายหน้า

ดัมฟรีส์เป็นเกมที่มีอิสระสูงขนาดนี้

ใครจะมีเวลาไปทำภารกิจบังคับกันล่ะ?

ถ้าเข้าศาสนจักรแล้วไม่ทำภารกิจ ค่าความชอบของสตรีศักดิ์สิทธิ์จะไม่ลดลงเหรอ?

"ช่างเถอะ ไปประจบมหาปราชญ์ดีกว่า"

"ใช่ พวกใบขับขี่ประเภทซีพิสูจน์แล้วว่า ขอแค่ประจบมหาปราชญ์ ก็มีโอกาสได้บัฟ แถมเปอร์เซ็นต์ก็ไม่น้อยด้วย"

"อย่าพูดถึงกองหน้าพวกนั้นเลย เพิ่งโดนพวกคนจนรักเอฟหลอกไปตายหมู่ทางใต้ของเมือง ค่าชุบชีวิตตั้ง 5 เหรียญเงิน ปวดใจแทนเลยว่ะ"

ผู้เล่นพวกนี้เลเวลยังน้อย

ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องขึ้นราคา

แค่ 5 เหรียญเงินก็ทำเอาพวกเขาหน้าซีดแล้ว

อีฟเท้าสะเอว พองแก้มป่อง

นางฟังไม่เข้าใจว่าพวกคนจนตรงหน้าพูดอะไรกัน

แต่สิ่งหนึ่งที่นางมั่นใจ

คนพวกนี้ยอมไปประจบซูมู่ดีกว่ามาทำงานให้นาง

"ไอ้พวกโง่! ซูมู่มีดีอะไรนักหนา?!"

ได้ยินสตรีศักดิ์สิทธิ์เริ่มด่ามหาปราชญ์

ผู้เล่นตอนแรกก็ตกใจ แต่แล้วก็นึกถึงความสัมพันธ์ในประวัติศาสตร์ระหว่างอำนาจจักรวรรดิกับศาสนจักร

ความคิดที่ว่าการทำงานให้สตรีศักดิ์สิทธิ์และศาสนจักรอาจทำให้ค่าความชอบของซูมู่ลดลงก็ผุดขึ้นมา

คิดได้ดังนั้น

กลุ่มผู้เล่นก็รีบหันหลังเดินหนี

"ต้นทุนสูงเกินไป พอแค่นี้แหละ"

"จบกัน แยกย้าย"

"พวกเจ้า!" อีฟกระทืบเท้าด้วยความโมโห "ไอ้พวกคนจนเนรคุณ!"

เห็นผู้เล่นที่รุมล้อมอีฟแยกย้ายกันไป

ซูมู่ก็หันหลังเดินกลับเช่นกัน

"สตรีศักดิ์สิทธิ์ปัญญาอ่อน เสียเวลาจริงๆ ที่มายืนดู"

ซูมู่คาดไม่ถึงจริงๆ

อีฟยังไม่รู้ตัวอีกว่าพวกเขาคือผู้กล้า

ซีลูที่เดินตามหลังซูมู่มา เอามือกุมหน้าอย่างเงียบๆ

ดูเหมือนช่วงนี้นางจะแกล้งหูหนวกบ่อยขึ้นนะ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าอีฟยังไม่เชื่อว่าคนพวกนั้นคือผู้กล้า ซีลูก็เข้าใจได้

ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง

ซีลูก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่ามนุษย์พิลึกพิลั่นพวกนี้จะเป็นผู้กล้า

"พรุ่งนี้สตรีศักดิ์สิทธิ์คงเปลี่ยนใจเองแหละเจ้าค่ะ..." ซีลูถอนหายใจ

พรุ่งนี้ซูมู่จะอัญเชิญผู้กล้าครั้งที่สาม

พอเห็นฉากอัญเชิญ

ต่อให้อีฟจะโง่แค่ไหน ก็น่าจะเห็นความจริงอันน่าตกตะลึง

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

กองอัศวินศักดิ์สิทธิ์เข้าแถวในลานคฤหาสน์อีกครั้ง

ต่างจากสองครั้งก่อน

คราวก่อนพวกเขามาเฝ้ายาม แต่คราวนี้มาเพื่อเป็นสักขีพยานประวัติศาสตร์

ซีลูยืนอยู่หลังซูมู่เหมือนเดิม

แต่สายตากลับสอดส่ายไปรอบๆ อย่างไม่เป็นสุข

"สตรีศักดิ์สิทธิ์อยู่ไหน? อัญเชิญผู้กล้าเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมสตรีศักดิ์สิทธิ์ไม่มา?"

