Chapter 48: ข้อแก้ตัวที่สมบูรณ์แบบ

Chapter 48: ข้อแก้ตัวที่สมบูรณ์แบบ

เควินมีความสุขมาก เขาแล้วคว้าคอเสื้อสเวตเตอร์ของแอ็คเซลและจูบเขาอย่างกระตือรือร้น

เขาเป็นคนที่มีใส่ใจการกระทำมากกว่าคำพูดเสมอและจูบอันเร่าร้อนนี้จะทำให้ผู้ชายของเขาเข้าใจว่าเขาก็คิดถึงแอ็คเซลเช่นกัน

แอ็คเซลไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่เขาก็ตอบรับอย่างอบอุ่นกับจูบของเควิน และเขาก็คิดถึงเควินมากจริงๆ และเขาก็ดีใจที่เควินก็คิดถึงเช่นกัน

เมื่อมือของแอ็คเซลค่อยๆ เอื้อมไปยังก้นอันเย้ายวนของเควิน พวกเขาได้ยินเสียงคนไอ แอ็คเซลก็ออกจากเควินอย่างไม่เต็มใจ และแนะนำให้เขารู้จักกับเด็กผมแดงและพูดว่า "เควิน นี่เอริค เอริค นี่คือเควินที่อลันบอกคุณ"

เอริคจับมือของเขาและหัวเราะอย่างมีความสุขและกะพริบตาให้เควิน: "ไม่เพียงแต่อลันบอกฉันเกี่ยวกับคุณ, คนของคุณก็เอาแต่พูดคุยเกี่ยวกับคุณจนฉันไม่สามารถรอที่จะเจอคุณได้แล้ว"

เควินจับมือเขาและยิ้มและพูดกับเขาว่า "อลันยังพูดเกี่ยวกับคุณมากมายและฉันหวังว่าจะได้พบคุณ"

โชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาโล่งใจ ปรากฏว่าเป็นเอริคที่รู้สึกว่าเขาสามารถหายใจได้อย่างอิสระอีกครั้ง

เอริคดูเหมือนจะมีความสุขที่ได้ยินข่าวนี้ จากนั้นแอ็คเซลก็ถามเควินด้วยความอยากรู้อยากเห็น "แล้วเช้าวันนี้เป็นยังไงบ้าง"

เควินไม่สามารถบอกแอ็คเซลได้ว่าเขาเพิ่งปลดล็อคบล็อกทักษะใหม่ต่อหน้าเอริคได้ ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า "มันยอดเยี่ยมมาก ฉันสามารถปรุงยารักษาระดับต่ำได้สองขวด และนั่งสมาธิไปสองชั่วโมง"

เสียงที่ค่อนข้างคุ้นเคยตะโกนออกมาข้างหลังพวกเขา: "แอ็คเซล ไม่ใช่ว่าคุณต้องบอกเขาให้ชะลอการทําสมาธิหรอ คุณต้องการให้เขาอยู่ในอาการโคม่าหรือไง"

พวกเขาตะโกนพร้อมกันว่า "อลัน"

ทันทีที่เขาได้ยินเสียง เอริคก็รีบเดินไปหาอลันเพื่อให้อลันกอดเขาและจูบหน้าผากของเขา และหลั่งจากยั่วยุกันพวกเขาก็จูบกันอย่างหนัก

อลันปล่อยเอริคเมื่อเขาหายใจไม่ออกและหลังจากจูบครั้งสุดท้ายเขาก็หันความสนใจทั้งหมดไปที่แอ็คเซลทันทีด้วยสีหน้าที่ชัดเจนว่า "ฉันรอคำอธิบายของคุณ"

แอ็คเซลที่เห็นอลันมองเขาแบบนั้น และเขาก็คิดว่าโชคดีที่เขาหาข้อแก้ตัวที่สมบูรณ์แบบไว้แล้ว และเขาก็พูดกับอลันทันทีว่า "เมื่อวานเราเดินเล่นในเมืองรุ่งอรุณ ฉันแนะนำให้เควินรู้จักกับโทนี่เพราะฉันมีอาวุธที่จะขายให้เขา"

นี่ไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงพูดต่อ "เห็นได้ชัดว่าเควินทําให้เขาประทับใจมาก เพราะเขาแนะนำสร้อยคอที่ทําจากโลหะสีดําแปลก ๆ ซึ่งสามารถยับยั้งผลกระทบเชิงลบของการทําสมาธิและเพิ่มการดูดซึมอนุภาคธาตุได้ด้วย”

“ต้องขอบคุณสร้อยนี้ เควินจะไม่มีเหนื่อยล้าทางจิตใจอีกต่อไป ปัญหาได้รับการแก้ไขแล้ว ตอนนี้เควินสามารถนั่งสมาธิอย่างสงบได้แล้ว”

