Chapter 39: ฝึกซ้อมเสียหน่อย

Chapter 39: ฝึกซ้อมเสียหน่อย

โทนี่บอกพวกเขาว่า "ฉันต้องการเวลามากกว่าครั้งที่แล้ว มันมีสัตว์ประหลาดหลายชนิด และฉันต้องการดูแร่นี้อย่างละเอียด"

จากนั้นแอ็คเซลก็ถามเขาว่า "คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหน"

โทนี่คิดอย่างรอบคอบก่อนที่จะตอบว่าแม้เขาจะมีคนที่เขาไว้วางใจสองคนเขาก็ต้องการอย่างน้อย 2 ชั่วโมงไม่สิ.. 3 ชั่วโมง อย่างที่บอกไป มีสัตว์ประหลาดจำนวนมากในถุงวิเศษนี้ และบางตัวอาจมีคริสตัลเวทมนตร์ด้วย

จากนั้นโทนี่ก็พูดกับเขาด้วยน้ำเสียงขอโทษว่า แอ็คเซล ฉันขอโทษ แต่ฉันไม่สามารถประเมินมันได้เร็วกว่า 3 ชั่วโมงแน่ ๆ ... คุณสามารถไปเดินเล่นหรือไม่ก็เรามีสนามฝึกซ้อมที่ด้านหลังของร้านอยู่ ถ้าคุณต้องการฆ่าเวลาก็สามารถใช้ได้เลยนะ"

แอ็คเซลพยักหน้าให้โทนี่รู้ว่าเขาพอใจกับเรื่องนี้และโทนี่ก็ตรงไปที่ห้องทำงานของเขาเพื่อประเมินของทั้งหมด

หลังจากนั้นแอ็คเซลก็มองไปที่เควินและถามเขาว่า "เควิน คุณอยากทำอะไร"

เควินจับมือของเขาและลากเขาเข้าไปในร้านค้า เขาเปิดใช้งานทักษะการรับรู้ของเขาและมองดูสินค้าทั้งหมดอยากรู้อยากเห็นเพื่อดูข้อมูลต่าง ๆ เพื่อช่วยตัดสินใจในการซื้อของ

เมื่อพูดถึงอาวุธ พวกเขาไม่ได้สนใจอะไร เขาจึงเริ่มมองไปรอบ ๆ ชั้นวางของ และพบสมบัติที่ซ่อนอยู่ 2 อย่าง

อันแรกเป็นวงแหวนหยกสีเขียว อันที่สองเป็นสร้อยคอสีเงินประดับเงาสะท้อนสีฟ้าพร้อมจี้รูปพระจันทร์

เควินเอาของพวกนี้ให้แอ็คเซลดูและบอกค่าสถานะของพวกมันให้เขาฟัง

[สิ่งของ]

แหวนระดับสูง: ค่าพลังวิญญาณ +500, ต้านทานเวทมนตร์ +30%

[สิ่งของ]

สร้อยคอระดับสูง: ค่าจักระ + 400, สำหรับผู้แปลงกาย สร้อยคอนี้สามารถช่วยควบคุมการเปลี่ยนรูปร่างได้

เควินพูดกับแอ็คเซลด้วยความดีใจว่า "สร้อยคอนี่ทำขึ้นเพื่อคุณเลย ส่วนฉันจะซื้อแหวนวงนี้"

แอ็คเซลมีความสุขมากที่ได้เห็นดวงตาสีเขียวระยิบระยับของเควินเมื่อเขาตื่นเต้น แอ็คเซลพูดกับเควินหลังจากจูบเขาอย่างรุนแรงว่า "ฉันยังไม่อยากจะเชื่อว่าคุณเป็นเรื่องจริง ฉันหวังว่าวันหนึ่งฉันจะได้พบกับพระเจ้าที่ส่งคุณมาที่นี่ และขอบคุณเขาที่ให้โอกาสฉันได้พบคุณ"

เควินหน้าแดงและเขาก็ยังไม่ชินกับใครสักคนที่เป็นห่วงและรักเขา และหัวใจของเขาก็กระโดดอย่างแรงอีกครั้ง

ให้ตายสิ เขารู้ว่าแอ็คเซลได้ยินเสียงนี้ ด้วยประสาทสัมผัสที่เฉียบแหลมของเขา มันน่าอายจริงๆ

คราวนี้แอ็คเซลจูบเควินอย่างอ่อนโยนและพาเขาไปที่เคาน์เตอร์เพื่อซื้อของ

เควินใจเย็นลงและเมื่อเขาได้ยินราคาของพวกมันเขาก็ประหลาดใจสำหรับสินค้าระดับสูงพวกนี้มีราคาที่ถูกจริง ๆ แหวนมีราคา 15 เหรียญทองและสร้อยคอมีราคาเพียง 70 เหรียญทอง

จากนั้นแอ็คเซลก็พูดกับพนักงานของโทนี่ว่า "โทนี่บอกเราว่าเราใช้สนามฝึกได้ คุณจะว่าอะไรไหมถ้าเราจะไปตอนนี้"

พนักงานคนนี้และคนอื่น ๆ รู้ดีว่าแอ็คเซลคือใคร เขาเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของนิกายตะวัน เขาชนะทุกการประลองและทัวร์นาเมนต์ที่เขาเข้าร่วม

พนักงานคนดังกล่าวถึงกับหน้าแดงก่ำและพูดตะกุกตะกักว่าไม่มีปัญหาอะไร เดี๋ยวเขาจะบอกโทนี่เอง