ได้ยินคำถาม

ซูมู่และเควินมองซีลูด้วยความประหลาดใจ

เควินตอบ "จะให้นางมาทำไม?"

"ข้าจงใจปิดข่าวไม่ให้นางรู้ นางคงยังไม่ตื่นหรอก"

ได้ยินแบบนั้น ซีลูตาโต

"ยังไม่ตื่น?"

"นางยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครคือผู้กล้า ยังมีอารมณ์มานอนอีกเหรอ?"

"ใครจะไปสนนางล่ะ? ปล่อยนางนอนไปเถอะ" เควินพูดไม่ออก

นักเวทที่ติดตามอีฟ

รายงานความเคลื่อนไหวของอีฟให้เควินรู้ทุกวัน

ดังนั้น เควินรู้ดีว่า

สตรีศักดิ์สิทธิ์นอนดึกตื่นสายมาก

ซูมู่ไม่สนเรื่องไร้สาระ

เมื่อเห็นว่าผู้เล่นที่ลงทะเบียนล่วงหน้าทั้งหมดเข้าสู่พื้นที่สร้างตัวละครแล้ว...

เขาก็เริ่มพิธีอัญเชิญทันที

วินาทีต่อมา

ร่างเงาปรากฏขึ้นในวงเวทที่ซูมู่สร้างขึ้น

เควินตาโตขณะนับจำนวน

"ห้า สิบ... ยี่สิบคน?!"

อัญเชิญผู้กล้ามาเป็นเลขสองหลักอีกแล้ว!

เห็นดังนั้น ซีลูรีบดึงจุกขวดออกแล้วยื่นน้ำยาเวทมนตร์ให้ซูมู่อย่างรู้งาน

นอกจากอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ตกตะลึงแล้ว

ผู้เล่นที่มุงดูอยู่นอกถนนก็ตาโตเช่นกัน

"ว้าว เท่ระเบิด!"

"เวทอัญเชิญผู้กล้าไม่ต้องร่ายคาถา จะขโมยวิชายังไงดีวะ?"

"เฮ้อ อยากเท่เหมือนท่านมหาปราชญ์ ก็รีบเก็บเลเวลเถอะ!"

ใบขับขี่ประเภทซีก็มาร่วมวงมุงดูด้วย

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาเห็นฉากนี้

แต่คราวนี้เขาค้นพบสิ่งใหม่ เขาหันไปถามคนจนรักเอฟอย่างงุนงง "ท่านมหาปราชญ์ดื่มน้ำยาบ่อยมาก หรือนี่จะเป็นคำใบ้อะไรบางอย่าง?"

คนขับไร้หน้ากากปิ๊งไอเดีย "ฉันลองหาโอกาสเอาน้ำยาไปให้ท่านมหาปราชญ์ดีไหม?"

"เฮ้ย! ฉันไปซื้อเดี๋ยวนี้แหละ รอจบพิธีต้อนรับปีใหม่แล้วจะลองดู" นักบินลงมือทันที

แม้พวกเขาจะซื้อน้ำยาระดับสูงไม่ไหว

แต่น้ำยาระดับต่ำที่ถูกที่สุดราคาแค่ 15 เหรียญทองแดง

พิธีอัญเชิญสิ้นสุดลง

ผู้เล่นใหม่ยี่สิบคนปรากฏตัวในลานบ้าน

พวกเขามองไปรอบๆ ด้วยความประหลาดใจ

ลองขยับร่างกายเพื่อสัมผัสโลกนี้อย่างละเอียด

"เหมือนที่เว็บทางการบอกเลย สมจริงโคตรๆ!"

"เดี๋ยวนะ! เชี่ย! มีตัวละครผู้หญิงด้วย! สร้างยังไงวะ?"

