Chapter 54: ความฉลาดในการต่อสู้

Chapter 54: ความฉลาดในการต่อสู้

อลันปกปิดความอึดอัดใจของเขาด้วยการไอและจากดวงตาของเควินจะเห็นได้ว่าพฤติกรรมของเขาถูกเข้าใจผิดดังนั้นอลันจึงพูดกับเควินอย่างตรงไปตรงมาว่า "เควิน คุณสุดยอดเกินไปแล้ว อันที่จริงฉันไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะประสบความสำเร็จในการพยายามเพียงแค่ครั้งเดียว สิ่งที่คุณเพิ่งทำมันต้องใช้การฝึกฝนอย่างมากเลยนะ"

เควินถอนหายใจด้วยความโล่งอกและบอกเขาด้วยรอยยิ้มว่า "สิ่งที่ยากที่สุดคือการคุมลูกบอลพลังวิญญาณทั้งเจ็ดลูกบนมือของผมและคุมมันลงในหม้อซึ่งมันต้องใช้สมาธิอย่างมากและผมเองก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้หรือเปล่าถ้าไม่มีสร้อยคอนี้"

อลันไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ เขาจึงพูดกับเควินว่า "ส่วนที่ยากที่สุด จุดที่ทุกคนล้มเหลวในตอนแรก ก็คือความสามารถในการรวมพลังวิญญาณเป็นลูกบอลและให้ทุกลูกมีปริมาณพลังวิญญาณที่พอเหมาะ

เพราะถ้าหนึ่งในลูกบอลพลังวิญญาณของคุณมีปริมาณที่ไม่เหมาะสม ยาของคุณจะพัง"

เควินก็เกาหัวและพูดว่า "นี่มันแปลกมาก สําหรับผมมันเป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดเลย"

ทันใดนั้นอลันก็หัวเราะและถามเขาอย่างจริงจังอีกครั้งว่า "คุณรู้สึกอย่างไรกับพลังวิญญาณของคุณ... แตกต่างกันไหม"

เควินตรวจสอบพลังวิญญาณของเขาอย่างรวดเร็วและอลันพูดถูก เขาใช้พลังวิญญาณไปเพียง 100 หน่วยจากเดิมที่ต้องใช้ถึง 150 หน่วยซึ่งมันเยี่ยมมาก

เควินกล่าวอย่างมีความสุขว่า "ครั้งนี้ผมใช้น้อยลงไปหนึ่งในสาม มันดีมากเลย"

อลันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า "เยี่ยมมาก เควิน ทุกครั้งที่คุณปรุงยาและทําสมาธิ ความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณของคุณจะเพิ่มขึ้น ดังนั้นด้วยสร้อยคอนี้ที่ทำให้ผลกระทบเชิงลบที่หายไป คุณจะเพิ่มพลังวิญญาณของคุณได้อย่างรวดเร็ว มันเยี่ยมมาก ฉันดีใจกับคุณจริงๆ "

"อลันคุณยังสามารถให้คำแนะนำผมต่อไปได้มั้ยถ้าพวกเขาปฏิเสธคุณให้เป็นที่ปรึกษาของผม"

อลันหัวเราะอีกครั้งและพูดกับเขาว่า "แน่นอนสิ อย่างไรก็ตามแม้ว่าพวกเขาจะปฏิเสธไม่ให้ฉันเป็นที่ปรึกษาของคุณ เราก็จะได้เจอกันบ่อยอยู่ดีเพราะแอ็คเซลเป็นที่ปรึกษาของเอริคอย่างเป็นทางการซึ่งทําให้หลายคนอิจฉาเขาพอสมควร"

เควินรับรู้ถึงความภาคภูมิใจในเสียงของอลัน จากนั้นเขาก็นึกถึงสิ่งที่แอ็คเซลบอกกับเขาตอนที่เขาขอเป็นที่ปรึกษาให้กับเอริคและเขาพูดกับอลันว่า "ไม่ต้องห่วงอลัน แอ็คเซลไม่ได้เลือกเขาเพราะเขาเป็นแฟนของคุณ แต่เพราะเขาสบายใจที่จะเป็นที่ปรึกษาให้คนที่มีความตั้งใจและขยันฝึกซ้อมแบบเอริคต่างหาก”

“จนถึงตอนนี้ ใครก็ตามที่ประเมินเอริคต่ำไป จะต้องเสียใจแน่ ๆ และแอ็คเซลเลือกเขาเพราะเขามีสิ่งหนึ่งที่หายากมากที่น้อยคนนักจะมี นั่นคือความฉลาดในการต่อสู้”

อลันมองเควินด้วยความประหลาดใจ เขามาจากครอบครัวนักรบดังนั้นเขาจึงรู้ว่าความฉลาดในการต่อสู้คืออะไร มันเป็นความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับทักษะการต่อสู้ที่หลากหลายได้อย่างรวดเร็วและหาการตอบโต้ได้ทันทีและมีประสิทธิภาพ