อลันตกตะลึง เขาไม่เคยได้ยินอะไรที่มีผลแบบนี้มาก่อน เขาหันไปหาเควินและถามเขา โดยไม่สนใจประโยคสุดท้ายที่แอ็คเซลพูดกับเขา "ฉันขอดูได้ไหม คุณจะว่าอะไรไหมถ้าฉันจะลองเช็คดูว่ามันมีประสิทธิภาพแค่ไหน"

เควินถอดสร้อยสีดำของเขาและส่งให้อลัน "ไม่มีปัญหาอลัน คุณสามารถเอามันไปทดสอบได้เลย เพราะฉันต้องออกกำลังกายหนึ่งชั่วโมงและยืดเส้นยืดสายหนึ่งชั่วโมง"

"ถ้าเอากลับมาให้ผมได้ประมาณ 4 โมงเย็นก็จะดีมากเลย"

อลันพยักหน้าแล้วพูดว่า "ฉันจะคืนมันให้คุณก่อนหน้านั้นแล้วกัน คุณไม่ต้องกังวล ขอบคุณนะเควินที่ให้ฉันลองทดสอบมัน"

เควินโบกมือและบอกว่านั่นไม่ใช่ปัญหาเลย จริง ๆ อลันตกใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เควินพูดเมื่อกี้ เขาจึงถามเควินอย่างสงสัยว่า "ที่คุณบอกว่าจะออกกำลังกาย เป็นเพราะแอ็คเซลเป็นคนบังคับคุณหรือเปล่า"

เควินยิ้มอย่างอึดอัดใจเล็กน้อยและบอกความจริงกับเขาโดยไม่ปิดบังว่า "ไม่ใช่เพราะแอ็คเซลหรอก เป็นผมเองที่รู้สึกละอายใจเล็กน้อยที่มีร่างกายที่อ่อนแอเช่นนี้ ดังนั้นผมจึงตั้งเป้าหมายสำหรับตัวเอง แต่ไม่ต้องกังวล เพราะมันจะไม่ส่งผลกระทบต่อการฝึกของผมในฐานะนักเวทย์"

อลันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ สำหรับนักเวทย์แล้ว การมีร่างกายและจิตใจที่แข็งแกร่งก็สําคัญไม่แพ้กัน "เควิน เป็นความคิดที่ดีมากเลย"

จากนั้นเขาก็นึกถึงสิ่งที่เควินพูดก่อนหน้านี้ และขัดจังหวะเขาต่อ "คุณทำยารักษาระดับต่ำได้สองขวดในคลาสแรกจริง ๆ เหรอ"

เควินพยักหน้าและเอาสูตรรายละเอียดของครูเอียนออกมาส่งให้เขาและพูดว่า "ใช่ฉันทำสำเร็จในครั้งแรก ต้องขอบคุณครูของเราที่เตรียมสูตรรายละเอียดนี้ให้เราซึ่งอธิบายทุกอย่างและเพียงแค่ต้องทำตามขั้นตอน มันง่ายมากจริง ๆ "

อลันรับสูตรมาอ่านและยิ้มบนใบหน้าของเขา "เอียนใช่ไหม"

เควินพยักหน้า อลันพูดกับเขาว่า "เอียนเป็นครูสอนเล่นแร่แปรธาตุที่อายุน้อยที่สุด และเป็นอัจฉริยะด้านยา”

“เขาเป็นเพื่อนที่ดีมากของฉันด้วย ดังนั้นคุณอาจจะได้เจอเขานอกเวลาเรียนด้วย หากคุณมีคำถามใด ๆ ก็ถามเขาได้เลย เขาจะตอบคุณอย่างแน่นอน”

เควินค่อนข้างสงสัยตั้งแต่เอียนพูดถึงอลันเมื่อพวกเขาพูดคุยกัน ดังนั้นเขาจึงกล่าวว่า "ดีเลย จริงแล้วผมสนุกกับการเรียนแบบนี้ มันมีประสิทธิภาพสูง และตรงเข้าประเด็นเลย มันทำให้ผมไม่รู้สึกเสียเวลา"

อลันยิ้มแย้มก่อนจะพูดหนักแน่นกว่าเดิมว่า แอ็คเซลได้บอกคุณหรือยังว่าฉันทำเรื่องขอเป็นที่ปรึกษาให้คุณแล้ว

เควินพยักหน้าและถามว่า "นั่นเยี่ยมมากจริง ๆ เมื่อไหร่คุณจะได้รับคําตอบหรอ"

อลันยิ้มและพูดกับเขาว่า "อืม อาจจะอีก 1-2 สัปดาห์ แต่ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจะให้ฉันเป็นที่ปรึกษาของคุณ ดังนั้นเตรียมตัวให้พร้อมสําหรับการฝึกซ้อมที่ยากลําบาก"

เควินก็หัวเราะด้วยความดีใจเพราะการฝึกหนักไม่เคยเป็นปัญหาสำหรับเขา และอลันที่มองตาเขาก็รู้ว่าเขาจริงจังแค่ไหน