ไม่นาน

ผู้เล่นชื่อ 'หยวนอวิ๋น' ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคน

"อย่าพูดคำหยาบคายสิ สุภาพกับป้าหน่อย"

ก่อนที่ฝูงชนจะได้พูดอะไร

เย่เฟิงผิงที่ใช้ชื่อ 'เย่เฟิงผิง' ก็มายืนขวางหน้าหยวนอวิ๋น ปกป้องนางจากผู้เล่นคนอื่น

ซูมู่จำพวกเขาได้ทันที

คู่สามีภรรยาผู้เฒ่า เย่เฟิงผิงกับหยวนอวิ๋นนั่นเอง

"เงียบ!"

ซูมู่ตะโกน ส่งสัญญาณให้พวกมือใหม่เงียบ

แล้วพาพวกเขาเดินชมเมืองตามธรรมเนียม

คราวนี้

เมื่อชาวเมืองเซนต์มาร์เห็นขบวนพาเหรด พวกเขาก็ขนเก้าอี้ออกมานั่งดูข้างถนน

"ท่านมหาปราชญ์อัญเชิญผู้กล้าอีกแล้ว รอบนี้กี่คน? ยี่สิบ?"

"เหลือเชื่อจริงๆ นี่รอบที่สามแล้วนะ..."

"เฮ้ย ดูนั่น! มีผู้กล้าหญิงด้วย! หายากชะมัด!"

ได้ยินเสียงวิจารณ์ของชาวเมือง

เย่เฟิงผิงมองฝูงชนอย่างขุ่นเคือง

"บอกแล้วว่าอย่าปั้นหน้าให้สวยเกินไป"

"ทำไมล่ะ?" หยวนอวิ๋นเถียง "ผู้หญิงอยากสวยมันผิดตรงไหน? อีกอย่าง คุณก็ปั้นหน้าหล่อเหมือนกันแหละ"

ฟังบทสนทนาของพวกเขา

ผู้เล่นคนอื่นก็ค่อยๆ เข้าใจสถานการณ์

เดาได้ว่าเป็นคู่สามีภรรยาสูงวัย

พวกเขายิ่งประหลาดใจที่เกมนี้ฮิตขนาดนี้

ดึงดูดแม้กระทั่งคนวัยกลางคนให้มาเล่น

หลังจากลงทะเบียนนักผจญภัย

ซูมู่ยังแจกเงินให้คนละ 1 เหรียญเงิน

ให้เป็นทุนตั้งตัวสำหรับโปรเจกต์สร้างเมือง

ฉากนี้ทำเอาผู้เล่นรุ่นเก๋าอิจฉาตาร้อนผ่าว

"เริ่มเกมก็ได้เงิน 1 เหรียญเงินเลยเหรอ!"

"บ้าเอ๊ย ทำไมตอนนั้นพวกเราไม่ได้แบบนี้บ้าง?"

"อาจจะกลัวผู้เล่นใหม่ตามไม่ทันเพราะเปิดเซิร์ฟมานานแล้วมั้ง?"

"แต่ 1 เหรียญเงินจะไปทำอะไรได้?"

แน่นอนว่า

ถ้าจะซื้อน้ำยากับอุปกรณ์ มันไม่พอหรอก

แต่ถ้าจะซื้อเครื่องมือช่างและวัสดุก่อสร้างธรรมดาๆ มันเหลือเฟือ!

ขวานมือ ค้อน หม้อใบใหญ่ ตะหลิว ของพวกนี้ราคาแค่สามสี่เหรียญทองแดงเอง

หลังจากจบ 'พิธีต้อนรับ'

ผู้เล่นใหม่พวกนี้ก็ไม่ได้รับภารกิจอะไร

พวกเขาแยกย้ายกันไปสำรวจเมืองเซนต์มาร์ทันที

ตอนอ่านกระทู้ในเว็บทางการ

พวกเขามีไอเดียฟุ้งซ่านมากมาย

ตอนนี้ต่างคนต่างอยากลองดูว่าจะทำได้จริงไหม

เห็นสถานการณ์นี้

เควินขมวดคิ้วอีกครั้ง

"ท่านมหาปราชญ์ ทำไมรอบนี้ผู้กล้าไม่รับภารกิจเลยล่ะครับ?"

ซีลูมองดูเหล่าผู้กล้าหน้าใหม่ที่แยกย้ายกันไปคนละทิศละทางด้วยความตกใจ

พวกเขาไม่เดินไปทางย่านเทียนแดงด้วยซ้ำ!