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือเอริคมีทักษะนี้ และถ้ามันเป็นจริง มันจะยอดเยี่ยมมาก

เขายังคงสงสัยและถามเขาว่า "คุณรู้ได้อย่างไร แอ็คเซลบอกคุณหรอ"

เควินอยากจะบอกเขาว่าเขาค้นพบสิ่งนี้โดยการเผชิญหน้ากับเอริคด้วยตัวเอง แต่เขาอยากจะโกหกสักพักและเขายังไม่รู้ว่าเขาจะไว้ใจพวกเขาได้อย่างเต็มที่หรือไม่ "ใช่แอ็คเซลบอกผม"

"ฉันไม่รู้เลยว่าเอริคมีทักษะนี้ ตอนที่เราเจอกันใหม่ ๆ ฉันได้ช่วยเขาฝึกและเห็นเขาเรียนรู้ได้เร็วมาก แต่ฉันไม่เคยคิดว่ามันจะทักษะเฉพาะแบบนั้นได้" อลันกล่าว

"ถ้ามันเป็นจริง อนาคตของเขาก็จะไม่มีที่สิ้นสุด และเชื่อฉันเถอะ การที่แอ็คเซลเป็นที่ปรึกษาของเขามันทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจมาก คนอื่น ๆ มักจะมองข้ามเขาและไม่เคยให้โอกาสเขาแสดงความสามารถเลย"

เมื่อเควินเห็นสีหน้าดีใจของอลัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะเสริมว่า “คุณมั่นใจได้เลยว่าแอ็คเซลจะฝึกซ้อมเขาอย่างดี”

"เขาบอกฉันว่าทักษะนี้ไม่ใช่ทักษะโดยธรรมชาติ มีเพียงคนสองประเภทเท่านั้นที่สามารถพัฒนามันมาได้ หนึ่งคือคนที่ต้องการอยู่รอด อีกประเภทหนึ่งคือต้องการปกป้องคนที่พวกเขารัก..."

อลันเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจซึ่งเขาไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้เลย เควินหัวเราะและพูดว่า "คุณคิดว่าเอริคเป็นประเภทไหนล่ะ"

แน่นอนว่าความรู้เหล่านี้มาจากเขาเอง และเขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าแอ็คเซลรู้เรื่องแบบนี้หรือไม่

ในชีวิตที่ผ่านมาเขาเรียนรู้ทักษะนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย เพราะเขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด แต่เขาก็เห็นมันในบางคนที่ต้องการปกป้องคนรักของเขา

เขาเดาว่าทักษะการต่อสู้ของเขาเป็นวิวัฒนาการขั้นสูงสุดของทักษะนี้ เขาใช้มันมาเป็นจำนวนมากตลอดชีวิตที่แล้วของเขา และหลังจากความพยายามมากมายในการเรียนรู้ ความสามารถนี้จึงกลายเป็นความสามารถโดยกำเนิดในชีวิตนี้ของเขา

อลันมีความสุขมาก เขาบอกเควินว่า "มันดีมากเลย คุณรู้ไหม กับเอริค เราเจอกันเหมือนคุณกับแอ็คเซล และนั่นคือตอนที่ฉันไปรับสมัครคนเข้านิกายตะวันที่เมืองรุ่งอรุณ”

“เอริคคิดว่าฉันเป็นครูฝึกนักสู้ เราเริ่มคุยกัน และดูเหมือนว่าเขาจะผิดหวังเมื่อรู้ว่าฉันเป็นนักเวทย์ แต่ฉันก็สามารถเห็นความชื่นชมจากสายตาของเขาได้”

"อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ก็เพื่อบอกคุณว่า ฉันดีใจที่แอ็คเซลดูแลเขา และฉันดีใจที่คุณสองคนอยู่ด้วยกัน"

เควินขอบคุณเขาและเขาเห็นจากหางตาของเขาว่าแอ็คเซลและเอริคดูเหมือนเสร็จสิ้นการฝึกแล้วและกำลังมุ่งหน้ามาที่พวกเขา

เมื่อพวกเขามา แอ็คเซลก็ถามว่า "เป็นยังไงบ้าง"

อลันเทยาของเขาลงในขวดที่ปิดสนิทและยื่นให้เควินและพูดว่า "ฝึกต่อไปนะ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณของคุณ แต่อย่าฝืนมากเกินไป การหวังพึ่งแต่สิ่งของเช่นสร้อยคอนั้นอาจจะเป็นวิธีที่ไม่ถูกเท่าไหร่ การดูแลตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ พักผ่อนบ้างล่ะ"

เควินก็รับมันไว้และบอกว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ อลัน ผมจะตั้งใจฝึกและไม่ต้องกังวล ผมมีคนที่คอยดูแลผมอยู่”