Chapter 41: กลับบ้านกัน

Chapter 41: กลับบ้านกัน

เควินพูดพลางยืดเส้นยืดสายว่า ฉันเห็นด้วยกับคุณ เอาเป็นว่า เราโอเคกับราคาของโทนี่ ไปหาเขาแล้วกลับบ้านกันเถอะ ฉันอยากอาบน้ำอุ่น ๆ แล้ว

แอ็คเซลกอดเขาและถามว่า "ฉันด้วยสิ"

เควินพยักหน้าและบอกเขาโดยไม่ได้คิดอะไรว่า "แน่นอนว่ามีที่ว่างสําหรับเราสองคนในสระน้ำเล็ก ๆ ในห้องน้ำของเรา"

..จากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่ร้านเพื่อไปหาโทนี่

เมื่อพวกเขามาถึง โทนี่ดูเหมือนกำลังมีปัญหากับลูกค้าคนหนึ่ง และเมื่อมองแวบแรก เควินก็รู้ได้เลยว่าเขาเป็นคนประเภทหัวสูง เขามีเงินและชอบใช้อำนาจในทางที่ผิด

เขาเข้าไปใกล้โทนี่ เมื่อเขาเห็นชายคนนั้นคว้าคอเสื้อของโทนี่และยกเขาขึ้นจากพื้น เควินจึงคิดว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสั่งสอนชายคนนี้

เขาพูดกับคนแปลกหน้าคนนี้ที่ซึ่งไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเข้ามาใกล้แล้ว "ฉันให้เวลาคุณ 3 วินาทีในการปล่อยตัวเขา หรือไม่งั้น คุณก็ต้องจัดการกับฉันก่อน"

ชายคนนั้นปล่อยตัวโทนี่ลงทันทีและหันความสนใจทั้งหมดไปที่เควิน "แกเป็นใคร มันไม่ใช่เรื่องของแกสักหน่อย ออกไปซะถ้ายังไม่อยากตาย"

เควินไม่สนใจชายคนนั้นและถามโทนี่ว่า "คุณโอเคไหม เกิดอะไรขึ้นหรอ"

โทนี่ชื่นชมการแทรกแซงของเควิน "ขอบคุณนะเควิน ชายคนนี้เขาไม่เห็นด้วยกับราคาในร้านของฉันและเขากล่าวหาว่าฉันโก่งราคาเกินจริงน่ะ"

เควินหันไปมองข้างหลังเขา เขาเห็นว่าแอ็คเซลยังคงอยู่ในเงามืดเพื่อดูสถานการณ์ เขาอ่านริมฝีปากของแอ็คเซลได้ว่ามี 4 คนที่อยู่ข้างนอกซึ่งแข็งแกร่งกว่าคนนี้และเขาจะจัดการพวกนั้นเอง

แอ็คเซลหายตัวไปทันทีที่เขาส่งข้อความมา เควินยิ้มและพูดกับชายคนนี้ว่า "ราคาของร้านนี้ยุติธรรมที่สุดในย่านนี้แล้ว แต่ถ้าคุณไม่พอใจ คุณก็สามารถไปที่อื่นเพื่อซื้อของที่คุณต้องการได้ไม่ใช่หรอ”

“ทำไมต้องใช้ความรุนแรงด้วยทั้งที่ดูแล้วคุณก็มีเงินมีฐานะนะ หรือคนที่เลี้ยงคุณมาลืมสอนมารยาทมาด้วยหรอ”

โทนี่กระแอมเพื่อปกปิดเสียงหัวเราะ เขาสังเกตเห็นสายตาที่เควินและแอ็คเซลส่งให้กัน ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวว่าจุดจบของเรื่องจะเลวร้ายแต่อย่างใด

ชายคนนี้พยายามที่ต่อยเควิน แต่เขาสามารถหลบไปได้อย่างง่ายดายขณะที่ยังคงเอามือล้วงกระเป๋าอยู่ จากนั้นเควินก็มองและยั่วยุเขา

การกระทำดังกล่าวทำให้ชายคนนี้เกิดอาการคลุ้มคลั่ง ส่งเสียงร้องด้วยความโมโห และพยายามจะต่อยซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ไม่ว่าเขาจะออกหมัดอะไรก็ตาม เควินก็หักหลบได้ง่าย ๆ จนเขาสะดุดล้มไปเองในที่สุด

แอ็คเซลมาถึงในเวลานี้ เขายืนอยู่ข้างเควิน โอบไหล่เควินด้วยแขนของเขา และพูดกับชายคนนี้ซึ่งเขาไม่รู้จักว่า “ในนามของนิกายตะวัน ร้านนี้อยู่ในการคุ้มครองของเรา”