แปลก แปลกมาก!

"พวกเขามีความคิดของตัวเอง เราไม่ต้องไปห่วงมากหรอก" ซูมู่ตบไหล่เควิน "ปล่อยให้พวกเขาพัฒนาไปตามทางของตัวเองเถอะ"

ด้วยการมาถึงของผู้เล่นสายสร้างเมือง

เชื่อว่าเมืองเซนต์มาร์จะเกิดการปฏิวัติทางเทคโนโลยีในไม่ช้า!

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ซูมู่กำลังยิ้มฝันหวานถึงอนาคต...

เย่เฟิงผิงก็ถือใบภารกิจเดินออกมาจากกิลด์

โดยมีหยวนอวิ๋นเกาะแขนอยู่

ทั้งสองดูสวีทหวานแหววขณะมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือของเมือง ดูเหมือนจะไปล่ามอนสเตอร์ที่หุบเขา

"หือ! พวกเขาชอบล่ามอนสเตอร์มากกว่าเหรอ?" ซูมู่อึ้งไปเลย

แต่ก่อนที่เขาจะได้ตรวจสอบเพิ่มเติม

กลุ่มผู้เล่นรุ่นเก๋า รวมถึงใบขับขี่ประเภทซี ก็เข้ามารุมล้อม

ใบขับขี่ประเภทซีที่เป็นแกนนำหยิบน้ำยาเวทมนตร์ระดับต่ำออกมาขวดหนึ่ง

ยื่นให้ซูมู่

"ท่านมหาปราชญ์ วันนี้อากาศแจ่มใสมาก! ผมรีบไปเลือกของขวัญมาให้ หวังว่าท่านจะชอบนะครับ!"

หือ?

ซูมู่เงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเมฆบังดวงอาทิตย์ สงสัยว่าคำว่า "แจ่มใส" มาจากไหน

ถึงอย่างนั้น

เขาก็ยังรับขวดน้ำยามา

[น้ำยาเวทมนตร์ระดับต่ำ]

[ฟื้นฟูมานา 150 แต้มอย่างช้าๆ หลังดื่ม]

ซูมู่เปิดจุกขวดแล้วกระดกรวดเดียวหมด

ขณะสัมผัสพลังเวทที่ฟื้นฟู เขาก็ร่ายเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ใส่ใบขับขี่ประเภทซีไปด้วย

ลำแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งลงมา

พรจากทวยเทพของใบขับขี่ประเภทซีอัปเกรดเป็น Lv.3 สำเร็จ!

โอ้ววว————!

แม้ใบขับขี่ประเภทซีจะผิดหวังอย่างแรง แต่ผู้เล่นคนอื่นกลับตะโกนอย่างตื่นเต้น!

ให้ของขวัญเป็นน้ำยาเวทมนตร์ แล้วจะได้พรแสงศักดิ์สิทธิ์!

ดีกว่าไปทำภารกิจกับสตรีศักดิ์สิทธิ์ตั้งเยอะ!

น้ำยาระดับต่ำราคาแค่ 15 เหรียญทองแดง แทบจะเรียกว่าฟรีเลยก็ว่าได้!

สมกับเป็นท่านมหาปราชญ์ เพื่อนแท้ของเกมเมอร์จริงๆ ประจบไว้ไม่เสียหลาย!

"ท่านมหาปราชญ์ ผมก็ซื้อของขวัญมาให้ท่านเหมือนกันครับ"

"ท่านครับ หวังว่าท่านจะชอบของขวัญชิ้นนี้นะครับ!"

"นี่คือน้ำยาระดับกลางครับ! ผมไม่กล้าดื่มเอง เก็บไว้ให้ท่านมหาปราชญ์คนเดียวเลย!"

...

ไม่ใช่แค่นักบิน

ผู้เล่นคนอื่นที่มีน้ำยาเวทมนตร์ในสต็อกก็แห่กันเข้ามา

แย่งกันยื่นให้ซูมู่

ฉากนี้ทำเอาซีลูพูดไม่ออก

'สมกับเป็นท่านมหาปราชญ์ ยิ่งมายิ่งเนื้อหอม!'

