บทที่ 22 เห็ดเพลิงแดง

บทที่ 22

เห็ดเพลิงแดง

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เห็นทีคงมีแต่ผู้ที่ไม่กลัวตายเท่านั้นที่กล้าต่อต้าน!

ฉางอี้และจ้านตรงเข้าไปหาอวี้ซีหยวน ทันทีที่พวกเขาหันศีรษะไป พบว่าอวี้ซีหยวนกำลังเพ่งสมาธิอย่างสงบเงียบอยู่บริเวณหน้ากองกล่องยาลักษณะโปร่งใส

พวกเขาหันมองหน้ากัน คิดว่าตนเองไม่ควรรบกวน       อวี้ซีหยวนในเวลานี้ ดังนั้นจึงใช้วิชากำบังกายซ่อนเร้นอยู่ในอากาศอีกครั้ง

“แม่สาวน้อย แม้ว่ายาอายุวัฒนะที่อยู่ตรงหน้าจะล้ำค่าอย่างหาใดเปรียบ แต่หากเจ้าไม่รู้จักคุณค่าที่แท้จริงของมัน ต่อให้ได้รับดอกไม้ไปก็อาจไร้ประโยชน์”

ชายชราผู้เป็นเถ้าแก่ของร้านโผล่ศีรษะออกมาจากอีกฟากหนึ่งของตู้ ถ้อยคำคล้ายต้องการกล่าวเตือนด้วยความหวังดี แต่แท้จริงแล้วเขาต้องการบอกเป็นเชิงปรามาส ว่านางอย่าประเมินค่าความสามารถของตนเองสูงเกินไป

มุมปากของอวี้ซีหยวนโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กน้อย

ชายชราผู้นี้อาจไม่รู้ ใช่ว่าอวี้ซีหยวนไม่รู้จักชื่อของยาอายุวัฒนะเหล่านี้ เพียงแต่...

ยาอายุวัฒนะเหล่านั้นถูกบรรจุไว้ในขวดโหล เรียงรายอยู่ภายในกล่องยาลักษณะโปร่งใส บุคคลภายนอกสามารถมองเห็นยาอายุวัฒนะเหล่านี้ผ่านกล่องลักษณะโปร่งใสทั้งหลายนี้ก็จริง

อวี้ซีหยวนได้เห็นยาอายุวัฒนะทั้งหมดที่ถูกนำออกมาวางเรียงไว้เพื่อท้าทายความสามารถในการคาดเดาของบุคคล ยิ่งนางสำรวจอย่างละเอียดเพียงใด ก็ยิ่งประหลาดใจมากขึ้นเท่านั้น เพราะยาอายุวัฒนะทั้งหลายภายใน ล้วนเป็นสิ่งที่สามารถค้นพบได้เฉพาะในแดนเทพ

ไม่แปลกใจเลยที่อีกฝ่ายจะใจกว้างนำออกมาให้ผู้คนลองคาดเดาเช่นนี้!

คาดว่าคนส่วนใหญ่ในแคว้นเฉียนคุนต้องไม่เคยพบเห็นพวกมันมาก่อน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วพวกเขาจะคาดเดาถูกต้องได้อย่างไร?

“ท่านผู้เฒ่า รบกวนถามท่านว่ายาอายุวัฒนะทั้งหมดภายในร้านนี้ ข้าสามารถคาดเดาได้ใช่หรือไม่?”

ชายชราชำเลืองมองหญิงสาวพลางหันศีรษะไปด้านข้าง ก่อนพ่นลมหายใจออกอย่างเย็นชา พร้อมกล่าวตอบ “เจ้าต้องการสิ่งใดล่ะ? มีเพียงตัวยาที่อยู่ในตู้เท่านั้นที่เจ้าสามารถลองคาดเดาได้ ส่วนตัวยาที่อยู่ในตู้ตรงนั้นต้องใช้เงินซื้อ”

อวี้ซีหยวนเปล่งเสียง “โอ้” ก่อนเดินไปสำรวจดู ดวงตาของนางเปล่งประกายถึงสองสามหน ก่อนที่นางจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมาทันใด

นางมองเห็นเห็ดเพลิงแดงอยู่ในตู้ จึงเลิกคิ้วขึ้นพลางครุ่นคิดกับตนเองว่า ‘ข้าอุตส่าห์ดั้นด้นเสาะหามันไปทุกหนแห่ง ทว่าเห็ดเพลิงแดงกลับจัดวางอยู่ในตู้นี้เสียอย่างนั้น’ สมุนไพรที่ว่าเป็นหนึ่งในตัวยาสำหรับขับล้างพิษภายในร่างกายที่นางต้องการเป็นอย่างยิ่ง

“นี่มันเห็ดเพลิงแดงนี่นา?!”