“ฉันแนะนำให้คุณออกไปให้เร็วที่สุด ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ และถ้าคุณคาดหวังว่าคนของคุณจะเข้ามาช่วย.. พวกเขานอนกองอยู่นอกร้านนู่น”

ชายคนนี้มาจากพวกนายทุน เขาแค่ต้องการรังแกเจ้าของร้านนี้ แต่โชคร้ายสำหรับเขา ที่สองคนนี้ได้ทำลายช่วงเวลาแห่งความสุขของเขา และเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนักถ้าไม่มีบอดี้การ์ดของเขา

จากนั้นเขาก็พูดกับพวกเขาอย่างเหยียดหยามว่า "หึ ฉันก็ไม่ได้อยากซื้อของร้านนี้นักหรอก"

ทันทีที่ชายคนนี้จากไป โทนี่ก็ขอบคุณพวกเขาอย่างอบอุ่นและพวกเขาตกลงที่จะซื้อขายเนรูเดียมกัน

หลังจากการซื้อขายเสร็จสิ้น พวกเขาได้พูดคุยกับโทนี่และเรียนรู้ว่าคริสตัลเวทมนตร์ระดับสูงขนาดใหญ่มีมูลค่า 200,000 เหรียญทองและพวกเขาได้รับมันมาสองชิ้นจากกล่องระดับตำนาน

โทนี่ยังบอกพวกเขาว่าเขารู้จักคนมากมายดังนั้นหากพวกเขาต้องการหาอะไรเขาสามารถให้เครือข่ายของเขาให้บริการพวกเขาได้

เมื่อแอ็คเซลและเควินออกจากร้านของเขา โทนี่ก็คิดว่าดีมากเลยที่ได้ผูกมิตรกับพวกเขาทั้งสอง

สิ่งที่เควินยังไม่รู้ก็คือทวีปนี้ไม่ได้ขาดแคลนนักรบที่แข็งแกร่ง แต่ในทางกลับกันสิ่งที่ทุกคนกำลังมองหาและแย่งชิงคือนักเวทย์ที่แข็งแกร่งต่างหาก

ในป่า เมื่อแอ็คเซลแปลงร่างเป็นหมาป่า เพื่อพาพวกเขากลับบ้าน เขารู้สึกถึงความแตกต่าง

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะควบคุมมันได้ เขารู้สึกว่าเขาสามารถควบคุมสัญชาตญาณสัตว์ของเขาได้ดีขึ้น และมันยอดเยี่ยมมาก เขาไม่รู้สึกว่าเขาถูกขังอยู่ขณธกลายร่างอีกต่อไป

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาและสัญญาที่ว่าจะอาบน้ำกับเควินทำให้เขาเร่งความเร็วผ่านป่าด้วยความดุจฟ้าผ่าและเขาสามารถได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงโหยหวนของความสุขของเควินเมื่อเขาเลี้ยวอย่างรวดเร็วหรือกระโดดข้ามหน้าผา

เขารู้สึกว่าเขาพบเนื้อคู่แล้ว คนส่วนใหญ่ล้วนกลัวเขา แต่เควินไม่ใช่ และเมื่อพวกเขาเข้าใกล้นิกายตะวัน เขาก็ชะลอตัวลงและดมกลิ่นเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาไม่ได้ถูกใครมองอยู่ก่อนที่เขาจะกลายเป็นมนุษย์

แอ็คเซลอยากกอดเขา แต่เควินถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วโยนถุงวิเศษให้เขา แล้วหันไปพูดว่า "แต่งตัวก่อน ฉันจะขี่หลังคุณ อย่าอุ้มฉันแบบเด็กผู้หญิงอีก"

แอ็คเซลยิ้ม หลังจากแต่งตัวเสร็จเขาก็กอดเควินจากด้านหลัง แล้วกระซิบข้างหูว่า "ได้สิ ไปอาบน้ำด้วยกันนะ"

เควินวางมือไว้ที่หลังคอและจูบเขาอย่างอ่อนโยน เขาพูดว่า "ได้สิ แต่ก่อนหน้านั้น พาฉันไปดูรอบ ๆ และบอกฉันว่าฉันต้องไปเรียนที่ไหน จากนั้นก็ไปซื้ออาหารกัน เราจะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอก.. จากนั้น... เราจะได้ใช้เวลาของเรา"

แอ็คเซลเอาหัวซุกไว้ที่คอของเควิน "ได้สิที่รัก"