ในทางกลับกัน ผู้บัญชาการเควิน

เขาก็ควักน้ำยาเวทมนตร์ออกมาเหมือนกัน

แถมยังแซงคิวเข้ามาใกล้ซูมู่ แล้วแอบยัดน้ำยาใส่มือซูมู่ ทำเอาซูมู่ตกใจ

"ท่านมหาปราชญ์ รับไว้เถอะครับ รับไว้เถอะ!"

ชัดเจนว่า แม้แต่เควินก็ยังอยากได้เวทแสงศักดิ์สิทธิ์ของซูมู่

ช่วยไม่ได้

ซูมู่ดื่มน้ำยาอีกครั้ง

เขาร่ายเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ใส่ผู้เล่นทุกคน รวมถึงเควินด้วย

เควินเลื่อนขั้นเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์สำเร็จ

ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นมหาศาลทำให้เขาตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ

"ทำได้แล้ว! ข้าเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แล้ว! ท่านมหาปราชญ์ ทั้งหมดเป็นเพราะท่าน เพราะท่านจริงๆ!" เควินดีใจจนเนื้อเต้น

ผลลัพธ์นี้ทำให้ซูมู่ตกใจเช่นกัน

เขาเห็นกับตาว่าค่าสถานะของเควินเพิ่มขึ้นสามเท่า!

แสงศักดิ์สิทธิ์มีผลดีเยี่ยมกับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ในพื้นที่

แต่ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

เขาได้แต่มองด้วยความอิจฉา เพราะผลประโยชน์นี้ส่งกลับมาหาซูมู่ไม่ได้

"เหล่าผู้กล้า ถ้าพวกเจ้ามาเพื่อเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ วันนี้พอแค่นี้เถอะ"

ในที่สุด ซูมู่ก็ขัดจังหวะผู้เล่นที่กำลังจะให้ของขวัญ

แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เขาร่ายแสงศักดิ์สิทธิ์ใส่ผู้เล่นไปเก้าคน

รวมเควินด้วย เป็นสิบครั้ง

ไม่ใช่ว่าซูมู่ไม่อยากได้บัฟพรจากทวยเทพ

แต่เขาเพิ่งอัญเชิญผู้กล้าเสร็จ

ดื่มน้ำยาไปแล้วสิบเจ็ดขวด

ขืนดื่มอีก เขาจะอ้วกแตกจริงๆ แล้วนะ

ยิ่งไปกว่านั้น ซูมู่มีแผนในใจแล้ว

จากนี้ไป เขาจะดื่มแต่น้ำยาระดับสูงเท่านั้น

ระดับต่ำกับระดับกลาง?

เขาจะไม่แตะอีกเด็ดขาด!

เห็นซูมู่หยุดแจกแสงศักดิ์สิทธิ์ ผู้เล่นที่ยังมีน้ำยาในมือแต่ยังไม่ได้บัฟก็ผิดหวังเล็กน้อย

แต่ก่อนที่พวกเขาจะจากไป

ซูมู่ก็ประกาศข่าวดีอีกเรื่อง

"เหล่าผู้กล้า ในเมื่อพวกเจ้ากระตือรือร้นกันขนาดนี้ ข้าจะพาพวกเจ้าไปป่าศักดิ์สิทธิ์เอลฟ์เพื่อรับพรจากต้นไม้โบราณศักดิ์สิทธิ์"

ได้ยินข่าวนี้

ผู้เล่นที่ผิดหวังเมื่อกี้ก็อุทานลั่น "เชี่ย!"

"เย้! ทริกเกอร์เนื้อเรื่องใหม่แล้ว!"

"พรจากต้นไม้โบราณ ฟังดูเจ๋งเป้ง!"

"ป่าศักดิ์สิทธิ์เอลฟ์! คราวนี้มีมหาปราชญ์นำทาง ไม่โดนโจมตีอีกแน่!"

"อยากเห็นสาวเอลฟ์ว้อย!"

...

มองดูผู้เล่นที่คุยกันเจี๊ยวจ๊าวตรงหน้า

ซูมู่กวาดตามองคร่าวๆ มีทั้งหมด 28 คน

เห็นจำนวนคน เขาก็อดพึมพำไม่ได้ "ไม่รู้ว่าต้นไม้โบราณของเอลฟ์จะรับไหวไหมนะ"