เควินเริ่มขมวดคิ้ว และเขากำลังจะบอกพนักงานคนนี้ให้หยุดมองผู้ชายของเขาแบบนั้น แต่แอ็คเซลก็ได้โอบไหล่เขาและพูดกับเขาว่า "เอาล่ะ ที่รัก นี่เป็นโอกาสที่จะแลกเปลี่ยนทักษะการต่อสู้ของเรา"

เมื่อแอ็คเซลโอบเขา เควินก็ไม่สนใจพนักงานผู้น่าสงสารคนนี้ เขากอดเอวของแอ็คเซลและพูดกับเขาอย่างตื่นเต้นว่า "คุณพูดถูก เราน่าจะใช้เวลาเพื่อฝึกฝนกันบ้าง"

หลังจากแอ็คเซลกับเควินออกไป หน้าพนักงานคนนี้ก็เปลี่ยนไป ใบหน้าเขามืดลง เขากำหมัดแน่น คนที่อยู่กับแอ็คเซลคือใครกัน แอ็คเซลเรียกเขาว่า "ที่รัก" และเขาไม่เคยเห็นชายคนนั้นมาก่อนเลย... ชายคนนั้นดูไม่ค่อยมีพลังมากนัก เขาคว้าหัวใจของแอ็คเซลที่ใคร ๆ ต่างก็ปรารถนาไปได้ยังไงกัน

แม้เควินจะยังไม่รู้ตัว แต่เขาเพิ่งพบคนแรกที่เขาต้องสอนเพราะเขากล้าที่จะอยากได้คนที่ไม่ใช่ของพวกเขา

กลับมาลงสนามฝึกซ้อม และบรรยากาศก็เป็นการเรียนรู้ที่ดีมาก ๆ แอ็คเซลได้ขอให้เควินสอนทักษะใช้นิ้วสกัดจุดของเขา แต่เควินนั้นปฏิเสธ และบอกว่าถ้าคุณคิดว่ามันเป็นเทคนิคที่สามารถเรียนรู้ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง คุณคิดผิดแล้ว

ฉันจะสอนเทคนิคนี้ให้คุณ แต่มันต้องใช้เวลา และสิ่งแรกที่คุณต้องจำไว้ ไม่ใช่แค่จุดสำคัญของร่างกายมนุษย์ แต่เป็นส่วนต่างๆ ของร่างกายมนุษย์และเส้นเลือดทั้งหมด

คุณต้องจำวิธีการไหลเวียนของเลือดในร่างกายมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ เพียงเพื่อให้ฉันสอนคุณได้ถึงการเคลื่อนไหวเพื่อเปลี่ยนทิศทางของเลือด

รับรองได้ว่ามันจะคุ้มค่ากับเวลาที่จ่ายไป มันจะทำให้คุณสามารถทำให้ร่างกายคู่ต่อสู้เป็นอัมพาตได้บางส่วนหรือทั้งหมด ซึ่งรวมไปถึงการฆ่าได้ด้วย"

แอ็คเซลรู้สึกผิดหวังนิดหน่อย แต่เควินพูดถูก เขาต้องศึกษาทุกส่วนของร่างกายมนุษย์และจุดสำคัญต่าง ๆ ก่อน

เขาหวังว่าจะหาข้อมูลโดยละเอียดในห้องสมุดที่นิกายตะวันได้ แต่เควินขัดจังหวะความคิดของเขา เขาหัวเราะและพูดกับเขาว่า "ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยคุณ ฉันจะวาดมันคร่าว ๆ และจะสอนทิศทางการไหลเวียนของเลือดให้คุณ"

แอ็คเซลมองเขาอย่างตกตะลึง "คุณวาดรูปเป็นด้วยหรอ"

เควินเข้ามาใกล้เขา และเอามือไว้ข้างหลังศีรษะ เขาเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย แล้วพูดเบาๆ ข้างหูแอ็คเซล "แอ็คเซล คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าคุณจะเป็นนักฆ่าที่เก่งที่สุดโดยไม่ต้องมีพรสวรรค์"

เควินกัดติ่งหูและพยายามจะลงโทษเขา แต่เขาไม่รู้ว่าเขาเพิ่งทำให้แอ็คเซลกระหายมาก

แอ็คเซลร้องครวญคราง กอดเขาโอบเอวเขาและบอกเขาว่า "ที่รัก ถ้าคุณอยากฝึกจริง ๆ เลิกทําแบบนี้ได้แล้ว มันร้อนไปหมดแล้ว"

เมื่อเควินดึงตัวเองออกไปจากเขา เควินก็เห็นแอ็คเซลหน้าแดง เขาไม่คิดว่าแอ็คเซลจะตอบสนองต่อการหยอกล้อของเขาแบบนี้

เควินพูดกับเขาหลังจากตั้งสติได้แล้วว่า "คุณเริ่มก่อนหรือจะให้ฉันเริ่มก่อน"

แอ็คเซลไม่ได้ยึดติดกับช่วงเวลาแห่งความสุขเมื่อครู่นี้ เพราะเขาต้องการเรียนรู้เทคนิคของเควินจริง ๆ และเมื่อเรากลับไปถึงบ้าน เขาก็จะมีเวลามากพอที่จะเล่นกับคนของเขา ดังนั้นเขาจึงพูดว่า "คุณเริ่มเลย"