“มูลค่าสูงลิบลิ่วเสียจนไม่อาจประเมินราคาได้!”

ฉางอี้และจ้านหันหน้าชำเลืองสบตากันและกันทันที ด้วยรู้สึกถึงบางสิ่งที่ไม่ชอบมาพอกลพร้อมเพรียงกัน

คุณหนูอวี้คงไม่ต้องการซื้อเห็ดเพลิงแดงที่ว่าหรอกกระมัง? พวกเขาไม่สามารถจ่ายให้กับนางได้เป็นแน่!

พวกเขาคาดเดาได้อย่างถูกต้อง อวี้ซีหยวนต้องการพืชสมุนไพรชนิดนี้จริง ทว่าคราวนี้นางไม่ต้องการรบกวนองครักษ์เงาทั้งสองที่กำบังกายอยู่แต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม พวกเขาถือเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลั่วจ้านชิง อีกทั้งลั่วจ้านชิงก็ชิงชังในตัวนางถึงเพียงนั้น ก่อนหน้านี้ถึงขั้นเคยคิดสังหารนางให้ตายตกไป หากเขารู้เข้าว่านางใช้เงินของเขาจับจ่ายซื้อของเป็นจำนวนมหาศาลเช่นนี้ เห็นทีเขาคงสังหารนางทิ้งอย่างจริงจัง

นางกลอกตาขึ้นฟ้า ฉับพลันกลับมีความคิดดี ๆ ผุดขึ้น

“ท่านผู้เฒ่า ข้ารบกวนถามท่านให้แน่ใจอีกครั้งหนึ่ง ว่าหากข้าสามารถคาดเดาได้ถูกต้อง ก็สามารถรับเอาไปได้เลยใช่หรือไม่?”

ขณะนี้ด้านหน้าหอฮ่วนเยวี่ยเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากที่มารวมตัวกันเพื่อรับชมความสนุกสนานจากลูกค้าที่ต้องการยาอายุวัฒนะเหล่านั้นด้วยการคาดเดา

เสียงของอวี้ซีหยวนไม่ดังนัก ทว่าคนจำนวนมากซึ่งมุ่งความสนใจมายังสถานที่แห่งนี้ ต่างได้ยินคำกล่าวของอวี้ซีหยวนได้อย่างชัดเจน

ยังไม่ทันที่ชายชราจะเอ่ยตอบ คนอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงเป็นผู้ตอบอวี้ซีหยวนให้เข้าใจด้วยท่าทางเป็นมิตร

“เป็นเช่นนั้นจริง ตราบใดที่เจ้าสามารถระบุชื่อและคุณสมบัติของพวกมันได้อย่างถูกต้อง เจ้าก็สามารถนำมันออกไปได้ นี่คือกฎของหอฮ่วนเยวี่ย” น่าเสียดายที่ยาอายุวัฒนะเหล่านี้ เคยถูกนำออกไปจากร้านเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น

อวี้ซีหยวนพยักหน้ารับ

ดีเหลือเกิน มีคนมากมายช่วยกันออกหน้ายืนยันอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะเช่นนี้ ถึงอย่างไรทางหอฮ่วนเยวี่ยคงไม่กล้าผิดสัญญาต่อหน้าธารกำนัลเป็นแน่

เช่นนั้น เรามาเริ่มกันเลย!

อวี้ซีหยวนสืบเท้าเดินไปยังกล่องยากล่องแรก ชายชราเห็นรูปลักษณ์ที่จริงจังของอวี้ซีหยวน จึงหยัดกายตนเองลุกขึ้นจากเตียงอ่อนนุ่มที่ตั้งอยู่ด้านหลังตู้เพื่อสังเกตการณ์

อวี้ซีหยวนเพียงเหลือบมองยาอายุวัฒนะภายในกล่องเพียงแวบเดียวเท่านั้น ก่อนจะกล่าวออกด้วยความมั่นใจเป็นพิเศษ “สิ่งนี้มีชื่อว่าเถาวัลย์อมตะสาบสูญ คุณสมบัติของมันมีผลทำให้ผู้ใช้ตัวยานี้เกิดอาการหลอนประสาท มีฤทธิ์เย็น ใช้ได้กับทั้งมนุษย์และสัตว์ นิยมนำมากลั่นรวมกับน้ำยาเก้าหยาง กลายเป็นเม็ดยาหลอมวิญญาณ จะนำมากินก็ต่อเมื่อบรรลุถึงระดับสูงสุดของขอบเขตปฐมสวรรค์และต้องการทำลายจุดคอขวด ส่งเสริมให้ระดับการฝึกตนทวีคูณขึ้นเป็นอย่างมาก...”